Η πίστη κατά τη θρησκεία και την επιστήμη

Σπύρος Τσιτσίγκος

 

Κατά τον ιερό Χρυσόστομο, η πίστη «πολύσημός ἐστι λέξις· καί νῦν μέν τοῦτο, νῦν δέ ἐκεῖνο σημαίνει»[1]. Η πίστη μπορεί να σημαί­νει: την έμ­φυτη θρη­σκευτική ορμή, μία αμοιβαία εμπιστοσύνη (faith), ένα ορισμένο (ιδεολογικο-πολιτικό ή θρησκευτικό και φιλοσοφικό) <Πιστεύω> (belief), τη συνειδητή ή ασυνείδητη (προτασιακό αίσθημα, ενορατική κρίση, το αί­σθημα της «διανοη­τικής πίστης» κ.λπ.) παραδοχή ύπαρξης γεγονότων ή πραγμάτων μη παρό­ντων, αναγνώριση (πεποίθηση) για το αληθές μιας διδασκαλίας, ελπίδα, α-κλόνητη βεβαιότητα και γνη­σιότητα του περιεχο­μένου τής χριστιανικής δι­δασκαλίας[2].
Οι φιλοσοφικές θεωρίες για την πί­στη μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: α) συναισθηματικές, β) βουλητικές και γ) διανοητικές (βλ. λογική πίστη). Ο Άγγλος κοινωνικός ανθρωπολόγος Robin Horton κάνει διά­κριση μεταξύ «ανοικτών» και «κλειστών» συστημάτων πίστης. Σε ένα κλει­στό σύστημα

Eκπορνευόμενη Δημοσιογραφία Στην Δούλεψη της CIA

Γερμανός Δημοσιογράφος Αποκάλυψε με Λεπτομέρειες Πως το Αστυνομικό Κράτος Υπαγορεύει την Ειδησεογραφία.

Ο Udo Ulfkotte 

Paul Craig Roberts,  Russia Insider,  
Το εκπληκτικό Βιβλίο του Udo Ulfkotte  «Αγορασμένοι Δημοσιογράφοι» μόλις μεταφράστηκε στα αγγλικά.

[Υπενθυμίζεται ότι ο συντάκτης αυτού του άρθρου είναι Αμερικανός, τέως καθηγητής της Οικονομικής Επιστήμης σε δύο εξέχοντα Πανεπιστήμια, τέως αρχισυντάκτης της διεθνώς εξέχουσας αμερικανικής Οικονομικής  Γουόλ Στρητ Τζέρναλ, πρώην υφυπουργός  Οικονομικών της κυβέρνησης Ρόναλντ Ρέιγκαν και παγκόσμια γνωστός  και σεβαστός συγγραφέας και δημοσιολόγος. Η διεθνώς περιζήτητη ιστοσελίδα του στηρίζεται αποκλειστικά από τις συνδρομές των αναγνωστών της και τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε δεκάδες γλωσσών από τον διεθνή ανεξάρτητο ηλεκτρονικό Τύπο.

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου (18 Νοεμβρίου)

Οι αγαρηνοί ήθελαν να ατιμάσουν την αδελφή του
Ο καλλίνικος Μάρτυς Αναστάσιος καταγόταν από την Παραμυθιά της Ηπείρου. Ήταν αγρότης και πιστός χριστιανός. Μια μέρα βγήκε με άλλους Χριστιανούς έξω στα χωράφια, για να θερίσουν. Ο Αναστάσιος είχε πάρει μαζί του και την αδελφή του.
Εκείνη την ημέρα συνέπεσε να περάσει από εκεί, ο υιός του ηγεμόνος του τόπου, που λεγόταν Μούσας, μαζί με άλλους Αγαρηνούς για υπηρεσία. Μόλις οι άπιστοι είδαν την ωραιοτάτη αδελφή του Αναστασίου, έτρεξαν αμέσως κατά πάνω της, με ανήθικους σκοπούς.
Πρόφθασε όμως ο Αναστάσιος και όρμησε εναντίον των Τούρκων. Έδωσε έτσι καιρό στην αδελφή του και έφυγε.

Ο "σουλτάνος", οι μετανάστες και η πληθυσμιακή μηχανική

Σταύρος Λυγερός

 

 

Η διόγκωση των μεταναστευτικών ροών στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αφενός επιδεινώνει δραματικά τις ήδη πολύ δύσκολες συνθήκες στα εκεί κέντρα φιλοξενίας, αφετέρου εγείρει κρίσιμα ερωτηματικά για το που θα καταλήξει αυτός ο φαύλος κύκλος. Φαύλος κύκλος για την ελληνική κυβέρνηση που πριν προλάβει να αποσυμφορήσει τα νησιά, οι νέες αφίξεις ανακυκλώνουν τη συμφόρηση που υπάρχει στις δομές φιλοξενίας στα νησιά.

Η πρακτική αυτή, ωστόσο, δεν είναι καθόλου φαύλος κύκλος για τον Ερντογάν. Αντιθέτως, αυτός ανοίγει τη στρόφιγγα για να πετύχει "μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια": να εκβιάσει την ΕΕ με σκοπό να αποσπάσει περισσότερα χρήματα και ταυτοχρόνως όχι μόνο να καταπονήσει την Ελλάδα, αλλά και να την υποβάλει σε μία πληθυσμιακή μηχανική, με την έννοια ότι το μεταναστευτικό σταδιακά αλλά σταθερά αλλοιώνει τη σύνθεση του πληθυσμού στην Ελλάδα για πρώτη φορά από το 1830 στην παλαιά Ελλάδα και από το 1923 στη βόρεια Ελλάδα.

Ο Μυστράς των Παλαιολόγων

Γράφει ο Δημήτρης Θαλασσινός

Το 1249, το έτος που ο πρίγκιπας των Φράγκων Γουλιέλμος Β’ Βιλλαρδουίνος (ή Βιλλεαρδουίνος) έχτισε στην κορυφή του βουνού ισχυρό τείχος και κάστρο, θεωρείται απαρχή της ιστορίας του Μυστρά. Στο χώρο δεν φαίνεται να προϋπήρχε οικισμός, ενώ και τα εντοιχισμένα λείψανα προηγούμενων ιστορικών περιόδων που έχουν εντοπιστεί σε διάφορα κτίσματα ή σημεία της καστροπολιτείας έχουν μεταφερθεί εδώ από πεδινούς μεσαιωνικούς οικισμούς της Λακεδαιμονίας. Η οχύρωση του βουνού και η μετεξέλιξη του Μυστρά, κατά τους επόμενους δύο αιώνες (ύστερη βυζαντινή περίοδος), σε ισχυρό πολιτικό, στρατιωτικό, πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο συνδέεται με την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τη Δ΄ Σταυροφορία (1204). Μετά από αυτή μετατοπίζεται το ενδιαφέρον του Βυζαντίου προς τις δυτικές επαρχίες του». Η αλλαγή συνδέεται και με την εμπορική διείσδυση των ιταλικών πόλεων (Βενετίας, Γένουας, Πίζας κ.ά), η οποία αναβάθμισε τη σημασία των εμπορικών κέντρων και των ναυτικών σταθμών της Πελοποννήσου.

Το χρώμα του χρήματος

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Με μπέρδεψε η μάρτυρας Κελέση -ας όψεται η Α.Ψ. που μας τη θύμισε, μαζί με τις χρωματιστές δεσμίδες του Φρουζή. ΟΚ, για τη σαμσονάιτ τύπου τρόλεϊ δεν τραβάω ζόρι -αλήθεια, αυτή τι χρώμα είχε;-, αλλά με το περιεχόμενό της έχω θέματα. Τι είναι οι μοβ, κίτρινες και πράσινες δεσμίδες χαρτονομισμάτων; Αχρωματοψία δεν έχω και δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει, την τελευταία δεκαετία, τέτοια «μαρούλια».
Για ευρώ μιλάμε, έτσι; Δολάρια αποκλείεται, φαιοπράσινα παραμένουν. Δεν πιστεύω να μιλάμε για τουρκικές λίρες! Όχι, σίγουρα ευρώ εννοούσε η μάρτυς. Μοβ, κίτρινα και πράσινα. Σαν τις πεταλούδες τις πράσινες, κόκκινες, και κίτρινες της Παπασταύρου, μετά το πρώτο χαστούκι του καθηγητή Φλωρά, βεβαίως,

ΓΕΦΥΡΕΣ Νεοφιλελευθερισμού

του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Ο Νίκος Μουζέλης είναι ένα από τα 31 μέλη της περίφημης Επιτροπής «Ελλάδα 2021» των Μητσοτάκη-Αγγελοπούλου που φιλοδοξεί να μας διδάξει τη «Νέα Πατριδογνωσία». Πριν τις εκλογές ο κ. καθηγητής και αρθρογράφος εκτιμούσε ότι ο Τσίπρας «τον Μητσοτάκη τον τρώει για μπρέκφαστ» και ότι ο ταλαντούχος Αλέξης «θα είναι κύριος παίκτης του πολιτικού συστήματος για πολλά χρόνια». Είναι ο ίδιος άνθρωπος που συμμετέχει σε βαρύγδουπες πρωτοβουλίες πολιτών, όπως η «ΓΕΦΥΡΑ», που θα φτιάξει «έναν ισχυρό προοδευτικό χώρο (με τον ΣΥΡΙΖΑ) που θα φράξει το δρόμο στο δεξιό/ακροδεξιό μπλοκ».

Οι άρρηκτοι δεσμοί μεταξύ κράτους, κεφαλαίου και ΜΚΟ που ασχολούνται με το μεταναστευτικό

Το φαινόμενο των ΜΚΟ έχει πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που παρεμβαίνουν πια απευθείας στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Με αφορμή αυτήν την ανακοίνωση κάναμε μία σύντομη έρευνα στις ΜΚΟ  και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια αποδείχτηκαν οι άρρηκτες σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος. Όταν λέμε έρευνα μην φανταστείτε τίποτα το ιδιαίτερο, απλά μπήκαμε στις σελίδες τους και διαβάσαμε όσα οι ίδιες δηλώνουν για τον εαυτό τους και τα οποία είναι υπεραρκετά για να εξαχθούν συμπεράσματα.
Η ActionAid μας ενημερωνεί ότι από το 2001 έως 2009 έλαβε από το υπουργείο εξωτερικών το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 911.920 ευρώ. Από την ΕΕ από το 2011 έως και το 2018 793.013 ευρώ και το 2015-2016 έλαβε 755.042 από το υπουργείο διεθνούς ανάπτυξης της Μεγάλης Βρετανίας για το πρόγραμμα στήριξης προσφύγων στην Λέσβο.

Οι γιαλαντζί επαναστάτες, η βία και οι μοιραίοι

του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη
Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όπου συζητιέται ακόμα αν η γή είναι στρογγυλή και το αυτονόητο είναι ζητούμενο, έχει κορυφωθεί η κατάπτωση του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού με τη συζήτηση και τις κραυγές περί τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια και τη νομιμότητα ή όχι της χρήσης βίας.
Και οι εκατέρωθεν δηλώσεις έχουν αναγάγει τη συζήτηση σε επίπεδα κρετινισμού, όταν αυτοί οι οποίοι υπερασπίζονται τη βία ως επαναστατικό δικαίωμα είναι ταυτοχρόνως εκείνοι που όταν κατέλαβαν την εξουσία με κοινοβουλευτικές, δημοκρατικές διακδικασίες, αντί να εφαρμόσουν όσα σήμερα υπερασπίζονται ως επαναστατικά, δηλαδή την ολομέτωπη σύγκρουση με το

O Ντοστογιέφσκυ και η ιδιοτυπία της Ρώσσικης ψυχής

του Κώστα Τάταρη
Σαν σήμερα στις 11 Νοεμβρίου 1821, γεννιέται ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, όχι μόνο «μεγάλος και κλασσικός» συγγραφέας, «αλλά και κάτι περισσότερο».
Οι μεγάλοι συγγραφείς της Δύσης μάς χαρίζουν μόνο την προσωπική τους τέχνη και περιπέτεια, είναι ενδιαφέρουσες μονάδες, αλλά «μέχρι εκεί», το «κάτι περισσότερο» του Ντοστογιέφσκι συνίσταται στο ότι υπήρξε μεγάλος «ανατόμος» της ανθρώπινης ψυχής, δεν είναι τυχαίο ότι ο Νίτσε θαύμαζε ιδιαίτερα τον (χριστιανό) Ντοστογιέφσκι ως τον «μόνο ψυχολόγο που έχει κάτι ενδιαφέρον να μου πει«, δεν είναι τυχαίο γιατί τα μεγάλα πνεύματα αναγνωρίζουν το μεγαλείο ανεξάρτητα από την οδό που ακολούθησε το καθένα. Ο Ντοστογιέφσκι υπήρξε «ανατόμος της ψυχής» γιατί ο ίδιος αποτελεί χαρακτηριστικό «δείγμα» της ρωσικής ψυχής.

«Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία»

«Τα γεγονότα δεν έχουνε διαστάσεις την ώρα που τελούνται/
τις αποχτούνε με τον χρόνο κι όλα είναι γύρω σου σαν να μην είναι»

Κλείτος Κύρου

Του Γιώργου Ρακκά

Τις τελευταίες μέρες οι νεολαίες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κυκλοφόρησαν σε αναφορά των γεγονότων της ΑΣΟΕΕ αφίσες με το γνωστό σύνθημα που ακούγεται τελετουργικά κάθε 17η Νοέμβρη, εδώ και δεκαετίες.

Με αυτό προφανώς εννοείται ότι το Πολυτεχνείο υπήρξε ανολοκλήρωτο, αφήνοντας πίσω του ανοιχτούς λογαριασμούς. Η έμφαση από τους επίδοξους συνεχιστές δεν δίνεται, ωστόσο, στο «ψωμί» ή την «παιδεία», αλλά στην «ελευθερία». Όταν λένε η «Χούντα δεν τελείωσε το 1973», εννοούν ότι η φιλελευθεροποίηση στην Ελλάδα ήταν και παραμένει λειψή, αναστέλλεται από την παρουσία μιας κοινωνικής και πολιτικής «δεξιάς» που πιέζει για περιστολή των νεολαιίστικων δικαιωμάτων, και ιδίως όταν ανέρχεται στην εξουσία στοχοποιεί την ίδια ανοιχτά με ολική επαναφορά του κρατικού αυταρχισμού.

Η Νηστεία των Χριστουγέννων και η μεγάλη σημασία του Σαρανταλείτουργου (θαυμαστά γεγονότα)

 

15 Νοεμβρίου από σήμερον άρχεται η τεσσαρακονθήμερος νηστεία των Χριστουγέννων…Επιτρέπεται εκτός Τετάρτης και Παρασκευής, μέχρι 17ης Δεκεμβρίου, από 18-24 κατάλυσις οίνου καί ελαίου (Ράλλη- Ποτλη, Σύνταγμα Ιερών Κανόνων, Τόμος Δ’ σελ.488, πρβλ. Πηδάλιον, Αθήναι 1841, υποσ, είς ερμηνεία του ΞΘ’κανόνος Αγ. Αποστόλων).
“Οι πεθαμένοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα (για τούς εαυτούς τους). 
Οι ζωντανοί μπορούν… Να πηγαίνετε στην εκκλησία λειτουργία, δηλαδή πρόσφορο, και να δίνετε το όνομα τού κεκοιμημένου, να μνημονευθή από τον ιερέα στην προσκομιδή. Επίσης, να κάνετε μνημόσυνα και τρισάγια. Σκέτο το τρισάγιο, χωρίς Θεία Λειτουργία, είναι ελάχιστο.Το μέγιστο, πού μπορούμε να κάνουμε για κάποιον, είναι το Σαράντα Λείτουργο.” (Γέροντας Παΐσιος)

Όταν στην Κατοχή κυνηγούσαν αναπήρους και ζητιάνους

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς,
Από τα μεγαλύτερα δεινά που υπέστη ο ελληνικός λαός από τη ναζιστική Κατοχή, ήταν η πείνα και η εξαθλίωση που χτύπησαν ιδιαίτερα τα αστικά κέντρα με πρώτη την Αθήνα. Κανένα άλλο μέρος της Ευρώπης, όπου απλώθηκαν οι δυνάμεις του Γ΄ Ράιχ, δεν έζησε ανάλογο ανθρωπιστικό δράμα με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους. Σκελετωμένοι άνθρωποι κατέκλυζαν τους δρόμους επαιτώντας και παρακαλώντας για ένα κομμάτι ψωμί. Ανάμεσά τους βέβαια και οι ανάπηροι του πολέμου.
Με ακρωτηριασμένα μέλη προσπαθούσαν ζητιανεύοντας να κρατηθούν στη ζωή. Πολλές λεπτομέρειες εκείνου του δράματος παραμένουν άγνωστες έως τις ημέρες μας, όπως τα νομοθετικά, διοικητικά και αστυνομικά μέτρα, που εφαρμόστηκαν από το κατοχικό καθεστώς, για να εξαφανιστούν οι πεινασμένοι από τους

Κοινοβουλευτισμός και ιδιοποίηση του κράτους

Γιώργος Κοντογιώργης

Στην εποχή της μεταπολίτευσης γιγαντώθηκε η ιδιοποίηση και η αποδόμηση του κράτους, μέσω της διαφθοράς. Κι όχι μόνο αυτό. Πολιτικοί, με την κάλυψη συνταγματολόγων, θεσμοθέτησαν άθλιες ρυθμίσεις για να αποτρέψουν τη δυνατότητα ελέγχου και κολασμού της διαπλοκής και διαφθοράς, εκ μέρους στελεχών του πολιτικού συστήματος. Οι συστημικοί διανοούμενοι νομιμοποιούσαν ιδεολογικά όλη αυτή την κατάσταση, ενοχοποιώντας παράλληλα την κοινωνία για ότι διέπραττε η πολιτική τάξη.

Η δεξιά μας έλεγε παλαιότερα ότι είμαστε εξαρτημένοι από τη δύση, επειδή μας απελευθέρωσε και ως εκ τούτου θα πρέπει να τής είμαστε υπόχρεοι. Ήρθαν μετά οι νεοαριστεροί να μας πουν ότι είμαστε και ιδεολογικά υπόχρεοι στη δύση, διότι μας δίδαξε τον Διαφωτισμό. Την κατήχηση αυτή την ακούσαμε και από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, όταν ήταν πρωθυπουργός.

Προτεσταντισμός και Καπιταλισμός: τι είπε στ’ αλήθεια ο Weber

Αναδημοσίευση από το Αντίφωνο. [Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης]

Μια από τις πρώτες διαφωνίες στην κοινωνιολογία, που άρχισε με τον Marx και συνεχίστηκε με τον Max Weber, αφορούσε το πρόβλημα της προέλευσης του καπιταλισμού. 

Μετά τον Weber, η διαμάχη έλαβε έναν νέο χαρακτήρα και στράφηκε στην αναζήτηση του ρόλου που διαδραμάτισαν οι θρησκευτικές παραδόσεις για τον πρώιμο καπιταλισμό. Μάλιστα, η προβληματική του ξεπέρασε το μονόπλευρο ντετερμινισμό του Marx διευρύνοντας σημαντικά τους ορίζοντες και την κατανόησή μας όσον αφορά τη σχέση των θρησκειών με τους οικονομικούς παράγοντες. Το έργο του Max Weber Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού (Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus, 1904-1905), που δημοσιεύθηκε αρχικά με τη μορφή δύο άρθρων στο Archuv fur Sozialwissenschaft und Sozialpolitik, αποτελώντας την πρώτη μελέτη στο έργο του Gesammte Aufsatze zur Religionsoziogologie, ξεπέρασε γρήγορα το στενό κύκλο των ειδικών και απέκτησε δημοσιότητα σπάνια για επιστημονικό κείμενο.

Συναντώντας και πάλι το Ισλάμ

Του Βλάση Αγτζίδη (*)
H γνώση του Ισλάμ, ως θρησκείας που επιχειρεί να έχει έναν πολιτικό ρόλο στα παγκόσμια πράγματα, και ο διάλογος με τους φορείς του φαντάζουν ως μια θετική στάση στον μεταδιπολικό κόσμο των έντονων περιφερειακών συγκρούσεων. Ειδικά για τους Έλληνες, η ανάπτυξη μιας αυτόνομης έρευνας και οι πρωτοβουλίες για διάλογο έχουν μεγάλη σημασία, εφόσον η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στο σύνορο των δύο κόσμων, έστω και αν τα όρια δεν είναι συμπαγή και αδιάβατα. Ο ρόλος της αυτόνομης ελληνικής έρευνας είναι ιδιαίτερα σημαντικός, γιατί ο ελληνικός κόσμος έζησε για εκατοντάδες χρόνια μαζί με τον ισλαμικό και η ματιά του για τον κόσμο αυτό δεν προέρχεται εκ του μακρόθεν, αλλά από την άμεση βίωση.

Ο άγιος νεομάρτυρας Κωνσταντίνος ο Υδραίος

(† 14 Νοεμβρίου 1800)

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου
Ακτίνες, Προσκυνητής

Ο Άγιος Κωνσταντίνος καταγόταν από την νήσο Ύδρα. Οι γονείς του ονομάζονταν Μιχαλάκης και Μαρίνα. 

Οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού ασχολούνταν με τη ναυτιλία. Έτσι κι ο άγιος, που σε ηλικία δεκαοχτώ ετών βρέθηκε στη Ρόδο. Εκεί συναναστρεφόταν τον πασά της Ρόδου Χασάν, που ήταν εξωμότης Γεωργιανός (δηλ. Γεωργιανός που είχε γίνει μουσουλμάνος). Ο πασάς πρόσεξε την εξυπνάδα και το χαρακτήρα του Κωνσταντίνου και προσπάθησε να τον εξισλαμίσει. Τελικά, μετά από κολακείες και δώρα τα κατάφερε, δίνοντάς του το όνομα Χασάν. 

Για τρία χρόνια έμεινε στο Ισλάμ, στην υπηρεσία του πασά, όμως δοκίμαζε την απόρριψη από τους άλλους χριστιανούς και κυρίως της μητέρας του, η οποία, όταν κάποτε ο Κωνσταντίνος την επισκέφτηκε την Ύδρα, δεν του άνοιξε ούτε την πόρτα φωνάζοντάς του ότι δεν τον αναγνωρίζει για παιδί της.

Η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη για πολιτική κυριαρχία και τα σενάρια για εκλογές

Ο στρατηγικός σχεδιασμός του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να κυβερνήσει δύο τετραετίες, λένε οι γνωρίζοντες.

της Βασιλικής Σιούτη
«Έχουμε ξεπεράσει τις προσδοκίες των πολιτών, δείξαμε ότι είχαμε σχέδιο και ότι είμαστε αποτελεσματικοί» είπε στους βουλευτές του την περασμένη εβδομάδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην συνάντηση που είχε μαζί τους στο Καβούρι, αδιαφορώντας μάλλον για το αν κατηγορηθεί για αλαζονεία.
Είναι γεγονός ότι στα ζητήματα που εστιάζει ο πρωθυπουργός και αποτελούν τις δικές του προτεραιότητες, ήταν πράγματι προετοιμασμένοι, με σχέδιο, για αυτό και υπήρξαν κάποια αποτελέσματα ήδη. Αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους τους τομείς. Μετά το πέρας των πρώτων εκατό ημερών, είναι φανερό ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι ψηφοφόροι του -τουλάχιστον μεγάλο τμήμα της εκλογικής του βάσης- δεν αξιολογούν τα προβλήματα με τον ίδιο τρόπο κι ούτε έχουν απαραίτητα τις ίδιες προτεραιότητες. Το διαπίστωσε άλλωστε και ο ίδιος πολύ πρόσφατα, επιστρέφοντας από την Κίνα, όχι χωρίς κάποια απογοήτευση.

Όλα καλά με τους «οκτώ»;

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει για τις αποκαλύψεις που βγήκαν από το δημοσίευμα της ιστοσελίδας Nordic Monitor για τους 8 Τούρκους αξιωματικούς.

«Είδηση βόμβα» χαρακτήρισαν τα ελληνικά ΜΜΕ την αποκάλυψη της ιστοσελίδας Nordic Monitor η οποία επικαλούμενη απόρρητα έγγραφα, αναφέρει ότι η Τουρκία ετοίμαζε στρατιωτική επιχείρηση για την απαγωγή των οκτώ Τούρκων αξιωματικών που είχαν αυτομολήσει στην Ελλάδα, διωκόμενοι για συμμετοχή στο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν.
Κατ’ αρχάς να πούμε ότι από τη στιγμή που βγήκε η απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης η οποία ήταν αρνητική για την έκδοσή τους, η Τουρκία είχε ανακοινώσει ότι θα κάνει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και επιχείρησης αρπαγής, για να πάρει τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που κατέφυγαν με ελικόπτερο στην Αλεξανδρούπολη.

Georg Ostrogorsky: Το νομοθετικό έργο του Ιουστινιανού και η σημασία του

Γεώργιος Οστρογκόρσκι (Гео́ргий Алекса́ндрович Острого́рский, Αγία Πετρούπολη, 19 Ιανουαρίου 1902 – Βελιγράδι, 24 Οκτωβρίου 1976) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ου αιώνα. θεωρείται ως ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων Βυζαντινολόγων του 19ου-20ου αιώνα.

Δουλοπάροικοι αγρότες στο Βυζάντιο. Senior farmers in Byzantium

Το νομοθετικό έργο του Ιουστινιανού και η σημασία του
Κείμενο: Georg Ostrogorsky
Σημαντικότερο και μονιμότερο επίτευγμα της βασιλείας του Ιουστινιανού ήταν η κωδικοποίηση του ρωμαϊκού δικαίου117. Με τη διεύθυνση του Τριβωνιανού το έργο ολοκληρώθηκε μέσα σε εκπληκτικά σύντομο χρονικό διάστημα. Σε πρώτη φάση συγκεντρώθηκαν σε μια συλλογή όλα τα αυτοκρατορικά διατάγματα που ίσχυαν από την εποχή του Αδριανού. Η συλλογή αυτή, για την οποία χρησιμοποιήθηκαν τόσο ο Θεοδοσιανός Κώδιξ (Codex Theodosianus) όσο και οι ιδιωτικές συλλογές της εποχής του Διοκλητιανού, δηλαδή ο Γρηγοριανός

Το πραξικόπημα στην Βολιβία και τα χάλια μας

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου
Έτσι είναι.
Τολμάμε να μιλάμε για μια χώρα που ο πληθυσμός της πέθαινε πριν το 2006, αλλά τόλμησε να εκλέξει ένα απόφοιτο της 2ας δημοτικού επικεφαλής της χώρας.
Τολμάμε εμείς, τρώγοντας αμάσητη την κυρίαρχη προπαγάνδα, εμείς που επιτρέπουμε να φτωχοποιείται ο λαός μας και να ρευστοποιείται η χώρα ολόκληρη, να έχουμε άποψη κουνώντας και το δάχτυλο στον Μοράλες γιατί είναι τα ίδια και χειρότερα με τους άλλους.
Το πρόβλημα είναι το πολυώροφο κτίριο του Μοράλες και η ασέβειά του προς τον φτωχό λαό της Βολιβίας. Βέβαια. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε! Δεν μπορεί να είναι η λύσσα του υπερεθνικού ιμπεριαλισμού, που βλέπει μια διαφορετική κυβέρνηση να επιβιώνει ανάμεσα σε θεούς και δαίμονες, κόντρα στην επέλαση της παγκοσμιοποίησης.

Η ερντογανική… Αριστερά των ΗΠΑ

Ιλχάν Ομάρ: Μια από τις πιο δυναμικές βουλευτίνες, στα αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος, ακραιφνής υποστηρίκτρια του Μπέρνι Σάντερς, οπαδός του Πρασίνου Νιου Ντηλ, αλλά και σταυροφόρος της πιο ριζοσπαστικής πολιτικής ορθότητας, μαζί με την Αλεξάνδρα Οκάζιο Κορτές, στις επάλξεις του αγώνα ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις, την πατριαρχία, αλλά την ισλαμοφοβία.
Εντούτοις, το υπεριζοσπαστικό βιογραφικό της έχει μια μελανή κηλίδα: Καταψήφισε την πρόταση για κυρώσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία, αλλά και ψήφισε «παρούσα» –η μόνη από το κόμμα της¬– για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων στη Βουλή των αντιπροσώπων.