Η πολιτική αντιπαράθεση για τη μη πραγματοποίηση πορείας και εκδηλώσεων στην επέτειο του Πολυτεχνείου είναι επιβεβαιωτική του τρόπου σκέψης και πολιτεύεσθαι συγκεκριμένου τμήματος του πολιτικού συστήματος. Της Αριστεράς και των παραφυάδων της.
"Δεν ξέρεις ποτέ πόσο δυνατός είσαι αν δεν έρθει ένα εμπόδιο για να χρησιμοποιήσεις τη δύναμη αυτή"
O Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει για την πολιτική αντιπαράθεση για την πορεία του Πολυτεχνείου. Ανάμεσα σε άλλα σημειώνει ότι: «Ο νόμος – για την ακρίβεια και ο νόμος- είναι a la carte για τους "αριστερούς αγωνιστές" οι οποίοι περιμένουν την ημέρα του Πολυτεχνείου και κάποιες άλλες επετείους, όπως για τον Γρηγορόπουλο, για να υπενθυμίσουν ότι έχουν λόγο πολιτικής ύπαρξης».
Η πολιτική αντιπαράθεση για τη μη πραγματοποίηση πορείας και εκδηλώσεων στην επέτειο του Πολυτεχνείου είναι επιβεβαιωτική του τρόπου σκέψης και πολιτεύεσθαι συγκεκριμένου τμήματος του πολιτικού συστήματος. Της Αριστεράς και των παραφυάδων της.

Του Γιώργου Καραμπελιά*
Πολλοί Έλληνες ένιωσαν έκπληξη κατά την πρόσφατη σύγκρουση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ όταν η Ρωσία, παρότι συνδεδεμένη με στρατιωτική συμμαχία με την Αρμενία, άφησε να εξελιχθεί η Αζερική επίθεση με την άμεση συμμετοχή της Τουρκίας. Και μόνο όταν οι Αζέροι, οι Τούρκοι και οι τζιχαντιστές μισθοφόροι τους κέρδισαν τους βασικούς τους στόχους, επί του πεδίου, έχοντας αποκόψει εντελώς το Ναγκόρνο Καραμπάχ από την Αρμενία, οι Ρώσοι οδήγησαν τους Αρμένιους σε μια επονείδιστη συμφωνία – συνθηκολόγηση. Ο εκβιασμός της Ρωσίας μπόρεσε να υλοποιηθεί καθώς οι Αρμένιοι είχαν αφεθεί ανυπεράσπιστοι για πολλές εβδομάδες. Το αντάλλαγμα ήταν να σταματήσει η επέλαση των ισλαμικών δυνάμεων και η «διασφάλιση» (ποιος ξέρει για πόσο) μιας δήθεν δυνατότητας επικοινωνίας μέσω ενός διαδρόμου πλάτους πέντε χιλιομέτρων ελεγχόμενου από τους Ρώσους, σε συνεργασία με τους Τούρκους.
Ηλίας Λιαμής, Σύμβουλος Ενότητας Πολιτισμού

Η ιστορία είναι δίκαιη και σε βάθος χρόνου τοποθετεί τα ιστορικά πρόσωπα εκεί ακριβώς που τους αρμόζει. Μπορεί όντως να γράφεται από τους νικητές, μπορεί όντως να υπεισέρχεται η υποκειμενικότητα του ιστοριογράφου, μπορεί όντως το κοινό αίσθημα ενός λαού να επηρεάζει την ιστορική κριτική. Όσο όμως οι πηγές διασταυρώνονται, όσο ο χρόνος ημερεύει τα πολιτικά πάθη, η ιστορία κάνει τον απολογισμό της και τα αντικειμενικά συμπεράσματα όλο και γίνονται εφικτότερα –αν υπάρχει αντικειμενικότητα στα ανθρώπινα.
Εκεί που παραμένει μια, τρόπον τινά, αδικία, είναι ως προς το προσκήνιο. Ένα πρόσωπο ή ένα γεγονός, για διαφόρους λόγους ιστορικής συγκυρίας, καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στην συλλογική μνήμη και από κει δύσκολα αποκαθηλώνονται, ασχέτως αν στην …
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ:
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal
Η Λευκωσία και η Αθήνα αρέσκονται στα παραμύθια. Αν ήταν της Χαλιμάς τα παραμύθια, θα έλεγα πως καλά είμαστε, και το τέλος θα είναι καλό. Αλλά, εδώ έχουμε να κάνουμε με την υπόθεση του Κυπριακού, την οποία από το 1960 χαντάκωσαν οι πολιτικοί και των δύο χωρών και από το 1974 την έστειλαν στα τάρταρα.
Ψευτοπαλικαρισμοί, εθνικισμοί, «αδέσμευτες» πολιτικές της κακιάς ώρας και η σύγκρουση των Ηνωμένων Πολιτειών με τη Σοβιετική Ένωση για το νησί, το οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Διχοτομημένο, με έντονη την τουρκική παρουσία, και με ένα Ταγίπ Ερντογάν να έχει αποφασίσει ότι είναι δικό του. Το είπε και την Κυριακή από την κατεχόμενη Αμμόχωστο. Απαιτεί λύση δύο κρατών, ένα “τουρκικό” και ένα “ελληνικό”, με τρόπο που θα ασκεί έλεγχο σε όλο το νησι.

του Γιώργου Ρακκά
Πολλή συζήτηση γίνεται και στην Ελλάδα για τα αίτια της υπερδιασποράς του κορωνοϊού μέσα στο τωρινό κύμα της πανδημίας. Η ένταση, δε, κλιμακώνεται σε σφοδρές αλληλοκατηγορίες καθώς τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης φαίνεται να μην λειτουργούν. Η κόπωση, επίσης, της κοινωνίας είναι εμφανής –οι ζημιές στο σύνολο της οικονομίας, όχι μόνο της εθνικής αλλά και της παγκόσμιας, είναι ανυπολόγιστες, και την ίδια στιγμή φουντώνει κάθε είδους αμφισβήτηση της υγειονομικής κρίσης ή των μέτρων που λαμβάνονται για να την αντιμετωπίσουν.
Ιδού η ‘κανονικότητα’ της πανδημίας, που ισχύει λίγο ως πολύ σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ανεξάρτητα από κυβερνητικές επιλογές, σφάλματα και αστοχίες διαχείρισης του πανδημικού κύματος, κενών στα δημόσια συστήματα υγείας –όπου τα τελευταία έχουν επιβιώσει, βέβαια– αυστηρότητας ή μη των μέτρων περιορισμού της δημόσιας ζωής.

«Και του γένους εσμέν και της γλώττης αυτοίς (τοις Έλλησι)
κοινωνοί και διάδοχοι»[1]
Θεόδωρος Μετοχίτης
«Ecce, Grecia nostro exsilio transvolavit Alpes»[2]
Ιωάννης Αργυρόπουλος
Σωτήρης Δημόπουλος – Νέος Λόγιος Ερμής τ. 8, Φθινόπωρο 2013
Με τη συγγραφή της «Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος κατήγαγε, αναμφίβολα, έναν άθλο. Η ολοκλήρωση ενός ψηφιδωτού μνημειακών διαστάσεων, αποτελούμενου από χιλιάδες ψηφίδες πνευματικής δημιουργίας αιώνων, γερά αρμοσμένες στο ιστορικό τους πλαίσιο, συνιστά έργο απαράμιλλο και θαυμαστό. Η βαθιά και εμπεριστατωμένη μελέτη όλων των εκφάνσεων του ευρωπαϊκού πνευματικού πολιτισμού επέτρεψε στο συγγραφέα, προς όφελος και απόλαυση του αναγνώστη, να κινείται με παροιμιώδη άνεση στο χώρο και στο χρόνο.
του Όθωνα Κουμαρέλλα
Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποστέλλουν οι υγειονομικές αρχές της χώρας μας στο ευρωπαϊκό CDC, από την έναρξη της επιδημίας του κορωναϊού, μέχρι και την 45η εβδομάδα του 2020, δηλαδή μέχρι και την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, είχαν συνολικά εισαχθεί για νοσηλεία από covid-19 στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας των ελληνικών νοσοκομείων αθροιστικά 896 ασθενείς.
Εξ αυτών των 896 είχαν εξέλθει αποθεραπευμένοι μέχρι και την Κυριακή 8 Νοεμβρίου (τέλος 45ης εβδομάδος), συνολικά 323 ασθενείς, σύμφωνα πάντα με τις ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ. Ταυτόχρονα την ίδια ημέρα νοσηλεύονταν στις ΜΕΘ διασωληνωμένοι 228, ενώ δεν γνωρίζουμε πόσοι συνέχισαν τη νοσηλεία εντός των ΜΕΘ χωρίς να χρειαστεί να διασωληνωθούν. Επίσης, οι θάνατοι, μέχρι και την ίδια ημέρα, έφτασαν συνολικά τους 784.
του Γιώργου Χαρβαλιά
Θα έρθει η ώρα που ο ψυχίατρος του μέλλοντος θα εξετάσει την ιεράρχηση των ειδήσεων στα καλοταϊσμένα ελληνικά μέσα της «ενημέρωσης», επί των ημερών, της χρηστής διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Και ίσως τότε καταφέρει να εξηγήσει πώς, την ώρα που ένας από τους ελάχιστους συμμάχους της πατρίδας μας υφίσταται συντριπτικού μεγέθους ήττα από τις δυνάμεις της αναθεωρητικής Τουρκίας, αυτά ασχολούνται με τον… Τσάμπ και τον Μέιτζορ, τα λυκόσκυλα του Μπάιντεν, που θα παίζουν ανέμελα επιτέλους στον κήπο του Λευκού Οίκου, όπως και με το αν τα θετά παιδιά της εξωτικής αντιπροέδρου Καμάλα, θα την φωνάζουν «μανούλα», «Μομάλα», «Mama Jama» ή, δεν ξέρω τι άλλο…
Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει για δύο εξελίξεις που δείχνουν ότι η Γερμανία υπονομεύει την Ελλάδα. Η μία αφορά τα εξοπλιστικά και η άλλη μια έρευνα για «παράνομες επαναπροωθήσεις» μεταναστών από την Ελλάδα.
Τις τελευταίες ημέρες σημειώθηκαν δύο εξελίξεις στις οποίες καίτοι αφορούν στην ασφάλεια της χώρας και μυρίζουν από μακριά παρασκηνιακή παρέμβαση συγκεκριμένου κράτους, δεν δόθηκε η δέουσα δημοσιότητα.
Του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου
Διάβασα ἕνα σημαντικό ἄρθρο τοῦ δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη πού δημοσιεύθηκε στήν ἱστοσελίδα του, ἀλλά καί σέ περιοδικό (Τρίτο Μάτι, τεῦχος 219, Μάϊος 2014), μέ τίτλο «Ἡ χαμένη Ρωμιοσύνη», πού ὅπως φαίνεται ἀπό τό περιεχόμενό του μᾶλλον ἀφορᾶ τήν κρυμμένη Ρωμηοσύνη, καί θά κάνω μιά μικρή παρουσίασή του.
1. Κρίση τουρκικῆς ταυτότητας
Τό ἄρθρο αὐτό ἀναφέρεται στόν πληθυσμό τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί γενικότερα τῆς σημερινῆς Τουρκίας καί ὑποστηρίζει ὅτι μέσα σέ αὐτό πού χαρακτηρίζουμε τουρκικό πληθυσμό βρίσκεται ἡ «χαμένη Ρωμιοσύνη», «πού ἔμεινε στήν Τουρκία μετά τό 1922 καί σήμερα ἀναζητᾶ τήν ταυτότητά της». Οἱ Τοῦρκοι ἀναρωτιοῦνται ἐάν οἱ παπποῦδες τους ἦρθαν ἀπό τήν Κεντρική Ἀσία ἤ εἶναι ἀπόγονοι τῶν Ἑλλήνων.

Του Άριστου Μιχαηλίδη
Τον Οκτώβριο του 2015, όταν είχαν αναπτερωθεί πάλι οι ελπίδες για λύση, οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εργολάβοι πήγαν μαζί σαν αδέλφια στο Προεδρικό και ζήτησαν από τον Νίκο Αναστασιάδη να τους βοηθήσει στην προσπάθεια τους να συνεργαστούν, ώστε να αναλάβουν τες δουλειές της ανοικοδόμησης και να μην τες αρπάξουν ξένοι εργολάβοι. Προπάντων, της ανοικοδόμησης της Αμμοχώστου που μπορεί να δώσει δουλειές σε όλους τους εργολάβους και τους υπεργολάβους της Κύπρου για πάρα πολλά χρόνια. «Με λίγη προσπάθεια», έλεγε ο πρόεδρος των Ε/κ εργολάβων, «θα εξευρεθεί η προοπτική για ανοικοδόμηση μέσα από Κύπριους εργολάβους, οι οποίοι θα εργοδοτήσουν με τη σειρά τους Κύπριους εργαζόμενους».
του Γιώργου Σαχίνη
Τι αποκαλύπτουν – και γιατί επί 8 μήνες αδράνεια – με επιστολή τους κορυφαίοι Έλληνες, ερευνητές, λοιμωξιολόγοι και επιδημιολόγοι
Η χώρα από το περασμένο Σάββατο και για τρεις εβδομάδες αρχικά (αν και όλα δείχνουν ότι το “μπες-βγες” θα είναι το νέο μότο ζωής), εισήλθε σε δεύτερο μέσα σε 8 μήνες καθολικό lockdown (απαγόρευση κυκλοφορίας στα Ελληνικά), εξαιτίας της εκθετικής κατάστασης της διασποράς του νέου κορωνοϊού στην κοινότητα, με άμεσο επακόλουθο, όπως παρουσιάστηκε, την αύξηση εισαγωγής στα νοσοκομεία και τις ΜΕΘ των βαρύτερων περιστατικών, την αύξηση θανάτων και τη φορτική πίεση στα νοσοκομεία. Όλα αυτά, αν δεν υπήρχε το νέο lockdown, όπως ανακοινώθηκε διά στόματος του

Πως θα αποτραπεί η μετεξέλιξη της μαζικής κατάθλιψης σε πανικό και εθνική υποταγή
του Μάκη Ανδρονόπουλου
Τα δύο αλλεπάλληλα και απρόσμενα χαστούκια που έφαγε η Ελλάδα αυτές τις μέρες έρχονται να θέσουν και πάλι το ζήτημα της πειστικότητας και της αποτελεσματικότητας της ελληνικής διπλωματίας. Από τη μια το State Department «κούρεψε» κατά 4 μίλα των εναέριο χώρο μας, από την άλλη η Commission μας ζητά γραπτές εξηγήσεις για τα εξοπλιστικά μας προγράμματα για να μη μας στείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο! Κι εδώ παραλείπουμε το τρίτο χαστούκι που ήταν η συνθηκολόγηση της Αρμενίας… Είναι γι’ αυτό σκόπιμο να δούμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις κινήσεις και τι επιπτώσεις έχουν αυτές μαζί με κάποιες άλλες εξελίξεις στο εθνικό κοινωνικό φρόνημα.
Στην έκθεσή του «Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act» (18.3.2020) που έστειλε πριν οκτώ μήνες στο Κογκρέσο, το αμερικάνικο υπουργείο Εξωτερικών (Πομπέο) περιορίζει τον ελληνικό εναέριο χώρο κατά 4 μίλια. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απάντησε διεξοδικά, όπως ήταν φυσικό. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι κυρίως:
Αλέξανδρος Χριστοδούλου, Θεολόγος
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (13 Νοεμβρίου)
Ό Ιωάννης καταγόταν από επίσημη οικογένεια της Αντιόχειας. Ο πατέρας του Σεκούνδος ήταν ανώτερος αξιωματικός του στρατού της Συρίας ο οποίος πέθανε λίγο χρόνο μετά τη γέννησή του. Η μητέρα του Ανθούσα, είκοσι χρόνων τότε, δεν σκέφθηκε να ξαναπαντρευτεί αλλά αφοσιώθηκε στην ανατροφή του υιού της και διαχειρίσθηκε με ιδιαίτερη φροντίδα την περιουσία της.
Ο χρόνος γέννησης του ‘Ιωάννη τοποθετείται το 354. Ο βιογράφος του Παλλάδιος αναφέρει ότι σε ηλικία 18 ετών εγκατέλειψε τις ρητορικές σπουδές, άρχισε την παρακολούθηση θεολογικών μαθημάτων και βαπτίσθηκε· μετά 3 έτη χειροτονήθηκε σε αναγνώστη και έφυγε στην έρημο, όπου μόνασε 4 έτη κοντά σε γέροντα, και 2 μέσα σε σπήλαιο. Αφού επέστρεψε στην Αντιόχεια χειροτονήθηκε σε διάκονο, μετά 5 έτη σε πρεσβύτερο, και μετά άλλα 12 σε αρχιεπίσκοπο (Δεκέμβριος 397).
του Θέμη Τζήμα
Σε προηγούμενο άρθρο κάναμε λόγο περί της σημασίας της μη ήττας της Αρμενίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αρτσάχ). Δυστυχώς, εν μέσω σιωπής από τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ, η ήττα της Αρμενίας επιβεβαιώθηκε, οδηγώντας την σε συνθηκολόγηση με δυσμενείς όρους. Η εξέλιξη μπορεί να αποδειχθεί διεθνοπολιτικά καταλυτική. Αξίζει να σταθούμε σε μερικά βασικά σημεία που είναι εύγλωττα:
Πρώτον, τόσο ο πρωθυπουργός της Αρμενίας, όσο και η ηγεσία του Αρτσάχ δικαιολόγησαν την συνθηκολόγηση, ρίχνοντας το βάρος στην στρατιωτική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι δεν είχαν τις δυνάμεις να συνεχίσουν πλέον τον πόλεμο και ότι κινδύνευε η πρωτεύουσα του Στεναπακέρτ.

Του Παναγιώτη Χούπα
Στις 16 Μαρτίου 2020, ενώ είχε γίνει πλέον σαφές ότι ο πλανήτης ευρίσκεται εν μέσω ταχέως εξελισσόμενης θανατηφόρας πανδημίας από τον νέο (τότε) κορωνοϊό (την προηγουμένη είχαν δηλωθεί, σε μία και μόνη ημέρα, περίπου 700 θάνατοι παγκοσμίως), έλαβε χώρα ένα μάλλον ασυνήθιστο γεγονός.
Επιστημονική μελέτη του τύπου της «κλινικής δοκιμής» (clinical trial) δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο, μέσω YouTube! Επρόκειτο για προ-προδημοσίευση. Τέσσερις μέρες αργότερα (20 Μαρτίου) ακολούθησε η προδημοσίευση σε διεθνές περιοδικό με αντικείμενο τους αντιμικροβιακούς παράγοντες (International Journal of Antimicrobial Agents), και η κανονική δημοσίευση έγινε μετά από μήνες, στο τεύχος Ιουλίου του ίδιου περιοδικού.
από τη σελίδα Αγιά Σοφιά / Hagia Sophia
Σαν σήμερα, στις 12 Νοεμβρίου του 1028, η Ζωή η Πορφυρογέννητη γίνεται αυτοκράτειρα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας καθώς παντρεύεται τον Ρωμανό Γ’ τον Αργυρό
Ο Ρωμανός Γ’ ο Αργυρός ήταν γόνος ευγενούς οικογένειας από την Ιεράπολη της Φρυγίας, λόγιος και πατρίκιος. Κατά τον χρόνο που ιδιώτευε στη Κωνσταντινούπολη, το Νοέμβριο του 1028, κλήθηκε αιφνίδια στα ανάκτορα από τον ψυχορραγούντα αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Η’ και διατάχθηκε να διαζευχθή τη σύζυγό του και να νυμφευθεί την 48 ετών πριγκίπισσα Ζωή και με αυτή να τον διαδεχθεί στο θρόνο (12 Νοεμβρίου 1028).
Κύριο μέλημα της βασιλείας του Κωνσταντίνου Η’ ήταν να βρεθούν σύζυγοι για τις ηλικιωμένες κόρες του, που θα τον διαδέχονταν. Τελικά, ήδη βαρύτατα ασθενής, κατάφερε να παντρέψει τη Ζωή (όπως αναφέραμε) με τον Ύπαρχο Κωνσταντινουπόλεως και παλιό αριστοκράτη Ρωμανό τον Αργυρό. Τρεις μέρες μετά το γάμο, στις 15 Νοεμβρίου του 1028, ο Κωνσταντίνος πέθανε. Έτσι τον διαδέχτηκε ο γαμπρός του Ρωμανός.
Του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου
Την επίσκεψη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα, στις 26 Οκτωβρίου, προετοίμασε τουίτ του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών λίγες μέρες πριν με μήνυμα που ίσως μετέφερε και τη νέα θέση της Ρωσίας στην ελληνοτουρκική διένεξη. «Πριν από 193 χρόνια, οι ρωσικές δυνάμεις μαζί με τις δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας νίκησαν τον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο. Η νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στο Ναυαρίνο άνοιξε τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας».
Παίρνω σαν αφορμή αυτό το μήνυμα για να θυμίσω τη συμβολή των Ρώσων στην επανάσταση του 1821, όχι μόνο με το Ναυαρίνο αλλά και στην κρισιμότερη Αδριανούπολη. Μια καθοριστική συμβολή που η δυτική ιστοριογραφία, διπλωματία και πολιτική προσπάθησε να διαγράψει από τα πρώτα χρόνια της ζωής του νεοελληνικού κράτους. Το οποίο κράτος με τη βία οδηγήθηκε να προσανατολιστεί στη Δύση (δολοφονία Καποδίστρια, δικτατορία Βαυαρών, διώξεις ρωσόφιλων αγωνιστών και δίκη του Κολοκοτρώνη).
Σφραγίδα Ρωσίας με ζώνες επιρροής στο μαλακό της υπογάστριο στον Καύκασο με έλεγχο και σε Αζερμπαϊτζάν και σε Αρμενία, με ενίσχυση του γοήτρου Αλίεφ, καταβαράθρωση του δυτικόφιλου Πρωθυπουργού της Αρμενίας, χρησιμοποίηση ως μοχλού πίεσης της Τουρκίας, που έχει κάθε λόγο να αισθάνεται αναβαθμισμένος περιφερειακός παίκτης στην περιοχή και μεγάλο τίμημα για τους αυτονομιστές Αρμένιους στο Αρτσάχ, βλέπει ο στρατηγικός αναλυτής και επικεφαλής του Κέντρου Μελετών της Γενεύης στο ελληνικό παράρτημα, Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος, μιλώντας στον 98.4.
Για «δόγμα Πριμακόφ» έκανε λόγο ο κ. Λαμπρόπουλος, σημειώνοντας ότι και η Τουρκία αποκτά άμεση πρόσβαση μέσω Ναχιτσεβάν, στους Αζέρους, παρακάπτοντας την πρόσβαση μέσω Ιράν. Η κατάληξη των εχθροπραξιών , είπε, με συνθηκολόγηση της Αρμενίας, αποτελεί σημείο προβληματισμού για την Ελλάδα, και για το είδος της ισχύος που εκδηλώθηκε , τον ρόλο των μεγάλων παικτών ισχύος αλλά και τι θα σημάνει αυτή η εξέλιξη στη νέα πραγματικότητα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ με τον Μπάιντεν Πρόεδρο , σε σχέση και με την Τουρκία .
Vladimir Odintsov. Νew Eastern Outlook/Réseau International, 9-11-20
.
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
.
Στην πτώση της αμερικανικής
αυτοκρατορίας, προέκυψαν φεουδαρχίες που συνδυάζουν τον εθνο-θρησκευτικό
εθνικισμό και το μοντέλο του ΝΑΤΟ, εξασφαλίζοντας ακόμη και σχετική
υποστήριξη με αυτή την ιδιότητα. ΄Ετσι εξηγείται και ο ρόλος των
γκρίζων λύκων και γιατί αυτοί οι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται και πάλι
από την Τουρκία για να εδραιώσουν τα συμφέροντά της και να προκαλέσουν
την τρομοκρατία σύμφωνα με ένα γνωστό μοντέλο αποσταθεροποίησης.
.
Δείτε τις προειδοποιήσεις του Λαβρόφ. https://histoireetsociete.com *
.
Εκτός από την πανδημία του Κορωναιού, ορισμένοι πολιτικοί έχουν πλέον μολυνθεί από μια άλλη πανδημία, αυτή του ΝΑΤΟ.
Ο Λάμπρος Καλαρρύτης στο pagenews.gr επανέρχεται στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Αμερική και υποστηρίζει ότι τα στρατόπεδα είναι παραπάνω από δύο. Περιγράφει τι συμβαίνει μέσα σε Δημοκρατικούς Ρεπουμπλικάνους όπου οι τάσεις αντιπολίτευσης στην ηγεσία είναι παραπάνω από ορατές.
Είναι κοινή παραδοχή διεθνώς και το έχουμε γράψει και σε αυτή τη στήλη ότι ανεξαρτήτως του εκλογικού αποτελέσματος και της επικράτησης του διδύμου Μπάιντεν- Χάρις στην ηγεσία των ΗΠΑ, η χώρα παραμένει βαθιά διαιρεμένη. Η διαίρεση αυτή ξεκινά κυρίως από τη διαφορετική φιλοσοφία για τη φυσιογνωμία των ΗΠΑ και επεκτείνεται στον ρόλο της στα παγκόσμια δρώμενα.