Το Πρόγραμμα του Δημοτικού Συνδυασμού «ΑΘΗΝΑ για την Ελλάδα»

Το Πρόγραμμα του Δημοτικού Συνδυασμού «ΑΘΗΝΑ για την Ελλάδα».

Από την ιστοσελίδα «Αθήνα για την Ελλάδα»

Το ψηφοδέλτιό μας αποτελεί μία πρόταση ενάντια στην παρακμή της πόλης και τον καθεστωτικό εθνομηδενισμό και αντιστρατεύεται τα εγχώρια και ξένα συμφέροντα που έχουν μεταβάλει την Ελλάδα σε αποικία.
Απέναντι στους συστημικούς υποψηφίους μιας αποεθνικοποιημένης και υδροκέφαλης Αθήνας και τους πατριδοκάπηλους που εκμεταλλεύονται τα πατριωτικά αισθήματα του  λαού, είναι αναγκαία μια εναλλακτική πρόταση. Γι’ αυτό και «Αθήνα για την Ελλάδα». Με μια διπλή έννοια και στόχευση: μια Αθήνα που δεν απομυζά αλλά μεριμνά για την υπόλοιπη Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα παραμένει δεμένη με την Ελλάδα και τον πολιτισμό της.           

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Να προτάξουμε έναν πολιτισμό σύγχρονο, ανοικτό και ταυτόχρονα ριζωμένο στην ελληνική διαχρονία, στην Αθήνα, ως την πόλη του Σωκράτη, του Χωνιάτη, της Αγίας Φιλοθέης, του Μακρυγιάννη, του Σεφέρη. Να ανανεώσουμε και να διευρύνουμε την

Γενναίος (Ιωάννης) Κολοκοτρώνης: Η συμβολή του στον αγώνα και η σχέση του με τον Όθωνα

Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης ήταν αγωνιστής του ’21 και πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 26 Μαΐου έως τις 10 Οκτωβρίου του 1862.
Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε το 1805 στη Ζάκυνθο και ήταν δευτερότοκος γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και της Κατερίνας Καρούσου. Το προσωνύμιο «Γενναίος», με το οποίο είναι γνωστός, του δόθηκε από τους συναγωνιστές του, λόγω της γενναιότητας που επεδείκνυε στα πεδία των μαχών κατά τη διάρκεια της Επανάστασης.
Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Ζάκυνθο, όπου είχε καταφύγει η οικογένειά του από την Πελοπόννησο. Γράμματα δεν έμαθε και από τα πρώτα εφηβικά του χρόνια εργάστηκε «ως μούτζος εις τα πλοία», όπως αναφέρει στα «Απομνημονεύματά του». Μόλις ξέσπασε η Επανάσταση πήγε στην Πελοπόννησο και τέθηκε υπό τις διαταγές του πατέρα του.

Αυστρία: Αγκυλωτοί σταυροί σε έκθεση για τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης!

Μόνο ναζί θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο: Έγραψαν ναζιστικά συνθήματα και σχημάτισαν τον αγκυλωτό σταυρό πάνω σε έκθεση με φωτογραφίες – πορτρέτα επιζώντων από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συνέβη στην Αυστρία και συγκεκριμένα στη Βιέννη στην έκθεση μεγάλων φωτογραφιών – πορτρέτων που παρουσιάζονται μέχρι τα τέλη Μαΐου στον περίβολο της κεντρικής Πλατείας των Ηρώων, κατά μήκος της Λεωφόρου του Δακτυλίου (Ring), η οποία περικλείει το κέντρο της αυστριακής πρωτεύουσας.

Πρόκειται για έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, έργο του Γερμανο-Ιταλού φωτογράφου και σκηνοθέτη Λουίτζι Τοσκάνο. Ο Τοσκάνο για τους σκοπούς της έκθεσης φιλοτέχνησε τις φωτογραφίες-πορτρέτα (ύψους δύο μέτρων) άνω των 300 επιζώντων ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Ο εμπορικός πόλεμος κορυφή του παγόβουνου στη σύγκρουση Κίνας – ΗΠΑ

του Λεωνίδα Βατικιώτη
Σε νέα κλιμάκωση οδηγείται η κινεζο-αμερικανική διαμάχη μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων των δύο μερών που ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2018. Ως τότε είχαν επιβληθεί τρεις γύροι κυρώσεων μεταξύ των δύο χωρών, με τις ΗΠΑ να κάνουν πάντα το πρώτο βήμα και την Κίνα να ακολουθεί.
Η Ουάσιγκτον απέδωσε στο Πεκίνο την ευθύνη του ναυαγίου κατηγορώντάς το για απροθυμία να ανοίξει τομείς του εμπορίου στο διεθνή ανταγωνισμό, να σταματήσει τις επιδοτήσεις σε εταιρείες, να επιτρέψει την μεταφορά δεδομένων, να αλλάξει τη νομοθεσία ώστε να επιτραπεί η εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων και τροφίμων, κ.α. Το Πεκίνο από τη μεριά του κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι συνεχώς άλλαζε τους όρους της διαπραγμάτευσης κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, με αποτέλεσμα κάθε φορά που συμφωνούσαν σε έναν όρο οι αμερικάνοι διαπραγματευτές να εμφανίζουν ένα νέο, αυστηρότερο…

Η Μάχη της Αθήνας

Ο Σωκράτης επισκέπτεται την Ασπασία

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη, δημοσιογράφου,
Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου με τον Συνδυασμό Αθήνα για την Ελλάδα
Ένα πρωϊνό του 455 π.Χ. μια εικοσάχρονη πεπλοφορούσα όμορφη γυναίκα παρατηρούσε με θαυμασμό την ξακουστή, σε όλη την Μεσόγειο, πρωτεύουσα πάνω στην πρύμνη του πλοίου της, καθώς πλησίαζε τις ακτές της Αττικής. Απολάμβανε με τα κατάπληκτα μάτια της αυτή την στιγμή που η καρδιά της λαχταρούσε πάντα.
Ήταν η Ασπασία, η σοφή κόρη της Μιλήτου, που είχε διασχίσει όλο το Αιγαίο Πέλαγος, από ανατολάς προς δυσμάς, για να φθάσει στην Αθήνα, που την ονειρευόταν τόσο πολύ… Ερχόταν σε ένα άστυ λαμπρό όπου «τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται» μέσα σ’ ένα τοπίο πολυσύνθετο, στο οποίο καθημερινά έβλεπε κανείς να συγκλίνουν όλα τα πλούτη της Μεσογείου.

Μεσοπεντηκοστή: η σημασία της εορτής και ο εορτασμός της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως

Η αγια Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη πανηγύριζε την ημέρα της Μεσοπεντηκοστής

Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της. Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής.

Και όμως κάποτε αυτή η εορτή  ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού. 

Ποιό είναι το θέμα της ιδιορρύθμου αυτής εορτής;

Όχι πάντως κανένα γεγονός της ευαγγελικής ιστορίας. Το θέμα της είναι καθαρά εορτολογικό και θεωρητικό. Η Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής είναι η 25η από του Πάσχα και η 25η προ της Πεντηκοστής ημέρα. Σημειώνει το μέσον της περιόδου των 50 μετά το Πάσχα εορτάσιμων ημερών. Είναι δηλαδή  ένας σταθμός, μία τομή.

Χωρίς δηλαδή να έχει δικό της θέμα η ημέρα αυτή συνδυάζει τα θέματα, του

Ευρωκάλπες: Για να μην καταλήξουμε άξιοι της μοίρα μας…

της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη
Έχω ήδη, σε βιβλία και άρθρα μου, υποστηρίξει πως στη νέα διεθνή οικονομική τάξη, η διάκριση αριστεράς και δεξιάς έχει, σημαντικά, εξασθενίσει δίνοντας τη θέση της στους υπέρ και κατά της παγκοσμιοποίησης, στους υπέρ και κατά αυτής της Ευρώπης, στους υπέρ και κατά του νεοφιλελευθερισμού κ.ο.κ.
Γι’ αυτό, δεν θα διστάσω να πω ότι δεν είναι δεξιοί και ακροδεξιοί όσοι τάσσονται εναντίον της καταστρεπτικής πολιτικής, που εφάρμοσε η ΕΕ στην Ελλάδα, ούτε όσοι σκέπτονται ότι ανθρωπισμός ουδόλως σημαίνει ανεξέλεγκτα σύνορα και υποδοχή μεταναστών με όρους απάνθρωπης διαμονής τους. Ούτε επίσης είναι ακροδεξιοί όσοι δηλώνουν αντίθετοι στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό που κατέστρεψε την Ελλάδα, ούτε όσοι ευνοούν την ύπαρξη εθνικής κυριαρχίας, έθνους-κράτους κλπ.

Ρένα Δούρου: Η προσωποποίηση της ανευθυνότητας

Η Ρένα Δούρου και το «αδιέξοδο» στη διαχείριση στερεών αστικών αποβλήτων στην περιφέρεια Αττικής

του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 152

Τα συγκλονιστικά γεγονότα στο Μάτι και στη Μάνδρα θα συνοδεύουν την κα Δούρου για πάντα, όσο και αν η ίδια προσπαθεί ν΄ αποποιηθεί τις ευθύνες της – και μάλιστα με τρόπο άξεστο και ανεύθυνο. Βέβαια, οι δύο αυτές τραγικές περιπτώσεις που προκάλεσαν τον θάνατο τόσων συνανθρώπων μας πήραν την άγουσα για τα δικαστήρια, ενώ πολύ σύντομα θα κριθούν και σε πολιτικό επίπεδο από τους πολίτες της Αττικής, αλλά και της υπόλοιπης χώρας.
Υπάρχει όμως και μια ακόμη ζοφερή πραγματικότητα, που σχετίζεται με τη σημερινή περιφερειάρχη Αττικής και που αφορά άμεσα εκατομμύρια κατοίκων του λεκανοπεδίου, που όμως δεν έτυχε της δημοσιότητας που θα έπρεπε. Ίσως γιατί η δική της αποτυχία σε αυτό το ζήτημα ακολουθεί αυτή των προκατόχων

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξαφανιστεί

Όταν ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του μιλάνε για αριστερά με πιάνουν τα γέλια. Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Τσίπρα δεν υπάρχει. Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά του 2015 με το σήμερα. Το 2015 ο κόσμος ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ ως το νέο που έρχεται να δώσει άλλη προοπτική στη χώρα. Ήταν ρεύμα. Σήμερα ο κόσμος που ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει σαν πόλος έλξης. Δεν είναι τυχαίο που όλη η προεκλογική εκστρατεία του στηρίζεται αποκλειστικά στον πρωθυπουργό. Μόνο αυτός πουλάει.

Μια απλή ματιά στα άλλα κόμματα δείχνει την κατάντια της άλλοτε πρωταγωνιστικής ανανεωτικής αριστεράς στα γράμματα, τον πολιτισμό και τον έλλογο λόγο. Η ΝΔ, ακόμα κι αν αλλάξει αρχηγό αντιπροσωπεύει σταθερά το 30% minimum των ψηφοφόρων. Το ΠΑΣΟΚ, και χωρίς Φώφη έχει μια βάση μεταξύ 6% και 11% με το «εκσυγχρονιστικό» Ποτάμι. Έχει στελέχη πρώτης γραμμής. Το ΚΚΕ, είτε με Κουτσούμπα γραμματέα είτε με οποιονδήποτε εκλέξει το κόμμα έχει σταθερά μια βάση από 5,5% μέχρι 7%. Η Χρυσή Αυγή είτε με

Οι «κοψοχέρηδες»

του Γιώργου Λεονταρίτη
Ο δρόμος προς τις κάλπες, δημιουργεί στους πολίτες µια βαθύτατη απογοήτευση και πικρία, διότι δεν υπάρχει πολιτικός φορέας άξιος εμπιστοσύνης που να είναι σε θέση να αγωνιστεί για την αποδέσμευση της Ελλάδας από την δικτατορία των Βρυξελλών. Έτσι, η ψήφος που θα δοθεί, θα είναι ψήφος «ανάγκης». Θα γίνει δηλαδή μια επιλογή προς ένα άλλο κόμμα, απλά για να φύγει ο ολέθριος ΣΥΡΙΖΑ, που κατέστρεψε τη χώρα. Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι θα υπάρχει εμπιστοσύνη στην καινούργια κυβέρνηση που θα προκύψει.
Τα δεινά δεν θα λείψουν, αφού τα δουλόφρονα κόμματα εξαρτούν την ύπαρξή τους από τα ευρωπαϊκά σκοτεινά κέντρα. Η Νέα Δημοκρατία που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, είναι η άλλη όψη του αυτού νομίσματος. Οι επί μέρους διαφορές, είναι ελάχιστες, και δεν αποτελούν εγγύηση για «αλλαγή». Όλοι τους είναι «απόφοιτοι» της «σχολής Σόρος», αυτού του βρικόλακα των Βαλκανίων, που θέλει να αλλάξει τα σύνορα των βαλκανικών κρατών.

Τα τσιτάτα του καλού εκλογέα και η αντίκρουσή τους

του Σωτήρη Αμάραντου,
Το φαινόμενο της ομογνωμίας δεν ξενίζει στο εσωτερικό ενός κομματικού μηχανισμού, με συγκεκριμένη ιεραρχική δομή, αξιώσεις κυριαρχίας και αυστηρό έλεγχο της έκφρασης. Προκαλεί όμως τον προβληματισμό, όταν η ομογνωμία αυτή προσδιορίζει το σύνολο των απαντήσεων εκείνων που ασκούν, με περίσσια υπερηφάνεια, το εκλογικό τους δικαίωμα έναντι της πρόκλησης ή του σκανδάλου που συνεπάγεται για το σύστημα η εκλογική αποχή. Υπερβαίνοντας στο σημείο αυτό όλες τις ιδεολογικές διαιρέσεις της κομματικής ταυτότητας, η ετοιμότητα των απαντήσεων και η ομοιότητα του περιεχομένου τους, μας προϊδεάζει πρώτον, για την κοινή στάση όλων των κομματικών φορέων υπέρ της νομιμοποίησης της ολιγαρχίας, δια μέσου των εκλογών και δεύτερον, για την αποτελεσματικότητα των ιδεολογικών μηχανισμών, οι οποίοι πέτυχαν να καταστήσουν διακινητές του ιδεολογήματος της κυριαρχίας τα ίδια τα θύματά της.

Στο φροντιστήριο της αριστερής υποκρισίας για εμπέδωση των διδαχθέντων...

Της Κρινιώς Καλογερίδου​​

Το ότι το υποκριτικό ταλέντο θεωρείται ιδιαίτερο προσόν για έναν πολιτικό, το εμπεδώσαμε εδώ και χρόνια και το εμπεδώνουμε για τα καλά σήμερα που βλέπουμε να παρελαύνουν μπροστά μας όλα τα είδη της υποκρισίας στο πολιτικό σκηνικό.
Κι αυτή η παρέλαση επιβεβαιώνει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι η υποκρισία είναι στοιχείο αναπόφευκτο της πολιτικής, την οποία έχει διαποτίσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην έχει νόημα να συνεχίσουμε να την καταγγέλλουμε ως αρνητικό φαινόμενο...
Τώρα θα μου πείτε ότι η υποκρισία είναι γενικότερο φαινόμενο της εποχής μας και δεν την παρατηρούμε μόνο στην πολιτική μας ζωή. Τη βλέπουμε στην καθημερινή πραγματικότητα, στα social media, στις διαπροσωπικές, τις επαγγελματικές και κοινωνικές μας σχέσεις...

Η Ελλάδα πιο ακριβή στη Δυτική Ευρώπη στα συμβόλαια κινητής τηλεφωνίας

Η Ελλάδα είναι η ακριβότερη χώρα της Δυτικής Ευρώπης στα συμβόλαια κινητής τηλεφωνίας, ενώ η Ιταλία είναι η φθηνότερη, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της Telecompaper για το πρώτο τρίμηνο του 2019.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας που εξειδικεύεται σε αναλύσεις και έρευνες για την αγορά τηλεπικοινωνιών, η Ιταλία είναι η φθηνότερη αγορά για όσους επιθυμούν ένα συμβόλαιο κινητής, εξαιτίας της εισόδου του γαλλικού ομίλου Iliad, που οδήγησε σε αύξηση του ανταγωνισμού. Από την ίδια έρευνα προκύπτει πως σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, οι πάροχοι προσθέτουν ολοένα και περισσότερα δεδομένα στο ίδιο συμβόλαιο κινητής, χωρίς σημαντικές αυξήσεις τιμών.
Η μελέτη της Telecompaper επικεντρώνεται στο λεγόμενο συνολικό κόστος (Total Cost of Ownership - TCO) των συμβολαίων κινητής τηλεφωνίας, τόσο με επιδότηση όσο και χωρίς επιδότηση συσκευής, και συγκρίνει τις χαμηλότερες και τις μέσες τιμές των προσφορών, σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPP - Purchaching Power Parity).

21 Μαΐου: Γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

Τη μνήμη των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης τιμά σήμερα, 21 Μαΐου, η Εκκλησία μας. Ως γενέτειρα πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου αναφέρεται τόσο η Ταρσός της Κιλικίας όσο και το Δρέπανο της Βιθυνίας.
Ωστόσο η άποψη που επικρατεί φέρει τον Μέγα Κωνσταντίνο να έχει γεννηθεί στη Ναϊσό της Άνω Μοισίας (σημερινή Νις της Σερβίας). Το ακριβές έτος της γεννήσεώς του δεν είναι γνωστό, θεωρείται όμως ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272-288 μ.Χ.
Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος, που λόγω της χλωμότητος του προσώπου του ονομάσθηκε Χλωρός, και ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Κλαυδίου.
Μητέρα του ήταν η Αγία Ελένη, θυγατέρα ενός πανδοχέως από το Δρέπανο της Βιθυνίας.
Το 305 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος ευρίσκεται στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη Νικομήδεια με το αξίωμα του χιλίαρχου. Το ίδιο έτος οι δύο Αύγουστοι, Διοκλητιανός και Μαξιμιανός, παραιτούνται από τα αξιώματά τους και αποσύρονται. στο ύπατο αξίωμα του Αυγούστου προάγονται ο Κωνστάντιος ο Χλωρός στη Δύση και ο Γαλέριος στην Ανατολή.

Δείξε μου τον υποψήφιο, να σου πω ποιος είναι

Για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου
Παρατηρώντας το νέο ρεκόρ αριθμού συμμετοχής περιφερειακών και δημοτικών παρατάξεων να καταγράφεται στις επικείμενες εκλογές και βέβαια τις αρκετές περισσότερες χιλιάδες υποψηφίων περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων που ζητούν την ψήφο συμπολιτών τους, σε σχέση με τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014, θα συμπέραινε κανείς πως η δημοκρατία βρίσκεται σε άνθιση στην Ελλάδα.
Γιατί ζητούμενο στην δημοκρατία είναι, η ενεργή συμμετοχή όλο και περισσότερων πολιτών και η μεγαλύτερη ενασχόληση του κάθε πολίτη με τα κοινά. Το ενδιαφέρον για τα προβλήματα της πόλης και της περιοχής, η ευθύνη του ενεργού πολίτη που δεν μένει αδιάφορος απέναντι στα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας. Ο δημιουργικός αγώνας και η βάσανος να βελτιωθούν οι

«Ας μοιράσουμε το Αιγαίο να τελειώνουμε»!

του Μάρκου Τρούλη
Δεν τρέχει και τίποτα. Εκατό βράχια, χίλια πρόβατα και μερικές εκατοντάδες άνθρωποι. Ας τα μοιράσουμε να «ησυχάσουμε». Εξάλλου, Έλληνες και Τούρκοι ζούσαμε επί αιώνες μαζί και «αδελφωμένοι». Αυτά μας λένε οι διάφοροι περισπούδαστοι εμμέσως πλην σαφώς με δηλώσεις του τύπου kazan-kazan, όντας τόσο επιστήμονες όσο και Έλληνες. Μήπως στη μοιρασιά να βάλουμε την Ίμβρο, την Τένεδο, τη Χάλκη, τα δικαιώματα των Κωνσταντινοπολιτών, την περιουσία του Πατριαρχείου, τις αποζημιώσεις στους Ελληνοκυπρίους, τη διατήρηση και το σεβασμό των ελληνιστικών μνημείων στην Τουρκία;
Λέω εγώ… Γιατί οι ίδιοι άνθρωποι, που αναφέρονται σε «ήσσονος σημασίας θέματα» για τα οποία δύο σύγχρονα ΝΑΤΟϊκά κράτη δε νοείται να ανταγωνίζονται, δεν εντάσσουν στη λίστα και τα παραπάνω; Γιατί δεν γράφουν για την αναγκαιότητα και την υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης να

«Ελληνική Λύση»: Η φάρσα του ΛΑ.Ο.Σ…

Η ιστορία είναι ο καθρέπτης…
Ο Κυριάκος Βελόπουλος κατασκεύασε το νέο καιροσκοπικό και πατριδοκάπηλο συνονθύλευμα: Την «Ελληνική Λύση»!!!
Μιλάμε για «κατασκευή» διότι τέτοια είναι τα κόμματα τα οποία «ιδρύονται» ΕΞΩ από κάθε κοινωνική και πολιτική διεργασία, εκ των ΑΝΩ και με τους κανόνες του μοναρχισμού…
Το ιστορικό:
Ο Κυριάκος Βελόπουλος διετέλεσε βουλευτής και στέλεχος του ΛΑΟΣ: Ενός κόμματος καιροσκοπικής μοχθηρίας και αχαλίνωτης πατριδοκαπηλίας…

Ο Βελόπουλος, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Καρατζαφέρη, στήριξε κοινοβουλευτικά το πραξικοπηματικό καθεστώς της παπαδήμιας πρωθυπουργίας, δηλαδή τις εντολές του 4ου Ράιχ…

Ο Μαυρογιαλούρος ΣΥΡΙΖΑ και οι «παροχές» του

του Παύλου Δερμενάκη
Όσο πλησιάζουμε προς τις πολλαπλές κάλπες του 2019 τόσο μεγαλώνει η αγωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τα ποσοστά της και φυσικά το πολιτικό μέλλον των στελεχών που έχουν την ευθύνη της μνημονιακής μετάλλαξης. Μετά από τέσσερα χρόνια αθέτησης κάθε υπόσχεσης προς το λαό και εφαρμογής της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης-αντιλαϊκής πολιτικής ήρθε η ώρα να κάνουν και αυτοί «ταμείο». Ο λαός έζησε την πολιτική τους στο «πετσί» του με την ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση, τη ματαίωση της ελπίδας για αλλαγή πορείας στην παρούσα φάση και την καταρράκωση κάθε έννοιας και συμβολισμού της αριστεράς. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την περίοδο προέταξε πάνω από τις ανάγκες του λαού και της χώρας ένα και μοναδικό συμφέρον, την παραμονή της με κάθε κόστος στην εξουσία. Για πρώτη φορά πέρασαν τόσοι μνημονιακοί νόμοι χωρίς αποχωρήσεις ή έστω παραιτήσεις βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Made In: Στις «γραμμές» των μεγάλων brands της μόδας

Μαριάνθη Πελεβάνη

Οι εργαζόμενοι στα κλωστοϋφαντουργικά εργοστάσια της Αιθιοπίας είναι οι πιο χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι στον κόσμο. Πολύ πίσω από αυτούς του Μπαγκλαντές. Στα εργοστάσια ρούχων της Αιθιοπίας, που δουλεύουν για μεγάλα brands του χώρου της μόδας, όπως η Guess, η H&M και η Calvin Klein, οι άνθρωποι αμείβονται με μόλις 26 δολάρια το μήνα, (23 ευρώ), σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες.

Η Αιθιοπία, η οποία στοχεύει να γίνει ο κύριος κόμβος κατασκευής ρούχων της αφρικανικής ηπείρου, είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα της Αφρικής, με περίπου 105 εκατομμύρια ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν σε μεγάλο βαθμό από τη γεωργία, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την ξηρασία και τη φτώχεια.

Σκουπιδομαχία στον δρόμο προς τις ευρωεκλογές

του Πέτρου Πιζάνια
Δώρο Χριστουγέννων τον Μάιο ο κ. Τσίπρας, μείωση φόρων ο κ. Μητσοτάκης. Ανταπαντάει ο πρώτος λέγοντας το ίδιο με τον δεύτερο σαν γνήσιος χαρτοπαίκτης και ο δεύτερος ανακαλύπτει τις διακοπές του πρώτου σε κότερο. Οπότε εισέρχονται στο παιχνίδι οι πεθαμένοι πατεράδες τους: ποιος ήταν καλύτερος του κ. Τσίπρα ή του κ Μητσοτάκη; Ποιος να ενδιαφερθεί για όλη αυτή την σκουπιδομαχία, για αυτόν το δημόσιο κανιβαλισμό της πολιτικής και των θεσμών! Να φύγει ο κ. Τσίπρας βροντοφωνάζει ο ένας, όχι θα σε κερδίσω και θα μείνω απαντά ο άλλος.
Μειώνει τον ΦΠΑ στο καφέ ο κ. Τσίπρας, αλλά όχι στα καφενεία, ξανά μείωση των φόρων ο άλλος. Θα φέρω ανάπτυξη ο ένας, θα την φέρω εγώ καλύτερα ο άλλος – όπως μια φρατζόλα ψωμί από τον φούρνο. Εγώ είμαι ο καλύτερος, λέει ο κ. Τσίπρας με τραγικά γλωσσικά λάθη, όχι εγώ είμαι ο καλύτερος, απαντά ο άλλος με βλέμμα που γυαλίζει κάπως επίφοβα. Το δικό σας μνημόνιο ήταν το χειρότερο, όχι το δικό μας ήταν το καλύτερο.

Ανδρέας Σταλίδης. Υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ελεύθερη Πατρίδα. Βιογραφικό.

Ποιος είμαι – σπουδές και εργασία

• 1972. Γεννήθηκα στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης στις 3 Δεκεμβρίου 1972.
• 1988-90. Ποικίλες διακρίσεις σε διαγωνισμούς της Μαθηματικής Εταιρείας και Πληροφορικής. Χάλκινο μετάλλιο στην 7η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα, Σόφια 1990.
• 1991-96. Σπουδές στο Φυσικό, ΑΠΘ. Διπλωματική εργασία στη Θεωρητική Μηχανική.
• 1996-97. MSc στην πληροφορική, Reading. Εργασία στα νευρωνικά δίκτυα.
• 1997-98. MA στις διεθνείς σχέσεις, Reading. Εργασία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίο. Μερική βραδυνή απασχόληση στην Prudential.
• 1998-2000. MPhil σε εφαρμοσμένα μαθηματικά, Imperial College με τριπλή υποτροφία: EPSRC (Βρετανικό ΙΚΥ για θετικές επιστήμες και μηχανικούς), DERA (ερευνητικός οργανισμός) και Harry Jones scholarship (εσωτερική υποτροφία του Μαθηματικού τμήματος του Imperial College).
• 2001-04. Εργασία στην Entergy-Koch Trading στο Λονδίνο. Εταιρεία ενέργειας. Μαθηματικά μοντέλα για ανάλυση αγοράς φυσικού αερίου
• 2004-05. Πλήρη δωδεκάμηνη θητεία στον ελληνικό στρατό
• 2005-07. Εργασία στην Statoil στο Λονδίνο. Εταιρεία ενέργειας. Μαθηματικά μοντέλα για ανάλυση αγοράς φυσικού αερίου
• 2007-σήμερα. Εργασία στην npower στο Swindon. Εταιρεία παροχής ενέργειας. Μαθηματικά μοντέλα για διαχείριση κινδύνου (risk managment) στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Μάνατζερ ομάδας ποσοτικών αναλυτών (quantitative analysts).

Ο Ποντιακός ελληνισμός πρωτοπόρος – Όχι στη Γενοκτονία της Μνήμης

Προκήρυξη του δημοτικού συνδυασμού «Αθήνα για την Ελλάδα» με υποψήφιο δήμαρχο τον Γιώργο Καραμπελιά για την 19η Μαΐου.

Σε μια περίοδο βαθύτατης κρίσης του ελληνισμού, για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως αυτόνομο έθνος, για να συνεχίσουμε να έχουμε μέλλον, χρειάζεται να έχουμε συνείδηση και γνώση της ιστορίας μας.
Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του 21, και εκατό χρόνια μετά το 1919 και τη γενοκτονία του ελληνισμού του Πόντου, η ανεξαρτησία μας κινδυνεύει άμεσα. Και όχι μόνο εξ αιτίας της απειλητικής επανεμφάνισης του νέο-οθωμανισμού, και της υποταγής μας στην δυτική αποικιοκρατία, αλλά και από τη στάση μεγάλου μέρους των ελίτ της εξουσίας που υποστηρίζουν πως θα πρέπει η ιστορική μας μνήμη να λοβοτομηθεί και να πάψουμε να αντιστεκόμαστε.