ΟΙ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΕΣ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ... ΞΑΝΑΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ

«ΚΑΙ Ο ΧΟΡΟΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ»…

Δεν προλαβαίνουμε να πούμε το «Δόξα σοι ο Θεός», με τον καταποντισμό της ΣΥΡΙΖΑΪΚΗΣ λαίλαπας και με τα καινούργια τερτίπια της Υπουργού Παιδείας, ξαναφωνάζουμε «Βοήθα Παναγιά μου»!!

Δεν γνωρίζουμε, ποιοί σατανικοί εγκέφαλοι στα άδηλα και κρύφια των σκοτεινών Λεσχών (π.χ. Bilderberg, Μασωνικές Στοές, κ.τ.λ.), κατευθύνουν Κυβερνήσεις και πρόσωπα που φοιτούν σ’ αυτές, αλλά, από τα αποτελέσματα διαπιστώνουμε ότι, τα παραγγέλματά τους τα εφαρμόζουν πειθήνια, με όλων των ειδών τις ανυπόστατες δικαιολογίες, κάποιοι που ασκούν εξουσία.

Για παράδειγμα, με την πρόσφατη απόφασή της για κατάργηση του Θρησκεύματος, στα ενδεικτικά και απολυτήρια του Γυμνασίου και του Λυκείου, η Υπουργός Παιδείας…

Πώς θα αντιδράσουν Γαλλία και Ιταλία όταν εισβάλουν οι Τούρκοι

Η Άγκυρα θα επιχειρήσει να δοκιμάσει τα ήδη τεντωμένα νεύρα της Λευκωσίας και τα αντανακλαστικά κρατών, των οποίων εταιρείες δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως η κατοχική Τουρκία θα στείλει ένα από τα δύο γεωτρύπανα νοτίως της Κύπρου και πιο συγκεκριμένα στο θαλασσοτεμάχιο 7. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι προ ημερών η Κυπριακή Δημοκρατία υπέγραψε συμφωνία με τις εταιρείες TOTAL και Εni για να δραστηριοποιηθούν στο θαλασσοτεμάχιο 7. Σημειώνεται πως η γαλλο-ιταλική συνεργασία θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις τον ερχόμενο Ιανουάριο.

Είναι σαφές πως μια τέτοια κίνηση από πλευράς Τουρκίας, που θα είναι σοβαρό τεστ της Άγκυρας προς τους εμπλεκόμενους στην κυπριακή ΑΟΖ, θα προκαλέσει πολλές αναταράξεις. Η παρουσία γεωτρύπανου νοτίως της Κύπρου συνιστά σοβαρότερη ενέργεια, χωρίς να υποβαθμίζονται οι προηγούμενες.

Χιλιάδες Ορθόδοξοι εξοντώθηκαν και εκατοντάδες Ναοί καταστράφηκαν στη μαρτυρική Μικρά Ασία

γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

«Αχ! Πάει… Χάσαμε τη Μικρασία…». Με αυτή τη φράση στο στόμα ξεψύχησε πριν κάποια χρόνια υπέργηρος Μικρασιάτης πρόσφυγας στη Ν. Σελεύκεια Θεσπρωτίας.
Έως ότου έκλεισε τα μάτια του δεν μπορούσε να ξεχάσει τ΄ άγια χώματα. Το πατρικό σπίτι. Του άη Χαρίτωνα τ’ αχνάρια. Τ’ άη Αμφιλοχίου τα θάματα.
Και ποτέ ο λόγος του δεν αποσωνόταν, γιατί ο κόμπος της θύμησης έσφιγγε το λαιμό του και τα δάκρυα πλημμύριζαν τα μάτια του.
Κανείς δεν φανταζόταν τη μεγαλύτερη τραγωδία του νεότερου Ελληνισμού, όταν τα ελληνικά στρατεύματα αποβιβάζονταν, το 1919, στη Σμύρνη. Χιλιάδες Ορθόδοξοι Έλληνες εξοντώθηκαν με διάφορους τρόπους.
Σκοτώθηκαν ή σφάχτηκαν ή μετακινήθηκαν βίαια ή συμμετείχαν σε πορείες θανάτου ή σε καταναγκαστικά έργα ή αφέθηκαν να πεθάνουν από την πείνα και τις αρρώστιες Πολλοί, που επέζησαν των σφαγών, διώχθηκαν από τα σπίτια τους το 1923 κατά την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών.

Πράγματα που συμβαίνουν ξαφνικά

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Σχεδόν κάθε μεσημέρι, ερχόμενος στην εφημερίδα, πέφτω πάνω στην ίδια εικόνα. Στην πιο πολυσύχναστη διάβαση πεζών της Αθήνας, μπροστά στο φανάρι της Φιλελλήνων έναντι Ερμού, οκλαδόν κάθεται ένας άνδρας το πολύ σαράντα ετών, έχοντας μπροστά του ένα πλαστικό κυπελλάκι και μια αυτοσχέδια πινακίδα από μπεζ χοντρό χαρτόνι κούτας που γράφει: «Ξαφνικά βρέθηκα στον δρόμο. Παρακαλώ τη βοήθειά σας».
Συνήθως έχει το κεφάλι σκυφτό και καλυμμένο με ένα άσπρο φανελάκι. Μάλλον όχι από ντροπή, αλλά για να προστατευτεί από τον δυνατό ήλιο. Μερικές φορές τον έχω δει να επιστρέφει από απέναντι στο πόστο του, έχοντας μουσκέψει το φανελάκι στο νερό, προφανώς για να αντέξει την έκθεση στη ζέστη του καλοκαιριού – και του αποκαλόκαιρου ή του σχεδόν φθινοπώρου. Ελάχιστοι ανταποκρίνονται στην έκκλησή του. Το κυπελλάκι σπάνια έχει λίγα δεκάλεπτα και

Περί ονομάτων και σταθμών μετρό

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει στο blog του στο pagenews για τις αντιδράσεις σχετικά με τις αλλαγές ονόματος σε στάσεις του μετρό, ενώ προτείνει και κάποια άλλα ονόματα που άξιζαν με τέτοια τιμή.

Η απόφαση της εταιρείας «Αττικό Μετρό» να μετονομάσει δύο σταθμούς του μετρό, και συγκεκριμένα τους σταθμούς «Άγιος Δημήτριος» και «Ευαγγελισμός» σε «Αλέκος Παναγούλης» και «Παύλος Μπακογιάννης», προκάλεσε αντιδράσεις. Όχι σε πολιτικό επίπεδο, αλλά σε επίπεδο πολιτών και μάλιστα οι αντιδράσεις εξελίχθηκαν σε εκνευρισμό και οργή. Λογικό, αναμενόμενο και δικαιολογημένο.
Η εταιρεία δεν πρόβαλε κάποια πειστική αιτιολόγηση και η κοινή γνώμη, έτσι όπως αποτυπώνονται οι απόψεις στις συζητήσεις, στις αναρτήσεις στα social media, στα σχόλια στις ειδησεογραφικές και όχι μόνο ιστοσελίδες, εκλαμβάνει

Η στρατηγική της Τουρκίας στα Βαλκάνια

του Θεόδωρου Μπατρακούλη*

Η συνολική ερμηνεία των προβλημάτων του γεωπολιτικού συστήματος Μέση Ανατολή-Ανατολική Μεσόγειος-Βαλκάνια-Καύκασος κρίνεται σε τρία βασικά πεδία: α) Στη γνώση της ιστορίας των λαών της περιοχής, ιδιαίτερα του Ανατολικού Ζητήματος (αποδεσμευμένη από ευρωκεντρικές οπτικές, εθνικο-σοβινιστικά άλλοθι και μυωπίες, ιδιοτελείς ιστορικούς αναθεωρητισμούς). β) Στην κατανόηση των όρων λειτουργίας και εξέλιξης του συστήματος, αλλά και των υποσυστημάτων του: ιδιαίτερα των Βαλκανίων και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Το σύστημα αυτό πρέπει να εξεταστεί και από την άποψη των εστιών αποσταθεροποίησής του.
γ) Στον αναπροσδιορισμό της αντίληψης της δημοκρατίας και την ανασύνθεση της έννοιάς της ως πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής δημοκρατίας.

Ποια θρησκεία εξυπηρετεί τη Παγκοσμιοποίηση; Μία αποκαλυπτική ομιλία του Ι. Μάζη

«Αυτό το ρεύμα της παγκοσμιοποίησης τελικά δεν είναι παγκοσμιοποίηση, όχι, είναι πόλεμος για την διάλυση των μεγάλων ταυτοτικών, γεωγραφικών ενοτήτων»
Μία εξαιρετική ομιλία του καθηγητή γεωπολιτικής κ. Ιωάννη Μάζη, όπου αναλύει τους σκοπούς των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης και πως αυτοί εξυπηρετούνται δια του Ισλάμ:

Η αυτοκράτωρ Τουρκία

του Χρήστου Γιανναρά
Υπάρχει η Τουρκία των εφημερίδων, των καθημερινών Ειδήσεων, της πολιτικής αρθρογραφίας. Μια χώρα επιδεικτικά ανυπότακτη στη στοιχειώδη λογική της «καλής γειτονίας» των διεθνών κανόνων συνύπαρξης κρατών. Χώρα που συνεχώς απειλεί, διεκδικεί γη και θάλασσα γειτόνων της. Άπληστη, εμφανίζει την αυθαιρεσία της σαν δικαίωμα που το αντλεί από το πληθυσμικό και εδαφικό της μέγεθος. Σφαγίασε λαούς ιστορικούς, βαρύνεται με τη γενοκτονία Ελλήνων, Αρμένιων, Κούρδων, ξερίζωσε, από τα εδάφη που σφετερίστηκε, πανάρχαιους πολιτισμούς – είναι ίσως ο λαός με τα περισσότερα «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».
Υπάρχει και η εικόνα που δίνει σήμερα η Τουρκία στους επισκέπτες της, σε εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Εικόνα μιας χώρας που σφύζει από δημιουργικότητα, αναπλάθεται ολόκληρη με ρυθμούς πυρετώδεις τεχνολογικού και οργανωτικού εκσυγχρονισμού: Πολλαπλές γέφυρες για τη σύνθεση του

Η ψήφος της διασποράς στις συμπληγάδες της κομματοκρατίας

Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 154
Βαδίζουμε προς άλλη μια χαμένη ευκαιρία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου, το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την ψήφο του απόδημου ελληνισμού αναμένεται να εισέλθει στην κοινοβουλευτική διαδικασία μέσα στο 2019. Ωστόσο, το γεγονός ότι απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 200 βουλευτών καθιστά δύσκολη την επικύρωσή του, καθώς η θέση του ΣΥΡΙΖΑ προδιαγράφεται από τις δηλώσεις των στελεχών του, αλλά και από πρόσφατο δημοσίευμα της Αυγής, αρνητική.
Το κυριότερο σημείο διαφωνίας έγκειται στον βαθμό που οι νέες ρυθμίσεις θα επιτρέψουν την ψήφο του απόδημου ελληνισμού να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα στη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ την ήθελε σχεδόν διακοσμητική, γι’ αυτό στις δικές του ρυθμίσεις που είχε ετοιμάσει για λογαριασμό της προηγούμενης κυβέρνησης ο τότε υπ. Εσωτερικών, ο Αλέξης Χαρίτσης, προέβλεπε ότι θα αφορά στην εκλογή ενός αριθμού περιορισμένων βουλευτών (τριών έως και δώδεκα) από το ψηφοδέλτιο της επικρατείας.

Πως δυο ποδοσφαιριστές δραπέτευσαν από την Αλβανία του Χότζα

Στην εποχή του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα, η διαφυγή από την Αλβανία έμοιαζε αδύνατη.
Τα σύνορα ήταν κλειστά και όσοι επιχειρούσαν την μεγάλη απόδραση στην Ελλάδα ανακηρύσσονταν εχθροί της πατρίδας και εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες.
Το κόστος των γενναίων αποφάσεων πλήρωναν και οι οικογένειες τους. Τους περίμεναν ποινές φυλάκισης ή στην καλύτερη περίπτωση εξορία.

Για σχεδόν μισό αιώνα, οι Αλβανοί αθλητές έπεσαν θύματα των αυστηρότατων περιορισμών που επέβαλε η δικτατορία του Χότζα. Το 1987, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του ηγέτη της Αλβανίας, την σκυτάλη έχει παραλάβει ο Ραμίζ Αλία, ο οποίος συνέχισε το έργο του μέντορα του.

Εκείνη την εποχή, την Αλβανία στο πάλαι ποτέ Κύπελλο Κυπελλούχων εκπροσωπούσε η Βλάζνια από την πόλη Σκόδρα.

Μια αγιασμένη οικογένεια:οι Άγιοι Ευστάθιος, Θεοπίστη και τα τέκνα τους Αγάπιος και Θεόπιστος

(το κείμενο και το ηχητικό συναξάρι  είναι απλά γραμμένα, κατάλληλα και για παιδιά)
Ήταν ειδωλολάτρες, αλλά με την ενάρετη βιοτή τους ήλκυσαν τη Χάρη του Θεού και γίνανε, μετά από φανέρωση του ίδιου του Κυρίου στον στρατηγό πατέρα,  πιστοί Χριστιανοί. Και παρ΄όλες τις δοκιμασίες που πέρασαν, όμοιες με του Ιώβ τα παθήματα, παρέμειναν  πιστοί και αγαπημένοι μεταξύ τους, μόλο που η κακία του αντιδίκου τους απομάκρυνε τοπικά.
Και όταν μετά από πολλές δυσκολίες και χρόνων ταλαιπωρίες ξανασμίξανε, ενωμένοι δώσανε τη ζωή τους για τον αγαπημένο τους Χριστό και συναγάλλονται αιώνια μαζί Του.
Ας δούμε τη ζωή τους, που μοιάζει με αληθινή περιπέτεια: 
Η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη τους στις 20 Σεπτεμβρίου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥΣ

Ο γενναίος Στρατηγός

Υεμένη: Μια "αόρατη" ανθρωπιστική καταστροφή

Νεφέλη Λυγερού

Μέχρι την εντυπωσιακή επίθεση στην Aramco ο αιματηρός πόλεμος στην Υεμένη ήταν ένας σχεδόν "αόρατος πόλεμος". Η διεθνής κοινότητα επιδεικνύει αδιαφορία, παρότι ο πληθυσμός αυτής της χώρας αντιμετώπισε τον μεγαλύτερο λιμό των τελευταίων δεκαετιών. Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν κρούσει πολλάκις τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς τα δυτικά ΜΜΕ να συγκινηθούν, όπως συμβαίνει για άλλες συγκριτικά ασήμαντες περιπτώσεις. Η σκοπιμότητα είναι κραυγαλέα. Η πιο φτωχή χώρα της αραβικής χερσονήσου δεν "άξιζε" και πολύ προσοχή, όταν, μάλιστα, ο επιτιθέμενος ήταν και παραμένει η Σαουδική Αραβία.

Οι σιίτες αντάρτες Χούτι, που υποστηρίζονται από το Ιράν, είχα προειδοποιήσει και την περασμένη άνοιξη ότι θα πλήξουν στρατηγικούς στόχους στη Σαουδική Αραβία, αλλά κανείς δεν είχε δώσει προσοχή στην προειδοποίηση. Η προ ημερών εξαιρετικά επιτυχής επίθεση με drones εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco προκάλεσε διεθνώς σοκ, με αποτέλεσμα να έλθει στην πρώτο γραμμή της επικαιρότητας αυτός ο "αόρατος πόλεμος".

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Λάμπρος Καλαρρύτης

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει στο νέο του blog στο Pagenews.gr για τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίον η ελληνική αλλά και η κυπριακή κυβέρνηση αντιμετωπίζουν την τουρκική προκλητικότητα.

Όλα έχουν την εξήγησή τους. Η αντιμετώπιση από την ελληνική πλευρά, για παράδειγμα, της τουρκικής επιθετικότητας και των τετελεσμένων που έχει δημιουργήσει στην Κύπρο με την εισβολή και κατοχή το μισού νησιού και των νέων τετελεσμένων που επιχειρεί στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ.
Οι ευθύνες του πολιτικού συστήματος σε Ελλάδα και Κύπρο είναι αδιαμφισβήτητες διότι αντιμετωπίζουν τον θύτη και εισβολέα ως νόμιμο και – ακόμα χειρότερα- αξιόπιστο συνομιλητή. Δεν υπάρχει προηγούμενο στις διεθνείς σχέσεις όπου ο εισβολέας συνεχίζει την κατοχή εδάφους ξένου κυρίαρχου

Η μαζική παράνομη μετανάστευση απειλεί τον Ελληνισμό

του Κώστα Γρίβα
από το slpress.gr

Το προηγούμενο άρθρο του γράφοντος αναφορικά με τις ύποπτες ρίζες της αντίληψης των «ανοικτών συνόρων» και τις συνέπειες που θα έχει το φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης στην υπόσταση της Ελλάδας και του Ελληνισμού, αντιμετωπίστηκε, όπως αναμενόταν, με τις συνήθεις στερεοτυπικές αντιδράσεις. Ο πυρήνας της σκέψης των περισσότερων από όσους αντιδρούν σε ανησυχίες σαν αυτές που εξέφραζε το άρθρο, θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στην αντίληψη ότι η αιτία για τη μαζική παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι η επιθετική πολιτική της Δύσης, η οποία τόσο στο παρελθόν, δια της Αποικιοκρατίας όσο και σήμερα δια επεκτακτικών πολέμων, έχει αποδομήσει πολλές χώρες από τις οποίες έρχονται οι μετανάστες.

Να σκοτώσουμε τον γραικύλο μέσα μας

του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη φ. 154

Έχει οποιοδήποτε νόημα ο πατριωτισμός στην εποχή μας; Ή μήπως αποτελεί κάτι ιστορικά ξεπερασμένο, μια απλή «ιδεολογία» δεμένη με το παρελθόν, σε μία εποχή όπου η ιστορία έχει καταστεί κυριολεκτικά παγκόσμια; Μήπως έχουν δίκιο οι εθνομηδενιστές που διακηρύσσουν την ιστορική υπέρβαση της εποχής των εθνών και τη μετάβαση σε μια εποχή υπερεθνικών, ή μάλλον μεταεθνικών ενοτήτων;
Είναι προφανές πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική καμπή, πλανητικών διαστάσεων, και όλα τα έθνη βρίσκονται έναντι της απειλής της βύθισής τους στη χοάνη της παγκοσμιοποίησης, γι’ αυτό και εν τέλει οξύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, για να καταλάβουν μια καλύτερη θέση σε αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Και όπως υπογράμμιζε ο Παναγιώτης Κονδύλης, δεν αναφερόμαστε στην υποθετική στιγμή που «θα καταρρεύσουν ταυτόχρονα όλες οι εθνικές ταυτότητες, αλλά στο γεγονός ότι κάποιοι ξένοι εισβολείς θα περάσουν… τα δικά μας σύνορα». «Η σημερινή Ελλάδα κινδυνεύει με ιστορική εξαφάνιση πολύ πριν από τα υπόλοιπα έθνη.

Χειμάρρα: Μέρες Σεπτέμβρη

Αλέξανδρος Μαλλιάς*

Από την εποχή που ήμουν πρέσβης στα Τίρανα νιώθω ένα περίεργο σκίρτημα όταν επισκέπτομαι τη Χειμάρρα. Το περυσινό μου «Γράμμα από τη Χειμάρρα» δημοσιεύθηκε στις 22 Αυγούστου 2018 στην «Κ». Φέτος, συνταξιδεύσαμε με τη Μυρένα Σερβιτζόγλου πρώην ακόλουθο Τύπου στην πρεσβεία μας. Προτιμήσαμε τη μεθοριακή διάβαση της Σαγιάδας (μετά την Ηγουμενίτσα) στο Μαυρομάτι. Οφείλει τη λειτουργία της στη γνώση, διορατικότητα και αποτελεσματικότητα του Ηπειρώτη πολιτικού Αλέκου Παπαδόπουλου. Για 25 χρόνια επέμεινε στη σκοπιμότητα διάνοιξής της ώστε να συνδέσει απευθείας οδικά την Ελλάδα με Χειμάρρα, Αγίους Σαράντα, Φοινίκη, Αλύκο, Λεβάδεια, Δέλβινο κ.λπ. Αν ακολουθήσετε αυτή τη διαδρομή θα απορήσετε. Πού και πού υπάρχει η επιγραφή με την ένδειξη Σαγιάδα/Μαυρομάτι. Σε κανένα σημείο της Εγνατίας Οδού ούτε καν στην

Για τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής…

 
του Τάσου Βαρούνη

Αν είναι αδύνατον να απαντήσουμε στο σε τι ακριβώς συνίσταται και τι περιλαμβάνει ένας «τρόπος ζωής», μπορούμε εντούτοις να σκεφτούμε πάνω σε ορισμένες διαστάσεις:
Καταρχάς μιλάμε για κάτι που υπερβαίνει τις κάθε λογής «φιγούρες» και «συμπεριφορές». Για παράδειγμα, έχει παραγίνει με το σιχτίρισμα για «τον Έλληνα που πετάει τα σκουπίδια όπου βρει και παρκάρει πάνω στη διάβαση των τυφλών». Όχι γιατί αυτά δεν υπάρχουν αλλά γιατί η διαρκής υπόμνηση -και συχνά μεγέθυνσή τους- παγώνει τη σκέψη για το τι κυρίως μας φταίει ή για τους όρους μέσα από τους οποίους αλλάζουν τα πράγματα. Το γεγονός από μόνο του, όχι μόνο δεν αποκαλύπτει πολλά και αυτομάτως, αλλά προβάλλεται συνήθως εκ του πονηρού, από αφέλεια ή συνοδευόμενο από αδιαμφισβήτητες ερμηνείες και μέτρα. Βλέπε: «Ο μαλάκας ο Έλληνας» ή «Μνημόνια μέχρι να δύσει ο Ήλιος», συχνά κοινή απόφανση δεξιών και αριστερών.

Κάτι δεν καταλαβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ: Αν δεν αλλάξουν, δεν θα ξανακυβερνήσουν…

Του Γιώργου Λακόπουλου/ anoixtoparathyro.gr

Η εκλογική επίδοση του 31,5% στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένδειξη εμπιστοσύνης των δημοκρατικών πολιτών στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα -και μια εντολή ταυτόχρονα. Αλλά φαίνεται να έχει παρενέργειες στο κόμμα του.
Κάποιοι νομίζουν ότι πλέον, ό,τι και να συμβεί, «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλο  κόμμα» και νομοτελειακά θα ξανακυβερνήσει. Μερικοί βιάζονται κιόλας. Ο Παπαδημούλης, ο Φλαμπουράρης, η Δούρου ζήτησαν «μέτωπο ανατροπής» για να ξαναέλθουν στα πράγματα.
Ο υπεράνω κριτικής Σκουρλέτης ανακάλυψε ότι δεν υπάρχει θέμα πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ γιατί… συριζοποιείται η παλιά εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ. Είναι μακρυά νυχτωμένοι.
Δυο παρατηρήσεις κατά αρχήν: Αυτά τα περί «μετώπων» είναι για το μύλο, που λένε στα χωριά. Στις εκλογές κατεβαίνουν κόμματα με ηγεσίες, προγράμματα και δομές, δεν κατεβαίνουν «μέτωπα» με καταφερτζήδες.

Έλλειψη "αναλώσιμων" στρατιωτών - Η αχίλλειος πτέρνα της Δύσης

Γιώργος Μαργαρίτης

Μια από τις ακλόνητες σταθερές στην ειδησεογραφία όπως και στη δημόσια συζήτηση είναι τα λεγόμενα "εθνικά ζητήματα". Πρόκειται για κάτι το φυσιολογικό. Οι δραστηριότητες της Τουρκίας, η γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον χώρο της Μεσογείου, της Κύπρου, της Μέσης Ανατολής, της Μαύρης θάλασσας, ίσως και των Βαλκανίων, ανεβάζουν στην πρώτη σειρά του ενδιαφέροντος τη θέση της Ελλάδας μέσα σε όλα αυτά. Δηλαδή, την εξωτερική πολιτική της ως κράτος και ως έθνος ακόμα περισσότερο.

Μια συζήτηση αυτού του είδους αυτονόητα εμπεριέχει την εθνική άμυνα, τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας μας δηλαδή. Δυνατότητες που καθορίζουν το είδος της πολιτικής που μπορεί, ή που δεν μπορεί να ακολουθήσει. Στο υπόστρωμα της συζήτησης περί εθνικής άμυνας βρίσκεται κυρίως το θέμα των "εργαλείων", των εξοπλισμών. Περιέργως, είναι πολύ πιο αραιή και πιο συγκρατημένη η συζήτηση γύρω από το "τελικό στάδιο" αυτής της πολιτικής σκέψης, δηλαδή τον πόλεμο.

Κάποτε στη Δύση, ύστερα ήρθε η ανάπτυξη…

 
του Ρούντι Ρινάλντι

Άρρωστη Δύση
Κι ενώ όλο το δυτικό οικονομικό σύμπλεγμα, η κοσμοοικονομία υπό την αιγίδα των δυτικών πολυεθνικών, αγκομαχεί και βυθίζεται σε πολλαπλή κρίση, όχι μόνο οικονομική, μας εμφανίζουν τη νησίδα Ελλάδα, το καρυδότσουφλο στα κύματα, να μπαίνει, λέει, τρέχοντας μάλιστα στον κόσμο των επενδύσεων και της ανάπτυξης.
Οξύμωρο αλλά πραγματικό: Δεν έφτασαν για να γιατρέψουν το κακό, ούτε το πραξικόπημα της Χιλής (Σεπτέμβρης 1973), ούτε η πτώση του Τείχους και η διάλυση της ΕΣΣΔ (1989-91), ούτε οι εφορμήσεις για την επιβολή της Νέας Τάξης Πραγμάτων μετά την επίθεση στους Δίδυμους πύργους (2001). Δεν άντεξε στον χρόνο ούτε η υποτιθέμενη μονοκρατορία των ΗΠΑ. Ιδιαίτερα η κρίση του 2008-2010, ένα ακόμα επεισόδιο σε πολλαπλούς χρηματοπιστωτικούς σπασμούς που είχαν προηγηθεί σε όλο τον κόσμο, οδήγησε σε ένα διαφορετικό τοπίο.

Στο Ζάλογγο, «πολλά γυναικόπαιδα, ΑΠΩΘΟΥΜΕΝΑ κατακρημνίζονται»!!!

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Έτσι περιγράφεται «ο χορός του Ζαλόγγου» στη χθεσινή έκδοση (ένθετο) του ΒΗΜΑΤΟΣ με τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1770-1871», (τόμος 1 /Β΄) από την πανεπιστημιακό Βάσω Ψιμούλη. Και να τι γράφει για το Κούγκι: «Την ίδια ημέρα, 16 Δεκεμβρίου 1803, πρέπει να χρονολογηθεί και η ανατίναξη του καλόγερου Σαμουήλ στο Κούγκι, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.»
Δύο μόνο παραδείγματα από την ακαταπόνητη προσπάθεια «απομυθοποίησης» της ελληνικής ιστορίας από την αποδομητική σχολή των «νέων ιστορικών» που χτίζοντας τα τελευταία χρόνια το δικό της αφήγημα θέλει να μας επιβάλει και το πότε διαμορφώθηκε η ελληνική εθνική συνείδηση: «Στο ΛΥΚΑΥΓΕΣ του 19ου αιώνα, σε συνθήκες διαμόρφωσης της ελληνικής εθνικής ταυτότητας, …..» (Β. Ψιμούλη).

Ο κόσμος ανάποδα…

Λάμπρος Kαλαρρύτης

Pagenews.gr 

Η Σαουδική Αραβία που έχει πλέον πρόβλημα στην παραγωγή πετρελαίου, η Γερμανία που πορεύεται χωρίς σχέδιο και η Βρετανία με κρίση θεσμών. Ο Λάμπρος Καλαρρύτης εξηγεί μέσα από το blog του στο Pagenews.gr πως ο κόσμος όπως τον ξέρουμε, πλέον αλλάζει.

Συζητώντας με γνωστό μου πρώην διπλωμάτη και εδώ και αρκετά χρόνια σύμβουλο επιχειρήσεων με έδρα στο Βερολίνο, ανταλλάσσαμε απόψεις για τη ρευστότητα που έχει ενσκήψει στο διεθνές σκηνικό, αλλά και ειδικότερα στην Ευρώπη η οποία έχει μπει σε πολιτική και οσονούπω οικονομική περιδίνηση. Μιλώντας για τη Γερμανία, την οποία γνωρίζει καλά, μου περιέγραφε μία μάλλον ασυνήθιστη κατάσταση για τα δεδομένα του Ράιχ το οποίο αν μη τι άλλο φημίζεται για τον αυστηρό πρωσικό προγραμματισμό και την πρόβλεψη λεπτομερούς διαχείρισης κάθε σεναρίου. Σε σύσκεψη στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στην οποία ο γνωστός μου ήταν παρών ως εμπειρογνώμων, όταν ανώτατος παράγων ρωτήθηκε σχετικά με το σχέδιο που υπάρχει για τη διαχείριση των συνεπειών του BREXΙT, η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει σχέδιο…