Δεν είναι σωφροσύνη. Είναι δειλία

 

του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη

Για να αντιληφθεί κανείς πόση ζημιά έχει προκαλέσει η εγκληματική ανικανότητα της κυβέρνησης να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία και τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο και την Αν Μεσόγειο, δεν έχει παρά να ακούσει προσεκτικά τις ανακοινώσεις του τουρκικού υπουργείου ενέργειας. Σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία θα μελετήσει τα αποτελέσματα των ερευνών του Oruc Rais και θα αποφασίζει αν θα στείλει και γεωτρύπανο στην περιοχή της τουρκικής NAVTEX.

Από την ανακοίνωση είναι φανερό ότι η Τουρκία έκανε σεισμικές έρευνες στην περιοχή της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ελληνικής υφαλοκρηπίδας, γεγονός που ενισχύεται και από την πολύ χαμηλή ταχύτητα του σεισμολογικού Reis.

Ο αναπάντητος τουρκικός επεκτατισμός – Υπάρχει όριο στον εθνικό εξευτελισμό;

 

της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη

Η επιδείνωση στο μέτωπο των εθνικών μας θεμάτων επιταχύνεται σε καθημερινή βάση. Η παθητική αντιμετώπιση της κυβέρνησης στις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις, εκτός του ότι δημιουργεί τετελεσμένες καταστάσεις, εξευτελίζει επιπλέον τον ελληνικό λαό και σέρνει την Ελλάδα σε κατήφορο εθνομηδενισμού.

Αναπόφευκτος, συνεπώς, ο περίγελός μας από τους Τούρκους, οι οποίοι, εμφανέστατα πια, διασκεδάζουν στην επινόηση ολοένα και πιο προσβλητικών προκλήσεων, όπως μεταξύ άλλων και ο εμπαιγμός που επιφύλαξαν στον υπουργό Εξωτερικών, ενώ βρισκόταν στους αιθέρες. Μέχρι πότε, άραγε, θα πορευόμαστε με αυτή την πολιτική, που οδηγεί στην ανυποληψία μας; Μέχρι πότε άραγε θα αναγγέλλουμε με υπερηφάνεια, από τα κυβερνητικά ΜΜΕ ότι δήθεν έχουμε τη συμπαράσταση των εταίρων μας και της Δύσης, ενώ ουδέν δυστυχώς γίνεται από την πλευρά τους;

Άγιος Αρτέμιος Ο Μεγαλομάρτυρας προστάτης της Αστυνομίας

(20 Οκτωβρίου)

Πολλές και σοφές άγιες μορφές παρελαύνουν από τις σελίδες της ιστορίας της μεγάλης μας Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Μια τέτοια μορφή και εξαιρετική προσωπικότητα είναι κι ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Αρτέμιος που έζησε και μαρτύρησε περί τα μέσα του τέταρτου αιώνα μ.Χ. (361 – 363). Για τον Μεγαλομάρτυρα τούτον Άγιον αξίζει να μιλήσουμε κάπως εκτενέστερα. Γι’ αυτόν λοιπόν και οι γραμμές που ακολουθούν.

Νέος, νεότατος ο Άγιος χάρη στη χριστιανική μόρφωση που πήρε από τους πιστούς γονείς του άρχισε να ξεχωρίζει ανάμεσα στους συνομήλικούς της πόλεώς του με τα χαρίσματα και τα προσόντα του. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, από την πρώτη στιγμή που γνώρισε τον ευσεβή και σοφό τούτο νέο, τον εξετίμησε ιδιαίτερα και έσπευσε να τον αναδείξει δούκα και αυγουστάλιον της μεγάλης πόλεως της Αλεξανδρείας. Δηλαδή τον διόρισε ανώτερο διοικητή όλης της Αιγύπτου. Στην επίσημη αυτή και τιμητική θέση ο Αρτέμιος σαν πιστός χριστιανός ασκούσε τα καθήκοντά του με πολλή προσοχή και σύνεση, ώστε όλοι να θαυμάζουν τα υπέροχα πολιτιστικά και ηθικά του χαρίσματα.

Προσοχή στη «Γαλάζια Πατρίδα»!

Του Σάββα Καλεντερίδη από το pontos-news.gr

Μάλλον στην κυβέρνηση δεν έχουν κατανοήσει ποιος ακριβώς είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας και τι εστί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», και έτσι με τις δηλώσεις τους στην ουσία στρώνουν το χαλί στον Ερντογάν για να το υλοποιήσει.

Εκτός κι αν συμβαίνει κάτι άλλο, που δεν μπορούμε και δεν θέλουμε καν να σκεφτούμε τι μπορεί να είναι!

Υπενθυμίζουμε τη δήλωση του κ. Γεραπετρίτη, ο οποίος είπε: «Η κόκκινη γραμμή είναι η εθνική κυριαρχία. Και όταν λέμε “εθνική κυριαρχία” εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα έξι ναυτικά μίλια».

Ακολούθησε η δήλωση ενός νέου βουλευτή, ο οποίος μάλιστα είναι και διεθνολόγος, του κ. Τ. Χατζηβασιλείου, που δήλωσε σε τηλεοπτικό σταθμό ότι «η κυβέρνηση υπερασπίζεται τα χωρικά ύδατα και τον εθνικό εναέριο χώρο».

Η αγέλη σπέρνει, ο ιός θερίζει

Του Παναγιώτη Χούπα

Για τον επιστημονικό όρο «ανοσία αγέλης» (ακούγεται φριχτός, ο όρος «πληθυσμιακή ανοσία» είναι ακριβέστερος και καθόλου κακόηχος) ισχύουν τα εξής:

Πρόκειται για «το επίπεδο της ανοσίας, σε ποσοστό % του πληθυσμού, που εμποδίζει την εκδήλωση ή τη συνέχιση μιας επιδημίας».

«Η επίτευξή της δεν εξαλείφει τη νόσο (κρούσματα θα υπάρχουν εκτός και αν επιτευχθεί ανοσία στο 100% του πληθυσμού), αποτρέπει όμως ή σταματά την επιδημία».

«Η πληθυσμιακή ανοσία (της αγέλης) είναι κάτι επιθυμητό και εφικτό, όσον αφορά στον σχεδιασμό στρατηγικών και στόχων για την εξάλειψη λοιμωδών νόσων με ενεργητική ανοσοποίηση (μαζικό εμβολιασμό). Καμία δυσφήμιση του όρου δεν δικαιολογείται».

Ωστόσο, προσοχή:

O Πούτιν, ο Ερντογάν και η Ελλάδα

Είμαστε υποχρεωμένοι να καταδεικνύουμε τις αρνητικές συνέπειες της συμμαχίας Πούτιν και Ερντογάν για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Του Γιώργου Καραμπελιά από την huffingtonpost.gr

Τα τελευταία χρόνια, έχει μεγαλώσει η σύγχυση στην Ελλάδα και την ελληνική κοινή γνώμη, σχετικά με τις σχέσεις Ρωσίας, Τουρκίας και Ελλάδας. Τα πράγματα έμοιαζαν σχετικά εύκολα  όσο Τουρκία και Ρωσία συγκρούονταν στη Συρία αλλά έπαψε να είναι από τη στιγμή που άρχισαν να συνεργάζονται, μετά το 2016. Έτσι, παράλληλα με την έντονη αποδοκιμασία της γερμανικής αλλά και της αμερικανικής πολιτικής, είμαστε υποχρεωμένοι να καταδεικνύουμε τις αρνητικές συνέπειες της συμμαχίας Πούτιν και Ερντογάν για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. 

Και αυτό θέλουν να το συγκαλύψει ένα σημαντικό τμήμα οπαδών της Ρωσίας οι οποίοι ανήκουν σε όλα τα πιθανά και απίθανα περιβάλλοντα. 

Από τον Ζολώτα στη Διαμαντοπούλου

 

Του Γιώργου Π. Παυλόπουλου

“Η Ελλάδα υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), και ένας Έλληνας, ο Ξενοφών Ζολώτας, ήταν ο εισηγητής της σημερινής μορφής του. Είναι χαρά μου, λοιπόν, που, 60 χρόνια μετά, η πατρίδα μας για πρώτη φορά στην ιστορία της, θέτει υποψηφιότητα για την ηγεσία του. Και εισηγείται για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΟΣΑ μία άξια Ελληνίδα: Την Άννα Διαμαντοπούλου”. Αυτά δήλωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και οι λέξεις του καρφώθηκαν σαν πρόκες στα αυτιά των περισσότερων που δεν ήθελαν να πιστέψουν αυτά που άκουγαν, ενώ άλλες τις πήρε ο άνεμος μαζί με την αφήγηση της αριστείας.

Είναι γνωστό το βιογραφικό της “άξιας” Ελληνίδας που πρότεινε ο πρωθυπουργός για επικεφαλής ενός σημαντικού διεθνούς οικονομικού οργανισμού. Πτυχίο Πολιτικού Μηχανικού το οποίο στην ουσία δεν εξάσκησε ποτέ γιατί διορίστηκε νομάρχης το 1985 από το ΠΑΣΟΚ, σε ηλικία μόλις 26 ετών.

Ο Μαρξ και η θρησκεία

Γεώργιος Μ. Ζησιμόπουλος

Διαβάζοντας την παράγραφο που αρχίζει με τη φράση «Η θρησκευτική καχεξία είναι…»(1), από τον πρόλογο του βιβλίου του Καρόλου Μαρξ «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας το Κράτους και του Δικαίου», εντοπίζουμε δύο σοβαρές αντιφάσεις. Η μία αφορά το πρώτο μέρος αυτής της παραγράφου και τη γενικότερη θέση του συγγραφέα για τη θρησκεία, ενώ η δεύτερη πάλι το πρώτο μέρος της παραγράφου και το τέλος της. Η θετική σημασία την οποία φαίνεται ότι αποδίδει ο Μαρξ στη θρησκεία στην αρχή, ανατρέπεται απότομα με τη ρήση «Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού», η οποία είναι μία από τις πιο γνωστές του αλλά και από εκείνες που έχουν δεχθεί τη μεγαλύτερη πολεμική.

Στρατηγός Μακρυγιάννης: Ο εκφραστής της συνείδησης του λαού

 

Ο στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης (1797-1864) υπηρέτησε την πατρίδα κατά την Επανάσταση του 1821 ως στρατιωτικός και μετά την απελευθέρωσή της ως πολιτικός και ναΐφ συγγραφέας. Η πορεία του μακροχρόνια. Χαρακτηριστικό του ότι με όλες του τις ιδιότητες, αλλά κυρίως με αυτή του συγγραφέα, αποτέλεσε τον εκφραστή της συνείδησης του λαού.
Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος από τον Ελεύθερο Τύπο

Ο Ζήσιμος Λορεντζάτος έγραψε σχετικά: «Ο Μακρυγιάνης δε μελετούσε το ’21 -την πατρίδα- όπως οι σημερινοί επιστήμονες μελετητές, το ζούσε. Και ακόμα δε μελετούσε τη θρησκεία όπως οι σημερινοί επιστήμονες μελετητές, τη ζούσε. Η διαφορά είναι τεράστια» (Ζησ. Λορεντζάτου «Το τετράδιο του Μακρυγιάννη», Εκδ. «Δόμος», 1984, σελ. 51). Και προσθέτει ο σημαντικός στοχαστής: «Ο Μακρυγιάννης ανακατεύτηκε από την αρχή στα κοινά, ελπίζοντας να φέρει τους άλλους σε θεογνωσία, τουλάχιστον στις δύο κορυφαίες περιπτώσεις, τη στρατιωτική (του Αγώνα) και την πολιτική (του Συντάγματος), αλλά αργότερα έχασε τις ψευδαισθήσεις του με τις προκοπές που έβλεπε γύρω του» (Αυτ. σελ. 64-65).

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς και οι πρώτες εικόνες της Παναγίας

.

Ο Απόστολος, Ευαγγελιστής και αγιογράφος Λουκάς γεννήθηκε από Έλληνα πατέρα στην Αντιόχεια της Συρίας, κατά τις αρχές του 1^ου αιώνα μ. Χ. Έγραψε το τρίτο Ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, καθώς και το βιβλίο «Πράξεις των Αποστόλων» της ίδιας Διαθήκης. Ήταν άριστος ιατρός και ταλαντούχος ζωγράφος. Σύμφωνα με την ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας, ο Απόστολος Λουκάς αγιογράφησε για πρώτη φορά την Παναγία με τον Χριστό ως τριετές παιδίο στην αγκαλιά της (τύπος της Οδηγήτριας), ενόσω αυτή ζούσε. Η Θεοτόκος όταν είδε την εν λόγω εικόνα της ευχαριστήθηκε πολύ και την ευλόγησε λέγοντας: «Η χάρις του εξ εμού τεχθέντος ειή δι’ εμού μετ’ αυτής (: Η χάρη του Χριστού να υπάρχει μέσω της μορφής μου σ’ αυτήν την πρωτότυπη εικόνα και σε όλα τα αντίγραφά της)».

Ο ευαγγελιστής Λουκάς υπήρξε στενός συνεργάτης και συνοδός του Αποστόλου Παύλου σε πολλές απ’ τις περιοδείες του. Κήρυξε στη Νότια Ευρώπη και την Ελλάδα. Πέθανε στη Θήβα της Βοιωτίας σε ηλικία 84 ετών κι εκεί βρίσκεται έως σήμερα ο τάφος του.

Η απερίγραπτη ΤΥΦΛΟΤΗΤΑ των δυτικών ελίτ

Του Θανάση Κ. 

Κάθε μείζων διεθνής κρίση έχει και μια «καθεστωτική» διάσταση. Δηλαδή δεν διακινδυνεύοντα μόνο διεθνείς ισορροπίες ανάμεσα σε κράτη. Απειλούνται και ανατροπές καθεστωτικού χαρακτήρα μέσα στα κράτη.

Αν συγκρουστούν δύο χώρες, οι συνέπειες από διεθνή άποψη μπορεί να είναι μικρές ή ασήμαντες.

Αλλά το πώς θα «εισπράξει» κάθε χώρα στο εσωτερικό της την «νίκη» ή την «ήττα», μπορεί να έχει πολύ σοβαρότερες μακροχρόνιες συνέπειες…

Οι ελίτ κάθε χώρας «φτιάχνονται» ή «καταστρέφονται», ανάλογα με το πώς θα «πιστωθούν» μια νίκη ή θα «χρεωθούν» μιαν ήττα.

Ἡ προθυμία τιμωρεῖται

 

Μανώλης Κοττάκης 

KAI ΤΩΡΑ πού ὁ Ἐρντογάν ἀπειλεῖ νά παραβιάσει τόν σκληρό πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας…

… τί εἰσηγοῦνται ἄραγε οἱ κύριοι καθηγητές, διεθνολόγοι καί λοιποί ἀναλυτές τοῦ ρεαλισμοῦ πού τό τελευταῖο διάστημα σκίζουν ἑβδομαδιαίως ἐναλλάξ τά ἱμάτιά τους διατυπώνοντας τήν ἄποψη, ὅτι ἡ Ἑλλάς πρέπει νά σκύψει, νά προσκυνήσει καί νά δικαιώσει τίς θέσεις τῆς Τουρκίας; Κύριε καθηγητά, κύριε Ροζάκη, ἐσεῖς ὁ κήρυκας κατά τῶν μαξιμαλισμῶν, βγεῖτε ἀπό τήν κρυψώνα σας παρακαλῶ. «Δεῦρο ἔξω». Ἐσεῖς πού μόλις τό περασμένο Σάββατο στά «Νέα» μᾶς ἐξηγούσατε γιατί ἡ Ἑλλάς πρέπει νά ἐγκαταλείψει τήν πάγια πολιτική τῆς μέσης γραμμῆς στήν ὁριοθέτηση τῆς ΑΟΖ, ἐσεῖς πού παλαιότερα μᾶς λέγατε ὅτι τό Καστελλόριζο κεῖται μακράν καί ὅτι εἶναι «ἀπομονωμένο», τί εἰσηγεῖστε τώρα πού ὁ Σουλτάνος γυροφέρνει ἔξω ἀπό αὐτό; Τό ἴδιο; Καθηγητά Καιρίδη!

«Μέρες ’39»

Φωτογραφία αρχείου – Φεβρουάριος 2011 Λίγο πριν την επίσκεψη του Ερντογάν στο Ντίσλεντορφ 

Οι φιλοδοξίες της Τουρκίας και ο κατευνασμός της Δύσης

Του Μάρκου Τρούλη, Διεθνολόγου από την huffingtonpost.gr

Για τον Αχμέτ Νταβούτογλου, η έννοια της στρατηγικής νοοτροπίας αποτελεί «κοινό προϊόν της ιστορικής συνείδησης, η οποία ταυτίζεται με το πολιτισμικό, ψυχολογικό, θρησκευτικό και κοινωνικό σύστημα αξιών καθώς και το γεωγραφικό ζωτικό χώρο». Πρόκειται για μια ορθότατη περιγραφή από τον Τούρκο πρώην Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών, την οποία έχει παραθέσει ως διακύβευμα και ζητούμενο για τη σημερινή Τουρκία, αλλά που να φανταζόταν ότι θα ενέπιπτε ως τέτοιο και σε άλλες περιπτώσεις κρατών και μάλιστα Μεγάλων Δυνάμεων, σε αντιπαραβολή με την ίδια την Τουρκία! Γιατί σίγουρα, όταν μελετούμε επί παραδείγματι τα αίτια έναρξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εξετάζουμε το βαθμό προπαρασκευής της Τσεχοσλοβακίας ή της Πολωνίας έναντι της γερμανικής επιθετικότητας, αλλά κυρίως μνημονεύουμε την αδράνεια και την παθητικότητα των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων της εποχής, όπως η Μεγάλη Βρετανία του Τσάμπερλεϊν και η Γαλλία του Νταλαντιέ.

Ο Σημιτισμός επέστρεψε από το παράθυρο – Άλωσε τη ΝΔ και είναι γέφυρα με τον ΣΥΡΙΖΑ

 

του Γιώργου Αδαλή

Δύο είναι τα συστατικά που πλάθουν ηγέτες, οι οποίοι περνούν στο πάνθεο της Ιστορίας. Η φερεγγυότητά τους απέναντι στους ψηφοφόρους τους και η ικανότητά τους να προσανατολίζουν τον λαό σε οράματα που ανυψώνουν το έθνος και βελτιώνουν το βιοτικό επίπεδο όλων. Το προσωπικό αποτύπωμα ενός ηγέτη στην ιστορία, είναι η μαεστρία με την οποία κάνει την πρόσμιξη των δύο συστατικών.

Συνήθως τέτοιοι ηγέτες γεννιούνται σε περιόδους κρίσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορούσε να είναι ένας από αυτούς, μιας και παραλαμβάνει την διακυβέρνηση στην δυσκολότερη καμπή. Και ενώ η διαχείριση της κρίσης στον Έβρο έδειξε να αντιλαμβάνεται τι επιθυμεί ο μέσος Έλληνας, η μετέπειτα διαχείριση των μεγάλων θεμάτων, έδειξε μια παλινδρόμηση εκ μέρους του. Μοιάζει να κάνει ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Παρά τον αγώνα που δόθηκε τότε στα σύνορα, σήμερα ο Έβρος έχει εγκαταλειφτεί στο έλεος των Τούρκων διακινητών!

Μίκης Θεοδωράκης: “Ο αγώνας κατά του φασισμού δεν τελείωσε – Το σαράκι του φασισμού σαπίζει το καθημερινά το εθνικό σώμα”

Συγχαίρω και χειροκροτώ τους δικαστές που είχαν το θάρρος να αψηφήσουν κινδύνους και εμποδια και με την απόφασή τους να καταδικάσουν τη Χρυσή Αυγή αναγνωρίζοντας την ως εγκληματική οργάνωση.

Όταν απαλλαχθήκαμε απο το άγος της Χούντας, ήταν βέβαιο ότι η τεχνητή διαίρεση του Λαού μας θα μείωνε τις αντιστάσεις του σε σημείο να δεχθεί την επανεμφάνιση μιας νέας Χούντας, εξίσου προσβλητικής και επικίνδυνης για τη Δημοκρατία.

Βεβαίως, το μέσον ανόδου της Χρυσής Αυγής διέφερε από τα προηγούμενα. Δηλαδή δεν ήρθε με την απειλή των τανκς αλλά με την ανοχή των εξουσιών, πολιτικών και δικαστικών.

Και ενώ η πρώτη μορφή, η Χούντα, αντιμετωπίστηκε με την αντίσταση του ελληνικού λαού, η δεύτερη, η Χρυσή Αυγή, κατόρθωσε να αποσπάσει την ανοχή θεσμών και κομμάτων, καθώς και την ψήφο περίπου μισού εκατομμύριου ελλήνων ψηφοφόρων, εξασφαλίζοντας την παρουσία των εκπροσώπων της μέσα στο Ιερό της Δημοκρατίας, τη Βουλή των Ελλήνων!

O Μαβίλης, ο τάφος του και ο διεθνισμός

Η τρικυμιώδης ιστορία ενός ήρωα και του τάφου του, απέναντι στη σημερινή συλλογική λήθη

Του Νικόλα Δημητριάδη

Ένα ταφικό μνημείο, κοντά στα Ιωάννινα, έπεσε πρόσφατα θύμα βανδαλισμού. Ήταν το μνημείο του μεγάλου ποιητή Λορέντζου Μαβίλη, Κερκυραίου με ισπανικές ρίζες, που έδωσε τη ζωή του στο σημείο εκείνο, πολεμώντας ως εθελοντής για την απελευθέρωση της Ηπείρου. Επειδή οι δράστες του βανδαλισμού δεν φαίνεται να γνώριζαν πολλά πράγματα για τον Μαβίλη, και σίγουρα δεν γνώριζαν και την ξεχωριστή ιστορία του ίδιου του μνημείου που βανδάλισαν, θεωρήσαμε σκόπιμο, να γράψουμε δυο λόγια επ’ αυτών.

Βαθιά κρίση στις σχέσεις ΕΕ – Ρωσίας. Κίνδυνος οριστικής ρήξης;;;

Βασίλης Μακρίδης

Οι σχέσεις ανάμεσα την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και τη Ρωσία, ειδικότερα δε ανάμεσα στις ηγεσίες των Βρυξελλών και της Μόσχας αντίστοιχα, διέρχονται βαθιά κρίση, η οποία ωστόσο φαίνεται για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες ολόκληρες να κινδυνεύει να μετατραπεί σε οριστική ή, τουλάχιστον, σε μακροχρόνια ρήξη.

Η τελευταία αφορμή που δόθηκε για την όξυνση της ήδη σοβούσας, εδώ και αρκετό καιρό, κρίσης στις σχέσεις των δύο πλευρών ήταν ασφαλώς οι υποθέσεις της Λευκορωσίας και της δήθεν «δηλητηρίασης» του παρουσιαζόμενου από τα δυτικά ΜΜΕ ως «βασικού πολιτικού αντιπάλου του Προέδρου Πούτιν» (και, στην πραγματικότητα, μιας μηδαμινής πολιτικής φιγούρας), του περιώνυμου Αλεξέι Ναβάλνι.

Η πανδημία, το κράτος-γονέας και οι πολίτες-παιδιά

 

της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη

Η ειδησεογραφία της τελευταίας περιόδου μοιάζει όλο και περισσότερο να δομείται πάνω στην ιδέα ενός παρανοϊκού σύμπαντος. Χαρακτηριστικά της είναι η διάχυτη απειλή, η οποία σε μεγάλο βαθμό μοιάζει αδιόρατη και επικίνδυνη. Οι κρίσεις απανωτές και αλλεπάλληλες. Ο κορονοϊός που «εισβάλλει» στον οργανισμό και τον απειλεί με θάνατο. Ο Τούρκος που «εισβάλλει» στην χώρα και την απειλεί με διαμελισμό.

Τα διάφορα μετεωρολογικά φαινόμενα, στα οποία μάλιστα αποδίδονται και βαρύγδουπα ονόματα που σχεδόν τα προσωποποιούν, καθιστώντας τα κάτι σαν κακόβουλα πνεύματα που «εισβάλλουν» με μανία καταστροφής πάνω στις ζωές και τις περιουσίες των ανθρώπων: αυτές είναι μόνο κάποιες από τις απειλές που κινηματογραφικά προβάλλονται από τα δελτία ειδήσεων. Όπως επισημαίνει ο Λας (στο έργο του «Ο Ελάχιστος Εαυτός, Ψυχική Επιβίωση σε Καιρούς Αναστάτωσης» Εκδόσεις: Νησίδες, σελ. 55-56):

Πολυτιμότερο πράγμα από την Ορθοδοξία δεν υπάρχει στον κόσμο!

*…η Ορθοδοξία θεραπεύει τον πάσχοντα ψυχικά άνθρωπο (εννοείται κάθε άνθρωπο) και τον καθιστά άγιο, αυτό είναι η απτή και περίτρανη απόδειξη της αλήθειας Της.

Η Ορθοδοξία είναι η πηγή απ’ όπου τρέχουνε να ξεδιψάσουνε άνθρωποι που δεν ευρήκανε την αλήθεια ούτε στον Καθολικισμό, ούτε στον Προτεσταντισμό, ούτε σε καμμιά άλλη από τις μυριάδες αιρέσεις που υπάρχουνε σήμερα.

Ο άνθρωπος θα νοιώσει να τον σκεπάζει η θεϊκή ευσπλαχνία εάν απελπιστεί από κάθε άλλη βοήθεια και ταπεινωθεί και δεν λογαριάζει για τίποτα τον εαυτό του και δέσει σφιχτά την ελπίδα του στον Θεό μοναχά…
τότε αυτή η θεϊκή ευσπλαχνία θα του δίνει κάποια δύναμη ώστε να μην υπάρχει τίποτα πια για να τον φοβερίζει, κι’ ούτε καμιά ανάγκη για να τον κάνει να τη συλλογιστεί.

Όλα του φαίνονται σαν να μην υπάρχουνε, κι’ αυτός ελαφρός σαν πνοή γεμάτη δύναμη, χαρά, ελπίδα και αγάπη (γιατί η αληθινή αγάπη βγαίνει από την πίστη κι’ από την ελπίδα), πετά υψηλά, γλυτωμένος από το βάρος της σαρκός κι’ από τις μάταιες φροντίδες τις σαρκικής διάνοιας, ήγουν τη φιλοδοξία, τον μωρό ζήλο να ερευνήσει το μυστήριο του κόσμου, κι’ όλες τις άλλες μικρολογίες με τις οποίες είναι δεμένη η ζωή μας.

Ανακοίνωση Άρδην: Η συστημική εκμετάλλευση της Χρυσής Αυγής

Τα εξώφυλλα της Αυγής και του Πρώτου Θέματος της περασμένης Κυριακής (11-10-20)

Ανακοίνωση του Άρδην

Η Χρυσή Αυγή βαδίζει πλέον προς τον φυσικό της χώρο, τον Κορυδαλλό. Και η αγόρευση του Κ. Πλεύρη, προς υπεράσπιση του Γιάννη Λαγού, ήταν εξόχως χαρακτηριστική του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η ναζιστική οργάνωση. Ακόμα και ο Έλληνας θεωρητικός του εθνικοσοσιαλισμού, τελικά, αποποιήθηκε κάθε πολιτικό ή ιδεολογικό κίνητρο, ζητώντας από το δικαστήριο αυστηρά ποινική προσέγγιση! Γι’ αυτόν, η Χρυσή Αυγή δεν είναι «πολιτικοί κρατούμενοι», όπως πήγε να ισχυριστεί ο Ηλίας Κασιδιάρης, συγκρίνοντας τον εαυτό του με τον… Κολοκοτρώνη! Ο ναζιστικός χαρακτήρας της οργάνωσης είναι τόσο εξόφθαλμος, και κυρίαρχος στις ίδιες τις επιλογές της –για παράδειγμα, η σειρά των δολοφονικών επιθέσεων εντασσόταν σε ένα σχέδιο «πραξικοπήματος των πεζοδρομίων», με τα τάγματα εφόδου να «ακονίζουν τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια»–, που ούτε η ίδια η οργάνωση ούτε εμβληματικές φυσιογνωμίες της ελληνικής ακροδεξιάς μπορούν να την υπερασπιστούν.

Ολλανδία: Ευθανασία και για παιδιά κάτω των 12, με ανίατες ασθένειες

Η Ολλανδία σκοπεύει να νομιμοποιήσει την ευθανασία και για τα παιδιά ηλικίας από ενός μέχρι 12 ετών που πάσχουν από ανίατες ασθένειες στο τελευταίο στάδιο. Ο υπουργός Υγείας Χούγκο ντε Γιόνγκε ανέφερε ότι θα αναθεωρήσει την ισχύουσα νομοθεσία, βασιζόμενος σε μια μελέτη που συνέταξαν ειδικοί και δείχνει ότι τα παιδιά που πάσχουν από ανίατες ασθένειες υποφέρουν «απελπιστικά». Η ευθανασία είναι ήδη νόμιμη στην Ολλανδία για τους ανηλίκους άνω των 12 ετών που μπορούν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους και για τα βρέφη κάτω του ενός έτους, με τη συγκατάθεση των γονέων τους.

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του Άρδην με αφιέρωμα στην γεωπολιτική της Τουρκίας

 

Κυκλοφορεί αύριο σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία το νέο τεύχος του Άρδην (τ. 119).

Περιεχόμενα τεύχους

Γ. Καραμπελιάς, Η Κύπρος πιο μακριά ή πιο κοντά από ποτέ;
Μ. Πούλλαδος, Ο Ντούγκιν στα Κετεχόμενα 
Ιζ. Μαντρό & Ν. Ρουισό, Το δίλημμα Πούτιν στη σύγκρουση Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν
Φ. Μουχτάρ, Ο Ντούγκιν απορρίπτει την ανεξαρτησία του Καραμπάχ 
Γ. Καραμπελιάς, O Πούτιν, ο Ερντογάν και η Ελλάδα 
Γ. Ξένος, Ένα συνέδριο ψεύδους και συνωμοσιολογίας

Φάκελος: Άμυνα και διπλωματία
Κ. Γρίβας, Αξιοποιώντας την τουρκική επιθετι-
κότητα ως όχημα γεωπολιτικής αναβάθμισης
Ν. Δημητριάδης, Ο ναυτικός ανταγωνισµός  στην Ανατολική Μεσόγειο
Χάρτης: Ανατολική Μεσόγειος: Ενεργειακός πλούτος και στρατιωτικοί ανταγωνισμοί

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Η γεωπολιτική της Τουρκίας

Γ. Καραμπελιάς, Τουρκία: ή όλα ή τίποτα Τσ. Τσαντάρ, Θα διαλύσει το ΝΑΤΟ ο Ερντογάν;
P. Τρεμπλέ, Ο Ερντογάν διευρύνει τις υπερεθνικιστικές συμμαχίες του
Ν. Μαχμούντ, Ντογού Περιντσέκ
Ντ. Περιντσέκ: «Ολοκλήρωση της Κεμαλικής Επανάστασης»
Σ. Μπαμπάν, Οι τουρκικές επιθέσεις στο Ιράκ