Δεν αποκάλεσε τυχαία την Ελλάδα «μικρή» ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως
Η προσέγγισή του ανατρέχει στη νεότερη Ιστορία της χώρας και την αντίληψη που είχαν για τον ρόλο της οι κατά καιρούς ηγεσίες της. Η φράση «μικρή πλην έντιμος Ελλάς» ήταν η απάντηση της συντηρητικής αντιπολίτευσης του Δημητρίου Γούναρη και των φιλοβασιλικών στο δόγμα του Ελευθερίου Βενιζέλου για την Ελλάδα των «δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών». Ο μεγάλος Κρητικός είχε την άποψη ότι η Ελλάς πρέπει να ρισκάρει, να εντάσσεται σε διεθνείς άξονες, να μπαίνει μπροστά, να αναμειγνύεται σε διεθνείς διενέξεις και, σε αντάλλαγμα, να κερδίζει εδάφη, επιρροή, κύρος στη διεθνή κοινότητα. Ο Βενιζέλος είχε ταχθεί υπέρ αποστολής εκστρατευτικού σώματος στην Ουκρανία, ενώ ηγήθηκε της μικρασιατικής εκστρατείας κατόπιν παράκλησης των Βρετανών. Όχι εξαιτίας δικής του, πρωτογενούς απόφασης.
Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*
Ο Μανώλης Ανδρόνικος ανακάλυψε το 1977 στη Βεργίνα τη χρυσή λάρνακα με το δεκαεξάκτινο αστέρι, ένα πανάρχαιο πανελλήνιο σύμβολο του Ήλιου, το οποίο από τότε έγινε γνωστό ως Ήλιος της Βεργίνας. Στο βιβλίο του ο Ανδρόνικος «Το χρονικό της Βεργίνας» αναφέρει το εξής1: «Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας». Πέραν του δεκαεξάκτινου αστεριού που αναφέρει ο αείμνηστος Ανδρόνικος ας κρατήσουμε λίγο στη μνήμη μας και τον ρόδακα ο οποίος υπάρχει στο κέντρο του και θα γίνει αναφορά σε αυτόν πιο κάτω.
Όταν ο Ερντογάν ρωτήθηκε για την εθνική του καταγωγή, είπε επί λέξει: «Οταν ρώτησα τον πατέρα μου για την εθνική μας καταγωγή, μου είπε ότι κι εκείνος είχε απευθύνει στον πατέρα του το ίδιο ερώτημα και έλαβε την εξής απάντηση: Δεν έχει σημασία η καταγωγή μας, σημασία έχει ότι είμαστε μουσουλμάνοι».
Σ’ αυτή τη φράση κρύβεται η εθνοθρησκευτική ιδεολογία του Ερντογάν. Μπορεί να υπερασπίζεται εθνικιστικές θέσεις το τελευταίο διάστημα και να μιλά για ένα έθνος, μία θρησκεία, μία σημαία, όμως αυτό οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους: Ο ένας είναι ότι συγκυβερνά με τους υπερεθνικιστές, τα «ένστικτα» των οποίων πρέπει να ικανοποιεί, και ο άλλος είναι η «απειλή» του Κουρδικού, που τινάζει στον αέρα την ιδεολογία του Ερντογάν, αφού για τους Κούρδους, για τη συντριπτική τους πλειονότητα, προέχει η εθνική καταγωγή και έπεται το θρήσκευμα. Και αυτό ξεπερνιέται μόνο με το «είμαστε όλοι Τούρκοι».
 |
| FILE PHOTO: Με διάφορες εκδηλώσεις μνήμης και τιμής ο κυπριακός λαός θα τιμήσει και σήμερα αυτούς που έπεσαν κατά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και της νομιμότητας. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ |
Από την σελίδα στο facebook Δεν αγοράζουμε τουρκικά προϊόντα
Ο Ατζούν Ιλίτζαλι είναι Τούρκος παραγωγός και επιχειρηματίας. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας παραγωγής “Acun Medya” και ιδιοκτήτης του τουρκικού τηλεοπτικού καναλιού TV8.
Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται στενά με την τηλεόραση του ΣΚΑΙ σε παραγωγές όπως το My Style Rocks, The Voice, Power of love, Ελλάδα έχεις ταλέντο και βέβαια το Survivor. Μέσα από την συνεργασία αυτή έχει κερδίσει πολλά εκατομμύρια ευρώ, ενώ ταυτόχρονα προωθεί και την τουρκική προπαγάνδα στην χώρα μας. Την ευθύνη βέβαια για όλα αυτά την κουβαλά μισή-μισή με τον ΣΚΑΙ τον οποίο πλέον ο κόσμος αποκαλεί τουρκοκάναλο.
Γράφει ο
Δρ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ.
ΟΜΙΛΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ
από το www.militaire.gr
Το ΕΛΙΑΜΕΠ – Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής – ιδρύθηκε το 1988 με σκοπό όπως υποδηλώνει ο τίτλος του την «μελέτη και τον διάλογο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας στην ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας».
Αργότερα, το 1993 μετονομάσθηκε σε Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής. Ήτοι μετετράπη από Ελληνικό Ίδρυμα σε Ίδρυμα κατά βάση Ευρωπαϊκό. Όλως περιέργως όμως, διατήρησε τον πρότερο τίτλο του!
Στα πρώτα του βήματα εθεώρησα θετική την δραστηριότητα του ΕΛΙΑΜΕΠ και χρηματοδότησα μάλιστα μία εκδήλωσή του. Επαίνεσα επίσης τις θέσεις του για το Κοσσυφοπέδιο και σε συνάντηση με τον Αμερικάνο Πρέσβη και τον κο Βερέμη ετόνισα ότι συμφωνώ με τις απόψεις του και συνέστησα στον Πρέσβη να τις προσέξει ιδιαίτερα.
του Κώστα Σαμάντη
Στις 30 Ιουνίου ο Άρειος Πάγος απέρριψε το αίτημα μειονοτικών συλλόγων της Θράκης, να χρησιμοποιούν τον όρο “τουρκικός/ή” στην ονομασία τους ενάντια στα όσα προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάνης και μετά τις, επίσης, απορριπτικές αποφάσεις των Εφετείων.
Το Σάββατο, 10 Ιουλίου, διοργανώθηκε πορεία διαμαρτυρίας για την απόφαση αυτή και στην οποία συμμετείχαν “δημοκράτες” συμπολίτες μας, όπως ο κύριος στην φωτογραφία (που βλέπουμε αριστερά) και ο οποίος κάνει τον χαιρετισμό των Γκρίζων Λύκων, Τούρκων εθνικιστών και φασιστών.
Στις 9 Ιουλίου η Αυγή σε δημοσίευμά της περιγράφει το ενεργούμενο του τουρκικού προξενείου ως παράγοντα πολιτισμού και ειρηνικής διαβίωσης. Σε αυτό επίσης περιέχονται δηλώσεις:
•του πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μουσταφά Μουσταφά, ότι ο καθένας στη Θράκη εδώ και αιώνες έχει την ταυτότητά του,
•του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη Χουσεΐν Ζεϊμπέκ ότι το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, άρα και της ονοματοδοσίας των συλλόγων, είναι αναφαίρετο δικαίωμα των ανθρώπων
•και του αναπληρωτή συντονιστή της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης Οζγκιούρ Φερχάτ ότι η απόφαση φανερώνει την αδιαλλαξία και το δογματισμό που επικρατεί εδώ και δεκαετίες όσον αφορά τα δικαιώματα της μειονότητας της Θράκης.
Κατά τα άλλα όλα καλά στη Δημοκρατία του Ραγιαδιστάν…
του Νίκου Ιγγλέση
Η επέτειος των 200 χρόνων της νικηφόρας Επανάστασης τους 1821 βρίσκει τον Ελληνισμό σε αδυναμία, υποχώρηση και συρρίκνωση. Η παρακμή είναι εμφανής σ’ όλους τους τομείς, από την οικονομία, το δημογραφικό, την κοινωνική συνοχή, την ικανότητα αποτροπής της τουρκικής απειλής, μέχρι τη βούληση της πολιτικής ηγεσίας. Τα τελευταία χρόνια όλοι οι συντελεστές ισχύος της χώρας μας καταρρέουν με γεωμετρική πρόοδο.
Η Παλιγγενεσία του 1821, μέσα από έναν αδυσώπητο – αιματηρό αγώνα, κατάφερε να αποτινάξει τον οθωμανικό ζυγό και να δημιουργήσει ένα ελεύθερο κράτος σ’ ένα μικρό τμήμα του ελλαδικού χώρου. Το κράτος αυτό, μη βιώσιμο στα περιορισμένα αρχικά σύνορά του και κατεστραμμένο από τον πόλεμο δεν μπορούσε να διαθέτει παρά ελάχιστο βαθμό ανεξαρτησίας. Γι’ αυτό μετά τη δολοφονία του πρώτου Κυβερνήτη του, του Καποδίστρια, ακολούθησε η Βαυαροκρατία.
του Θεοφάνη Μαλκίδη
Μπορούμε να μιλήσουμε για τoν Ελληνισμό ή το δεν επιτρέπουν ο Ερντογάν και οι συνέταιροί του;
Η έναρξη του αντιαποικιοκρατικού - απελευθερωτικού αγώνα του Ελληνισμού της Κύπρου την 1η Απριλίου 1955, θα αναδείξει για ακόμη μία φορά την Ελληνική αντιστασιακή ιστορία. Από την Αθήνα και τις διαδηλώσεις της νεολαίας και τα θύματα από τις σφαίρες της Χωροφυλακής (!), μέχρι με την Θράκη και τη Διασπορά, ο ελληνικός λαός ήταν ενωμένος για την υλοποίηση του αιτήματος της Ελευθερίας- Ένωσης.
Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος
Η αυγή του 1964 βρήκε την Κύπρο σε μία οδυνηρή κατάσταση, με τις εχθροπραξίες μεταξύ Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων να μαίνονται σε σχεδόν ολόκληρο το νησί.
Από το 1963 οι συγκρούσεις βρίσκονταν στο ζενίθ, με δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις και καταλήψεις σημαντικών στρατηγικών σημείων, με αποτέλεσμα τον ουσιαστικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων….
Όλα έδειχναν ότι από το 1963 η Τουρκία έκανε προετοιμασίες για εισβολή στην Κύπρο, οι οποίες όμως ματαιώθηκαν την τελευταία στιγμή, είτε από τις ΗΠΑ είτε από την ΕΣΣΔ….
Το βράδυ της 14ης Μαρτίου, οι δυο χώρες, έφτασαν πολύ κοντά στον πόλεμο, με τις ένοπλες δυνάμεις και των δυο κρατών, να βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα.
Ελληνικά και τουρκικά πολεμικά πλοία βρέθηκαν σε «απόσταση βολής» στο Αιγαίο, ενώ οι στρατοί ξηράς ήταν σε επιφυλακή.
Προς Βρετ. Πρωθυπουργό Boris Johnson, Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστή Stephen Lillie και κυπριακή πολιτική ηγεσία:
1974 – Οι βιασμοί 800 και πλέον Ελληνίδων από τους βάρβαρους Τούρκους
Γράφει η Φανούλα Αργυρού (Ερευνήτρια/δημοσιογράφος)
Το θέμα επανήλθε πρόσφατα με διάφορα δημοσιεύματα στον Τύπο. Παραμονές ακόμα μιας τραγικής μαύρης Ιουλιανής επετείου. Όμως, πρέπει να θυμίσουμε ότι χθες είχαμε και την Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της Σεξουαλικής Βίας εν καιρώ συγκρούσεων.
Στις 12 Ιανουαρίου 2016 είχα γράψει στην «Σημερινή» « Δεύτερος βιασμός 42 χρόνια μετά». Με αφορμή την εξευτελιστική τότε είδηση ότι ζήτησαν πιστοποιητικά βιασμού από βιασθείσες από τους Τούρκους Ελληνίδες το 1974. Την καταγγελία είχε κάνει η βουλευτίνα Σκεύη Κουκουμά στις 17.12.2015 στη Βουλή. «Ένας αυτο-εξευτελισμός δεκαετιών μετατρέπεται σε κατευνασμό «Τσάμπερλεν προς Χίτλερ». Φαίνεται πως κάποιοι θέλουν, ίσως καθ’ υπόδειξη ξένων, να κλείσουν και το κεφάλαιο των βιασμών του 1974, μήπως κάποια θύματα τολμήσουν να κινήσουν αγωγές εναντίον των Τούρκων», είχα γράψει.
«Η επισιτιστική κατάσταση πρέπει να θεωρηθεί αρκετά σοβαρή. Αφάνταστη είναι η κατάσταση επισιτισμού στα νησιά Λέσβος και Χίος. Εδώ δεν μπόρεσε να διανεμηθεί ψωμί εδώ και 40 μέρες… Παρά την εξαιρετικά τεταμένη αυτή επισιτιστική κατάσταση, ο στρατός πήρε από τη χώρα και στον αναφερόμενο μήνα τρόφιμα, ιδιαίτερα ζώα, πατάτες, σανό. (…) Συνολικά τραβιούνται από τον τομέα μου κάθε μήνα το λιγότερο 1.500 βόδια…»
Απόσπασμα από έκθεση του αντιστράτηγου Κουρτ φον Κρέντσκι για τον Νοέμβριο του 1941.Την τελευταία περίοδο έχουμε γίνει μάρτυρες συνεχών προκλήσεων εις βάρος της συμβολής της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συντριβή του φασισμού. Ιστορικοί, «έγκριτοι» ή σεσημασμένοι ως παραχαράκτες, προπαγανδιστικά «εκπαιδευτικά προγράμματα» (με τη χρηματοδότηση του υπουργείου Εξωτερικών της ΟΔΓ), «προοδευτικοί» δημοσιολόγοι, αξιοποιούνται σε ένα εγχείρημα που υπηρετεί τις επιδιώξεις των πιο αντιδραστικών κύκλων του γερμανικού κατεστημένου. Ο λιμός της Κατοχής, οι σφαγές αμάχων και τα άλλα τερατώδη ναζιστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε το Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα σχετικοποιούνται, οι συνέπειές τους υποεκτιμούνται και η ευθύνη γι’ αυτά μετακυλίεται εντέχνως από τους ναζιστές δήμιους στον αντιστεκόμενο λαό.
Του Θ. Μαλκίδη
Ήταν πραγματικά ξεχωριστή στιγμή για την παγκόσμια ακαδημαϊκή, επιστημονική και ερευνητική κοινότητα, για εμάς που συμμετείχαμε, το ψήφισμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ασσυρίων και των Ελλήνων στο διάστημα 1914-1923, ψήφισμα στο οποίο κατέληξε μετά από ψηφοφορία μεταξύ των μελών της, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars -IAGS). Μάλιστα το ψήφισμα συνέπεσε με τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης και Αξιοπρέπειας για τα Θύματα του Εγκλήματος της Γενοκτονίας και της Πρόληψης αυτού του Εγκλήματος.
Το ψήφισμα το οποίο έλαβε το 83% των ψήφων, αναφέρεται στις πρακτικές του οθωμανικού κράτους ενάντια στους λαούς των Αρμενίων, Ασσυρίων (Χαλδαίων, Νεστοριανών, Σύριοι, Αραμαίοι, Ιακωβίτες, Ορθόδοξοι Σύριοι), Ελλήνων (Ποντίων, Θρακών, Ιώνων), που οδήγησαν στη Γενοκτονία εναντίον τους.
Πως ΜΚΟ και Μηταράκης εξαπατούν τους ακρίτες και εγκλωβίζουν πρόσφυγες στην Ελλάδα.
Ο κατά τα άλλα λαλίστατος κ. Μηταράκης συνεχίζει την ένοχη σιωπή του, ανήμπορος να απαντήσει!
Η Παγχιακή Επιτροπή ΑΓΩΝΑ αποκάλυψε στο προηγούμενο Δ.Τ. πως, ως δια μαγείας εξαφανίζονται από τα στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης όσοι αποκτούν άσυλο, ενώ τελικά εγκαθίστανται με το πρόγραμμα HELIOS στα Ελληνοτουρκικά σύνορα (Βόρειο – Νότιο Αιγαίο και Θράκη).
Αυτά γίνονται με την συνδρομή των ΜΚΟ που τρέχουν το επιδοτούμενο πρόγραμμα, με το αζημίωτο φυσικά.
Με πρόσφατα στοιχεία που παρουσίασε το ίδιο το υπουργείο Μεταναστευτικής, επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν 3.680 νέα μισθωτήρια σε κτήρια και διαμερίσματα με το πρόγραμμα HELIOS, πολλά εκ των οποίων στο Βόρειο Αιγαίο, το Νότιο Αιγαίο και την Θράκη!!
Το επιχείρημα ότι η Συμφωνία των Πρεσπών μας υποχρεώνει ή μας δεσμεύει να ονομάζουμε τους Σκοπιανούς με το δικό μας όνομα «Μακεδόνες» και τη χώρα τους, τα Σκόπια, με το δικό μας όνομα (κάτι) «Μακεδονία» πέφτει στο βρόντο.
Όπως κανένας Έλληνας δεν υποχρεούται να λέει Φραγκία, Ντόυτσλαντ και άλλα παρόμοια παραδείγματα, όμως λέμε Γαλλία, Γερμανία κλπ, έτσι κανένας δεν υποχρεούται να χρησιμοποιεί το απεχθές όνομα της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Εξάλλου, η πόλη των Σκοπίων επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε στο βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου, και μάλιστα την περίοδο 1888-1913 ήταν και η πρωτεύουσά του! Πώς είναι δυνατόν από πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου να γίνει τώρα πρωτεύουσα μίας κάποιας δήθεν κάτι «Μακεδονίας»
Σβήνουμε τα ονόματα και στα σχολικά βιβλία ή οπουδήποτε αλλού.
Μόνο Σκόπια, όπως άλλωστε τους αποκαλούσαν ΟΛΟΙ οι Έλληνες, χωρίς εξαίρεση, ακόμα και όσοι προθύμως υϊοθέτησαν τον απεχθή όρο, επί 28 χρόνια.
Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας καλεί το Κόσσοβο να συμφωνήσει σε καίρια ζητήματα με τη Σερβία, αν θέλει να έχει ευρωπαϊκή προοπτική. Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Όλιβερ Βάρχελι καλεί τα Σκόπια να τα βρουν με τη Βουλγαρία για να αρθούν τα εμπόδια προς την πιθανή ευρωπαϊκή ένταξη. Η Βουλγαρία, ακόμη και υπό τη σημερινή υπηρεσιακή κυβέρνηση, καλεί τα Σκόπια να παύσουν να διαστρεβλώνουν τη βουλγαρική ιστορία και μόνον τότε η Σόφια θα άρει το βέτο της.
Όλοι βάζουν όρους και θέτουν προϋποθέσεις στα υπό ένταξη κράτη. Η Ελλάς δεν έχει όρους και ενστάσεις; Με τα Σκόπια μας δεσμεύει –δυστυχώς– η επιζήμια Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά ουδείς μπορεί να μας επιβάλει να αγνοήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα. Με την Αλβανία τα πράγματα είναι πιο εύκολα, διότι δεν μας δεσμεύει κάποια αντίστοιχη Συμφωνία. Καταγράφω ορισμένα σημεία, τα οποία πρέπει να προσέξουμε.Να έχουμε πιο ενεργό συμμετοχή κατά τη σύνταξη των εκθέσεων
Όταν οι Βορειοηπειρώτες βρέθηκαν από την τουρκοκρατία στο νέο αλβανικό κράτος, με βάσανα και κόπους προσπάθησαν να μπούνε σε μια νέα κατάσταση που ήταν αλλιώτικη από όσα μέχρι τότε ζούσανε. Σε κάτι διαφορετικό από όσα γνώριζαν και είχανε μάθει. Ξημέρωσαν ξαφνικά με την ταμπέλα του μειονοτικού στο κούτελο.
Αυτό σημαίνει πως από πολύ παλιά είχανε παλέψει με θεριά για να στήσουν τα σχολειά τους, να μορφώσουν τα παιδιά τους, να στείλουν ανθρώπους στην ξενιτιά για να φέρουν κι εκείνοι με τη σειρά τους την προκοπή στον τόπο.
Έχουμε πολλά παραδείγματα που μας κάνουν να χαιρόμαστε για τα καλά έργα και την αγάπη των Βορειοηπειρώτων για τα χώματά τους. Ακόμα κι αν ζούσαν μακριά, το μυαλό τους ταξίδευε στο σπίτι τους, στη μάνα και στον πατέρα.
Του Σπύρου Κουτρούλη
Πριν από κάποιους μήνες ο Νίκος Μαραντζίδης υποστήριξε από τις στήλες της Καθημερινής ότι η Ελλάδα θα πρέπει να “φιλανδοποιηθεί” έναντι της Τουρκίας, δηλαδή να απωλέσει κάθε ίχνος εθνικής ανεξαρτησίας.
Όμως τις ίδιες απόψεις, με πιο χοντροκομμένο βέβαια τρόπο, υποστηρίζουν αυτοί που αυτοκαθορίζονται ως “εθνομπολσεβίκοι”, ως “χριστιανοφασίστες” θα ήταν ίσως ο καλύτερος όρος. Να λάβουμε υπόψη ότι συμβαδίζουν με τον Ντούγκιν που και αυτός διατυπώνει ανάλογες ιδεολογίες που βλέπουν την Ρωσία να συμμαχεί με την Τουρκία διαμορφώνοντας την ευρασιατική περιοχή. Γεωπολιτικά η Τουρκία βρίσκει αναφορές και πρόθυμους ακροατές τόσο στην Ρωσία όσο στην Γερμανία. Άλλωστε η Γερμανία έχει βασικό προμηθευτή ενέργειας την Ρωσία, άρα έχουν ισχυρά αμοιβαία συμφέροντα.
Πέρυσι η απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί προκάλεσε αίσθηση και αντιδράσεις, έστω κάποιες τυπικές και «αναγκαστικές», σε μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινής γνώμης στη Δύση και των πολιτικών και χριστιανών θρησκευτικών εκπροσώπων της.
Τώρα, λιγότερο από ένα χρόνο μετά την Ύβρι, ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης, Αλί Γερλικαγιά, αποφάσισε να τοποθετήσει και να ανάψει φώτα ανάμεσα στους γνωστούς μιναρέδες που περιβάλλουν τη Μεγάλη Εκκλησία τα οποία γράφουν “δεν υπάρχει άλλος θεός από τον Αλλάχ”.
