Βασιλόπιτες

του Γιάννη Μακρυγιάννη
Είναι εντυπωσιακό το πώς τα πράγματα στην πολιτική ζωή του τόπου εναλλάσσονται με έναν θαυμάσια απαράλλαχτο τρόπο και οι ρόλοι αναδιανέμονται με μία φυσικότητα, που αφήνει τους πάντες ενεούς. Και όλα αυτά γίνονται στη βάση ενός σταθερού μοτίβου, που έχει να κάνει με το ύφος της εξουσίας: αλαζονεία, αμετροέπεια, αμοραλισμός, υποτίμηση της νοημοσύνης και πάει λέγοντας. Είναι εντυπωσιακό το πώς αλλάζουν οι συμπεριφορές, ανάλογα με τη θέση στην οποία βρίσκεται ο κάθε πολιτικός και το κάθε κόμμα.
Στην αντιπολίτευση είναι σκληροί επικριτές της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος και της πολυτέλειας, για παράδειγμα, αλλά μόλις μετακομίσουν στην κυβέρνηση αρχίζει η καλοπέραση και όποιος αντέξει. Και το αντίστροφο βέβαια.

Αν ο Τραμπ δεν ζορίσει τον Ερντογάν Ελλάδα και Κύπρος έχουν πρόβλημα

 

Οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, από τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν μέχρι τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου και Χουλουσί Ακάρ δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τους σχεδιασμούς της κατοχικής δύναμης. Είναι σχεδιασμοί επεκτατικοί και δεν αποτελούν δηλώσεις και κινήσεις για το εσωτερικό ακροατήριο. Άλλωστε, αν θέλει ο Ερντογάν να συσπειρώσει τους οπαδούς του αρκεί να ρίξει -κατά λάθος- ένα ελληνικό αεροπλάνο στη διάρκεια των τόσων παραβιάσεων που επιχειρεί καθημερινά η τουρκική πολεμική αεροπορία.

TOY ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Να το επαναλάβουμε: Πρόκειται για σχεδιασμούς και όχι για πυροτεχνήματα. Μας το φωνάζουν καθημερινά ώστε να μην κάνουμε λάθος στις αναλύσεις μας. Οι περισσότερες εκ των οποίων είναι αναλύσεις γραμμένες στο πόδι και χωρίς ενημέρωση και πληροφόρηση.
Το γεγονός ότι η αμερικανική διπλωματία έχει λάβει εντολή να θυμίζει καθημερινά στην Άγκυρα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν τη δημιουργία προβλημάτων στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ

Η Μυτιλήνη και η Χίος στέλνουν μήνυμα στην κυβέρνηση

Του Σάκη Μουμτζή

Χιλιάδες κάτοικοι κατέκλυσαν την προκυμαία της Μυτιλήνης, ενώ στην Χίο κηρύχθηκε γενική απεργία. Η κατάσταση, αν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα, θα γίνει ανεξέλεγκτη.

Υποθέτω πως γνωρίζουν οι κυβερνώντες ότι στα νησιά του Βορείου Αίγαίου, με τους χιλιάδες μετανάστες, υπάρχει και πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Επ' αυτού του ευαίσθητου ζητήματος είναι προφανές πως δεν μπορεί να γίνει δημόσια συζήτηση. Απλώς, είναι ένας ακόμα λόγος—ίσως ο σοβαρότερος—που αυτά τα νησιά θα πρέπει να αποσυμφορηθούν από τους μετανάστες.

Δεν γνωρίζω τις ικανότητες του κ.Ν.Μηταράκη. Ομως είναι σίγουρο πως –λόγω εντοπιότητος—παίζει την πολιτική του καριέρα. Σίγουρα θα το γνωρίζει και σίγουρα θα προσπαθήσει να πετύχει.

Η Τουρκία επιχειρεί να αποποινικοποιήσει την σεξουαλική κακοποίηση ανήλικων κοριτσιών

Η τουρκική κυβέρνηση αναμένεται να φέρει εντός των επόμενων ημερών στο κοινοβούλιο νομοσχέδιο που θα επιτρέπει στους άνδρες που κατηγορούνται για σεξουαλικές σχέσεις με κορίτσια κάτω των 18 ετών, να αποφύγουν την τιμωρία εάν παντρευτούν τα θύματά τους. Το νομοσχέδιο που έχει γίνει γνωστό με την ονομασία «παντρέψου τον βιαστή σου» έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις. Ακτιβίστριες καταγγέλλουν ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ το 38% των γυναικών στην Τουρκία έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία από τον σύζυγο ή τον σύντροφό τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Independent, η τουρκική κυβέρνηση αναμένεται να φέρει μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου στο κοινοβούλιο νομοσχέδιο που θα επιτρέπει σε άντρες που έχουν βιάσει ή κακοποιήσει κορίτσια κάτω των 18 ετών να μην τιμωρηθούν, σε περίπτωση που παντρευτούν τα θύματα τους.

Πότε θα καταλάβουμε ότι οι Γερμανοί είναι «εχθροί» μας;

Την δική του οπτική γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της Λιβυής, μετά και την Σύνοδο του Βερολίνου, δίνει μέσω ενός εκτενούς άρθρου γνώμης και ανάλυσης, που δημοσιεύει σήμερα το ethnos.gr, ο γνωστός δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής Μιχάλης Ιγνατίου. Παράλληλα εκφράζει και την άποψή του για το ποια πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη:

Πραγματοποιήθηκε (19/1) στο Βερολίνο η σύνοδος για τη Λιβύη, που διοργάνωσε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και η κυβέρνηση της Γερμανίας. Τα αποτελέσματα είναι θολά και αυτό που σίγουρα αναμένεται είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα τορπιλίσει οποιαδήποτε συμφωνία... Ως γνωστό, μετά από απαίτηση της Τουρκίας, η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ απέκλεισε την Ελλάδα, η οποία έπρεπε να κάθεται στο χθεσινό τραπέζι για τη Λιβύη, διότι η συμφωνία της Άγκυρας με το καθεστώς της Τρίπολης προσβάλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Ρουβίκωνας: ένας κοινός μπάτσος

"ΡΕΣΑΛΤΟ"

Αριστείδης (ο Δίκαιος;)
Το σούπερ σάιτ τού Μαρινάκη (in.gr), μόνο που δεν πανηγυρίζει σήμερα Τετάρτη 22 Γενάρη 2020. Η είδηση, προσεκτικά διατυπωμένη ώστε να μην κινεί υποψίες, αναφέρει τα εξής:
«Παρέμβαση σε ιατρείο γυναικολόγου του Κέντρου Υγείας Πατησίων, η οποία φέρεται να αρνήθηκε να κάνει άμβλωση σε ασθενή, πραγματοποίησε ο φεμινιστικός τομέας του Ρουβίκωνα.»
«Αντικειμενική» η εισαγωγή, το δίχως άλλο.
Αμέσως μετά όμως, πριν περάσει στο τι έκανε (ή τι δεν έκανε) ο Ρουβίκωνας, ο άγνωστος συντάκτης τού... Μαρινάκη (το άρθρο φέρει τη «γενική» υπογραφή τού in.gr και όχι το όνομα δημοσιογράφου), επικαλούμενος άλλο άρθρο τού in.gr, αναμασά τα περί «καταγγελίας» γυναίκας, «σάλου», «θρησκευτικής κατήχησης», «εκφοβισμού» κτλ. Όλα αναπόδεικτα, όλα αυθαίρετα, όλα δεδομένα.

Ο λόγος προφανής:

Η Πολωνία ζητά από την Ρωσία να της επιστρέψει τα έργα τέχνης που λεηλάτησε ο κόκκινος στρατός στον Β΄ΠΠ και η Ρωσία αρνείται

Σε άρθρο που δημοσίευσε στην Rzeczpospolita την Παρασκευή, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Πολιτισμού Piotr Glinski ανέφερε ότι η Ρωσία ποτέ δεν έδωσε πίσω έργα τέχνης που άρπαξε ο Κόκκινος Στρατός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Glinski (φώτο κάτω) πρόσθεσε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού της Πολωνίας έχει υποβάλει 20 αιτήσεις στη Μόσχα για την επιστροφή λεηλατημένων αντικειμένων πολιτιστικής και ιστορικής σημασίας.

Η «βουή των πλησιαζόντων γεγονότων»

Pagenews.gr 

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει στο blog του στο pagenews.gr για τους κατοίκους των νησιών που ζητάνε πίσω τα νησιά και τη ζωή τους.

«Θέλουμε πίσω τα νησιά μας. Θέλουμε πίσω τη ζωή μας.» Γράφαμε στο χθεσινό άρθρο ότι για δύο ημέρες, σήμερα και αύριο, οι κάτοικοι των νησιών που έχουν σαρωθεί από το μεταναστευτικό θα κατεβάσουν ρολά και θα βγουν στους δρόμους για να στείλουν μήνυμα απόγνωσης. Και βγήκαν. Και έστειλαν το μήνυμα. «Δεν θέλουμε καμία υπάρχουσα και καμία άλλη αποθήκη. Θέλουμε τα νησιά μας πίσω, θέλουμε τις ζωές μας, πίσω. Τι είναι αυτό που μας ενοχλεί; Μας ενοχλεί ότι τα νησιά μας έχουν γίνει τόπος συγκέντρωσης ανθρώπων από 80 χώρες. Περίπου 50.000 σε όλα τα νησιά. Μας ενοχλεί ότι αυτή κατάσταση είναι μια συνεννόηση σιωπής όλης της Ευρώπη και της κυβερνήσεως.

Προβλέψιμοι μέχρι αδιαφορίας…

του Ρούντι Ρινάλντι
Ο Κ. Μητσοτάκης απευθύνθηκε προς τον κ. Τραμπ δηλώνοντας του ότι είμαστε «αξιόπιστος και προβλέψιμος» σύμμαχος των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα. Η φράση σχολιάστηκε αρκετά αν και ο ίδιος ο πρωθυπουργός επέμεινε πως ήταν σωστό το «προβλέψιμος». Ναι, αλλά δεν το δηλώνεις κιόλας του αντέτειναν.
Δεν είμαστε όμως μόνο προβλέψιμοι και αξιόπιστοι. Επιπλέον, δεν μας υπολογίζουν. Γιατί τέτοια είναι η ποιότητα και η συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου απέναντι στους συμμάχους ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Η τελευταία «καρπαζιά» ήρθε πάλι από τη Γερμανία που απέκλεισε την Ελλάδα από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη με το επιχείρημα ότι την εκπροσωπεί η Ε.Ε.. Η Τουρκία τονίζει από τη μεριά της ότι η Ελλάδα δεν έχει σε τίποτα να συμβάλλει με τη συμμετοχή της. Το Κονγκό βέβαια συμμετέχει ως αφρικανική χώρα ασχέτως του αν απέχει πολύ από Λιβύη και Μεσόγειο…

Ανακοίνωση Άρδην: Συναίνεση ή άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε;

Ανακοίνωση του Κινήματος ΑΡΔΗΝ
Συγκλίνει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος προς την στήριξη της υποψηφιότητας της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου για την προεδρία της Δημοκρατίας –πρόταση που θεωρήθηκε «κίνηση-ΜΑΤ» του πρωθυπουργού.
Πρόκειται όντως για κίνηση «υψηλής στρατηγικής»; Μόνο αν περιορίσουμε την οπτική μας στην εγχώρια μικροκομματική αντιπαράθεση, κάτι που θα ταίριαζε σε μια χώρα που τελεί σε καθεστώς αποικίας. Γιατί κατά τα άλλα το περιεχόμενο της συναίνεσης στο οποίο συγκλίνουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, και που συμβολίζεται στο πρόσωπο της συγκεκριμένης υποψήφιας, είναι εντελώς αναντίστοιχο με τις υπαρξιακές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα.

Η αγία θλίψη

Μπορεί να φανεί σε κάποιον ακατανόητη η διάθεση εκείνη της ψυχής, την οποία έχουν συνήθως οι άνθρωποι όταν γνωρίζουν την επίσκεψη του Θεού. Ειδικότερα αυτοί πράγματι και σκέφτονται και αισθάνονται τον εαυτό τους άξιο του άδη και των αιωνίων βασάνων, ενώ ταυτόχρονα δεν κυριεύονται από απόγνωση, αλλά ολόκληρη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από την αίσθηση του μεγαλείου της αγιότητος του Θεού, που παραμένει ευλογητός στους αιώνες.

Η θεωρία της άπειρης αγιότητος του ταπεινού Θεού-Χριστού οδηγεί στην επίγνωση και την αίσθηση της αμαρτίας που ζει και ενεργεί μέσα μας σε τέτοιον βαθμό, ώστε ο όλος άνθρωπος να συνθλίβεται πραγματικά μέσα στην ύπαρξή του και με μεγάλη ορμή προς τον Θεό, αλλά και ισχυρή αποστροφή για τον κακό εαυτό του, να βυθίζεται στο πένθος. Τότε η επιθυμία της ψυχής να ομοιωθεί προς τον Θεό με την αγία ταπείνωση γίνεται όμοια με θανατηφόρα δίψα. Ιδιαίτερη πνευματική θλίψη από τη συναίσθηση της αχρειότητός της βασανίζει τότε έντονα την ψυχή.

Ο Έλληνας που πρόδωσε τη Φιλική Εταιρεία στον Αλή πασά

Από το 1816 ως το 1821 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, κυνηγημένος από την Πελοπόννησο, έζησε ως ιδιώτης στη Ζάκυνθο ασχολούμενος με το ζωεμπόριο. Η τιμιότητα στις συναλλαγές του και η φυσική του καλοσύνη τον βοήθησαν να κερδίσει πολύ γρήγορα την εκτίμηση του ζακυνθινού λαού. Ζούσε σε ένα μικρό σπίτι πίσω από το αρχοντικό του Αλέξανδρου Ρώμα. Στο σωματείο των κρεοπωλών, στο οποίο προμήθευε ο Κολοκοτρώνης τα ζώα που έφερνε από την Πελοπόννησο, υπήρχε και κάποιος που ονομαζόταν Διόγος. Είχε ισχυρή θέση στο σωματείο και αρκετές γνωριμίες. Γι” αυτόν τον λόγο τον είχαν μυήσει στην Φιλική Εταιρεία.
Ήταν η εποχή που το μυστήριο της είχε αρχίσει να εξαπλώνεται «σε καλούς και κακούς», όπως εύστοχα ανέφερε ο Γέρος. Ο Διόγος χρωστούσε αρκετά χρήματα στον Κολοκοτρώνη. Ο Μοραϊτης κλέφτης, λόγω του ότι ο Διόγος ήταν συναγωνιστής στον κοινό αγώνα για απελευθέρωση, τον διευκόλυνε συνεχώς. Εκείνος όμως, όχι μόνο δεν εξοφλούσε τα παλαιά χρέη, αλλά δημιουργούσε συνεχώς νέα. Ο Κολοκοτρώνης του διέκοψε την πίστωση. Ο Διόγος εκτόξευσε εναντίον του κάποιες

Το νέο λάθος του ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιάννη Σιδέρη 

Συνεδριάζει την Τρίτη η  Κ.Ο. του αμήχανου ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συζητήσει τις εξελίξεις (δηλαδή τις αλλεπάλληλες ήττες από τον Μητσοτάκη) καθώς και την στάση που θα ακολουθήσει στο θέμα της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται  για το νέο του λάθος. Από ό,τι έχει δηλώσει, απαιτεί πάγωμα της ψήφισης του νομοσχεδίου για την ελληνοαμερικανική συμφωνία – αυτός που επεξέτεινε τις  αμερικανικές βάσεις - έως ότου από αμερικανικής πλευράς δοθούν πρόσθετες εγγυήσεις στήριξης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα!

Συνέντευξη Γ. Καραμπελιά: «…η Ελλάδα αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο εθνικού ακρωτηριασμού!»

Γιώργος Καραμπελιάς: «…η Ελλάδα αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο εθνικού ακρωτηριασμού!»

Συνέντευξη του Γιώργου Καραμπελιά στην Τζούλια Λιακοπούλου, αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα Μέτωπο του ΟΧΙ
Ο Γιώργος Καραμπελιάς ξεκίνησε ως φοιτητής της Ιατρικής αλλά σπούδασε Οικονομία στη Γαλλία και πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα από την Οικονομική Σχολή των Παρισίων (Paris VII). Η διπλωματική μελέτη του εκδόθηκε με τον τίτλο Κράτος και Κοινωνία στη Μεταπολίτευση, από τις εκδόσεις Εξάντας, το 199. Από το 1993 έως το 1994 διηύθυνε τον Τομέα Πρόληψης, Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης του ΚΕΘΕΑ, για την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά.
Ενεργό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής και αντιπρόσωπος στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ. Επί δικτατορίας, το 1967, συνελήφθη και κρατήθηκε επί ένα μήνα στην Ασφάλεια. Τον Σεπτέμβριο του 1967 μετέβη στη Γαλλία όπου συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα και στο κίνημα του Μάη του ’68, σε ελληνικές και γαλλικές οργανώσεις.

Είναι βιώσιμο κράτος η Ελλάδα;

Πηγή

Του Σάββα Καλεντερίδη από το pontos-news.gr 
Επειδή παρακολουθώ και μελετώ σε επαγγελματική βάση την Τουρκία τουλάχιστον από το 1991, αντιλαμβάνομαι ότι η φράση του Νταβούτογλου «η Ελλάδα δεν είναι βιώσιμο κράτος» δεν είναι δική του. Είμαι σίγουρος ότι αυτό αποτελεί την εκτίμηση των τουρκικών υπηρεσιών και κυρίως του τουρκικού ΥΠΕΞ, το οποίο διά της πρεσβείας του στην Αθήνα και των άλλων διπλωματικών αποστολών που διαθέτει στην Ελλάδα, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα και συντάσσει ανάλογες μελέτες, μία από τις οποίες κατά πάσα πιθανότητα κατέληγε στο ως άνω συμπέρασμα.
Ας δούμε όμως πού είναι πιθανό να στηρίχτηκε μια τέτοια έκθεση, για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό.

Η γερμανική δολιότητα και το άδειο πουκάμισο

του Γιώργου Παπασίμου
Ο αποκλεισμός της Ελλάδας από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για την επίλυση της εμφύλιας κρίσης στη Λιβύη από Μέρκελ και Πούτιν, κατόπιν αιτήματος του Ερντογάν για μία ακόμα φορά, κατέδειξε την οδυνηρή πραγματικότητα για τη χώρα μας, στη σημερινή παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα. Παρά τις ρητορείες και τα φληναφήματα του πολιτικού προσωπικού εξουσίας, πρωτίστως για εσωτερική κατανάλωση, τίποτα δεν μπορεί να κρύψει τις αλήθειες, με τις οποίες οφείλουμε, ως έθνος, να πορευθούμε και να αναδιοργανωθούμε, πριν επέλθουν εθνικοί «ακρωτηριασμοί».

Πραξικόπημα στο ίντερνετ

Τράπεζες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπλοκάρουν όλο και συχνότερα λογαριασμούς χρηστών τους που ασκούν κριτική στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και αρκετών συμμάχων τους. Δημιουργούνται μήπως τα πρώτα «ψηφιακά γκουλάγκ» για όσους δεν θα συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ;
«Καλημέρα, ο κύριος Χατζηστεφάνου;», με ρώτησε μια γυναικεία φωνή στο τηλέφωνο, σπεύδοντας να εξηγήσει ότι τηλεφωνεί από μια μεγάλη ελληνική τράπεζα. «Θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι έχουμε μπλοκάρει μια μεταφορά πέντε ευρώ προς τον λογαριασμό σας γιατί στην αιτιολογία υπήρχε η λέξη Βενεζουέλα».
Στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που χρειάστηκα για να συνειδητοποιήσω τι είχε συμβεί, η υπάλληλος της τράπεζας προσπάθησε να καλύψει τον κενό χρόνο με ελαφρώς πιο απολογητικό ύφος: «Ξέρετε… είναι περίεργες εποχές».

Υψωμένο μεσοδάχτυλο

Της Ελενας Ακρίτα

Με αυτό τον τρόπο «χαιρέτησε» το συγκεντρωμένο πλήθος ο ένας από τους κατηγορουμένους για τον βιασμό και τον φόνο της νεαρής φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη. Γνωστή και μη εξαιρετέα η σημειολογία της χειρονομίας αυτής. Το υψωμένο μεσοδάχτυλο είναι ο φαλλός και τα διπλωμένα δάχτυλα οι όρχεις. Μας το είπε και κοτζάμ επιστήμων σε συνέντευξή του στο BBC, ο ανθρωπολόγος Desmond Morris, συγγραφέας του «The Naked Ape». Η φαλλική αυτή κίνηση υποδηλώνει την ασέβεια, την περιφρόνηση και τον εκφοβισμό στην πιο ακραία τους μορφή.

Αυτό που δεν γνώριζα –και γιατί να το γνωρίζω, άλλωστε;– είναι ότι η χειρονομία αυτή χρονολογείται τουλάχιστον μια χιλιετία πίσω. Ήταν προσφιλεστάτη τόσο στους αρχαίους Έλληνες όσο και στους Ρωμαίους. «Κατάπυγον» είναι μαθαίνω η αρχαία ονομασία και για πρώτη φορά τη συναντάμε στις «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, στη σκηνή Στρεψιάδη – Σωκράτη.

Τό μεταναστευτικό ὡς ψυχαγωγία τῶν Γερμανῶν

Οὐδέποτε πίστεψα ὅτι «οἱ Γερμανοί εἶναι φίλοι μας»

Συμπαθέστατος ἦταν ὁ Δῆμος Σταρένιος, μποροῦσε νά μᾶς πείσει γιά πολλά, ἀλλά τήν συγκεκριμένη «ἀτάκα» του δέν τήν «χώνεψε» κανείς… Ὄχι πώς ἔχω κάποια προκατάληψη (πού ἔχω, δηλαδή) ἀλλά, πῶς νά τό κάνουμε, «δέν μᾶς πᾶνε» οἱ Γερμανοί, εἴμαστε πολύ μακρυά στήν νοοτροπία καί στήν ψυχοσύνθεση.
Πολλούς Ἕλληνες φίλους ἔχω στήν Γερμανία, Ἕλληνες πού ζοῦν ἐκεῖ ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ’50 καί τοῦ ’60, ἀλλά καί κάποιους ἄλλους πού βρέθηκαν ἐκεῖ τήν τελευταία εἰκοσαετία. Ὅλοι τους μοῦ ἔχουν τονίσει ὅτι οἱ Γερμανοί –πλήν τῶν ἐξαιρέσεων, φυσικά– μᾶς θεωροῦν φυγόπονους καί ὀπισθοδρομικούς.
Φαίνεται, ὅμως, ὅτι τά τελευταῖα χρόνια οἱ Γερμανοί ἔχουν ἀποκτήσει ἄλλες συνήθεις καί ἔχουν στρέψει ἀλλοῦ τό «πολιτισμικό» τους ἐνδιαφέρον. Ὅπως γράφει ἡ βρεταννική ἐφημερίδα «The Sun», οἱ Γερμανοί ἔχουν πάθει «ψύχωση» μέ τήν «πορνογραφία τῶν προσφύγων»!

O Φόβος των Μαζών

του Ηλία Καραβόλια -Εuropean Business Review
Ο τίτλος που επέλεξα είναι τίτλος βιβλίου του Γάλλου διανοητή Etienne Ballibar (σημ: κυκλοφορεί στα ελληνικά απο εκδ. Πλέθρον). Αυτό στο οποίο θέλω να αναφερθώ το τοποθετώ έξω από την τρέχουσα γεωπολιτική αναστάτωση στη Μεσόγειο και στην Μ. Ανατολή όπου τα αμερικανο-ρωσικά συμφέροντα και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα σέρνουν τις χώρες σε μιλιταρισμό και τεχνητές αντιπαλότητες (σημ: αυτό συμβαίνει τόσο με την διπλωματία των αγωγών όσο και με τις ΑΟΖ).
Υπάρχει εδώ και καιρό μια άλλη αναταραχή σε παγκόσμιο επίπεδο: Χιλή, Χογκ Κογκ, Ιραν, Λίβανος, Υεμένη, Κογκό. Οι μάζες εξεγείρονται και αυτές οι εξεγέρσεις μοιάζουν σαν μια ενιαία διαπλανητική διαμαρτυρία των πολλών που δεν απολαμβάνουν τα οφέλη της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας αλλά εισπράττουν τις ανισότητες και τις αδικίες που αυτή γεννάει.

Διπλωματική ρελάνς – Η Ελλάδα όταν θέλει μπορεί

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει στο blog του στο pagenews.gr για την διπλωματική ρελάνς της χώρας και ελπίζει ότι είναι η αρχή για μια νέα εποχή.

Όταν υπάρχει πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα όλα γίνονται και όλα μπορούν να αλλάξουν. Η διπλωματική ρελάνς από την Ελλάδα με την πρόσκληση του Λίβυου Στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ στην Αθήνα για διαβουλεύσεις σε ανώτατο επίπεδο, με τον πρωθυπουργός και τον υπουργό Εξωτερικών, είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για το πως μπορεί και πως πρέπει να λειτουργεί η χώρα. Η επίσκεψη του Χαφτάρ, η οποία αιφνιδίασε δυσάρεστα πολλούς στη Ευρώπη και εκτός αυτής, ήταν μία σωστή και επιβεβλημένη κίνηση.

Θεμέλια συνεργασίας όλων, απ΄ έξω μόνο η Τουρκία

του ‘Αριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο 

Πραγματοποιήθηκε (16/1/20) θα μονογραφηθεί στην Αίγυπτο το Καταστατικό για την ίδρυση του Φόρουμ, που έχει σκοπό τη συνεργασία για την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου. Στο Φόρουμ συμμετέχουν η Κύπρος, η Ελλάδα, η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Ιορδανία, η Παλαιστίνη και το Ισραήλ. Δηλαδή, από τις χώρες της περιοχής απουσιάζουν ο Λίβανος και η Τουρκία. Ο Λίβανος με τον οποίον η Κύπρος είναι σε επαφή, έχει τα εσωτερικά του προβλήματα, κυρίως έχει την Χεζμπολάχ, που δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με το Ισραήλ, και η Τουρκία έχει τη μεγαλομανία του δικτάτορα της να την εμποδίζει. Η δημιουργία αυτού του Φόρουμ, που θεσμοθετεί κάπως πιο πρακτικά τη συνεργασία των κρατών και την αναγνώριση του καταλυτικού ρόλου που παίζει ο φυσικός πλούτος της περιοχής, δεν προέρχεται μόνο από τις ηγεσίες των κρατών, αλλά και από την επί τούτου επιθυμία των εταιρειών που εμπλέκονται.