Το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα

Pagenews.gr 

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης μέσω του προσωπικού του blog στο pagenews.gr σχολιάζει την αδράνεια της Ελλάδας στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών την ώρα που η Τουρκία προχωρά ακάθεκτη τα σχέδιά της στη Μεσόγειο.

Η επικείμενη ανάρτηση από τον ΟΗΕ των συντεταγμένων του τουρκο-λιβυκού Συμφώνου για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, είναι το επόμενο κεφάλαιο μίας προαναγγελθείσας διπλωματικής πανωλεθρίας. Η αδράνεια ετών στην ανακήρυξη και οριοθέτησης ΑΟΖ από τις ελληνικές κυβερνήσεις οδήγησε στην αδιανόητη πλην υπαρκτή πλέον και οδυνηρή σημερινή κατάσταση: Να οριοθετεί η Τουρκία θαλάσσιες ζώνες με το καθεστώς Σαράζ και η συμφωνία να κατατίθεται στον ΟΗΕ, ο Οργανισμός να την πρωτοκολλά, όπως είναι η προβλεπόμενη

Τι μας λένε οι άνθρωποι; Ότι ο Πρόεδρος είναι ένας προδότης;

Του Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο

Πού θέλουν να μας οδηγήσουν, άγνωστο. Ωστόσο, το σενάριο είναι εφιαλτικό. Την ώρα που απέναντί μας έχουμε μια Τουρκία σε πλήρη ανάπτυξη κι επιδιώκει να μας εξοντώσει, διότι περί αυτού πρόκειται ας μην γελιόμαστε, στο εσωτερικό μέτωπο το μόνο που βρίσκεται σε ανάπτυξη είναι η εκστρατεία που θέλει να αποδείξει ότι στις συνομιλίες του Κραν Μοντάνα η Τουρκία μάς πρόσφερε στο πιάτο τη λύση, με κατάργηση εγγυήσεων και αποχώρηση κατοχικού στρατού, αλλά ο Νίκος Αναστασιάδης τα απέρριψε όλα για να κερδίσει δεύτερη προεδρική θητεία.

Γράφει σενάρια πολιτικής φαντασίας ο Μακάριος Δρουσιώτης κάθε Κυριακή στον Πολίτη και στη Cyprus Mail, τα αρπάζει στη συνέχεια το ΑΚΕΛ και τα κάνει επιστήμη. «Ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση οφείλουν να απαντήσουν στον πρώην σύμβουλο του Προέδρου Αναστασιάδη κ. Μακάριο Δρουσιώτη» για όσα του καταλογίζει, έλεγε χθες σε ανακοίνωσή του. Αλλά όσα καταλογίζει στον Αναστασιάδη

Μονομαχία, Ελληνική ή Βαρβαρική παράδοση: Η θέση της μονομαχίας στο Βυζάντιο

Του Γεώργιου Ε. Γεωργά προπονητή Ξιφασκίας, εκπαιδευτή Ενοπλου Παμμάχου, Σπαθασκίας, Οπλομαχιας
Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης ο οποίος έγινε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης στα 1178μΧ και ήταν και αυτόπτης μάρτυρας της αλώσεις της Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς, στο έργο του ‘ Παρεκβολαι εις την Ομήρου Ιλιάδα και Οδύσσεια ‘ παρέχει ένα μεγάλο αριθμό σχολείων πάνω στις Ομηρικές μονομαχίες ανάμεσα στους Αχαιούς και τους Τρώες. Ο Ευστάθιος δίνει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις μονομαχίες της Ιλιάδας τις οποίες τις αναλύει διεξοδικά. Επισημάνει ότι ο Όμηρος δεν έκανε μνεία στην λέξη ‘ μονομαχία ‘ , αντίθετα χρησιμοποιεί παραφραστικες περιγραφές ή άλλα ρήματα προκειμένου να περιγράψει την πρόκληση και την διεξαγωγή της μονομαχίας.

Δεν μπλοφάρουν οι Τούρκοι με τον εποικισμό της Αμμοχώστου

Η περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου. Φωτογραφία Τζουμχουριετ

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Μια ακόμη κίνηση επιβολής νέων τετελεσμένων επί εδάφους έκανε η κατοχική Τουρκία σε σχέση με την Αμμόχωστο.  Η προχθεσινή συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για τα Βαρώσια που στοχεύει – όπως  μεταδόθηκε από τα κατεχόμενα– σε οδικό χάρτη για το μέλλον της περίκλειστης περιοχής, έδωσε το στίγμα των επόμενων βημάτων. Η παρουσία αξιωματούχων από την Τουρκία και εγκάθετων τους στα κατεχόμενα δείχνει πως δεν πρόκειται για μια εκδήλωση για συζήτηση του θέματος της Αμμοχώστου. Αλλά για μια σύναξη για αποφάσεις.
Άλλωστε την τελευταία περίοδο έγιναν πολλές ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση του εποικισμού της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου, που επιβεβαιώνει τις προθέσεις. Η προχθεσινή συζήτηση, που έγινε εντός της περίκλειστης περιοχής, σε ξενοδοχείο το οποίο χρησιμοποιεί ο κατοχικός στρατός, αποτελεί συνέχεια μιας σειράς άλλων ενεργειών. Συνιστά μια κίνηση προς την κατεύθυνση του εποικισμού της περιοχής.

Η Σφαγή στο Δομένικο Ελασσόνας το 1943 – Ο δοσίλογος πρόεδρος και τα βασανιστήρια του Ιερέα

«Από παρελθούσης Τρίτης, κωμόπολις Δομενίκου δεν υπάρχει». Με αυτή τη λιτή πρόταση ξεκινούσε το τηλεγράφημα του διευθυντή υποδιοικήσεως Ελασσόνας Νίκου Μπάμπαλη, μετά τη σφαγή στο Δομένικο. Στη συνέχεια περιέγραφε συνοπτικά τα γεγονότα της 16ης  – 17ης Φεβρουαρίου του 1943, τα οποία στοίχισαν τη ζωή σε 194 αθώους κατοίκους.

Η τραγωδία ξεκίνησε λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν στο αρχηγείο του ΕΛΑΣ στην Οξιά, έφτασε η πληροφορία ότι τα ιταλικά στρατεύματα ετοιμάζονταν να προχωρήσουν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Ολύμπου. Για να προλάβουν τους Ιταλούς, οι αντάρτες έστησαν ενέδρα στον δρόμο ανάμεσα στο Δομένικο και στη Μυλόγουστα. Όταν γύρω στις 10 το πρωί, φάλαγγα με έξι αυτοκίνητα και δύο μοτοσυκλέτες επιχείρησε να περάσει, άνοιξαν πυρ. Ο ένας μοτοσικλετιστής σκοτώθηκε επί τόπου. Ο άλλος διέφυγε και προφανώς ζήτησε ενισχύσεις, καθώς έπειτα από λίγο, ιταλικά αεροπλάνα που εκτελούσαν χαμηλές πτήσεις, άρχισαν να βομβαρδίζουν τους αντάρτες. Οι άντρες του ΕΛΑΣ σκόρπισαν στα ορεινά της περιοχής την οποία γνώριζαν καλά και βγήκαν σχεδόν αλώβητοι από τη μάχη, αφού μέτρησαν μόνο δύο τραυματίες. Οι Ιταλοί όμως είχαν χάσει 9 άντρες και αποφάσισαν να εκδικηθούν τον άμαχο πληθυσμό.

Πόσο κόστισε η Τρόικα στην Ελλάδα με νούμερα

της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη
Ενώ το «μέτωπο» με την Τουρκία αποκτάει όλο και μεγαλύτερη σημασία, δεν πρέπει να ξεχάσουμε ένα άλλο εξίσου σημαντικό, αν όχι σημαντικότερο: Τη «θανατική καταδίκη» της χώρας μας. Η φυσική αποχώρηση του ΔΝΤ, δεν σημαίνει και πραγματική αποχώρησή του και συνεπώς δεν θα αλλάξει τίποτα. Η εποπτεία θα συνεχιστεί με θλιβερές συνέπειες και στην άμυνα της χώρας. Ας συνοψίσουμε λοιπόν την εικόνα βιβλικής καταστροφής που προκάλεσαν οι «φίλοι» μας οι Ευρωπαίοι στην οικονομία μας.
Από την πρώτη στιγμή της κρίσης, η επίσημη ερμηνεία για το πώς αυτή προκλήθηκε -κυρίως από γερμανικά ΜΜΕ- ήταν ότι μόνο οι Έλληνες ήταν οι υπαίτιοι. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, μας πρόσβαλλαν παντοιοτρόπως, χαρακτηρίζοντάς μας «τεμπέληδες», «αλκοολικούς», «ανίκανους» να παράγουμε οτιδήποτε, «καλοπερασάκηδες» αλλά με το μόχθο των εταίρων μας και άλλα

Ένας κούκος μπορεί να φέρει την Άνοιξη… Ο ατρόμητος γερουσιαστής που σώζει Ελλάδα και Κύπρο

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ. Φωτογραφία από την ιστοσελίδα του: www.menendez.senate.gov/

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Κάποτε, όταν μιλούσε ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ για την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι ζήτημα αν εξασφάλιζε ένα μονόστηλο στα ελληνικά και κυπριακά μέσα ενημέρωσης.
Τώρα με ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι όλα τα ελληνικά και τα κυπριακά ΜΜΕ τον τιμούν στα πρωτοσέλιδά τους και στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών. Και τότε του άξιζε, και τώρα πολύ περισσότερο, καθώς έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που γνωρίζει τόσο καλά τα εθνικά θέματα μας, όσο λίγοι πολιτικοί στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Είναι τυχερές οι δύο χώρες που έχουν την υποστήριξη του, αλλά πρέπει να τονίσουμε ότι λόγω του κ. Μενέντεζ έχουν έρθει στο «στρατόπεδο» μας και σημαντικοί βουλευτές και γερουσιαστές, οι οποίοι υποστηρίζουν τα δίκαια του Ελληνισμού.

Πιο αρχαίος ο Ασκληπιός στην Επίδαυρο

Η λατρεία του Ασκληπιού στην Επίδαυρο ήταν αρχαιότερη από όσο πίστευαν μέχρι τώρα οι αρχαιολόγοι. Οι ανασκαφές του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών στο ιερό του Ασκληπιού της Επιδαύρου από το 2016 έως σήμερα, έφεραν στο φως ένα άγνωστο ως τώρα, ιδιαίτερα σημαντικό για την ιστορία του ιερού και τη λατρεία του Ασκληπιού οικοδόμημα. Πρόκειται για κτήριο της αρχαϊκής εποχής, που είχε οικοδομηθεί στη θέση, όπου αργότερα, στον 4ο π.Χ. αιώνα, ανεγέρθηκε η Θόλος, το εμβληματικότερο κτήριο του Ασκληπιείου.
Το αρχαϊκό κτήριο, ορθογώνιας κάτοψης, διέθετε υπόγειο χώρο αντίστοιχο του ισογείου με ψηφιδωτό δάπεδο, και στο ισόγειο περιστύλιο. Μολονότι τμήμα του μόνο ακόμη έχει ανασκαφεί, διαφαίνεται ήδη ότι σχετίζεται με την πρώιμη, χθόνια, λατρεία του Ασκληπιού, αποτελώντας το ιερό κτήριο - πρόδρομο της Θόλου, τόπου της χθόνιας λατρείας του Ασκληπιού. Κατεδαφίστηκε λίγο πριν την έναρξη οικοδόμησης της Θόλου.

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του Άρδην (τ. 117)

Περιεχόμενα τεύχους 117

 Δεκέμβριος 2019 – Φεβρουάριος 2020

Ανακοίνωση Άρδην, Σήμερα η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος η Λέρος· αύριο όλη η Ελλάδα; Γιώργος Καραμπελιάς, Θέσεις για τη συγκρότηση του δημοκρατικού πατριωτικού χώρου Γιάννης Ξένος, Ο ρόλος των ΜΚΟ στο μεταναστευτικό – προσφυγικό

Φάκελος: Ελλάδα – Τουρκία- Αν. Μεσόγειος Σταύρος Λυγερός, Η θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο Γιάννης Ξένος, Aντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό Γιώργος Ρακκάς, Η Ελλάδα, ο EastMed, το Ισραήλ και ο αραβικός κόσμος Νικόλας Δημητριάδης, Ο στρατός του σουλτάνου

Η Ελλάδα στο μεταίχμιο

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Μνημόνιο, φυγή των Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό, Συμφωνία των Πρεσπών, παράνομη μετανάστευση, αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας από την Τουρκία και φυσικά η υπογεννητικότητα των Ελλήνων και το δημογραφικό πρόβλημα συνθέτουν μία κατάσταση η οποία είναι ικανή να μας διαλύσει ως ελληνική κοινωνία αλλά και ως έθνος εάν δεν λάβουμε άμεσα δραστικά μέτρα.

Μέσα σε μία γενιά η ελληνική κοινωνία αλλοιώθηκε τόσο πολύ, ώστε να συζητούμε πλέον για τον κίνδυνο συνολικής κατάρρευσής της. Έχουν προκύψει αδιέξοδα οικονομικά, πολιτικά, ιδεολογικά, πολιτιστικά, σε έναν λαό με βάθος, σε έναν λαό ο οποίος άντεξε πολλά δεινά και κατάφερε να επιβιώσει. Ο λαός αυτός βέβαια πάντα είχε από κάπου να πιαστεί. Είχε να πιαστεί από την παράδοσή του, από την συνείδηση της συνέχειάς του, από την πίστη ότι δεν θα χαθεί, γιατί δεν είναι δυνατόν να χαθεί ο κύριος φορέας του ελληνικού πολιτισμού ο ελληνικός λαός ή αν προτιμάτε γιατί δεν θέλει ο Θεός να χαθεί.

«114»

του Παναγιώτη Ήφαιστου
«Κορυφαίο όργανο το «euro»group»;;

Γερούν Ντάισελμπλουμ, πρόεδρος «euro»group: Τα δάνεια έσωσαν τις τράπεζες. https://youtu.be/oRpDUV0uXnA

Ντροπιαστική η στάση του εντολοδόχου των πολιτών και υπό «κανονικές» δημοκρατικές συνθήκες ανακλητού προέδρου της Βουλής (δολοφόνησαν τον Καποδίστρια που εφάρμοσε αυτή την αρχή σε άλλα κράτη). Μας πέταξε το υποτιμητικό για την νοημοσύνη μας αλλά και δηλωτικό άγνοιας των ευρωπαϊκών δομών ότι δήθεν «πρόκειται για παράνομες μαγνητοφωνήσεις» «κορυφαίων συλλογικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αν οι παντελώς κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτες συνάξεις τεχνοκρατών και ηγεμονικών υπαλλήλων είναι «κορυφαίο συλλογικό όργανο της ΕΕ» τότε η ΕΕ πρέπει να καταργηθεί αμέσως πριν οδηγήσει σε πιο φρικτές καταστάσεις.

Υπάρχει κατακτητής και είναι η Τουρκία

apopseisfeatured, εγγυήσεις, Κυπριακή Δημοκρατία, ΑΟΖ, Κρανς  Μοντανά, Ερτογάν

Η παράνομη ΄"σημαία" του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA

Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ
Ατέλειωτη η διαμάχη για το ποιος ευθύνεται για το ναυάγιο στο Κράνς Μοντανά.  Χιλιάδες φορές τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια ειπώθηκαν οι απόψεις και ερμηνείες των πλευρών.  Και όμως και πάλιν πτου και από την αρχή απ΄ αφορμή την πρόσφατη δήλωση του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών
Και το μόνιμο ζητούμενο αυτής της συζήτησης είναι το κατά πόσον η Τουρκία στο Κράνς Μοντανά ήταν ή όχι έτοιμη να εγκαταλείψει τις εγγυήσεις και την παραμονή στρατευμάτων μετά την ποθούμενη λύση στο Κυπριακό.

O Γ. Καραμπελιάς στο militaire: “Η Ελλάδα παίζει τα ρέστα της” (βίντεο)

“Αν δεν αποκτήσουμε ένα νέο εθνικό αφήγημα, στην Ελλάδα όπως την ξέρουμε, μένουν 20-30 χρόνια ζωής”. Η πρόβλεψη από έναν άνθρωπο που δεν φοβήθηκε να “ταξιδέψει” σε πολλούς “ιδεολογικούς ωκεανούς”, αλλά να έχει ως βάση της σκέψης του, πάντα τον πατριωτισμό. Ο Γιώργος Καραμπελιάς συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής, έζησε τη δεκαετία του ’60 συμμετέχοντας στη Νεολαία Λαμπράκη. Βρέθηκε στο Παρίσι όπου εργάστηκε σε εφημερίδα υπό τη διεύθυνση του Ζαν Πωλ Σαρτρ. Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα, φυλακίστηκε και επιστρέφοντας στην Ελλάδα και για τις πολιτικές του ιδέες και πράξεις τον “κατέταξαν” ως αναρχικό.

Η ανάκτηση των Αθηνών

Pagenews.gr 

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης με αφορμή την άγρια δολοφονία νεαρού Αφγανού στην Ομόνοια γράφει στο blog του στο Pagenews.gr για την ανάγκη του να επιστρέψει το κέντρο της Αθήνας στην κανονικότητά του.

Το φονικό επεισόδιο μεταξύ αλλοδαπών στο κέντρο της Αθήνας επανέφερε στην επικαιρότητα ένα ακόμη άβατο ανομίας το οποίο έχει μία «ιδιαιτερότητα»: Είναι το ίδιο το κέντρο της Αθήνας. Και όταν λέμε κέντρο, εννοούμε ότι πιο κέντρο δεν γίνεται, καθότι είναι το… κέντρο του κέντρου της πρωτεύουσας. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη δυτική πρωτεύουσα της οποίας το κέντρο, όχι κάποιες περιοχές, να έχει μετατραπεί σε κανονικό απροσπέλαστο τριτοκοσμικό γκέτο.

Η μετάλλαξη της Αθήνας σε κάτι μεταξύ Ισλαμαπάντ, Ιντλίμπ και Καμπούλ έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια και αφέθηκε να εξελιχθεί σε βαθμό που σε συγκεκριμένους δρόμους τίποτα απολύτως δεν θυμίζει ελληνική πρωτεύουσα.

Μία Κρυφή Ζωή: To αριστούργημα του Τέρενς Μάλικ

από Απόστολος Δοξιάδης

 

Σήμερα είδα στην Αγγλία το A Hidden Life, την τελευταία ταινία του Τέρενς Μάλικ. Ό,τι και να πω είναι λίγο. Είχα χρόνια πολλά να θυμηθώ ότι το σινεμά μπορεί να είναι όχι απλώς τέχνη, αλλά μεγάλη τέχνη, ισότιμη σε αποτέλεσμα με τα μεγάλα κλασικά έργα της λογοτεχνίας, της μουσικής ή της ζωγραφικής.

Το θέμα της είναι πραγματικό. Βασίζεται στη ζωή, το μαρτύριο και τον θάνατο ενός νεαρού αυστριακού χωρικού, του Franz Jägerstätter (Γιέγκερστετερ) φτωχού αγρότη και καντηλανάφτη στο μικρό ορεινό χωριουδάκι όπου έμενε. Το έγκλημά του ότι αρνήθηκε να πολεμήσει ως στρατιώτης στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή έβρισκε ότι αυτό αντιτίθεται στην χριστιανική του πίστη, στο «ου φονεύσεις» και στην άρνηση του όρκου απόλυτης πίστης σε έναν άνθρωπο, τον Χίτλερ. Έδειξε τέτοιο ηθικό μεγαλείο που ντρόπιασε όλη την αυστριακή εκκλησία, τόσο που όσο ήταν στη φυλακή επιστρατεύθηκαν λυτοί και δεμένοι, από τον

Δεν θέλει θρήνο ο Κατσάνης, λεφτεριά θέλει!

Ένα κασελάκι. Αυτό πήραν χθες στο ναό. Πού να χωρέσει εκεί μέσα τόση ανδρεία. Πού να χωρέσει τόση λεβεντιά. Πού να χωρέσει τόση φιλοπατρία.
Μέσα στο κασελάκι μερικά οστά. Τι σημασία έχει πόσα ήταν. Σημασία έχει μόνο η ψυχή. Εκείνη η τιτάνια ψυχή, που γέννησε τον θρύλο στις ράχες του παλληκαρόβουνου. Θρύλος αντάξιος ενός Αυξεντίου κι ενός Μάτση. Αντάξιος και πιο σύγχρονων ηρώων, όπως του Τάσου Μάρκου.
Πάρτε τα οστά. Θάψτε τα στο Σιδηρόκαστρο. Η ψυχή του, όμως, θα παραμείνει στην κορυφή του Αγίου Ιλαρίωνα. Σας το είπα ξανά. Μεταμορφώθηκε σε αετό. Με πελώρια φτερά. Σχίζει τον γαλανό ουρανό πάνω από το παλληκαρόβουνο εδώ και 46 χρόνια. Ο ουρανός, βλέπετε, είναι ελεύθερος. Δεν έπεσε κι αυτός στα χέρια των βαρβάρων. Δεν τον μόλυναν με τα αιματοβαμμένα χέρια τους όπως έκαναν με τον Πενταδάκτυλο. Δεν μπόρεσαν να προβούν και με αυτόν στην ίδια ιεροσυλία όπως έπραξαν με το παλληκαρόβουνο, χαράζοντας τη σημαία της ντροπής στη ράχη του.

Μάχες χαρακωμάτων στην Κουμουνδούρου – Ο "μικρός ΣΥΡΙΖΑ" αντιστέκεται στο άνοιγμα

Λυκοκάπης Γιώργος

Στις πρώτες του δηλώσεις, μετά το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του 2019, ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε μία αντίφαση που διακατέχει τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανέφερε πως μπορεί να απέφυγε την στρατηγική ήττα, μιας και διατήρησε ένα ποσοστό σχεδόν 32%, αλλά πρόσθεσε πως το κόμμα του παρουσιάζει μεγάλη «αναντιστοιχία μελών και ψηφοφόρων».

Η διαπίστωση είναι ακριβής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολλούς ψηφοφόρους και πολύ λίγα οργανωμένα μέλη. Η αντίφαση αυτή φάνηκε και στις κακές επιδόσεις του κόμματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές, καθώς και η αναντίστοιχα περιορισμένη παρουσία του στα συνδικάτα, στις επαγγελματικές ενώσεις και στο φοιτητικό κίνημα. Αυτός ήταν ένας πρόσθετος λόγος που ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει τη διεύρυνση της κομματικής βάσης με μέλη που προέρχονται κυρίως από τον χώρο του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ.

Φιλελευθερξισμός, τηλεδαποί και Eλληνέζοι

Το «Eλληνέζος» είναι σαφώς διάφορον του Ελληνος και κλίνεται κατά το «Φιλιππινέζος»,  «Κινέζος», «Μαλτέζος» κ.ά.

• Από τον Παναγιιώτη Λιάκο

H λέξη «φιλελευθερξισμός» είναι ελληνέζικης επινοήσεως. Μια μεταπολιτευτικάντικη πατέντα, μούρλια˙ μόλις δοκιμάσετε θα θέλετε κι άλλη, θα νιώθετε τέτοια λαχτάρα γι’ αυτήν όσο ήθελαν το φαγητό οι Κινέζοι την περίοδο του Μεγάλου Λιμού (1958-1962) και οι Ουκρανοί στον δικό τους Μεγάλο Λιμό (γνωστό και ως «Γολομντόρ») τα έτη 1932-1933. Αν δοκιμάσετε φιλελευθερξισμό έστω μία φορά, θα γλείφετε τα δάχτυλα του Κουτσούμπα -μόνο να περιμένετε να βγάλει το Ρόλεξ, μην το βρέξετε- και θα χορεύετε καζατσόκ τραγουδώντας αποσπάσματα από τα προεκλογικά φυλλάδια του τιτάνος Γιώργη Κουμουτσάκου και του υπερήρωος Νότη Μηταράκη.

Καταδίκη της βίας από τους Πατέρες της Εκκλησίας

Πατερικά εδάφια με ρήσεις
Απαντήσεις προς νέο-παγανιστές και λοιπούς νέο-ανιστόρητους προχειρολόγους, οι οποίοι δυστυχώς έχουν φτάσει στο σημείο να ερωτούν για τα αυτονόητα…
Τού Papyrus 52

 

Ποιος θα περίμενε άραγε να έχει λόγο ύπαρξης ένα τέτοιο άρθρο; Σίγουρα, πριν εμφανιστεί η ανεξέλεγκτη προχειρολογία του διαδικτύου, κανείς. Το μόνο εύκολο είναι άλλωστε να βρει κανείς ρήσεις Πατέρων που καταδικάζουν ευθέως τη βία.

Παρά ταύτα, ως διαδικτυακά αντιχριστιανικά πυροτεχνήματα, βλέπουμε κάποιες θλιβερές συκοφαντίες (με τα γνωστά συστήματα των κομμένων, αποκομμένων ή αλλοιωμένων παραθεμάτων) οι οποίες έχουν σκοπό να μας πείσουν ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας επικροτούν και προτρέπουν στο κοινό έγκλημα!

Ο λόγος ύπαρξης αυτών των συκοφαντιών (οι οποίες συχνά έχουν στόχο τον Ιωάννη Χρυσόστομο) είναι να δικαιολογήσουν οι νέο-ειδωλολάτρες την εξωφρενικά ανιστόρητη εμμονή τους ότι δεν υπάρχουν σήμερα πολλοί ειδωλολάτρες επειδή τάχα, σχεδόν όλοι

Ψευδοεπιχειρήματα και ύβρις

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει στο blog του στο Pagenews.gr για τη διαφορά που έχουν οι Έλληνες μετανάστες σε σχέση με τους αφροασιάτες που καταφθάνουν συνεχώς στην Ελλάδα.

Έχουμε συνηθίσει από τους καθ’ έξιν υπερασπιστές της λαθρομετανάστευσης να επιστρατεύουν κάθε είδους επιχείρημα για να πείσουν ότι δεν πρέπει να πολυδιαμαρτυρόμαστε για αυτό που συμβαίνει. Πέρα από τα συνήθη, ότι είναι «ρατσιστές», «φασίστες», «ξενοφοβικοί» κλπ αυτοί που ενίστανται και προειδοποιούν ότι το φαινόμενο έχει εδώ καιρό λάβει διαστάσεις κανονικού

Ἡ προβοκάτσια «φωνάζει»

Μανώλης Κοττάκης 

TΟΝ περασμένο Νοέμβριο μέ ἐπισκέφθηκε στό γραφεῖο μου Ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀναλυτής…

… ὁ ὁποῖος ἐργάζεται γιά τήν τουρκική ἔκδοση μεγάλου βρεταννικοῦ ἐντύπου στήν Ἄγκυρα. Φαινομενικῶς συζητήσαμε σέ κλῖμα συναδελφικότητας τήν πορεία τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων, πού ἀπό τότε εἰσέρχοντο σέ φάση ραγδαίας ἐπιδείνωσης. Μοῦ ἔκανε ὅμως ἰσχυρή ἐντύπωση ὅτι σέ διάφορες φάσεις τῆς συνομιλίας μας ἔθετε μέ ἔνταση καί ἐπαναληπτικότητα τό ἐρώτημα πού τοῦ εἶχαν «ἀναθέσει» οἱ προιστάμενοί του νά διερευνήσει: «Ἕως ποῦ μπορεῖ νά φθάσει σέ μιά κρίση ὁ Μητσοτάκης; Τί τύπος εἶναι;». Διαισθητικά ἀπάντησα αὐτό πού πίστευα ἀλλά καί αὐτό πού θεώρησα ὅτι πρέπει νά ἀκούσουν οἱ ὅποιοι προϊστάμενοι τοῦ ἀναλυτῆ στήν Ἄγκυρα:

Η “διαχειριστική υποτέλεια” – Τα “ληγμένα” της Μεταπολίτευσης

Του ΒΑΣΣΗ ΛΑΟΚΡΑΤΗ
Μετά και τη “διαχειριστική εναλλαγή” στη διακυβέρνηση της χώρας, Κυριάκος Μητσοτάκης αντί Αλέξη Τσίπρα στο πρωθυπουργικό τιμόνι, μόνο πια εθελοτυφλούντες δεν βλέπουν πως όλο και περισσότερο παγιώνεται και “νομιμοποιείται”, σαν να πρόκειται για κανονικότητα, το νεο-αποικιακό καθεστώς της μετανεωτερικής “διαχειριστικής υποτέλειας” στον Τόπο μας.
Αυτό προέκυψε απ’ την “απάντηση”, με τα τρία Μνημόνια, του πολιτικού συστήματός μας στο ανελαστικό δίλημμα της χρεοκοπίας (2010): “εθνική ανεξαρτησία ή διαχειριστική υποτέλεια”. Κι όπως διεκπεραιώνεται, η λειτουργία του, με συγκαλυπτική νομιμοφάνεια και με άμιλλα στρατηγικής νομιμοφροσύνης απ’ τον εν εξελίξει “διαχειριστικό νεο-διπολισμό” (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ), προφανώς διαμεσολαβητικό μεταξύ της επικυρίαρχης ευρωδυτικής υπερεξουσίας του τοκογλυφικού κεφαλαίου και της επικυριαρχούμενης χώρας μας.