Το ξέρετε ότι το Life style της χλιδούμπας και του καρακιτσαριού έχει “αριστερούς” πατέρες;

Γιάννης Λάτσιος: ο κύριος… life style του ΑΝΤ1, ΚΚΕ εσωτ. 
Σταμάτης Μαλέλης: Γενικός Δερβέναγας του… κουτσομπολίστικου καναλιού Star και αναμφισβήτητος… άρχοντας του life style. Ακροαριστερός (τροτσκιστής) στα νιάτα του. 
σσΟ: Και ο Μπενίτο, ως “αριστεριστής” ξεκίνησε. Λογικό οι σημερινοί υπηρέτες του φασισμού να έχουν την ίδια διαδρομή. Σήμερα τι κάνουμε;
Η κόκκινη προβιά στην Ελλάδα του 2011. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι τους πέταξαν με τις κλωτσιές, εμείς είμαστε η μοναδική χώρα που έχουμε ακόμα προβιές και ναζί χερι χέρι επικυρίαρχους. Ας τους πτωχεύσουμε
Κοιτάξτε πως όλα τα ψώνια έχουν πιάσει τα πόστα, μ’ αποστολή να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα. Όλο το χρήμα στα ποδαράκια τους και η κόκκινη προβιά η απενοχοποίηση τους.
Γιώργος Μπόμπολας: Ο ΕΠΟΝίτης που έγινε… βαρόνος. Δε χρειάζονται πολλές συστάσεις. Καναλάρχης, μεγαλοεκδότης, κατασκευαστικές εταιρείες, τα… πάντα όλα. Έχει ακόμα μεγάλη αδυναμία στο ΚΚΕ.
Σταύρος Ψυχάρης: Κληρονόμος-Πρόεδρος του ΔΟΛ (Λαμπράκη), Πρόεδρος του Δ.Σ. του mega κ.τ.λ.
Κώστας Γιαννίκος: Γνωστός κομμουνιστής, προερχόμενος από την πρώην ΕΣΣΔ. Για ένα φεγγάρι είχε αγοράσει την διεθνούς φήμης κομματική εφημερίδα «Πράβντα». Είναι βασικός μέτοχος (και διευθύνων σύμβουλος) του καναλιού Alter, ιδιοκτήτης των ραδιοφωνικών σταθμών John Greek, Oasis, Captain Jack, ιδιοκτήτης της εκδοτικής εταιρείας Modern Times, των τηλεοπτικών περιοδικών Tivo και Avanti, των δισκογραφικών εταιρειών Legend, MBI, Eros, Κίνησις, ΛΥΡΑ κ.λπ. 
Αναστασιάδης Θέμος: ΑΝΤ 1, ΚΝΕ. 
Στρατής Λιαρέλης: Διευθυντής ειδήσεων του ΑΝΤ 1. ΚΝΕ. 
Νίκος Ευαγγελάτος (ή… Εισαγγελάτος): ΚΝΕ. 
Όλγα Τρέμη: mega, ΚΝΕ. 
Παύλος Τσίμας: mega, πρώην δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη, ΚΚΕ. 
Μανώλης Αναγνωστάκης: mega Σαββατοκύριακο, ΚΝΕ. 
Οι του Ιού της Ελευθεροτυπίας: ΚΚΕ εσωτερικού και εν συνεχεία Β’ Πανελλαδική (ακροαριστερή διάσπαση της νεολαίας του ΚΚΕ εσωτ., το 1978, εξέδωσαν το περιοδικό «Σχολιαστής»). 
Παναγιώτης Παναγιώτου, (ή Παν. Παν.), στέλεχος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού του Μπόμπολα (Έθνος κ.α.) και… 
Αλέξης Παπαχελάς, Καθημερινή, ΣΚΑΪ κ.λπ., ο οποίος μάλιστα ήταν Γραμματέας της Β’ Πανελλαδικής στο… Κολέγιο Αθηνών. 
Σταύρος Λυγερός: Καθημερινή, της «γενιάς του πολυτεχνείου», ήταν και στην «συντονιστική επιτροπή» του πολυτεχνείου, ΟΣΕ («Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση»). 
Πέτρος Παπακωνσταντίνου: Καθημερινή, ΚΝΕ. 
Τάσος Τέλλογλου: ΣΚΑΪ, ΚΝΕ. 
Βασίλης Λυριτζής, (ο επονομαζόμενος «Τρότσκι», λόγω καταπληκτικής ομοιότητος): στην πρωινή «Πρώτη Γραμμή» του ΣΚΑΪ, ΚΚΕ εσωτ. 
Δήμος Βερύκκιος: Alpha, ΚΝΕ. 
Λάκης Λαζόπουλος: Alpha, Κνίτης. 
Γιώργος Κύρτσος: ο… «φιλελεύθερος» εκδότης και τηλεσχολιαστής, κι αυτός στην ΚΝΕ ήτανε. 
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος (κοινώς… «Ταρζάν», «Ζούγκλας», ή «Κατακίτρινος»): Αριστεριστής γενικώς, μόνιμος απολογητής της κόκκινης τρομοκρατίας, «αδέσποτος» σήμερα, άγνωστο αν ήταν κάπου οργανωμένος παλαιότερα. 
Γιώργος Βαρεμένος: τηλεσχολιαστής, τελευταίως έχει χαθεί, ΚΚΕ, σπουδές… Μόσχα. 
Αλέξης Οικονόμου: Ο σημερινός… «αριστερός πατριώτης» του Καρατζαφέρη, προηγουμένως δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη και στέλεχος του ΚΚΕ. 
Παντελής Καψής: γιός του υπουργού του ΠΑΣΟΚ, αδερφός του Μανώλη, του φανατικού… εκσυγχρονιστή του mega, Διευθυντής στα ΝΕΑ, ΚΚΕ εσωτ. 
Χρήστος Μαχαίρας: Διευθυντής στο Έθνος του Μπόμπολα, ΚΚΕ εσωτ. 
Θανάσης Τσεκούρας: ΝΕΤ, ΚΚΕ εσωτ. 
Νίκος Μεγγρέλης: έχει περάσει από πολλά κανάλια (mega, ΑΝΤ1), τώρα είναι Διευθυντής Διεθνών Τηλεοπτικών Εκπομπών της ΕΡΤ Α.Ε., ΚΚΕ εσωτ. 
Μπάμπης Παπαπαναγιώτου: ΝΕΤ, ΚΚΕ εσωτ. 
Σεμίνα Διγενή: Έχει χαθεί τελευταία, ΚΝΕ. 
Γιάννης Βλαστάρης: Διευθυντής σύνταξης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, ΚΝΕ. 
Δημήτρης Τσιόδρας: πρώην διευθυντής του Flash (Κόκκαλης) και νυν υπεύθυνος πολιτικού της Ελευθεροτυπίας, ΚΝΕ. 
Ηλίας Θεοφύλακτος: Διευθυντής στην εφημερίδα Ισοτιμία, ΚΝΕ. 
Στέλιος Κούλογλου: «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» στην ΝΕΤ (συμμετέχει και στο Δ.Σ. της κρατικής αυτής εταιρείας), TVXS κ.τ.λ. Στο… υπερεπαναστατικό ΕΚΚΕ ήταν ο κύριος (σύντροφος). 
Μπήλιω Τσουκαλά: ΝΕΤ, στο ΕΚΚΕ κι αυτή. 
Σπύρος Παπαδόπουλος: ακριβοπληρωμένος της ΝΕΤ («στην υγεία μας βρε παιδιά» ή «στην υγεία σας κορόϊδα»), ΕΚΚΕ. 
Θάνος Μικρούτσικος: Ο… big brother. Έχει χαθεί τελευταία, αλλά δεν αποκλείεται να επανεμφανιστεί. Επαναστάταρος του ΕΚΚΕ κι αυτός. 
Δημήτρης Ψυχογιός: Βήμα, οργανωτής της αριστερίστικης «20ης του Οκτώβρη». 
Επειδή και οι δημοσκόποι έχουν θέση εξουσίας με πολύ χρήμα:
Ηλίας Νικολακόπουλος: Ο… πατέρας όλων των δημοσκόπων. Παλιό δραστήριο μέλος αριστερίστικων οργανώσεων σε Ελλάδα και Γαλλία (29η Μάη, Curiel Apparat). 
Γιάννης Μαυρής: Γενικός Διευθυντής της Public Issue, ΚΚΕ εσωτ. 
Χριστόφορος Βερναρδάκης: Γενικός Διευθυντής της VPRC, ΚΚΕ εσωτ. 
Στράτος Φανάρας: Γενικός της Metron Analysis, ΚΚΕ εσωτ. 
Τάκης Ρουτζούνης: Γενικός της Κάπα Research, τ. Γραμματέας Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ. 
Τάκης Θεοδωρικάκος: Γενικός της GPO, τ. Γενικός Γραμματέας της ΚΝΕ. 
Με πληροφορίες από την “Φιλική Εταιρεία”.

Πηγή:http://olympia.gr/

Οικονομική χούντα του ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Δελαστίκ

Τους πήραν χαμπάρι στο εξωτερικό, ακόμη και οι δικοί τους. Για την κυβέρνηση των δοσίλογων του Παπανδρέου, λέμε. «Η γέννηση μιας οικονομικής δικτατορίας στην Ελλάδα» ήταν ο χαρακτηριστικός πρωτοσέλιδος τίτλος της γαλλικής φιλοσοσιαλιστικής εφημερίδας Λιμπερασιόν. «Στρατιωτική πειθαρχία(!)» όλης της αντιπολίτευσης στις διαταγές της κυβέρνησης Τσολάκογλου - Παπανδρέου απαίτησε με το ανάλογο ύφος μιλώντας στη Βουλή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Βαγγέλης Βενιζέλος.

Μετά τα τανκς που θα έβγαζε ο Πάγκαλος στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων πόλεων για να προστατεύσουν τις τράπεζες, ο Βενιζέλος είναι έτοιμος να επιβάλει στρατιωτικό νόμο για να υποχρεώσει σε στρατιωτική πειθαρχία τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Από ιδεολογία και πολιτική καλά πάει δηλαδή η «χούντα» του ΠΑΣΟΚ, σκληραίνει διαρκώς και υιοθετεί όλο και περισσότερα παραδοσιακά χαρακτηριστικά ολοκληρωτικών καθεστώτων, θεωρώντας ότι το καθεστώς είναι θωρακισμένο απέναντι στον εχθρό λαό, τον οποίο ξυλοφορτώνει και πνίγει στα χημικά με κάθε ευκαιρία. Έχουν πάντως αποκτήσει απύθμενο θράσος οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, καθώς αισθάνονται ότι όλο και μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού τους μισεί βαθιά και θα ήθελε να τους δει να δικάζονται και να καταδικάζονται επί εσχάτη προδοσία. Σε μια παράκρουση πολιτικής μεγαλομανίας ο Βενιζέλος αποφάσισε να... απαγορεύσει τη χρήση του όρου «επιλεκτική χρεοκοπία»! Δεν είναι χρεοκοπία, λέει, η επιλεκτική χρεοκοπία γι’ αυτό και αυτός χρησιμοποιεί μόνο στα Αγγλικά τον όρο selective default ώστε να μην τον καταλαβαίνουν οι Έλληνες και τρομάζουν χωρίς λόγο!

Όσο για τον Παρθενώνα και το οικόπεδο της Ακρόπολης, δεν έχει καμιά αναστολή να τα υποθηκεύσει στους Γερμανούς για να του δώσουν νέο δάνειο, αρκεί το επιτόκιο να είναι χαμηλό και να του δώσουν λεφτά για να επαναγοράσει ελληνικά κρατικά ομόλογα σε «σκοτωμένες» τιμές! Δεν έπαθε φυσικά μαλάκυνση εγκεφάλου ο Βενιζέλος και λέει τέτοιες ανοησίες με στομφώδη τρόπο. Έξυπνος εξακολουθεί να παραμένει. Προσπαθεί όμως με τη ρητορική του δεινότητα να συγκαλύψει μια επαίσχυντη πολιτική. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει ήδη αποφασίσει να οδηγήσει τη χώρα σε επιλεκτική χρεοκοπία και επιπροσθέτως έχει αποφασίσει να δώσει δημόσια γη της Ελλάδας ως εγγύηση για να πάρει το νέο δάνειο! Ένα δάνειο που γνωρίζει εκ των προτέρων ότι αποκλείεται να μπορέσουν να το αποπληρώσουν οι επόμενες κυβερνήσεις και έτσι από νομική σκοπιά η ελληνική γη θα περιέλθει στα χέρια των δανειστών! Το αν όντως θα ασκήσουν οι ξένοι το δικαίωμα κατοχής της ελληνικής γης θα είναι μια δική τους πολιτική απόφαση, συναρτώμενη με τις τότε συνθήκες, τις οποίες κανένας δεν μπορεί να προεξοφλήσει από τώρα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πάντως την αποστολή της που συνίσταται στο να ξεπουλήσει ακόμη και την ελληνική γη στο ξένο κεφάλαιο και στους ντόπιους συνεργάτες του, θα την έχει εκπληρώσει.

Η επιλεκτική χρεοκοπία, παρά τις μπούρδες Βενιζέλου, συνιστά φυσικά σαφέστατα μορφή χρεοκοπίας. Η τελική της μορφή δεν έχει ακόμη καταληχθεί. Το Βερολίνο έχει αποφασίσει επί της αρχής ότι αυτήν θα επιλέξει για την Ελλάδα, τις συγκεκριμένες όμως ρυθμίσεις τις επεξεργάζεται ακόμη και στο θέμα αυτό υφίστανται ενδογερμανικές διαφωνίες. Είναι ζήτημα πολύ λίγου χρόνου η οριστική απόφαση των Γερμανών για τη μοίρα της Ελλάδας. Δεν αποκλείεται να ανακοινώσει η Μέρκελ την απόφασή της ακόμη και μέσα στην εβδομάδα που έρχεται. Αν τελικά επιλεγεί η χρηματοδότηση της κυβέρνησης Παπανδρέου από τον προσωρινό μηχανισμό στήριξης της ΕΕ για να αγοράσει ελληνικά κρατικά ομόλογα σε τιμές αγοράς (αυτή τη στιγμή γύρω στο 50% της ονομαστικής αξίας τους), δεν θα θιγούν οι καταθέσεις και το Δημόσιο τουλάχιστον στην αρχική φάση θα είναι σε θέση να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα όμως θα καταρρεύσει επί της ουσίας, γιατί θα υποστεί τεράστια ζημιά από την απαξίωση των ελληνικών κρατικών ομολόγων. Θα κρατηθεί τεχνητά στη ζωή μέσω της παροχής ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, της οποίας όμως θα καταστεί τυφλό όργανο, απολύτως εξαρτημένο από την παρεχόμενη υποστήριξη. Η ΕΚΤ θα ανοίγει και θα κλείνει κατά βούληση και κατά την απόλυτη κρίση των Γερμανών το διακόπτη της ροής χρημάτων προς την ελληνική οικονομία, επηρεάζοντας καθοριστικά και κατά την απόλυτη κρίση του Βερολίνου τη χρηματοδότηση ή το θάνατο του άλφα ή του βήτα κλάδου της ελληνικής οικονομίας, του άλφα ή του βήτα έργου, του άλφα ή του βήτα επιχειρηματικού ομίλου.

Παράλληλα, οι Γερμανοί θα εξαναγκάζουν την όποια κατοχική κυβέρνηση θα υπάρχει στην Αθήνα να ψηφίζει αλλεπάλληλα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας για τους εργαζόμενους και τους νέους, για τα λαϊκά στρώματα και τους μικρομεσαίους, εξανδραποδίζοντας και υποτάσσοντάς τους στα επεκτατικά οικονομικά σχέδια του Τέταρτου Ράιχ και των ντόπιων κεφαλαιούχων συνεργατών του. Η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ζήτησε νέα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα από το Σεπτέμβριο! Γιαβόλ!

Από το http://www.prin.gr/

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ

Είμαι υπερήφανος για τους Ελληνες που δεν σταμάτησαν τον αγώνα στην πρώτη δυσκολία.

Είμαι υπερήφανος γι αυτούς που βάζουν τον αγώνα πάνω από τα μπάνια του λαού και αντί να τρέχουν στις παραλίες, ξημεροβραδιάζονται μέρα νύχτα στο Σύνταγμα, διεκδικώντας τα δικαιώματα μας για λογαριασμό μας.


Είμαι υπερήφανος γι αυτούς που δε μάσησαν ούτε από τα χημικά, ούτε από την κρατική και παρακρατική βία.

Είμαι υπερήφανος γι αυτούς που κατάφεραν να δημιουργήσουν μια τόσο δυνατή και ενωμένη ομάδα, που όσα κόλπα κι αν δοκίμασε το σύστημα, δεν κατάφερε να τους διασπάσει.

Είμαι υπερήφανος για τους αγωνιστές της πραγματικής δημοκρατίας που ξέρουν τι να ζητήσουν και πως.

Είμαι υπερήφανος για τους 300 Ελληνες.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.

ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ.

ΕΛΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΙΣΟΝΟΜΙΑ.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

ΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ….

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Χ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

Σας παρουσιάζουμε σήμερα, ένα απόσπασμα από το βιβλίο που γράφει ένας από τους αρθογράφους  μας – ο Αναστάσιος Καζαντζίδης- για έναν πολιτικό του νομού Κιλκίς, τον Αλέξανδρο Αβραμίδη, έναν από εκείνους που εμπιστεύθηκε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής για την δημιουργία Πολεμικής Βιομηχανίας στην Ελλάδα. Διαβάστε το απόσπασμα και θα καταλάβετε πολλά για την εποχή εκείνη, πως λειτουργούσε η κυβέρνηση τότε και πως λειτουργεί σήμερα :

Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Με αυτόν τον τίτλο η εφημερίδα ‘ΒΗΜΑ’ στις 31-6-1979 χαρακτήριζε τον Αλέξανδρο Αβραμίδη. Ένας τίτλος, πέρα για πέρα αληθινός για τον άνθρωπο που είχε την ευθύνη για την όλη κατάσταση της Πολεμικής μας Βιομηχανίας.
Μιας βιομηχανίας που στήθηκε στη χώρα μας μετά από τις εντολές και τους σχεδιασμούς του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Μπροστάρης της προσπάθειας αυτής, ο ‘καπετάνιος’ του Κιλκίς, ο Αλέξανδρος Χ.Αβραμίδης.
Σε άψογη συνεργασία με τον ευπατρίδη υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ, ο Αβραμίδης ξεδίπλωσε τις οργανωτικές και διοικητικές του ικανότητες για το συμφέρον της πατρίδας.
Το εργοστάσιο φορητού οπλισμού στο Αίγιο, κατασκεύασε και παρέδωσε στον Ελληνικό στρατό το πρώτο ελληνικής παραγωγής γερμανικού τύπου τυφέκιο G3 σε δυο παραλλαγές: η πρώτη με πτυσσόμενο κοντάκι και η δεύτερη με σταθερό.
Και όλα αυτά μέσα στους πρώτους μήνες του 1979 .
Η προσπάθεια εισόδου στη διεθνή αγορά ελληνικού πολεμικού υλικού ήταν γεγονός!
Ένα γεγονός που είχε την εποχή εκείνη εξαιρετικά ευνοϊκές επιπτώσεις στην εθνική μας οικονομία.
Η κυβέρνηση του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, απέδειξε με πράξεις και όχι με λόγια, ότι σωστά αντιμετώπισε το πρόβλημα της Πολεμικής Βιομηχανίας και έθετε ήδη τις γερές βάσεις για την ανάπτυξή της.
Μεγάλη ώθηση δόθηκε και στην κατασκευή νέων σκαφών για τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού στα ελληνικά ναυπηγία, δίνοντας ταυτόχρονα δουλειά σε ελληνικές επιχειρήσεις και πετυχαίνοντας μεγάλη απορρόφηση εργατικού δυναμικού.
Τον Αύγουστο του 1979 καθελκύστηκε η πρώτη από τις έξι πυραλαύκατους τύπου Κομπατάντ 3.
Μα και τα σχέδια για την ανάπτυξη της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ήταν μεγάλα.
Η ΕΑΒ τον Μάιο του 1979 πραγματοποιούσε για πρώτη φορά στη χώρα μας εργασίες τετάρτου κλιμακίου – γενική επιθεώρηση και συντήρηση- σε αεροσκάφος ΦΑΝΤΟΜ.
Το προσωπικό της ΕΑΒ εργαζόταν με υπευθυνότητα και είχε πλήρη συναίσθηση του εθνικού έργου που επιτελούσε.
Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, γινόταν ένα πρότυπο συναλλαγματοφόρου μονάδας στη χώρα μας.
Ο εθνικός στόχος της κυβέρνησης, ήταν να απαλλαγούν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε σημαντικό ποσοστό, σε λίγα χρόνια, από την εξάρτηση του ξένου παράγοντα.
Με τη ραγδαία ανάπτυξη της Πολεμικής μας Βιομηχανίας, όχι μόνο θα μπορούσε η Ελλάδα να καλύψει τις δικές της ανάγκες, αλλά θα μπορούσε να κάνει και εξαγωγές στρατιωτικού υλικού και μέσων, ιδιαίτερα σε χώρες του Τρίτου Κόσμου.
Πυραυλάκατοι, ταχύπλοα περιπολικά σκάφη, στρατιωτικά οχήματα, τεθωρακισμένα, πυρομαχικά διαφόρων τύπων και διαμετρημάτων, φορητός οπλισμός, μέσα τηλεπικοινωνίας, γεμίσματα προωθήσεως πυραύλων, ακόμη και ελαφρού τύπου διθέσια αεροπλάνα, θα κατασκευάζονταν σε λίγα χρόνια στη χώρα μας.
Με τον τεχνικό εξοπλισμό που θα αποκτούσε η πολεμική μας βιομηχανία, θα ήταν σε θέση να επισκευάσει και αεροσκάφη της Πολιτικής Αεροπορίας και άλλων χωρών.
Είχε ήδη εκδηλωθεί έντονα ενδιαφέρον για την αγορά φορητού οπλισμού και άλλων εξαρτημάτων, που κατασκευάζονται στα εργοστάσια παραγωγής πολεμικών υλικών.
Εκτός από την μεγάλη προσπάθεια διεύρυνσης της εγχώριας κρατικής βιομηχανίας, επιδιώχθηκε η δημιουργία και νέων μονάδων, εξοπλισμένων με τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά μέσα.
Και μπροστά σε όλον αυτό τον δημιουργικό οργασμό της ανάπτυξης της Πολεμικής μας Βιομηχανίας, το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου, με διάφορους τρόπους, προσπαθούσε να εμποδίσει τη μεγάλη αυτή Εθνική προσπάθεια.
Κατά καιρούς, έβγαιναν διάφορα δημοσιεύματα, που έλεγαν ότι η κυβέρνηση δεν προτίμησε να αναθέσει την παραγωγή του φορητού οπλισμού σε υπάρχοντα ελληνικό…ιδιωτικό φορέα!
Ναι, το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, κατηγορούσε την φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία που δημιουργούσε από το μηδέν εγχώρια Κρατική Πολεμική Βιομηχανία, ότι δεν έδινε δουλειές σε …ιδιώτες!
Από τότε τα διάφορα συμφέροντα που εκπροσωπούσαν ξένους οίκους πολεμικού υλικού, προσπαθούσαν με πλάγιους τρόπους να σταματήσουν τη δημιουργία Πολεμικής Βιομηχανίας στη χώρα.
Από τότε εφεύρισκαν διάφορους τρόπους για να πάρουν δουλειές από την κρατική βιομηχανία.
Τότε όμως υπήρχαν τα άγρυπνα μάτια των πολιτικών του μεγέθους του Αλέξανδρου Αβραμίδη, τα οποία έβλεπαν το πριόνισμα της εθνικής προσπάθειας για τη δημιουργία παραγωγικών μονάδων πολεμικού υλικού.
Έβλεπαν τις προσπάθειες των διάφορων ‘μεσαζόντων’, που επικεντρωνόταν στην υπονόμευση του όλου εγχειρήματος.
Και αντιδρούσαν. Αντιδρούσαν δυναμικά.
Έτσι λοιπόν, όταν το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή για το λόγο ότι δεν έδωσε τη δουλειά σε ιδιωτική εταιρεία, εισέπραξε την απάντηση του υφυπουργού Αβραμίδη: ‘Τέτοιος φορέας, που να μπορεί να κατασκευάζει ατομικό οπλισμό δεν υπάρχει. Είναι αλήθεια ότι ιδιωτικός φορέας έκανε πρόταση να προμηθεύσει τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας με φορητό οπλισμό. Δεν επρόκειτο όμως περί παραγωγής, αλλά απλώς περί …συναρμολογήσεως, με ανάθεση της κατασκευής των εξαρτημάτων σε υποκατασκευαστές, πράγμα το οποίο αντενδείκνυται. Η κυβέρνηση προτίμησε τη δημιουργία εργοστασίου φορητού οπλισμού με τη μορφή που έχει σήμερα, γιατί θεωρεί απαραίτητο να ελέγχει πλήρως την παραγωγή του φορητού οπλισμού για πολλούς λόγους (περιορισμός εγκληματικότητας, τρομοκρατία κτλ).’
Γνώριζαν οι πολιτικοί ηγέτες της εποχής, την προσπάθεια των μεσαζόντων για τη διάλυση της Πολεμικής Βιομηχανίας και αντιδρούσαν δυναμικά.
Μετά όμως από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 και την ανάληψη της κυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση και η φθίνουσα πορεία.
Υ.Γ.
Και για να καταλάβετε το μέγεθος της καταστροφή που έγινε τη δεκαετία του 80 στην Ελληνική Πολεμική Βιομηχανία, όταν ο συγγραφέας μίλησε κάποια στιγμή με τον τέως υφυπουργό γιατί δεν προχώρησε το ΠΑΣΟΚ το έργο του Κωνσταντίνου Καρμανλή, εκείνος απάντησε : ΓΙΑΤΙ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΙΖΑ

ΠΗΓΗ: http://taxalia.blogspot.com/2011/07/blog-post_752.html

Κανείς δεν ζηλεύει τους Φινλανδούς;

Του Χρήστου Δημήτρη

Μια τέτοιου είδους  και έκτασης μεταρρύθμιση στην Παιδεία περίμενα να προκύψει ως αποτέλεσμα εξαντλητικού διαλόγου όλων των βαθμίδων της, των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και με επιφανείς Έλληνες και ξένους ακαδημαϊκούς από όλο τον κόσμο επί τη βάσει κάποιων αρχών. Τα ερωτήματα είναι σαφή. Τι Παιδεία θέλουμε, γιατί τη θέλουμε και πόσο αναδεικνύει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτής εδώ της χώρας, με τη βαριά πολιτισμική κληρονομιά. Έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ, που δεν είμαι ειδικός.

 

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ χρόνια, όλοι μιλάνε για τα σπουδαία αποτελέσματα του Φινλανδικού εκπαιδευτικού συστήματος. Για φαντάσου! Η νεότερη χώρα της Ευρώπης, που απέκτησε τη σημερινή μορφή της γλώσσας της τον 15ο αιώνα, κατάφερε να δημιουργήσει Παιδεία πρότυπη και αξιοζήλευτη διεθνώς. Πώς τα κατάφερε; Αντέγραψε κάποιο ξένο πετυχημένο μοντέλο και απλά το τροποποίησε για να το ταιριάξει στα εθνικά πρότυπα; Όχι. Οι Φινλανδοί δούλεψαν με μεράκι και πνεύμα δημοκρατικής αναζήτησης, έθεταν στόχους και οράματα που κινητοποιούσαν τους πάντες για να διακριθούν, για να διαπρέψουν, ζώντας σε τόσο δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες. Είναι να σκας από ντροπή συγκρίνοντας το φινλανδικό δημιούργημα με την ελληνική “φώτο κόπια”.

ΠΛΗΝ όμως η νεοφιλελεύθερη Άννα Διαμαντοπούλου με τον ξερόλα Πανάρετο ανακάλυψαν εν έτει 2011 την Αμερική, έναν γίγαντα του καπιταλισμού και έκριναν ότι αυτό το μοντέλο χρειαζόμαστε γιατί έτσι τους αρέσει ή γιατί έτσι νομίζουν! Ποιος να διαφωνήσει; Ο αμερικανικής παιδείας πρωθυπουργός; Χωρίς να ρωτήσουν τους Έλληνες πανεπιστημιακούς, χωρίς χρόνο διαβούλευσης δημιουργούν ένα πλαίσιο, ένα πανεπιστήμιο σούπερ μάρκετ, που δύσκολα θα λειτουργήσει στις ελληνικές συνθήκες, ειδικά σε περίοδο παρατεταμένης οικονομικής κρίσης.

ΤΟ ΚΑΚΟ είναι διπλό. Είναι διπλό, διότι χωρίς αμφιβολία η τριτοβάθμια εκπαίδευση όπως την καταντήσαμε, χρειαζόταν ριζικό μετασχηματισμό, αναβάθμιση, με έμφαση στους τομείς που μπορούμε ταχύτατα να διακριθούμε και να αξιοποιήσουμε. Αντί λοιπόν να στραφούμε στην αναζήτηση ενός σύγχρονου ελληνικού χαρακτήρα εκπαιδευτικού μοντέλου, έστω και για λόγους εγωισμού, εμείς, ως κληρονόμοι του αρχαιότερου πολιτισμού της Ευρώπης, αντιγράφουμε το μοντέλο που έφτιαξαν οι Αμερικανοί! Άντε μετά να μαζέψεις τα λάθη και τα μπάζα που θα προκληθούν.

Η ΕΛΛΑΔΑ θα έπρεπε να είναι ή να επιδιώξει να γίνει κέντρο διεθνών σπουδών στη φιλοσοφία, την αρχιτεκτονική, την αρχαιολογία, τις βυζαντινές σπουδές, τη θεατρολογία και την ποίηση, τις καλές τέχνες, τη μουσική, τη μεταλλειολογία, τις θαλάσσιες έρευνες, τη γεωπονική, τα μαθηματικά, την πληροφορική. Ωραία είναι όλα αυτά, θα μου πει η κ. Διαμαντοπούλου, αλλά δεν έχουμε χρήματα, ενώ με το μοντέλο που στήνεται τα χρήματα θα βρεθούν από τον ιδιωτικό τομέα που θα παραγγέλνει και θα χρηματοδοτεί το πακέτο σπουδών που χρειάζεται. Να θυμίσουμε ότι τα διαθέσιμα μέσω του ΕΣΠΑ χρήματα για την παιδεία για τη χώρα μας το 2010 ήταν 204.706.354 ευρώ και το υπουργείο της κ. Διαμαντοπούλου κατάφερε να απορροφήσει μόλις 36.220.662 ευρώ, δηλαδή 17,7%. Για να τοποθετήσει ο ιδιωτικός τομέας χρήματα στο εκπαιδευτικό σούπερ μάρκετ, πρέπει να έχεις δυνατή οικονομία, και μάλιστα εξωστρεφή, διαφορετικά δεν πρόκειται να βρεις σέντσι με τόσο κατεστραμμένη την εσωτερική σου αγορά.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να ξεχνάμε πως για το κόστος και την υποβάθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου την κύρια ευθύνη είχαν και εξακολουθούν να έχουν οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων που χειρίστηκαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση με κριτήρια ψηφοθηρίας, όταν έστηναν στις εκλογικές τους περιφέρειες πανεπιστήμια και ΤΕΙ και παράλληλα σε σχολές και τμήματα με δυνατότητα 200 φοιτητών φόρτωναν πάνω από 500 για να δουλέψει το πολιτικό τους σύστημα. Έτσι δεν γίνεται Παιδεία. Δεν είναι όραμα το αμερικανικό αντίγραφο. Όραμα είναι να ακολουθήσεις τον φινλανδικό δρόμο. Έχουν τα κότσια;

ΠΗΓΗ: http://www.avgi.gr/

Ιδιωτικοποιήσεις: Το ΠΑΣΟΚ ξεπουλούσε υπέροχα!

Γράφει ο Φώτης Μελέτης

(Αναπληρωτής Γραμματέας ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ)

Άγριο και σκανδαλώδες είναι το πλιάτσικο που οργανώνει σε βάρος της χώρας και της δημόσιας περιουσίας η μισητή κυβέρνηση Παπανδρέου η οποία παράλληλα προχωρά σε όργιο ιδιωτικοποιήσεων των κερδοφόρων και Εθνικής σημασίας ΔΕΚΟ. Για να ανοίξουν οι κυβερνώντες τον δρόμο της εκποίησης και της λεηλασίας της ΔΕΗ επιχειρείται μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια συκοφάντησης των κρατικών επιχειρήσεων και των συνδικαλιστών από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Ο ρόλος τους είναι γνωστός και καταδικαστέος από το σύνολο των πολιτών και της ελληνικής κοινωνίας και η ώρα της ολοκληρωτικής αποκαθήλωσης τους πλησιάζει.

Ο σημερινός αποτυχημένος και επικίνδυνος Πρωθυπουργός σπρώχνει σκόπιμα και με αδίστακτο τρόπο τη πατρίδα στην απόλυτη καταστροφή και ταυτόχρονα αποφασίζει το ξεπούλημα της ΔΕΗ για να υπηρετήσει τα προσωπικά του πολιτικά σχέδια, χρησιμοποιώντας τους βουλευτές και τα στελέχη του αδύναμου πλέον ΠΑΣΟΚ ως λίπασμα για την ανέλιξη της προσωπικής πολιτικής του καριέρας σε διεθνές επίπεδο. 

Η συμμαχία των προθύμων, Τραπεζίτες, Κόμματα του Μνημονίου, διεθνείς κερδοσκοπικοί οίκοι και ντόπιοι μεγαλοεκδότες παλεύουν να μας πείσουν ότι επιθυμούν να σώσουν την χώρα εφαρμόζοντας σκληρά οικονομικά μέτρα ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι το μόνο που θέλουν να σώσουν είναι το τομάρι και τα συμφέροντα τους.

Οι απάνθρωπες και αντιλαϊκές πολιτικές του μνημονίου και του ΔΝΤ (περικοπές μισθών και συντάξεων, ανεργία, απολύσεις) δηλαδή της νέο-σοσιαλιστικής βαρβαρότητας δεν μπορούν να κάμψουν το αίσθημα της αντίδρασης και του αγώνα. Η οργή, η αγανάκτηση , ο θυμός έχει μεταβληθεί συνειδητά σε ολική αφύπνιση των εργαζομένων που βλέπουν ότι αν και έχουν χάσει μισθούς, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα επιμένουν να αντιδρούν και να αγωνίζονται δίπλα με εκείνους τους χιλιάδες ηρωικούς διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος.

Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της δημόσιας περιουσίας δεν θα μειώσει χρέη και ελλείμματα αλλά θα τα αυξήσει και θα οδηγήσει το δημοσιονομικό πρόβλημα σε παροξυσμό, όπως άλλωστε έχει συμβεί μέχρι τώρα. Ας μας εξηγήσουν οι διάφοροι διαπλεκόμενοι μεγαλοεργολάβοι που ωφελήθηκαν από κάθε ιδιωτικοποίηση και συνεχίζουν να εμφανίζουν τις ιδιωτικοποιήσεις σαν βάλσαμο για τα δημόσια οικονομικά, με ποιόν τρόπο μέχρι σήμερα μείωσαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και περιόρισαν το χρέος; Μην περιμένετε απάντηση διότι τα στοιχεία που υπάρχουν στη παγκόσμια αγορά τους από το κόστος των αποκρατικοποιήσεων τους διαψεύδουν πανηγυρικά.

Η αλήθεια είναι πως το ελληνικό δημόσιο βγάζει στο σφυρί «το χρυσάφι της χώρας» δηλαδή τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις με τρανό παράδειγμα την μετοχοποίηση του 17% της ΔΕΗ και το σπάσιμο της σε θυγατρικές. Μοναδικός στόχος τους η διάλυση και η δωρεά τους σε ιδιώτες ψευτοεπενδυτές.

Εξ ίσου καταστρεπτικές θα είναι οι συνέπειες στις υπό ιδιωτικοποίηση εταιρείες για τις εργασιακές σχέσεις και το επίπεδο αμοιβών του προσωπικού και επίσης στα τιμολόγια τους, που θα αυξηθούν, όπως ακριβώς αυξήθηκαν σε όλους τους κλάδους που επήλθε η λεγόμενη απελευθέρωση όπως έγινε και στις ακτοπλοϊκές υπηρεσίες, Όσο μάλιστα το ξεπούλημα φθάνει σε υπηρεσίες ταυτισμένες με το δημόσιο συμφέρον (ενέργεια, νερό) τόσο θα είναι υπό συζήτηση και καθόλου δεδομένη η ποιότητα και η ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών όπως και η πρόσβαση των πιο φτωχών στρωμάτων σε αυτά τα απαραίτητα αγαθά.

Η Κυβέρνηση του Γ.Α.Παπανδρέου έχει ήδη γραφτεί στην σύγχρονη ιστορία με μελανά γράμματα και μπορεί στο εγγύς μέλλον οι Υπουργοί της να περάσουν μέχρι και Ειδικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα που συντέλεσαν εις βάρος των πολιτών. Η κοινωνία έχει ξεσηκωθεί σε ανέλπιστο βαθμό από τον λήθαργο και ζητά την τιμωρία όσων λεηλάτησαν και έκλεψαν το δημόσιο χρήμα.

Το καλύτερο μάθημα για όλους εμάς που ασχολούμαστε με το Σ/Κ είναι η αυθόρμητη λειτουργία του «Κίνηματος των Αγανακτισμένων» , το οποίο χωρίς κομματικούς πάτρωνες κατόρθωσε να πρωτοπορεί τόσο στην ζύμωση του πολιτικού διάλογου όσο και στην μορφή δυναμικής των κινητοποιήσεων, δείχνοντας με απλό αλλά λυτρωτικό τρόπο τον δρόμο της σωτηρίας και της αλλαγής από την σημερινή παρακμιακής πολιτική πραγματικότητα.

Η ζωή μας αλλάζει, η χώρα αλλάζει, οι ίδιοι οι πολίτες πλέον αλλάζουν και προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα. Απέναντι σε αυτό τον εφιάλτη χωρίς τέλος η μοναδική απάντηση είναι η ανατροπή του Μνημονίου, της πολιτικής λιτότητας και του κοινοβουλευτικού αυταρχισμού.

Η ενίσχυση της πραγματικής δημοκρατίας αποτελεί μονόδρομο για να μπορέσουμε να αποφύγουμε τον ηθικό, πνευματικό και πολιτικό ακρωτηριασμό που επιθυμούν οι τεχνοκράτες της εξουσίας και της Τρόικας.

Μπορούμε να γίνουμε γενιά της αναγέννησης και της δημιουργίας. Το δικό μας καθήκον είναι η υπεράσπιση της μνήμης, της αλήθειας, των ιδανικών που οι προηγούμενες γενιές δεν μπόρεσαν να διαφυλάξουν

Αλήθεια σημαίνει όχι στην λήθη. Εκεί κρίνεται το μέλλον μας.

Αναδημοσίευση από το http://pasyp-deipress.blogspot.com/ 

Αντιλαϊκισμός, το πρώτο καταφύγιο του δημαγωγού

Κατά καιρούς αναβιώνει το τέρας του λαϊκισμού, ως η μαμμή όλων των δεινών αυτού του τόπου. Με τη διαφορά ότι ο λαϊκισμός, ως εργαλείο, είναι διαχρονικός και πανταχού παρών στην άσκηση εξουσίας. Αντιθέτως, ο αντιλαϊκισμός είναι ένα δημαγωγικό ιδεολόγημα, που χρησιμοποιείται κατά κόρον από την αστική τάξη, είτε όταν απειλούνται τα συμφέροντά της, είτε για τις άμεσες επιδιώξεις της που θέλει να τις παρουσιάσει ως παλαϊκό διακύβευμα. Σήμερα ενυπάρχουν και οι δύο αυτές συνθήκες. Σήμερα ο χρόνος είναι πιο πιεστικός εχθρός, από τον εχθρό λαό. Σήμερα οι δημαγωγοί, με όλες τους τις δυνάμεις, (ξανα)ρίχουν τον αντιλαϊκισμό, αυτόν τον ανεστραμμένο λαϊκισμό, στη μάχη.

Σύμφωνα με τον Ερνέστο Λακλάου, ομότιμο καθηγητή Πολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ και κορυφαίο μελετητή του λαϊκισμού παγκοσμίως, ο λαϊκισμός δεν έχει ούτε ιδεολογικό, ούτε ηθικό πρόσημο, παρά μόνο έναν κοινό στόχο, ανεξάρτητα από το ποιος τον χρησιμοποιεί: «τη διχοτόμηση του κοινωνικού πεδίου ανάμεσα στους “προνομιούχους” και τους “μη προνομιούχους”. Ο λαϊκιστής απευθύνεται στους τελευταίους –παρακάμπτοντας το θεσμικό πλαίσιο της κοινωνίας– και ζητά την υποστήριξή τους, ώστε να ανατραπεί το υπάρχον “κατεστημένο”. Αυτή είναι κλασική μορφή του λαϊκισμού».

Λαϊκισμό κατά συνέπεια θα ασκήσει και η δεξιά και η αριστερά, με μόνο κριτήριο τον ορισμό του εκάστοτε “μη προνομιούχου”.

Έτσι λοιπόν, λαϊκισμός είναι η άκρατη υποστήριξη κάθε συνδικαλιστικού αιτήματος, είτε εξυπηρετεί είτε όχι τα πραγματικά ταξικά συμφέροντα των εργατών. Λαϊκισμός είναι η εξίσωση της ιδιοκτησίας με την εργασία και της συντεχνίας με την τάξη. Λαϊκισμός είναι η καταφυγή σε φιλολαϊκά συνθήματα που αγγίζουν αποκλειστικά το θυμικό, προκειμένου να εξασφαλιστεί κομματική πελατεία. Λαϊκισμός είναι να κρύβεις τις δύσκολες αποφάσεις και να τις αντικαθιστάς με ευκαιριακές υποσχέσεις δίχως αντίκρυσμα. Λαϊκισμός είναι να στριμώχνεσαι κάτω από το πανό και να κραυγάζεις στην ντουντούκα, για να εξασκήσεις απεργιακό… μάρκετινγκ.

Λαϊκισμός όμως είναι και το κλάμα του εργοστασιάρχη και βιοτέχνη που μετέφερε το τσιφλίκι του στους φορολογικούς παραδείσους των Βαλκανίων και τώρα οδύρεται για την κρίση. Είναι η πατριωτική κορώνα του εφοπλιστή που χτίζει καράβια στην Κίνα και τα σημαιοστολίζει στον Παναμά. Είναι η εθνική παρόλα του ραντιέρη, το ομόψυχον του μεγαλοϊδιοκτήτη και το όμαιμον του εκμεταλλευτή της μαύρης εργασίας των μεταναστών. Είναι η επίκληση του πολιτικού πολιτισμού από μεγαλοαπατεώνες και οικογενειοκράτες των σαλονιών της εξουσίας. Είναι η καταδίκη του κλούβιου αβγού από διανοουμενίστικες οξυζεναρισμένες κεφαλές. Είναι οι κραυγές ομοψυχίας από καρεκλοκένταυρους πανεπιστημιακούς. Είναι και το μακρύ δάχτυλο που σου κουνούν επιδεικτικά στο μάτι γραβατοφόροι κάτοχοι στιλπνών… Mont Blanc.

Λαϊκισμός είναι η επιλεκτική θεσμολαγνεία, μεγαλοϋπαλλήλων διαπλεκόμενων καταλαρχών. Είναι το κροκοδείλιο δάκρυ από παραθύρου για τη χαμένη επένδυση, τη σπασμένη βιτρίνα και τον τουρίστα σε απόγνωση. Λαϊκισμός, της κακιάς ώρας, είναι να πουλάς ελληνισμό γράφοντας τη λέξη Sky με ελληνικά γράμματα, κεφαλαία και διαλυτικά στο ιώτα.

Mε λίγα λόγια, λαϊκισμός είναι κατεξοχήν ο αντιλαϊκισμός ως επικοινωνιακό προϊόν ευρείας κατανάλωσης. Ακριβώς διότι χρησιμοποιεί τον ίδιο μηχανισμό με το λαϊκισμό, προκειμένου να διχοτομήσει το κοινωνικό σύνολο σε προνομιούχους και μη, αντιστρέφοντας τους όρους.

Αποϊδεολογικοποίηση και αποπολιτικοποίηση

Σε μία θαυμάσια ανάλυση περί λαϊκισμού, ο Νικος Χρυσολωράς στην Καθημερινή, επικαλείται τα συμπεράσματα του Ερνέστο Λακλάου, προκειμένου να παρουσιάσει το δίπολο τεχνοκρατισμού (θεσμικότητας)-λαϊκισμού. Λαμβάνοντας ως δεδομένο λοιπόν, ότι ούτε ο τεχνοκρατισμός, ούτε ο λαϊκισμός -ως έννοιες- ενέχουν συγκεκριμένο πρόσημο, τοποθετεί τους δύο όρους στις πλευρές μίας ζυγαριάς καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «στις κοινωνίες των ειδικών και των τεχνοκρατών δεν υπάρχει χώρος ούτε για πολιτική ούτε για δημοκρατία, ενώ οι κοινωνίες του ακραίου λαϊκισμού και της πλήρους απαξίωσης των θεσμών οδηγούν στη θηριωδία». Ο αρθρογράφος, στηριζόμενος στα συμπεράσματα του Λακλάου, επισημαίνει ότι η ΕΕ πάσχει από «ανισορροπία μεταξύ θεσμικής σταθερότητας και λαϊκισμού», καθώς ο άκρατος τεχνοκρατισμός μίας ανεξέλεγχτης ελίτ έχει οδηγήσει στην πάγια δογματική πεποίθηση «ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να κυβερνηθεί η ΕΕ (αλλά και τα κράτη–μέλη της) και αυτός ο τρόπος είναι γνωστός μόνο στους τεχνοκράτες».

Στην Ελλάδα, η μετάβαση από το λαϊκισμό στον τεχνοκρατισμό επήλθε ελαφρώς καθυστερημένα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Η αλήθεια όμως είναι ότι επήλθε, και σε πλήρη αντίθεση με την πλασματική εικόνα που θέλουν να παρουσιάσουν οι (δήθεν) προοδευτικές φωνές του μεγαλοαστικού λόμπι πολιτικών και δημοσιογράφων. Αν και οι πρώτες προσπάθειες, στην τριετία της κυβέρνησης Μητσοτάκη είχαν τραγικά αποτελέσματα (κυρίως λόγω της τραγικής εκείνης διακυβέρνησης), η επάνοδος λίγα χρόνια μετά, επί πρωθυπουργίας Σημίτη, ήταν θεαματική και συντριπτική. Ο τεχνοκρατισμός επεκτάθηκε ταχύτατα με τη μορφή πολιτικής μόδας, που φοριέται από τους πολιτικά καθωσπρέπει και ώριμους ψηφοφόρους. Ένα είδος ιδεολογικού μπλέιζερ και πολιτικής γευσιγνωσίας. Η απότομη στροφή προς την τεχνοκρατική μονοκρατορία είχε ως μοιραίο αποτέλεσμα, όπως σωστά καταδεικνύει ο Λακλάου, την πλήρη αποϊδεολογικοποίηση της εφαρμοζόμενης πολιτικής και την αντικατάσταση του κοινωνικού μετασχηματισμού με μανιχαϊστικές δοξασίες περί προοδευτικού και οπισθοδρομικού, εφικτού και ανέφικτου, καλού και κακού.

Μία βαθύτατα (με όλα τα καλά και τα κακά που αυτό σημαίνει) πολιτικοποιημένη κοινωνία, είτε κατέφυγε σε προτεσταντικού τύπου -και ξένες προς την πολιτική- ηθικές αξίες, είτε απομακρύνθηκε εντελώς από τις διαδικασίες συμμετοχής και ελέγχου της αστικής δημοκρατίας. Το εργατικό κίνημα ξεδοντιάστηκε και αντικαταστάθηκε από τον κομματοκρατούμενο συνδικαλισμό, ο οποίος με τη σειρά του υπηρέτησε πιστά την νέα τεχνοκρατική ελίτ.

Ακόμη όμως και προκειμένου όμως να κινήσεις τις μάζες προς τη θεωρητικά αντίθετη προς το λαϊκισμό κατεύθυνση, που είναι ο τεχνοκρατισμός, χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις τον πρώτο προς όφελος του δεύτερου. Με λίγα λόγια, να προσδώσεις λαϊκίστικες προεκτάσεις στη θεσμικότητα. Εδώ λοιπόν έρχεται ο αντιλαϊκισμός, που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον την εποχή που ο Σημίτης ανεξέλεγχτα ενέτασσε τη χώρα στην καρδιά της ευρωκαπιταλιστικής ελίτ: την ευρωζώνη. Την εποχή που κανείς δε γνώριζε την ουσία της ενιαίας νομισματικής πολιτικής, καθώς το κοινό νόμισμα διαφημιζόταν ως μία ευκολία για ταξίδια και ψώνια στις χώρες της ευρωζώνης. Την περίοδο που κανείς δεν έδινε σημασία στο τίμημα των χαμηλών επιτοκίων και της χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες ένταξης στο ακραία ανισόρροπο ανταγωνιστικό πεδίο της λεγόμενης “ευρωπαϊκής οικογένειας”.
Ο αντιλαϊκισμός αυτός, υπήρξε μία ακραία μορφή λαϊκισμού με μεταρρυθμιστικό και προοδευτικό μανδύα. Η αποϊδεολογικοποίηση επήλθε με της επιβολή της ένταξης σε μία τρέντι πραγματικότητα. Ο ευρωσκεπτικισμός βαφτίστηκε οπισθοδρομισμός. Η ταξική ανάλυση, ξύλινη γλώσσα. Οι εργατικοί αγώνες, συντεχνιακός υπερσυντηρητισμός. Το κοινωνικό κράτος, σοβιετικό απολίθωμα. Και οι κοινωνικοί αγώνες, μαύρη αντίδραση (αργότερα γνωστή και ως “μυωπικός αριστερισμός”). Το αναποδογύρισμα των εννοιών, δεν οδήγησε σε τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από την αντιστροφή του αριστερού λαϊκισμού και την αντικατάστασή του από το χυδαίο δεξιό (αντι)λαϊκισμό.

Το ίδιο ακριβώς επιχειρείται αυτήν την πολύ κρίσιμη περίοδο για την επικράτηση της πιο σκοτεινής, οπισδοδρομικής και αντιδραστικής μορφής της καπιταλιστικής ολιγαρχίας. Με το ιδεολόγημα του αντιλαϊκισμού εξοπλίζονται και πάλι οι δημαγωγοί των κύκλων εξυπηρέτησης συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Των υποτακτικών του ημεδαπού καπιταλισμού που τρέμουν τόσο τη λαϊκή κατακραυγή, όσο όμως και τον ενδοαστικό ανταγωνισμό που μπορεί να τους αφήσει χωρίς δόντια, αν η οικονομική κρίση ξεφύγει από τον έλεγχο της εγχώριας παρασιτικής αστικής τάξης. Είμαστε όμως πλέον υποψιασμένοι, ή θα χάψουμε και πάλι το μεταρρυθμιστικό δόλωμα του αγοραίου αυτού δεξιού λαϊκισμού;

Αναδημοσίευση από το www.http://www.resaltomag.gr/

Μείζον θέμα με τον Σ. Βαλυράκη...

Από την http://www.enet.gr/

Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πολιτικό γραφείο του βουλευτή και η εταιρεία
«Δυναμικών συμβούλων» συστεγάζονται

Εταιρεία του είναι σύμβουλος του ΟΠΑΠ ο διευθύνων σύμβουλος του οποίου είχε εμπλοκή στην υπόθεση της Siemens.
Kι ο ίδιος ως βουλευτής ήταν, ταυτοχρόνως,
πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο!

Σαν μυστικό, που σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να αποκαλύψει, κρατούσε πριν από λίγο καιρό στη Βουλή ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης το όνομα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που κατέχει επισήμως εταιρεία ασφαλιστικών συμβούλων, η οποία επί 25 συνεχόμενα έτη υπογράφει συμβάσεις παροχής υπηρεσιών με την ΟΠΑΠ Α.Ε.
Το πολιτικό γραφείο του βουλευτή και η εταιρεία «Δυναμικών συμβούλων» συστεγάζονται Αν το αποκάλυπτε, θα ήταν αναγκασμένος να αναφερθεί στον πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής, που διερευνά το σκάνδαλο της Siemens, Σήφη Βαλυράκη. Η εταιρεία έχει τον ίδιον και τους δύο του γιους ως μόνους εταίρους, ενώ έχει ακριβώς την ίδια διεύθυνση με το πολιτικό γραφείο του βουλευτή Χανίων.
Ας δούμε, όμως, τι περιλαμβάνει το νέο επεισόδιο στο νεοελληνικό πολιτικό δίλημμα «νόμιμο ή ηθικό;». Τον περασμένο Μάρτιο ο Χρ. Μαρκογιαννάκης με...
 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων ζητούσε να πληροφορηθεί αν η εταιρεία Brodyn έχει υπογράψει συμβάσεις με την ΟΠΑΠ Α.Ε., ενώ ζητούσε να κατατεθούν στη Βουλή οι συμβάσεις της εταιρείας, χωρίς την παραμικρή αναφορά σε ονόματα φυσικών προσώπων.
Απάντηση δεν πήρε και τον Μάιο επανήλθε με το ίδιο αίτημα. Σύμφωνα με τα πρακτικά, ο Γ. Νικητιάδης, όταν πήρε θέση επί του θέματος, είπε, μεταξύ άλλων, ότι η ΟΠΑΠ Α.Ε. είναι επιχείρηση εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, δεν είναι υποχρεωμένη να δημοσιοποιεί τις συμβάσεις της, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιές, και ουσιαστικά απάντησε χωρίς ν' απαντήσει και χωρίς να συνυπολογίσει το γεγονός ότι βασικός μέτοχος στην ΟΠΑΠ Α.Ε. είναι το ελληνικό Δημόσιο.
Επέκταση σύμβασης
Οπως, όμως, αποκαλύπτει σήμερα η «Ε», η ΟΠΑΠ Α.Ε. έχει συνεχόμενες συμβάσεις επί 25 χρόνια με την εταιρεία Brodyn ΕΠΕ. Η εταιρεία παρείχε στην ΟΠΑΠ Α.Ε. συμβουλευτικές υπηρεσίες επί ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών θεμάτων.
Το 2010 και ενώ ο Γ. Σπανουδάκης είχε ήδη αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΟΠΑΠ Α.Ε., η σύμβαση με την Brodyn ΕΠΕ όχι μόνο ανανεώθηκε αλλά και επεκτάθηκε στο ζήτημα της διαχείρισης των ασφαλιστικών του προσωπικού τής ΟΠΑΠ σε επίπεδο πρόσθετης ασφαλιστικής κάλυψης, ύψους περίπου 2,5 εκατ. ευρώ.
Πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι ο συγκεκριμένος διαγωνισμός, στον οποίον πήραν μέρος άλλες τρεις εταιρείες, δεν είχε καν δημοσιοποιηθεί.
Το πλήρες όνομα της εταιρείας στα ελληνικά είναι «Δυναμικοί μεσίτες ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων -εταιρεία περιορισμένης ευθύνης» και στα αγγλικά «Broker Dynamics - Insurance and reinsurance brokers L.Τ.D.» (Brodyn L.Τ.D.). Σύμφωνα με ΦΕΚ του 2007 μόνοι εταίροι είναι το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Σήφης Βαλυράκης και οι δυο γιοι του. Στα αποτελέσματα χρήσης του 2006, παρά το δημόσιο χρήμα που έμπαινε στα ταμεία της, παρουσίασε ζημιές της τάξεως των 40.000, ενώ την προηγούμενη χρονιά, το 2005, είχε ζημιές άλλες 62.000 ευρώ.
Και όχι μόνον αυτό, αλλά, σύμφωνα με την έρευνα της «Ε», προκύπτει και μία σύμπτωση(;). Η έδρα της εταιρείας Brodyn ΕΠΕ είναι στη λεωφόρο Συγγρού 40-42, στην Αθήνα.
Στο ίδιο κτήριο βρίσκεται και ένα από τα δύο πολιτικά γραφεία του Σήφη Βαλυράκη. Το δεύτερο βρίσκεται στα Χανιά της Κρήτης. Σε όλη αυτή την υπόθεση δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια παρανομία της εταιρείας.
Είναι σαφές, άλλωστε, ότι το γεγονός πως η εταιρεία στελέχους του ΠΑΣΟΚ που διερευνά το σκάνδαλο Siemens λαμβάνει κρατικά χρήματα εδώ και 25 χρόνια από την ΟΠΑΠ Α.Ε., δεν δημιουργεί εμφανή νομικά ερωτήματα. Αλλωστε και στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρεται: «Από το 2004 δραστηριοποιείται στον ιδιωτικό τομέα, διευθύνοντας τον οικογενειακό όμιλο εταιρειών διαχείρισης κινδύνων και ασφαλιστικών εργασιών».
Και επί υφυπουργίας
Το θέμα που εγείρεται είναι κατά βάση ηθικό, καθώς η εταιρεία Brodyn παρέχει τις υπηρεσίες της στην ΟΠΑΠ εδώ και 25 χρόνια. Αρα τις παρείχε ακόμα και το διάστημα 1985-1988, κατά το οποίο ο Σήφης Βαλυράκης διετέλεσε υφυπουργός Αθλητισμού, χωρίς να φέρεται επισήμως ως εταίρος του «οικογενειακού ομίλου» Brodyn.
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι τόσο για τον Χρ. Μαρκογιαννάκη, που έθεσε ακροθιγώς το θέμα στη Βουλή, όσο και για άλλους τρεις πρώην υπουργούς έχει κατατεθεί πρόταση 108 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής, που θα διερευνήσει τις τυχόν ευθύνες τους στο ίδιο σκάνδαλο.
Η πρόταση αναμένεται να συζητηθεί αύριο Πέμπτη στη Βουλή. Οι άλλοι τρεις υπουργοί είναι οι Αν. Μαντέλης και Α. Τσοχατζόπουλος από το ΠΑΣΟΚ και Γ. Αλογοσκούφης και Χρ. Μαρκογιαννάκης από τη Ν.Δ. Οι δύο τελευταίοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες για απιστία. Ο τελευταίος ήταν αυτός που παρέλαβε το προβληματικό σύστημα ασφαλείας C4Ι.

«Ειρήνη» µε τον κατακτητή;

Συμπληρώνονται σήμερα 37 χρόνια από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο με τραγικές συνέπειες τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην μνήμη των νεκρών και των χαμένων πατρίδων αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που δημοσιεύσαμε στο «Αντί» στις 4/12/1987, ύστερα από ένα ταξίδι στην Κύπρο, με τίτλος ένα σύνθημα γραμμένο κοντά στην πράσινη γραμμή:
Σ΄ αγαπώ και ένοπλα
Το Ακάκι είναι ένα μικρό χωριό, επάνω στη γραμμή του Αττίλα, εκτεθειμένο ανά πάσα  στιγμή σε μια επιθετική ενέργεια των Τούρκων. Θα περίμενε κανείς ότι οι  δρόμοι του θα  ήταν γεμάτοι οδοφράγματα και οχυρωματικά έργα και ότι, κοιτάζοντας στα παράθυρα των σπιτιών, θα έβλεπες κάνες πολυβόλων, έτοιμων να αποτρέψουν κάθε επιθετική ενέργεια. Και όμως, δεκατρία ολόκληρα χρόνια μετά την εισβολή, στο Ακάκι δεν υπάρχει ούτε ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο. Ούτε ένας κάτοικός του δεν διαθέτει πολεμικό
όπλο. Ανά πάσα στιγμή οι Τούρκοι μπορούν να επιτεθούν, να σκοτώσουν και να φύγουν ανενόχλητοι. Κανένας κάτοικος του Ακακιού δεν θα ξέρει τι να κάνει για να τους αντιμετωπίσει.
Βέβαια ένας ειδήμων περί τα στρατιωτικά θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι το
Ακάκι βρίσκεται στην «Πράσινη Γραμμή» και δεν θα ήταν «φρόνιμη» ενέργεια
ο εξοπλισμός των κατοίκων του, έστω και με τα «μαρτίνια» που διαθέτει η κυπριακή κυβέρνηση. Δυστυχώς , όμως, η κατάσταση είναι η ίδια και στα μετόπισθεν. Για παράδειγμα, οι έφεδροι της Εθνικής Φρουράς διδάσκονται «σεξουαλική αγωγή» ή πώς να προφυλάσσονται από το Έητζ.
Ποτέ δεν επιχειρήθηκε και το αντίστροφο: Να γίνει στρατιωτική αγωγή στα σχολεία, ή να διδάσκονται οι άντρες και οι γυναίκες της Κύπρου τακτικές ανταρτοπόλεμου.
Πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια  από την εισβολή και η νόμιμη κυβέρνηση  της Λευκωσίας δεν έκανε σχεδόν τίποτα για να προστατέψει αυτά που έχουν απομείνει και -γιατί όχι- να προετοιμάσει το έδαφος για την απελευθέρωση αυτών που έχουν κατακτηθεί. Στο ίδιο χρονικό διάστημα ο τουρκικός επεκτατισμός εδραίωσε το προγεφύρωμά του στο βόρειο τμήμα του νησιού ενισχύοντας και εκσυγχρονίζοντας συνεχώς τις δυνάμεις κατοχής. Μπορούμε, λοιπόν, να εκτιμήσουμε, ότι η Άγκυρα είναι σε θέση να δημιουργήσει νέα «τετελεσμένα». Σε όσους πιστεύουν ακόμα το αντίθετο, τους θυμίζουμε ότι και πριν από το 1974 κανείς δεν πίστευε ότι οι Τούρκοι θα εισέβαλαν ποτέ στην Κύπρο.
Όλα αυτά τα χρόνια το μόνο που κάνει η κυβέρνηση της Λευκωσίας είναι να «διεθνοποιεί» το Κυπριακό και να εκλιπαρεί την συμπαράσταση των μεγάλων δυνάμεων για την επίτευξη μιας «δίκαιης» λύσης. Πόσο δίκαιη όμως μπορεί να είναι μια λύση που θα προκύψει ύστερα από διαπραγματεύσεις με ένα στρατό κατοχής;
Η μόνη λογική που μπορεί να καταλάβει ένας κατακτητής είναι αυτή των όπλων

"Γραμμή του Αττίλα"

Κανείς δεν αμφισβητεί βέβαια τη σημασία των διεθνών πρωτοβουλιών και της
διπλωματίας, όταν, όμως, συνδυάζονται και με τη λήψη άλλων μέτρων, αντίστοιχων με τη λογική των όπλων που εφαρμόζει η Άγκυρα. Κι αυτά τα «άλλα» μέτρα δεν μπορεί να είναι διαφορετικά από την πολεμική προετοιμασία του ελεύθερου ακόμα τμήματος του νησιού. Σε πείσμα των κάθε λογής «ρεαλιστών» και «ισορροπιστών» η μόνη λογική που μπορεί να καταλάβει ένας κατακτητής είναι αυτή των όπλων. Η ιστορία τουλάχιστον αυτό διδάσκει.
Αντίθετα, η κυπριακή κυβέρνηση δεν έκανε όλα αυτά τα χρόνια τίποτα για να προετοιμάσει το έδαφος για κάθε ενδεχόμενο. Περιορίστηκε στη διπλωματία και στο διάλογο. Μόνο πρόσφατα αποφάσισε -κι αυτό ύστερα από έντονες διαμάχες- να αγοράσει μερικά όπλα για την προστασία όσων έχουν απομείνει. Μην πάει κανενός το μυαλό σε καμιά φοβερή πολεμική μηχανή. Μιλάμε για πέντε (αριθμός 5) ελικόπτερα και μερικά ερπυστριοφόρα. Δεκατρία ολόκληρα χρόνια μετά την εισβολή η Κυπριακή Δημοκρατία έχει να αντιπαρατάξει στις πάνοπλες δυνάμεις κατοχής μόνο μερικά ελικόπτερα και θωρακισμένα. Για τον εξοπλισμό των κατοίκων, την παλλαϊκή άμυνα ή και αντάρτικο στα κατεχόμενα, ουδείς λόγος.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι το μεγαλύτερο τμήμα του πολιτικού κατεστημένου
τη Λευκωσίας αντέδρασε έντονα στην αγορά των όπλων, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ο εξοπλισμός του νησιού αποτελεί …πρόκληση για τους Τούρκους
«Άµυνα» και «ειρήνη». Σε αυτές τις δυο λέξεις συνοψίζεται σήµερα η κυρίαρχη στρατηγική για τη λύση του εθνικού µας προβλήµατος. Τι σηµαίνουν, όµως, άµυνα και ειρήνη σε µια ηµικατεχόµενη χώρα; Πώς µπορεί να συναφθεί ειρήνη µε τον κατακτητή ξεχνώντας τους 200.000 πρόσφυγες, τις σφαγές και τους βιασµούς, τους αγνοούµενους και τις εκτελέσεις; Σε ποιο αίσθηµα δικαίου και εθνικής αξιοπρέπειας µπορεί να βασισθεί µια «ειρηνική λύση», ύστερα από διαπραγµατεύσεις µε το στρατό κατοχής; Μήπως λοιπόν και η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν αποδεχθεί τα «τετελεσµένα»; Μήπως δεν πιστεύουν ότι η Κύπρος θα αποτελέσει και πάλι στο µέλλον ένα ενιαίο και αδιαίρετο κράτος; Αν είναι έτσι, τότε γιατί κανείς δεν αναλαµβάνει την πολιτική ευθύνη -και το κόστος της- και να µας το πει;…

ΠΗΓΗ: www.antinews.gr

Την ώρα που η εξεταστική της βουλής βρισκόταν σε εξέλιξη, η Siemens χορηγούσε το συνέδριο Παπανδρέου!

Καταλάβατε γιατί περισσεύει το θράσος των νεοναζί της Γερμανίας; Που απειλουν κι’ όλας με μηνύσεις το Ελληνικό δημόσιο;
Πως είναι δυνατόν ο αδερφός του Πρωθυπουργού να δέχεται χορηγίες σε συνέδρια που διοργανώνει ή συμμετέχει από την εταιρεία τη ίδια στιγμή που στη βουλή διαδραματιζόταν η κυριότερη κοινοβουλευτική δραστηριοτητα στη μεταπολίτευση;
Πως είναι δυνατόν ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης να συμμετέχει σε συνέδρια υπό το άγρυπνο βλέμμα του νέου διοικητή της εταιρείας που διέφθειρε το πολιτικό σύστημα και διέλυση την Ελληνική οικομία;
Το θέμα είχε αποκαλύψει πρώτη η Ελευθεροτυπία, δεν άνοιξε όμως μύτη και πέρασε στα ψιλά.
Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις όμως που αφορούν τις δραστηριότητες του αδελφού του πρωθυπουργού, η έρευνα κατέληξε σε περίεργες διασυνδέσεις κερδοσκοπικών funds με μυστήρια επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης. Ήδη έχει διαταχθεί εισαγγελική έρευνα μετά από επερωτήσεις στην βουλή.
Το απίστευτο θράσος της Γερμανικής εταιρείας όμως να απειλεί με μηνύσεις, μας κάνει να μελετήσουμε όλα τα ενδεχόμενα που οδηγούν την Ελληνική πολιτεία σε αυτή την περίεργη σιωπή. Και βέβαια θα επανέλθουμε.


Από το http://olympia.gr/

Κ. Βουτσάς : "Χωρίς αίμα δεν θα αλλάξει η κατάσταση" !

To παρακράτος η Σέχτα και τα blogs

Πραγματικά αρχίζω και απορώ, που μπορεί να φτάσει το παρακράτος των Αθηνών για να προωθήσει την ατζέντα του και να βγάλει από τη μέση οτιδήποτε το τρομάζει.
Δεν πίστευα ότι θα βλέπαμε σκηνές Σικάγο στην Αθήνα, όπου αντισυστημικοί δημοσιογράφοι δολοφονούνται. Πάντα έλεγα: Αυτά δεν γίνονται στην Ελλάδα, εμείς έχουμε φιλότιμο και ακόμα και οι διεφθαρμένοι του τόπου έχουν κάποια όρια.
Ε λοιπόν δεν έχουν. Είναι φυσικό επακόλουθο από την στιγμή που η κοινωνία..

αξιών έχει καταρρεύσει, να συμβαίνουν τέτοιου είδους γεγονότα. Καταλαβαίνεις τώρα γιατί θέλουν να εξαλείψουν οποιοδήποτε στοιχείο θυμίζει Ελλάδα, οποιοδήποτε στοιχείο θυμίζει χριστιανισμό; Δεν έχει σημασία εάν πιστεύεις ή όχι, αλλά πρέπει να αναγνωρίσεις και να δεις ότι αυτές είναι οι αξίες που μας κρατούν ενωμένους χρόνια τώρα. Άσχετα με το αν πιστεύεις ή όχι ξαναλέω.


Ο Σωκράτης ήταν ένας θεοσεβούμενος και βαθειά θρησκευόμενος άνθρωπος.
Δεν είναι τυχαίο που Η «ΣΕΧΤΑ» (Σέχτα;; Ας γελάσω) δηλαδή το παρακράτος των Αθηνών, τον επέλεξε. Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσε ο Κώστας Μπαξεβάνης όταν έγραφε για την Σέχτα. Παραθέτω το κείμενο:

« Όταν εμφανίστηκε με προκήρυξή της η Σέχτα Επαναστατών, ήμουν από τους πρώτους που είχα γράψει, πως καμιά αριστερή ομάδα, δεν αυτοαποκαλεί τον εαυτό της με τον προσδιορισμό «σέχτα». Ο όρος σέχτα, είναι αρνητικός για οποιονδήποτε αριστερό. Και είχα αφήσει να εννοηθεί πως το πιθανότερο είναι κάποιος να τον επέλεξε ξεφυλλίζοντας ένα μαρξιστικό λεξικό προσπαθώντας να κάνει αριστερά βαφτίσια. Αλλά ήταν πολύ απολίτικος ή επαγγελματίας προβοκάτορας.»

Είναι προφανές ότι η Σέκτα είναι μία παρακρατική οργάνωση και κτίστηκε σιγά σιγά, ώστε να βγάζει ένα προφίλ αδίστακτων επαναστατών που αποτελείται από νεαρούς αντιεξουσιαστές. Κι όμως πολλά πράγματα δεν βγάζουν νόημα και από 'κει κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Σκότωσαν έναν δημοσιογράφο χωρίς φρουρά, που ήταν ταυτισμένος με την δημιουργία των ισχυρών blogs στην Ελλάδα. Δηλαδή με την αποδυνάμωση των παραδοσιακών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ που μας κάνουν πλύση εγκεφάλου καθημερινά και μας παρουσιάζουν τις ειδήσεις όπως θέλουν τα αφεντικά τους. Έκαναν έτσι εκατοντάδες άλλους να φοβηθούν. Σίγουρα όχι τους φυλασσόμενους ή τους παρακοιμώμενους που το κράτος συντηρεί ώστε να είναι τα παπαγαλάκια τους. Τόσοι διαπλεκόμενοι δημοσιογράφοι υπάρχουν, ο Γκιόλιας γιατί τους πείραξε; Γιατί δεν ήταν παπαγαλάκι τους, όπως ο Καμπουράκης (εμάς καμία) , όπως οι: Κώνστας, Μακρή, Τρέμη, Τσίμας, Καψής, Πρετεντέρης κ.α. Το έκαναν απλώς γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.

Το 2004 Αποκαλύφθηκε πως κάποιες ομάδες παρακολουθούσαν πολιτικούς και τον πρωθυπουργό, μέσα από το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, έσβησε τα ίχνη των παρακολουθήσεων - και κυκλοφορεί σήμερα ελεύθερος (νομίζω Κορωνιά τον έλεγαν). Θυμάστε τότε την δήθεν αυτοκτονία (δολοφονία) Τσακλίδη; Υπάρχουν φωτογραφίες του νεκρού Τσακλίδη. Είναι ήρεμος σαν κοιμισμένος. Όλοι γνωρίζουν πως ένας άνθρωπος που αυτοκτονεί αποφασίζοντας να κρεμαστεί δεν έχει αυτή την όψη. Εκτός αν τον πάρει ο ύπνος την ώρα που κρεμιέται. Να μην αναφέρω για τους τρεις ναυτικούς κόμπους στο σκοινί που βρέθηκαν όπου ο Τσακλίδης δεν είχε ιδέα από αυτά όπως υποστηρίζουν οι δικοί του. Η επίσημη εκδοχή όμως είναι πως αυτοκτόνησε.

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε από τον δημοσιογράφο Κώστα Μπαξεβάνη πως ένας μηχανισμός της ΕΥΠ έκανε ιδιωτικές παρακολουθήσεις. Ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας είχαν διαμορφώσει ένα παραμάγαζο. Το θέμα έληξε «ομαλά» και πάλι. Προφανώς γιατί το κράτος και το παρακράτος είναι ένα.
Να μην θυμηθώ το βίντεο που όλοι είδαμε στο Λαζόπουλο όπου αστυνομικοί ντυμένοι αντιεξουσιαστές, με ρόπαλα και λοστούς, έσπαγαν τζαμαρίες και μαγαζιά. Είναι προφανές ότι συμβαίνουν πολλά στην πλάτη μας που δεν γνωρίζουμε. Ο Γκιόλιας και το τρωκτικό ενοχλούσαν κάποιους διότι πίσω από κάθε είδηση που βλέπαμε στα κανάλια, τρέχαμε στα blogs για να δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτήν. Ένα τελευταίο παράδειγμα είναι η Πρόταση της Πειραιώς όπου όλα τα δελτία μας την παρουσίαζαν πολύ καλή και έβγαζαν μια εικόνα του Σάλλα τρομερή όπου ήρθε για να μας σώσει. Μόλις ανατρέξαμε στα blogs όμως μάθαμε ότι το Τ.Τ είναι από τις πιο κερδοφόρες επιχείρησης του δημοσίου και ότι η αγροτική τράπεζα έχει πολύ μεγάλη ρευστότητα. Επίσης μέσα από έγγραφα που απεκάλυψε το τρωκτικό και πιθανότατα ο Γκιόλιας μάθαμε ότι: Η ΠΕΙΡΑΙΩΣ έχει πάρει ένα σκασμό δάνεια, κρατική ενίσχυση, θα πάρει και άλλη, της έχει δανείσει και το Τ.Τ, έχει εκδώσει ομολόγα, έχει αγοράσει ΠΟΛΛΑ ομολόγα που απαξιώθηκαν, έχει δάνεια επισφαλή. Η ΠΕΙΡΑΙΩΣ δεν δικαιούται να εξαγοράσει πρώτου αποπληρώσει στο κράτος. Το Τ.Τ και η ΑΤΕ δεν δικαιούνται να αποδεχτούν έτσι χύμα πρόσφορα, αφού για έξοδα πάνω από 3.000 ευρώ οφείλουν να κάνουν διαγωνισμό.
Το Πασόκ χρωστάει 96.800.000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013), 10.000.000 ευρώ στην Marfin bank (λήξη σύμβασης το 2015) και 5.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015).
ΣΥΝΟΛΟ: 111.800.000 ΕΥΡΩ!!!

Και η ΝΔ Η ΝΔ χρωστάει 105.000.000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013) και 15.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015).
ΣΥΝΟΛΟ : 120.000.000 ΕΥΡΩ!!!
Μην αναρωτιέστε λοιπόν γιατί και η Ν.Δ. υποστηρίζει την συγχώνευση τραπεζών.
Και ότι Ο αδερφός του διευθυντή ειδήσεων στο mega Χρήστος Παναγιωτόπουλος είναι στο Δ.Σ της αγροτικής!
Μπορώ να γράφω με τις ώρες για τα αποκαλυπτικά άρθρα που διαβάζουμε στο διαδίκτυο και στα Μπλογκς. Αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθούν να τα φιμώσουν. Μην βλέπετε τα δελτία ειδήσεων, αφήστε να πέσουν τα νούμερα τηλεθέασης και θα σας πω εγώ αν θα αλλάξουν ρότα. Βλέπετε εάν χάσουν την διαφήμηση (λόγο της χαμηλής τηλεθέασης) τότε είναι αναγκασμένοι να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να σε προσεγκίσουν. Και στην προκειμένη περίπτωση να που την αλήθεια.

ΥΓ. Κάντε κάτι, δεν ξέρω τι αλλά δράστε. Μην κάθεστε στον καναπέ. Τέρμα καναπές, τώρα είναι η ώρα για Επανάσταση.

Aπό το anti-ntp.blogspot.com

Πήγαινέ με σ’ άλλη χώρα, ταξιτζή

Πορεία προς το αεροδρόμιο πραγματοποίησαν χτες χιλιάδες ταξί, με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρά κυκλοφοριακά προβλήματα και οι δρόμοι της Αθήνας να μην παρουσιάζουν αυτήν την όμορφη και γνωστή εικόνα τάξης που έχουν όλες τις υπόλοιπες ημέρες.
Οι ιδιοκτήτες ταξί αντιδρούν στην απελευθέρωση του επαγγέλματός τους, ενώ ζητούν δίπλα στο ταξίμετρο να μπουν και φρουτάκια.
Παράλληλα, οι ιδιοκτήτες ταξί είναι πολύ ενοχλημένοι από την πρόθεση των μελών της κυβέρνησης να εγκαταλείψουν τη χώρα με ελικόπτερο και απαιτούν να φύγουν με ταξί.
Σύμφωνα με τα καθεστωτικά ΜΜΕ, πολλοί ταξιδιώτες έχασαν τις πτήσεις τους, λόγω της κυκλοφοριακής συμφόρησης που επικράτησε στην Αττική Οδό.
Δυστυχώς, δεν έπεσε κανένα αεροπλάνο, ώστε να έχουμε την τύχη να δούμε τους ταξιδιώτες που έχασαν το αεροπλάνο να ευγνωμονούν με δάκρυα στα μάτια τους ιδιοκτήτες ταξί που τους έσωσαν τη ζωή, και να τους κολλάνε τα ευρώ στο κούτελο.
Αν αυτά δεν είναι παπαριές ξεπουλημένων δημοσιογράφων- και κάποιοι ταξιδιώτες έχασαν, όντως, το αεροπλάνο-, ας παρηγορηθούν στην σκέψη πως μπορεί δίπλα τους να καθόταν κάνας άπλυτος με βρομερή αναπνοή που θα τους τρέλαινε στις κλανιές σε όλη τη διάρκεια της πτήσης.
Οι ιδιοκτήτες ταξί προσπάθησαν να πάνε στην πλατεία Συντάγματος αλλά οι άνδρες ΜΑΤ δεν τους το επέτρεψαν, για να προστατευτεί η ειρηνική και δημοκρατική διαμαρτυρία των διαδηλωτών του Συντάγματος.
Ο δήμαρχος Αθηναίων που ζουν στα βόρεια προάστια, Γιώργος Καμίνης, καταδίκασε την προσπάθεια των ιδιοκτητών ταξί να πάνε στο Σύνταγμα, λέγοντας πως το κίτρινο χρώμα χιλιάδων ταξί θα χαλούσε την αρμονική και γραφική εικόνα που έχουν δημιουργήσει στην πλατεία οι σκηνές και τα πανό με τα συνθήματα με τα γαμωσταυρίδια.
Ο υπουργός Λούμπεν και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος, έκανε λόγο για μεγάλο πλήγμα στον τουρισμό και την σκυτάλη πήραν τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης που τα νοιάζει πάρα πολύ η εξυπηρέτηση των τουριστών, γιατί κι αυτοί τουρίστες είναι στην Ελλάδα – τις καταθέσεις τις έχουν στην Ελβετία.
Είναι περίεργο που δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα κανείς να πει σε όλους αυτούς που νοιάζονται τόσο πολύ για την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό «ρε μουνόπανα, σας πήρε ο πόνος για τους τουρίστες και το πλήγμα που προκαλούν οι απεργίες στον τουρισμό αλλά δεν σας άκουσα ποτέ, ρε καριόληδες, να λέτε για το πλήγμα που έχουν προκαλέσει τόσα χρόνια στην ελληνική κοινωνία οι κυβερνήσεις που στηρίζετε εσείς και τα γαμημένα αφεντικά σας, και έχουν αναγκάσει χιλιάδες Έλληνες να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό». Ε, αφού δεν βρέθηκε κανείς να τους το πει, γιατί να το πω εγώ και να γίνω κακός;
Πάντως, κακώς αντιδρούν οι ιδιοκτήτες ταξί στην απελευθέρωση των αδειών. Ήταν η χούντα του Παπαδόπουλου που απελευθέρωσε τις άδειες -και έφθασαν τα ταξί το 1974 να είναι 10.000-, οπότε πρέπει η σημερινή χούντα να συνεχίσει το έργο της προηγούμενης. Πρέπει να υπάρχει συνέχεια. Αυτό είναι το σωστό.

Aπό το http://pitsirikos.net/

Επιστολή σοκ της Σεμίνας Διγενή: Κύριε Παπουτσή ξέρω, ότι ξέρετε τους δολοφόνους του Σωκράτη Γκιόλια !!!!

Ανοικτή επιστολή της Σεμίνας Διγενή στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Χρήστο Παπουτσή:

Αγαπητέ Χρήστο

θέλω να σου πω πολλά αυτόν τον καιρό, αλλά τελικά αποφάσισα να σου γράψω γράμμα. Γνωριζόμαστε πολύ καλά από την εποχή της Πλειστοκαίνου, ήτοι από τον καιρό που ήμουν ρεπόρτερ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της Πανεπιστημίου κι εσύ στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στον …
όροφο κάτω από μάς.
Η μνήμη, λένε οι νευροεπιστήμονες είναι κάτι σαν βίντεο ροής, που ”φορτώνεται” με γεγονότα, εικόνες, πρόσωπα και σκέψεις. Όταν ενεργοποιείς μια ανάμνηση, ενεργοποιείς συγχρόνως και κάποια απ αυτά που συνέβαιναν γύρω απ αυτήν, την ώρα που σχηματιζόταν..
Σε θυμάμαι λοιπόν, να μας επισκέπτεσαι συχνά στα γραφεία μας, παρέα με το Αρκούδο, για να φέρετε κομματικές ανακοινώσεις, καταγγελίες για την κρατική βία και την επάρατη δεξιά, καλέσματα σε διαδηλώσεις για την παιδεία και τα αντιλαικά μέτρα, να παρακαλάς τον Γιομπαζολιά να ”περιποιηθεί” τα κείμενα κι όταν αυτός έλειπε, τον Μπακουνάκη, την Νταιλιάνα, τη Μαυρογένη, την Παγώνη, εμένα.. Θυμάσαι; Μαχητικός και πάντα με πλήρη επαναστατική εξάρτυση, μούσια και μαλλιά και με απέχθεια ιδιαίτερη στις αυθαιρεσίες των δυνάμεων καταστολής.
Είπα ”δυνάμεις καταστολής” και το βίντεο ροής που λέγαμε πιο πριν, σε δείχνει -τριάντα τόσα χρόνια μετά- να δίνεις εντολή να ρίξουν ληγμένα δακρυγόνα σε διαδηλωτές. Σε δείχνει να θέτεις -μέσω των ΜΑΤ- σε ισχύ το σχέδιο ”Βίαιης καταστολής και διάλυσης συγκεντρώσεων” και τη χρησιμοποίηση 2.860 δακρυγόνων ..
(Χρήστο, όταν πηγαίναμε μαζί παλιά σε διαδηλώσεις, αυτοί οι φασίστες όπως τους έλεγες, δεν μας έριχναν ποτέ πάνω από 500… Άσε που τα περισσότερα τα έτρωγε ο Καραμπελιάς!) Πολύ αίμα παλιέ μου φίλε, πολλά ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα πλευρά και πολύ προκλητικές οι δηλώσεις σου μετά. Αν αυτό συνέβαινε τότε, που φορούσες το αμπέχωνο, τα γένια σου ήταν μαύρα και σου είχε ο Λαλιώτης υπόκρουση τα Κάρμινα Μπουράνα, φαντάζεσαι πώς θα αποκαλούσες τον αρμόδιο υπουργό; Εσύ λοιπόν, Υπουργέ μου όχι μόνο αιματοκύλισες τις Τετάρτες του Συντάγματος, αλλά σε πληρώσαμε και ακριβά για να μας δείρεις. Πάνω από 1.100.000 ευρώ ΜΑΣ κοστίζει, για να φροντίσεις ΕΣΥ να κυλήσει το αίμα των διαδηλωτών.
Όμως παρασύρθηκα, άλλο είναι το θέμα μου σήμερα,για άλλο αίμα θέλω να σου μιλήσω. Για το αίμα του Γκιόλια. Ξέρω ότι ξέρεις. Σχεδόν όλοι ξέρουμε ότι ξέρεις. Ξέρεις και το ποιός έδωσε την εντολή και ποιοί ήταν οι εκτελεστές του. Και ο προκάτοχός σου ήξερε.
Άκου Χρήστο, δεν σκοπεύω μ αυτό το κομμάτι να υπερασπιστώ τον Γκιόλια, παραμονή του ετήσιου μνημοσύνου του. Θέλω όμως να ξέρω, θέλω να μου πεις την αλήθεια. Ποιός τον ήθελε νεκρό και γιατί; Ήταν πολιτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας, ποιός διάολος ήταν; Για ποιό λόγο του έκλεισαν το στόμα; Γιατί ένα χρόνο τώρα δεν μιλάει κανείς; Ποιός απαιτεί αυτήν την ομερτά; Οι έρευνες και του Χρυσοχοίδη και οι δικές σου (άν έγιναν ποτέ..) πού οδήγησαν; Πόσα τηλέφωνα έπεσαν κι από πού, για να κλείσει το θέμα πριν καν ανοίξει;
Χρήστο, πρέπει να ξέρεις ότι λέγονται πολλά για τον τρόπο διεξαγωγής αυτών των περίφημων ”ερευνών”. Όσοι σε υπερασπίζονται λένε πως έιναι πολύ θολό το τοπίο για να μπορέσεις να βρεις άκρη και παραείναι τοξικό το θέμα για να ”ανοίξει”. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι εκτελείς υπάκουα, εντολές σιωπής (όχι απαραίτητα από πολιτικά κέντρα)..
Νάτο πάλι το βίντεο ροής .. Σε δείχνει να κρατάς σε πορεία, τη ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου κι εμένα να σε φωτογραφίζω.
Στο όνομα αυτής της σκηνής, μπορείς να πεις την αλήθεια; Γιατί σου είπα, ξέρω ότι ξέρεις. Σκότωσε το Σωκράτη, αυτός που νομίζω;
Υ.Γ. αν ποτέ μου πεις την αλήθεια, θα λυπηθώ μόνο για ένα πράγμα, που δεν θα την ακούσει από το στόμα σου ο συνάδελφος μου, που τα παλληκάρια σου φρόντισαν με μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης, να χάσει την ακοή του.
Το τελευταίο πράγμα που άκουσε, ήταν εκείνο το δικό μας σύνθημα ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.. Δεν το θυμάσαι όμως, ε;

ΠΗΓΗ: Σεμίνα Διγενή

Τα πάθη του ελληνικού λαού δεν θα έχουν τέλος.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ *

Ο κύβος ερρίφθη. Η Γερμανία έχει ήδη αποφασίσει για την τύχη της Ελλάδας. Το Βερολίνο θα οδηγήσει τη χώρα μας σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας και μάλιστα πολύ σύντομα. Η επίσημη ανακοίνωση της απόφασης μέσω μιας έκτακτης συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης είναι πλέον ζήτημα ημερών, όχι μηνών. Ενδέχεται να γίνει και μέσα στην εβδομάδα, χωρίς πάντως αυτό να είναι σίγουρο. Δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί οι όροι και η ακριβής μορφή της επιλεκτικής χρεοκοπίας.

Περί αυτού υφίστανται ακόμη ενδογερμανικές διαφορές. Γερμανικοί τραπεζικοί κύκλοι, που συμπεριλαμβάνουν και μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Μπούντεσμπανκ, προβάλλουν σθεναρή αντίσταση και ισχυρές αντιρρήσεις στο να δώσει η ΕΕ δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα για την επαναγορά ελληνικών ομολόγων από την Αθήνα και σε τιμές αγοράς - δηλαδή με έκπτωση περίπου 50%.

Σύντομα θα λήξει αυτή η υπόθεση, πιθανότατα προς την κατεύθυνση που προαναφέρθηκε. Πληρούται ήδη η θεμελιώδης προϋπόθεση: οι γερμανικές τράπεζες έχουν ξεφορτωθεί από πάνω τους ελληνικά ομόλογα αξίας πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που κατείχαν όταν ξέσπασε η κρίση.

Ο Ολι Ρεν επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό. Πάνω από 50 δισ. ευρώ άξιζαν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που είχαν γερμανικές τράπεζες το φθινόπωρο του 2009. Στις 31 Μαρτίου 2011 όμως τα "συνολικά ελληνικά κρατικά ανοίγματα δεκατεσσάρων συμμετεχουσών γερμανικών τραπεζών ανέρχονταν σε 14,6 δισεκατομμύρια ευρώ" μόνο όπως τονίζει ο Ολι Ρεν σε απάντηση ερωτήματος του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή. Εκτοτε, βάσει δημοσιευμάτων του γερμανικού Τύπου, το ποσό αυτό έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο και αυτή τη στιγμή είναι κάτω από 10 δισ. ευρώ.

Εχουν μειώσει οι πάντες την έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην απάντησή του ο Ολι Ρεν, "σύμφωνα με τα δεδομένα της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών η έκθεση όλων των ξένων τραπεζών στο χρέος του ελληνικού δημόσιου τομέα (ήτοι κυρίως σε κρατικό χρέος) μειώθηκε από 66,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2010 σε 39,5 δισεκατομμύρια ευρώ τον Δεκέμβριο του 2010". Σε εννέα μήνες του 2010 ξεφορτώθηκαν δηλαδή σχεδόν τα μισά ελληνικά ομόλογα που κατείχαν οι ξένες τράπεζες, ενώ η τάση αυτή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο το πρώτο εξάμηνο του 2011. Είναι προφανές ότι οι ξένες τράπεζες θα υποστούν μηδαμινές ζημιές από οποιαδήποτε μορφή επιλεκτικής χρεοκοπίας αποφασιστεί από το Βερολίνο.

Δεν θίγονται οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών στις ελληνικές τράπεζες σε περίπτωση επιλεκτικής χρεοκοπίας. Ούτε υπάρχει κίνδυνος να μην καταβληθούν μισθοί και συντάξεις. Οι φόβοι του κόσμου γύρω από αυτά τα θέματα δεν είναι δικαιολογημένοι. Το πράγμα φυσικά αλλάζει για τους κατόχους ελληνικών ομολόγων ή αμοιβαίων κεφαλαίων που συμπεριλαμβάνουν και ομόλογα του ελληνικού κράτους.

Σοβαρές ζημιές θα υποστούν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς θα υποχρεωθούν εκούσες - άκουσες να πουλήσουν κρατικά ομόλογα στη μισή τιμή (αν τελικά επιλεγεί η χρηματοδότηση της επαναγοράς κρατικών ομολόγων από την Ελλάδα με λεφτά της ΕΕ) ή να παρακρατήσουν ομόλογα και μετά τη λήξη τους, αν επικρατήσουν σενάρια βασιζόμενα στην επιμήκυνση. Σε άλλη περίπτωση, οι τράπεζες θα είχαν προβλήματα ρευστότητας και ενδεχομένως σοβαρά. Επειδή όμως τώρα την επιλεκτική χρεοκοπία θα την αποφασίσουν και θα τη μεθοδεύσουν οι Γερμανοί και τυπικά η ΕΕ, οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν λεφτά για να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.

Τα χρήματα θα τα δίνει στις ελληνικές τράπεζες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα - τουλάχιστον αρχικά. Από εκεί και πέρα όμως εγείρονται άλλα ζητήματα. Επί πόσο χρονικό διάστημα θα παρέχει ρευστότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα η ΕΚΤ; Με ποιους όρους; Με ποια προοπτική; Στα ερωτήματα αυτά κανένας δεν είναι σε θέση να απαντήσει, αν προηγουμένως δεν ανακοινωθεί το πλήρες περιεχόμενο της επιλεκτικής χρεοκοπίας που θα αποφασιστεί για την Ελλάδα.

Νέο κύμα λιτότητας είναι πάντως βέβαιο ότι θα ακολουθήσει την επισημοποίηση των εξελίξεων, όποιας μορφής επιλεκτική χρεοκοπία και αν επιβληθεί. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τα πάθη του ελληνικού λαού δεν θα έχουν τέλος.

* Δημοσιευτηκε στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής στις 17-7-2011

Σε τι συνίσταται το δημοκρατικό πρόβλημα;...

Του Νίκου Κοτζιά

Εκφοβισμοί, ψέματα και απειλές έχουν αντικαταστήσει τον δημόσιο διάλογο, την διαβούλευση και το κατά Χάμπερμας επικοινωνιακό πράττειν. Όλο και περισσότεροι πολίτες και πολιτικοί αισθάνονται ότι η οικονομική κρίση τείνει να γίνει μια συνολική κρίση της ελληνικής κοινωνίας με σημαντικό χαρακτηριστικό την κρίση της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αν δεν κάνω λάθος, και δεν είμαι καθόλου περήφανος για αυτό, δυστυχής είμαι, είμαι εκείνος ο οποίος πριν 15 μήνες διατύπωσα τη θέση ότι αφού η κυβέρνηση νοιώθει ότι είναι σε αποστολή, ή έστω καμώνεται ότι νοιώθει έτσι, η σχεδόν φυσική κατάληξη θα είναι α) ο περιορισμός της δημοκρατίας για όσους δεν ανταποκρίνονται σε αυτή «την αποστολή» και β) η παράκαμψη εκείνων των λειτουργιών του δημοκρατικού πολιτεύματος που θα θεωρηθούν βάρος στις απαιτήσεις διεκπεραίωσης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής των Μνημονίων. Ο αντιδημοκρατισμός προέβλεπα τότε θα...
 εκδηλωθεί σε δύο κατευθύνσεις. Πρώτον στη ίδια τη λειτουργία της κυβέρνησης, και δεύτερον, στις σχέσεις της κυβέρνησης με την κοινωνία. Εκείνο που δεν προέβλεψα ήταν ότι η κυβέρνηση θα αντέστρεφε τη σειρά των γεγονότων και θα εμφάνιζε ως κύριο δημοκρατικό πρόβλημα τις αντιδράσεις των πολιτών στις επιλογές της.
Οι πολίτες δημιουργούν ή αντιδρούν στο δημοκρατικό πρόβλημα;Οι πολίτες που συχνά αντιδρούν με τρόπους «άκομψους» προέρχονται όλο και περισσότερο από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, καθότι είναι οι κατεξοχήν απογοητευμένοι από την κυβερνητική πολιτική. Η κυβέρνηση για λόγους που έχουν να κάνουν με την επιστήμη της ψυχανάλυσης δεν θέλει να αποδεχτεί, ίσως και να μην μπορεί, ότι οι πολίτες δεν γεννούν το πρόβλημα αλλά αντιδρούν σε αυτό που αναγνωρίζουν ως πρόβλημα. Ότι αντιδρούν με απελπισία, και κατά προέκταση, σε ορισμένες περιπτώσεις, και με πάθος. Αντίθετα, όμως, με ότι επιβάλλει ο πολιτικός ορθολογισμός, οι της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δεν κάνουν τον κόπο να ανακαλύψουν τις κοινωνικές και πολιτικές αιτίες / πηγές αυτών των αντιδράσεων; Το ερώτημα είναι γιατί; Φοβάμαι ότι η απάντηση είναι εξίσου απλή: διότι είναι τόσο τυφλωμένοι από την πολιτική που ακολουθούν, ώστε να μην μπορούν να κατανοήσουν τον θυμό της κοινωνίας. Το χειρότερο είναι, ότι επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν σε τι απελπισία έχουν φέρει τον πολίτη, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η κατάσταση δυσκολεύει και άλλο, από το γεγονός ότι ο πολίτης δεν βλέπει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει τα γεγονότα. Βλέπει «απλά» μια πολιτική που στρέφεται ενάντιά του ως θανατηφόρα σφαίρα.
Ο πολίτης βιώνει το γεγονός ότι δεν μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του μέσα από τις υπάρχουσες διαδικασίες και τους κανόνες της κυρίαρχης πολιτικής. Η ειρηνική του διαδήλωση τη μια φορά τελειώνει με φόνους. Την άλλη γίνεται προσπάθεια να τερματιστεί με δακρυγόνα. Σκέφτεται ότι δεν θέλει άλλα δάκρυα. Οι βουλευτές της πλειοψηφίας κατά κανόνα δεν τον ακούν. Και αν τον ακούν, δεν το κάνουν με την απαιτούμενη προσοχή και σεβασμό. Τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης λοιδορούν τον Πολίτη. Το ίδιο κάνει και η κυβέρνηση, ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός που βγάζει μια πρωτόγνωρη «αντιπάθεια» προς ότι το ελληνικό. Προς τον δημόσιο υπάλληλο που συλλήβδην τον χαρακτηρίζει «λαμόγιο». Προς τον έχοντα κριτική σκέψη για το νόμο των ΑΕΙ που τον αποκαλεί «βολεμένο». Προς τον έλληνα πολίτη που τον αποκάλεσε στο εξωτερικό «τεμπέλη, άχρηστο» και πρόσφατα «ανίκανο».
Να είναι σαφές, ο πολίτης που δεν έχει πολιτικοποιηθεί και οργανωθεί επαρκώς βρίσκεται σε απελπισία. Νιώθει να μιλά, ακόμα και να φωνάζει, και να μην φτάνει η φωνή του στα αυτιά εκείνων που αποφασίζουν. Όπως γράφουν οι μεγάλες εφημερίδες του εξωτερικού που είναι στην υπηρεσία του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημοκρατία πια. Ότι, ότι και να κάνει ο ελληνικός λαός, υποστηρίζουν, ότι και αν ψηφίσει στις επόμενες εκλογές, «δεν μπορεί να αλλάξει πια» την τύχη του (πιο σωστά την ατυχία του). Ε! Αυτή η κατάσταση οδηγεί αρκετούς πολίτες σε αντιδράσεις που ενοχλούν. Και το πρόβλημα δεν είναι αυτές οι αντιδράσεις, αλλά η μη εφαρμογή εκείνων των δημοκρατικών κανόνων που θα έδιναν στους πολίτες τη δυνατότητα να εκφραστούν και να παλέψουν για τις απόψεις τους. Επί παραδείγματι, η μη προκήρυξη εκλογών για μια πολιτική που κανείς δεν την έχει εγκρίνει. Ειδικότερα δε στην περίπτωση του ΠΑΣΚΟ η μη πραγματοποίηση συνεδρίου, ως προβλέπει το καταστατικό του. Η παραβίαση αρχών δημοκρατικής λειτουργίας του. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι κύρια (τονίζω αυτό το κύρια) η έλλειψη πολιτικής παιδείας σε κάποιους από τους αντιδρώντες, αλλά η αντιδημοκρατική λειτουργία του συστήματος και η αντιδημοκρατική νοοτροπία των φορέων του. Εκεί είναι το πρόβλημα και όχι αλλού. Το λέω διότι, επί παραδείγματι, εφημερίδα γνωστού συγκροτήματος έφτασε να δημοσιεύει 5 και 6 άρθρα την ημέρα για τον «αντιδημοκρατισμό» των αντιδρούντων αλλά δεν λέει κουβέντα για τον ουσιαστικό περιορισμό ή και την κατά ουσία παραβίαση λειτουργιών του ίδιου του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Το πραγματικό πρόβλημα και η Ύπατη ΑρμοστίαΗ Ελλάδα έχει δώσει τμήμα της κυριαρχίας της σε μια Ύπατη Αρμοστία που φέρει τον κωδικό «Τρόικα». Ορισμένοι θεωρούν αυτό το γεγονός ακόμα και ως «Θείο δώρο». Γιατί; Διότι με αυτό τον τρόπο, πιστεύουν, μπορεί να παρακαμφθεί η αντίσταση, η θέληση και βούληση της κοινωνίας. Να διευκολυνθεί η εφαρμογή πολιτικών που εξυπηρετούν τους ίδιους ή τα αφεντικά τους. Για πρώτη φορά εμφανίζεται στην Ελλάδα ένας εκτεταμένος χωριάτικος κοσμοπολιτισμός. Ένας δήθεν κοσμοπολιτισμός που απλά επαναλαμβάνει με «εκσυγχρονιστικό τρόπο» την προδιάθεση υποταγής σε τρίτους και την διάθεση παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας διότι τάχα οι τρίτοι γνωρίζουν καλύτερα τις λύσεις ή διότι έχουν την αυταπάτη ότι με την υποταγή σε τρίτους θα υπάρξουν θαυματουργές αλλαγές. Πρόκειται για αντιλήψεις που πάντα πίστευαν σε έναν βίαιο εκσυγχρονισμό από τα πάνω και στη σημερινή ελληνική περίπτωση πιστεύουν σε έναν βίαιο «εκσυγχρονισμό από τα απ’ έξω».
Ο ντε φάκτο περιορισμός της κυριαρχίας της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι το θεμέλιο του συνακόλουθου περιορισμού της δημοκρατίας. Διότι από τη στιγμή που πολλαπλές αποφάσεις λαμβάνονται στο εξωτερικό, από ξένα κέντρα λήψης απόφασης, όπως είναι η Τρόικα, αυτόματα αυτές δεν λαμβάνονται από τους θεσμούς δημοκρατίας που προβλέπει το Ελληνικό Σύνταγμα. ‘Η αν αποφασίζουν οι τελευταίοι, οι αποφάσεις τους είναι τυπικές, και απλά επικυρώνουν επιλογές που δεσμευτικά έχουν συμφωνηθεί αλλού. Αλλά και αυτή η τυπική διαδικασία πάσχει. Συχνά η Τρόικα, ως Ύπατη Αρμοστία δεν κρατά ούτε τα προσχήματα. Ανακοινώνει η ίδια τα όποια μέτρα, πριν καν το μάθουν τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου (χωρίς να παραιτείται ούτε ένα μετά από έναν τέτοιο γεγονός). Συχνά, σημαντικές υποθέσεις ασφάλειας, εξωτερικής πολιτικής και θεμάτων του Μνημονίου δεν συζητήθηκαν στο υπουργικό συμβούλιο, παρά μόνο εκ των υστέρων ή εν βιασύνη και επιφανειακά.
Πολύ χειρότερη είναι η κατάσταση με τους βουλευτές. Όλο και περισσότερο, όπως έδειξε η ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο, βρίσκονται υπό εκβιασμό, ή επικαλούνται εκφοβισμούς, ακόμα και μη υπαρκτούς, για να μην αντισταθούν σε μια πολιτική που οι ίδιοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν. Ψηφίζουν νόμους στο όνομα των «εθνικών αναγκών» στους οποίους οι ίδιοι δεν πιστεύουν και αντιτίθενται οι ψηφοφόροι τους. Με αυτό τον τρόπο δυσλειτουργούν ως βουλευτές και υπονομεύουν τον ρόλο της βουλής. Αγνοούν, ουσιαστικά τη βούληση των πολιτών και την αντιστρατεύονται. Σε αυτή τους την συμπεριφορά προτρέπονται από την πλειοψηφία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υπάρχουν ασφαλώς τιμητικές εξαιρέσεις, που υπηρετούν όχι τα συμφέροντα της πληροφόρησης, αλλά εκείνα των ιδιοκτητών τους, φανερών ή αφανών (στους τελευταίους ανήκουν και πολλοί τραπεζίτες).
Ο πολίτης βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σύμπλεγμα ισχύος τραπεζιτών, ντόπιων και ξένων, διαπλοκής, πολιτικών, Ύπατης Αρμοστείας, οι οποίοι έχουν φτιάξει όλοι μαζί ένα φράγμα στο οποίο προσκρούει και τσαλαπατιέται η φωνή και η θέληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Αποφασίζουν χωρίς να κρατάνε ορισμένες φορές τα δημοκρατικά προσχήματα. Το αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να θυμώνουν όλο και περισσότερο με την «ανημποριά» τους και να αναζητούν τρόπους υπέρβασής της. Η πλειοψηφία ειρηνικά, άλλοι λιγότερο ειρηνικά. Αλλά το πρόβλημα της δημοκρατίας στη χώρα δεν ξεκινά ούτε από τους μεν, ούτε από τους δε. Ξεκινά από την επιβληθείσα ποικιλότροπα δυσλειτουργία των θεσμών της ελληνικής δημοκρατίας.
Την Πέμπτη προχθές, περνάγανε πολλοί από το γραφείο μου στο Πανεπιστήμιο και με ρωτούσαν «πώς και δεν είμαι στην ίδρυση κόμματος» που προανήγγειλε μερίδα του τύπου. Η φήμη αυτή είναι απόδειξη πόσο φοβάται το Κόμμα του Μνημονίου μια τέτοια προοπτική και πώς θέλει να την «κάψει» πριν καν υπάρξει.

Από το www.press-gr.blogspot.com

ΑΣΚΕ: ΣΕ ΟΡΙΑΚΟ ΣΗΜΕΙΟ Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Όσο ολοκληρώνει το εγκληματικό έργο που της ανέθεσαν οι εντολείς της, τόσο εντείνονται τα αδιέξοδα της κυβέρνησης του Γιωργάκη. Τα μνημόνια δε βγαίνουν με τίποτα, όπως και οι ίδιοι οι εντολείς γνώριζαν εκ των προτέρων, παρά τους ισχυρισμούς τους. Έτσι μας τα ανακοινώνουν το ένα μετά το άλλο, φέρνοντας στην εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Και δεν έχουν σκοπό να τα σταματήσουν ποτέ. Στα μέχρι τώρα παγκοσμίως πρωτοφανή (παραίτηση από ασυλία κ.λπ.), στα οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενα φύλλα μας, προστίθενται και τούτα:

Α) Οι κατοχικοί αρνούνται να ανακοινώσουν την ΑΟΖ, με το επιχείρημα ότι θα ενοχληθεί η Τουρκία! Η ελληνική Θράκη έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι για τους αξιωματούχους του τουρκικού κράτους! Ο υπουργός Επικρατείας Εγκεμέν Μπαγίς μοίρασε ανενόχλητος στην Κομοτηνή τουρκικές σημαίες! Τα νέα φυντάνια της τουρκικής διπλωματίας αλωνίζουν στη Θράκη, ως μέρος της εκπαίδευσής τους (χωρίς αμοιβαιότητα, εννοείται)! Οι New York Times σε πρωτοσέλιδό τους έγραψαν ότι σύμβουλος του Γιωργάκη είναι και ο τ. υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας Ντερβίς, τώρα αντιπρόεδρος της Brookings, ο οποίος τον «συμβουλεύει ανεπισήμως τα τελευταία δύο χρόνια … έχει μοιραστεί πολλές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, αργά τη νύχτα, με τον Έλληνα πρωθυπουργό» (εφημ. 20/5/11).

Β) Βγάζουν στο σφυρί όλη τη δημόσια περιουσία, ορίζοντας ουσιαστικά ως πωλητές αυτούς που σκοπεύουν να την αγοράσουν! Τα ψεύδη είναι τεράστια και διαρκή. Ισχυρίζονται π.χ. ότι προσπαθούν να σώσουν την ελληνική οικονομία, ενώ προσπαθούν ν’ αρπάξουν όσο περισσότερα χρήματα από τον ελληνικό λαό και να τα δώσουν στους ξένους τοκογλύφους, οι οδηγίες-εντολές των οποίων μας έφεραν στη σημερινή χρεοκοπία, από την οποία δε θα ξεφύγουμε ποτέ (αν συνεχίσουμε να τους ακούμε). Οι ίδιοι οι κατοχικοί παίρνουν, φυσικά, το μερίδιό τους για την προσφορά τους προς τους ξένους δυνάστες.

Μετά την Ιρλανδία ήρθε και η σειρά της Πορτογαλίας να υπογράψει το δικό της μνημόνιο, στο οποίο επίσης δεν περιλαμβάνονται οι ακρότητες του δικού μας (παραίτηση από ασυλία, κατάργηση 13^ου και 14^ου μισθού κ.λπ.). Ο Γιωργάκης εκτέθηκε για άλλη μια φορά, γιατί επιβεβαιώνεται ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος πρωθυπουργός που προθύμως να τα έδωσε όλα στους ξένους.

Ταυτόχρονα άλλοι κατοχικοί υπουργοί συνεχίζουν το έργο τους, για το οποίο αναφερθήκαμε σε προηγούμενα φύλλα μας. Η κ. Διαμαντοπούλου πασχίζει για τη διάλυση και τον αφελληνισμό της Παιδείας μας και ο κ. Παπουτσής να εγκλωβίσει τους λαθρομετανάστες, μην τυχόν και φύγει κανείς από την Ελλάδα!

Από το http://www.aske.gr/

Προκαλούν οι έλληνες βουλευτές - Από τους πιο ακριβοπληρωμένους στην Ευρώπη

Οι βουλευτές της περιφέρειας που στην περιοχή υπάρχει αεροδρόμιο, δικαιούνται 104 αεροπορικά κουπόνια
- Το ποσό των μηνιαίων αποδοχών τους κυμαίνεται από 8.400 ευρώ έως 8.700 ευρώ
- Είναι πιο ακριβοπληρωμένοι ακόμα και από τους γερμανούς βουλευτές
- Παίρνουν και ποσό 3.000 ευρώ για ανανέωση ηλεκτρονικού εξοπλισμού

Από τους πλέον ακριβοπληρωμένους στην Ευρώπη θεωρούνται οι έλληνες βουλευτές παρά την κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα, με εκείνους να εξακολουθούν να έχουν απολαβές που ξεπερνούν και εκείνες των γερμανών βουλευτών.

Σύμφωνα με τον Τύπο της Κυριακής οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές των ελλήνων βουλευτών είναι 8.500 ευρώ, την ώρα που οι ισπανοί βουλευτές πληρώνονται με 4.000 ευρώ μηνιαίως και οι γερμανοί βουλευτές με 7.668 ευρώ το μήνα. Στην κορυφή των μηνιαίων αποδοχών είναι οι Ιταλοί βουλευτές με μηνιαίο εισόδημα που φτάνει τα 11.704 ευρώ το μήνα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα τα έσοδα των βουλευτών διαμορφώνονται ως εξής:

- Βουλευτική αποζημίωση 4900 (καθαρά) 5.200 ευρώ (μικτά)
- Έσοδα από επιτροπές (μ.ο.) 1.200 ευρώ
- Επίδομα γραφείου 936 -1.000 ευρώ
- Επίδομα κίνησης 364 – 607 ευρώ
- Επίδομα κινητής τηλεφωνίας 200 ευρώ
- Επίδομα σταθερού τηλεφώνου – ταχυδρομείου 834 ευρώ (10.000 ετησίως)
- Χωρίς εισιτήριο στα ΜΜΜ, ΟΣΕ, ΚΤΕΛ και ακτοπλοϊκά

Τα παραπάνω ποσά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι μηνιαίες αποδοχές των ελλήνων βουλευτών κυμαίνονται από 8.400 έως 8.700 ευρώ.

Σε αυτά τα ποσά δεν έχουν υπολογιστεί το ποσό για την ανανέωση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού για τους βουλευτές που έχουν πάνω από μία θητεία, και το οποίο ποσό φτάνει τα 3.000 ευρώ.

Επίσης, για τους βουλευτές της περιφέρειας προβλέπεται επίδομα ενοικίου ή πληρωμένο ξενοδοχείο της τάξεως των 1.000 ευρώ.