Το ξεπούλημα ως επένδυση

Του Περικλή Κοροβέση

Επισήμως η Κίνα παραμένει κομμουνιστική μέσα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαμε έναν καινούργιο ψυχρό πόλεμο, όπως την εποχή της παντοδυναμίας της ΕΣΣΔ. Αλλά δεν το βλέπουμε αυτό. Δεν υπάρχει ολιγάρχης ή πολυεθνική που να μην είναι ερωτευμένος με την Κίνα και να μην επενδύει σε αυτήν. Οπότε κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Ή ο κόσμος ολόκληρος έγινε κομμουνιστικός και δεν το καταλάβαμε ή η Κίνα είναι μια επιθετική καπιταλιστική υπερδύναμη. Αν κρίνουμε μόνον από τους δισεκατομμυριούχους που διαθέτει -ανάμεσά τους και η εγγονή του Μάο- και τα πολλά εκατομμύρια των φτωχών Κινέζων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν διαρκώς, είτε εντός της Κίνας είτε εκτός -ακόμα και στην Ελλάδα έρχονται- τότε όλες οι θεωρίες του Μάο περί ισότητας μοιάζουν με γκροτέσκα φάρσα.

Του Περικλή Κοροβέση

//tvxs.gr/

Η Κίνα έχει ένα σοβαρό πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες καπιταλιστικές χώρες.Είναι μια απόλυτη δικτατορία, συγκρίσιμη μόνο με τους ολοκληρωτισμούς του εικοστού αιώνα. Και έχει παραπάνω θανατικές εκτελέσεις από τις ΗΠΑ. Οι εκτελεσμένοι είναι μια μακάβρια επένδυση. Οπως κατήγγειλε αξιωματούχος που κατέφυγε στη Δύση, οι μελλοθάνατοι δεν εκτελούνται ακαριαίως, αλλά τραυματίζονται σε μη ζωτικά όργανα. Εν συνεχεία μεταφέρονται σε ειδικά νοσοκομεία, όπου αφαιρούνται τα όργανα, συσκευάζονται και εξάγονται.

Ολοι ξέραμε πως η Κίνα έχει μεγάλη γκάμα εξαγωγών. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ένα τέτοιο σαδιστικό εμπόριο. Και όμως, δεν έχει υποστεί καμία κύρωση παρά τις διαμαρτυρίες των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Κίνα, όπως και κάθε άλλη υπερδύναμη, ενδιαφέρεται να εδραιώσει τα συμφέροντά της παγκοσμίως. Σε αντίθεση με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, δεν το κάνει με πόλεμο και κατακτήσεις, εξάλλου δεν υπάρχει τέτοια παράδοση στην ιστορία της, αλλά το πραγματοποιεί με δύο τρόπους: με αγορές και με δάνεια. Χώρες που είναι χρεωμένες πουλούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους μπιρ παρά, για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες τους αδιαφορώντας για το μέλλον. Διεφθαρμένοι πολιτικοί που ενδιαφέρονται μόνο για τη μίζα τους, δεν βάζουν ποτέ το ερώτημα: «Αφού ο ξένος επενδυτής βρίσκει κερδοφόρα μια δημόσια επιχείρηση και την αγοράζει, γιατί να μην την κρατήσουμε εμείς και τα κέρδη της να πάνε για το κοινό καλό;». Αλλά δεν τους νοιάζει αυτό. Τους ενδιαφέρει η ανάπτυξη της φτώχειας και της εξαθλίωσης, γιατί έτσι πέφτει η αξία της εργατικής δύναμης. Οι Κινέζοι έχουν αγοράσει τεράστιες εκτάσεις εύφορης γης στην Αφρική, επενδύοντας σε αυτό που λέμε «αρπαγή γης». Και αυτό σημαίνει εξαφάνιση της μικρής αγροτικής παραγωγής που τροφοδοτούσε τις τοπικές κοινωνίες προς όφελος των μονοπωλίων που ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος.

Και σε αυτή τη βάση επιλέγουν τις καλλιέργειες. Αν τα κτηνοτροφικά προϊόντα ή τα βιοκαύσιμα έχουν μεγαλύτερο κέρδος, άσ’ τον κόσμο να ψοφήσει από την πείνα. Σήμερα σχεδόν ολόκληρη η Αφρική έχει «κινεζοποιηθεί».

Η άλλη μέθοδος είναι ο δανεισμός. Χώρες της Λατινικής Αμερικής που δανείστηκαν από την Κίνα έχουν υποθηκεύσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Το Εκουαδόρ, για παράδειγμα, θα αποψιλώσει τρεις χιλιάδες εκτάρια παρθένου τροπικού δάσους, για να εγκατασταθούν εκεί οι κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες, εξοργίζοντας τους ιθαγενείς πληθυσμούς που θα εξοριστούν βιαίως από τη γη τους. Το ίδιο θα γίνει σε Βενεζουέλα, Βραζιλία και Αργεντινή που είχαν υποθηκεύσει τις πρώτες ύλες τους στην Κίνα. Σαμαρείτης δανειστής δεν υπάρχει. Οι Σάιλοκ όλου του κόσμου έχουν ενωθεί.

Υπάρχει ακόμα ένας μύθος για εξαγωγές προϊόντων στην Κίνα. Ακούμε συχνά-πυκνά πως οι Κινέζοι έχουν τρελαθεί με το ελληνικό λάδι και τα κρασιά μας. Και αυτό θα δώσει ώθηση στην οικονομία μας. Αυτό βέβαια είναι ένα χοντρό ψέμα για να καλύψει ένα ακόμα ξεπούλημα μιας ακόμα πλουτοπαραγωγικής πηγής. Αν αρέσουν αυτά τα προϊόντα στους Κινέζους, τότε αυτοί θα αγοράσουν τους ελαιώνες και τους αμπελώνες μας και εμείς θα εισάγουμε ελληνικά προϊόντα από την Κίνα. Υπερβολικό; Στους Κινέζους άρεσαν και τα εκλεκτά γαλλικά κρασιά από τους διάσημους αμπελώνες της νότιας Γαλλίας. Περίπου τα μισά από τα επώνυμα γαλλικά κρασιά βρίσκονται σήμερα στα χέρια των Κινέζων. Οι Γάλλοι μιλούν για πολιτιστική καταστροφή. Αλλά δεν έκαναν τίποτα. Η αδράνεια είναι η καλύτερη βοήθεια για τους άρπαγες.

Εφημερίδα των Συντακτών
 

Χαμός με επιστολή που φέρεται να υπογράφει η Μ. Ρεπούση

Χαμός στους πολιτικούς κύκλους προκαλεί μια επιστολή που φέρεται να έχει γράψει και αποστείλει η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Μαρία Ρεπούση. Η επιστολή φέρεται να πήγε στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και να τους ζητά να κινητοποιηθούν και να απορρίψουν διάταξη του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου του Αντ. Ρουπακιώτη.

Η κυρία Ρεπούση στην εν λόγω επιστολή φέρεται να χαρακτηρίζει προβληματική τη διάταξη που αναφέρεται στην ποινικοποίηση της άρνησης των γενοκτονιών και των εγκλημάτων πολέμου και καλεί τους συναδέλφους της από τον ΣΥΡΙΖΑ να κινητοποιήσουν πολιτικούς και δημοσιογράφους.

«Σε κάθε περίπτωση πρέπει νομίζω να υπάρξει αντίδραση, πολύ περισσότερο αν κυριαρχήσει η εκδοχή που θέλει η Ν.Δ. που σύμφωνα με πληροφορίες που έχω αυτή τη στιγμή ενσωματώνει ως γενοκτονία ό,τι έχει ψηφίσει η ελληνική Βουλή ως γενοκτονία, δηλαδή και γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας», αναφέρει ο συντάκτης της επιστολής που φέρεται να είναι η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.

Η ίδια η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ περιορίζεται – προς το παρόν – σε μια σύντομη δήλωση, η οποία, πάντως, αφήνει να αιωρείται εάν συνέταξε όντως τη συγκεκριμένη επιστολή. «Δεν έστειλα ποτέ επιστολή στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ», αναφέρει λιτά η κυρία Ρεπούση, αρνούμενη να σχολιάσει οτιδήποτε άλλο.
http://www.antinews.gr/2013/05/27/217090/

Από τους "εθνοσωτήρες" στους νυν "διασώστες"

Δέκα επισημάνσεις για το σύνθημα «από την εποχή της χούντας, είχαμε να δούμε τόση δημοκρατία».

Του Διονύση Ελευθεράτου - "Πριν"

Τς, τς, τς... Οποία λαϊκίστικη κακοήθεια... «Από την εποχή της χούντας είχαμε να δούμε τόση δημοκρατία», διατείνεται το σύνθημα. Για να καταστεί εμφανής η συντριπτική υπεροχή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, επισημαίνουμε δέκα σημεία.

Πρώτο: Επί χούντας απολύονταν δημόσιοι υπάλληλοι, εάν τα «λαγωνικά» του καθεστώτος τους θεωρούσαν «αντεθνικά στοιχεία» που κακώς είχαν «τρυπώσει» σε κρατικές θέλεις. Τώρα όμως δεν αρκεί το φρόνημα. Πρέπει το μίασμα να υποπέσει και σε «αντικοινωνική» πράξη, προτού βρεθεί σε «αναγκαστική αργία» (δημοκρατία «άλφα - άλφα») και προγραφεί ως «επίορκος».
Γιατί «επίορκος»; Ε. φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, κάπου, κάποτε είχαν ορκιστεί ότι δεν θα διαδήλωναν εναντίον του Μνημονίου ή του Φούτελ. Ούτε θα συμμετείχαν σε δημοτικές κινητοποιήσεις για την προστασία παράλιων από καταπατητές - σαν κοινοί «εχθροί της επιχειρηματικότητας». Ούτε, ούτε, ούτε...

Ούτε εμείς όμως είμαστε βέβαιοι ότι για τις «καρατομήσεις» θα διατηρηθεί επ' άπειρον αυτό το μεγαλόψυχο -αν και ολίγον «γραφειοκρατικό»- προαπαιτούμενο, η δράση. Ποιος ξέρει, ίσως ...αναπτυχθεί περαιτέρω η λογική του Θ. Πάγκαλου, ο οποίος πέρσι, προσδιορίζοντας τις μεγάλες πληγές του Δημοσίου, ανέφερε ότι οι μισοί υπάλληλοι «ψήφισαν Τσίπρα, Καμμένο ή Μιχαλολιάκο». Σκεφθείτε πόσα θαύματα» θα έκανε ένας φορέας «αξιολόγησης» των δημοσίων υπαλλήλων, με νοοτροπία Πάγκαλου...

Δεύτερο: Η χούντα καμάρωνε με αγριότερη χαρά για την «παγωμάρα» και τον φόβο των «κάτω». Παπαδόπουλος, Απρίλιος 1967: «Απόλυτος ηρεμία επικρατεί καθ' άπασαν την Επικράτειαν. Δεν κινείται, κατά το κοινώς λεγόμενον, ούτε κουνούπι». Μιλώντας προσφάτως στη Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε, ο Γ. Στουρνάρας επέδειξε κάποιο τακτ: «Αποκαταστάθηκε αρκετή ησυχία... Κατά κανένα τρόπο δεν βρισκόμαστε κοντά σε έκρηξη... Μόνο στο δημόσιο τομέα υπάρχουν ακόμη διαμαρτυρίες».

Αλήθεια, προσέξατε ποιο «δικαίωμα» αρνούνται να ασκήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα των ...φημισμένων συνδικαλιστικών ελευθεριών; Να «κουνηθούν», να απολυθούν, να λάβουν κάποια αποζημίωση, αντί να ζουν -πολλοί εξ αυτών- με «έναντι». Ναι, τέτοια ευκαιρία θυσιάζουν, επειδή «βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ».

Τρίτο: Τότε υπήρχαν δυο τρισκατάρατα «συν», οι «συμπαθούντες» και «συνοδοιπόροι» των αναρχοκομμουνιστών. Τώρα προβάλλει ένα: «Συντεχνίες». Καθένας μας ανήκει σε μία και «ξεσκεπάζεται» κάθε φορά που «σηκώνει κεφάλι». Σε βάθος χρόνου, ούτε οι άνεργοι θα αποφύγουν το στίγμα - ιδίως αν λαμβάνουν επίδομα. Δείτε το, όμως, αλλιώς: Μήπως είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης να εντάσσονται όλοι σε «συντεχνίες», όπως ακριβώς ανήκουν σε μια ΔΟΥ ή ένα δήμο: θέλει σκέψη το πράγμα...

Τέταρτο: Τον Μάιο του 1973 επισκέφθηκε την Κίνα ο χουντικός αντιπρόεδρος Ν. Μακαρέζος. Το ταξίδι του «γέννησε» στην Ελλάδα αρκετά ανέκδοτα. Σύμφωνα με το πλέον διαδεδομένο, κάποια στιγμή ρώτησε ψιθυριστά τον Κινέζο πρωθυπουργό Τσου Εν Λάι: «Έχετε αντιφρονούντες εδώ;». Ο Τσου Εν Λάι απάντησε: «Μπα, όχι πολλούς, κάπου δέκα εκατομμύρια». Κι ο Μακαρέζος ανακουφισμένος: «Α, εντάξει, περίπου τόσους έχουμε κι εμείς στην Ελλάδα».

Κατά μια διαβολεμένη ημερολογιακή σύμπτωση, ο Α. Σαμαράς επισκέφθηκε την Κίνα τον Μάιο του 2013. Ηγέτης κύρους αυτός, συνδέθηκε μόνο με ένα ανέκδοτο, συντομότατο. Το διατύπωσε μάλιστα ο ίδιος: «Success Story». Εάν για τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας αυτές οι δύο λέξεις ηχούν ακατάληπτες, «σαν Κινέζικα», ο λόγος δεν είναι ασφαλώς η άγνοια των Αγγλικών.
Εάν πάλι το «Success Story» χρειάζεται κάποιον παιάνα, θα προτείναμε ένα ποπ τραγούδι που προηγήθηκε της επίσκεψης Μακαρέζου στην Κίνα. «Ήθελα να 'μουν βασιλιάς στα παραμύθια της γιαγιάς», τραγουδούσαν οι «Νοστράδαμος» το '72. (Το ρεφρέν αναφέρει πως η γιαγιά μας άφησε χρόνους, αλλά αυτό ουδεμία σχέση έχει με την κατάσταση του ΕΟΠΥΥ ή τις πετσοκομμένες συντάξεις-ΟΚ;).

Πέμπτο: Αντί να κάνεις νοθείες σε δημοψηφίσματα, όπως εκείνο του '73, είναι «κομ ιλ φο» να υπερψηφίζεσαι κανονικά και την επομένη να ακυρώνεις τις βασικότερες προεκλογικές εξαγγελίες σου. Στοιχειώδες...

Έκτο: Αντί του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των συνταγματαρχών, τώρα ισχύει το «αποφασίζομεν και απαλλάσσομεν» των διαδοχικών Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου: Απαλλάσσονται οι βουλευτές του κυβερνητικού μπλοκ από επιπρόσθετα πολιτικά και συνειδησιακά (;) βάρη. Έτσι ο «γύψος» γίνεται πιο ανάλαφρος.

Ορισμένοι «τυπολάτρες» βλέπουν καταστρατήγηση του Συντάγματος που ορίζει (άρθρο 44) ότι μόνο «σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί ύστερα από πρόταση του υπουργικού συμβουλίου να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου». Υπερβολικές σχολαστικότητες. Όταν η κυβέρνηση κρίνει πως η κατάσταση είναι μονίμως «επείγουσα» και προδιαγεγραμμένα «απρόβλεπτη», όλα επιτρέπονται. Όσα ο νοικοκύρης ξέρει, δεν τα σκαμπάζει των νομικών τ' ασκέρι (κινέζικη παροιμία - τη σκέφθηκαν διδαχθέντες από τον Α. Σαμαρά).

Έβδομο: Με το στρατιωτικό της νόμο η χούντα απαγόρευε τις συναθροίσεις άνω των πέντε ατόμων. Η δημοκρατία όμως είναι τόσο «λαρτζ», ώστε δεν περιορίζει καν το πλήθος των χημικών που μπορούν να ριφθούν εναντίον διαδηλωτών. Ή έχουμε «πλέρια ελευθερία» ή δεν έχουμε, καημένε...

Όγδοο: Το 1970 οι «εθνοσωτήρες» όρισαν, με διάταξη στο ΝΔ 802, ότι δεν επρόκειτο να ασκηθεί δίωξη εναντίον υπουργού ή υφυπουργού του καθεστώτος, παρά μόνο εάν το αποφάσιζαν οι ...συνάδελφοι του. Για να έχουν απολύτως ήσυχο το κεφάλι τους, οι συνταγματάρχες «παρέγραψαν» και όλα τα εγκλήματα «διά τα οποία δεν ησκήθη ποινική δίωξις μέχρι της ημέρας συγκλήσεως» οποιασδήποτε μελλοντικής Βουλής.
Εν συγκρίσει προς τους «εθνοσωτήρες», οι σημερινοί «διασώστες» της Ελλάδας επιδεικνύουν περισσότερο αλτρουισμό. Απόδειξη, η ψηφισθείσα στη Βουλή ποινική ασυλία στους τραπεζίτες, για τα θαλασσοδάνεια που χορήγησαν σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Δεν είναι αχάριστη η δημοκρατία, κύριοι...

Ένατο: Η σημερινή δημοκρατία είναι ποιοτικά ανώτερη, συν τοις άλλοις επειδή αξιοποιεί τα τεχνολογικά κεκτημένα της εποχής. Η χούντα π.χ. δεν έκανε «φωτοσοπ» σε θύματα βασανιστηρίων. Δεν υπέβαλε σε εξετάσεις DNA τους κατοίκους των Μεγάρων, οι οποίοι εξεγέρθηκαν τον Οκτώβριο του '73 εναντίον των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που είχαν προγραμματιστεί στην περιοχή τους, για να εγκατασταθούν εκεί βιομηχανικές μονάδες.

Προσέξτε, όμως! Η δημοκρατία δεν είναι μονοδιάστατη. Εκεί που τη θεωρείς άκαρδο ρομπότ, να σου ο Ν. Δένδιας που διδάσκει τι σημαίνει φιλότιμο και ευθιξία. Δημοσίευσε ο Γκάρντιαν ρεπορτάζ για τα βασανιστήρια σε βάρος των συλληφθέντων στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο; Ωρυόταν ο υπουργός, προαναγγέλλοντας μήνυση. Καμία σχέση με τον Πατακό, που ξεμπέρδεψε εκστομίζοντας ένα «νόουαν τατσντ δεμ» όταν οι ξένοι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν αν ξυλοκοπούνταν οι πολιτικοί κρατούμενοι.

Λεπτομέρεια: Τελικά, δεν υπέπεσε στην αντίληψη μας μήνυση του Δένδια εναντίον του Γκάρντιαν. Μην πείτε πως ο υπουργός «έκανε τον Κινέζο», διότι εφεξής αυτή η έκφραση στην Ελλάδα ενδέχεται να είναι ποινικά κολάσιμη, ως «αντι-επενδυτική». Προτιμήστε την εκδοχή πως ο μεγαλόψυχος Δένδιας σκέφθηκε ότι προέχει η ελευθερία του Τύπου.

Δέκατο: Η δημοκρατία είναι λιτή και απέριττη στις εκφράσεις της, όταν προαναγγέλλει λιτότητα για το εκάστοτε νέο έτος. Αρκεί η αντιπαραβολή του υπερφίαλου Παπαδόπουλου του Δεκεμβρίου 1968 προς τον περιεκτικό Στουρνάρα, τον Δεκέμβριο του 2012.

Παπαδόπουλος: «Ολιγώτερον θα φάγωμεν, κύριοι, ολιγώτερον θα απαιτήσωμεν υπέρ ημών, ολιγώτερον θα θέσωμεν εις την τράπεζαν διά την ικανοποίησιν των ιδικών μας αναγκών (...) Αντιληφθείτε το όλοι οι Έλληνες. Δεν είναι καιρός να επιδιώξωμεν την ικανοποίησιν εις ό,τι αφορά τον ευδαιμονισμόν». Στουρνάρας: «Για πολλά χρόνια ήμασταν τζίτζικες, τώρα γινόμαστε μέρμηγκες».

Κατόπιν μάλλον πήγε για σούσι...

Τα αφεντικό τρελάθηκε!

του Καρτέσιου

Να διευκρινίσω τρία πράγματα:

α) Δεν αποκαλώ εγώ «αφεντικό» τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιος Σταυρίδης, ο οποίος δήλωσε ότι «Ο Σαμαράς είναι το πιο σκληρό αφεντικό για το οποίο έχω δουλέψει ποτέ».

β) Όταν το Κράτος πουλάει μια μονοπωλιακή επιχείρησή του, δεν καταργείται το μονοπώλιο, απλώς γίνεται ιδιωτικό.

γ) Η φάρσα της Επιτροπής Ανταγωνισμού που έχει ως στόχο τη «Διατήρηση ή αποκατάσταση της υγιούς ανταγωνιστικής δομής της αγοράς» και χρησιμοποιεί ως μέσο την «Καταπολέμηση των πρακτικών που περιορίζουν ή νοθεύουν τον ανταγωνισμό και καταλήγουν σε βλάβη....
των καταναλωτών» γίνεται ακόμη χειρότερη όταν σκεφτείς το καρτέλ των τραπεζών και πόσο αυτό λειτούργησε «υπέρ» των καταναλωτών.

Το αφεντικό, λοιπόν, πουλάει αν και στην ουσία χαρίζει. Το αφεντικό καλεί επενδυτές, όχι για να δημιουργήσουν ή να κατασκευάσουν, αλλά να πάρουν τα έτοιμα. Το θέμα είναι, ποια είναι αυτά τα έτοιμα.

Πρόκειται για υποδομές! Είτε του ΟΠΑΠ, είτε της ΔΕΗ, είτε της ΕΥΔΑΠ είτε ό,τι άλλο χαρίζεται. Υποδομές που χρυσοπληρώσαμε οι φορολογούμενοι. Υποδομές που φτιάχτηκαν και με χρήματα της Ε.Ε., τα οποία αντιστοιχούσαν ξεχωριστά στον κάθε πολίτη αυτής της χώρας.

Υποδομές που επίσης χρυσοπληρώσαμε, είναι τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και οι δρόμοι. Κι αυτά πωλούνται ή μάλλον χαρίζονται. Δεν ξέρω σε ποιους. Ούτε θα μάθουμε. Μπροστά θα υπάρχει πάντα ένα ελληνικό όνομα για βιτρίνα κι από πίσω διάφορα funds που δεν ξέρουμε ούτε σε ποιον ανήκουν, ούτε την αξιοπιστία τους. Βασικά, το πρόβλημα είναι ότι όταν παρατήσουν ρημαγμένες μια μέρα τις υποδομές που χρυσοπληρώσαμε, δε θα υπάρχει κάποιος να του ζητηθούν ευθύνες. Απλώς θα κληθούμε να ξαναχρυσοπληρώσουμε τις υποδομές για να έχουμε νερό να πιούμε.

Θα μου πείτε «και τι έγινε που ξέρουμε τον ιδιοκτήτη του ΟΤΕ;». Θα σας πω «σωστό κι αυτό». Μήπως δεν εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις υποδομές που εμείς είχαμε χρυσοπληρώσει για να δημιουργηθούν; Όλα τ’ αφεντικά σε αυτή τη χώρα ήταν πάντα τρελά και μοίραζαν με το άλλοθι της κατάργησης του μονοπωλίου. Καμία διαφωνία ως προς αυτό.

Έτσι δε χαρίστηκε η Ολυμπιακή; Είδατε εσείς κάποιο μονοπώλιο να καταργείται; Ένα ιδιότυπο καρτέλ δύο αεροπορικών εταιρειών δημιουργήθηκε, το οποίο θέλει να μετατραπεί επίσημα σε μονοπώλιο, αλλά η Κομισιόν επιμένει να κρατηθούν τα προσχήματα για τα μάτια του κόσμου όπως μπορείτε να θυμηθείτε διαβάζοντας εδώ.

Όσο για τις τράπεζες, εκεί θα γίνει το μεγάλο γλέντι. Δύο πρέπει να απομείνουν. Η ALPHA και η ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Πριν εξαγοραστούν κι αυτές από κάποιο γερμανικό κολοσσό. Με δύο τράπεζες, τι ανταγωνισμός να δημιουργηθεί στα επιτόκια; Η τοκογλυφία επιτέλους θα αγιοποιηθεί και θα φορέσει το φωτοστέφανο του «υγιούς τραπεζικού τομέα».

Όλα τ’ αφεντικά της Ελλάδας ήταν τρελά. Όμως αυτό το αφεντικό είναι το πιο τρελό απ’ όλα. Θεωρεί επιτυχία του να χαρίσει ό,τι χρυσοπληρώσαμε οι πολίτες για να κατασκευαστεί. Θεωρεί επιτυχία του να δημιουργούνται ιδιωτικά μονοπώλια. Θεωρεί επιτυχία του ν’ αναρωτιέται ο Έλληνας γιατί πρέπει να πληρώνει ξανά και ξανά για να χρησιμοποιεί υποδομές που κατασκευάστηκαν με τους φόρους του.

Παρ’ όλα αυτά, καλείται να πληρώσει κι άλλους, μεγαλύτερους φόρους. Δίχως να γνωρίζει το λόγο. Δίχως να απολαμβάνει την ανταποδοτικότητα των φόρων. Γιατί, αυτό το αφεντικό είναι ταυτόχρονα και μπράβος. Αν δεν πληρώσεις, θα σου κάψει το σπίτι. Ή έστω θα στο πάρει. Δεν είναι κυβέρνηση, είναι συμμορία. Πουλάει ύδωρ και γη. Παραδίδει μεταλλεία, βαφτίζοντάς το επιτυχία ενώ τα ταυτόχρονα υποκρίνεται πως δε γνωρίζει τη σημερινή διεθνή πραγματικότητα στο χώρο.

Αυτή είναι η αλήθεια και κάθε «ναι μεν, αλλά…» είναι άλλοθι για τη σιωπή μας που γίνεται όλο και πιο συνένοχη κάθε μέρα που περνά από πάνω μας.

Τουρκική προσβολή στην Ποντιακή Γενοκτονία

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Σε μια πρωτοφανή ως προς το περιεχόμενο της ανακοίνωση το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών επικρίνει την Ελλάδα για τις εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων κάνοντας λόγο για «ρατσιστικές πρωτοβουλίες» ενώ την ίδια στιγμή τουρκική πυραυλάκατος αλώνισε τις Κυκλάδες φθάνοντας μέχρι το Σούνιο. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών με αφορμή τις εκδηλώσεις που έγιναν σε όλη την Ελλάδα, κάνει λόγο για «διαστρέβλωση της κοινής ιστορίας Ελλήνων και Τούρκων» που «δηλητηριάζει» την ελληνοτουρκική φιλία.

Επίσης, εκφράζει την ελπίδα ότι «ειρηνικές και στην ορθή κατεύθυνση  προσπάθειες στην Ελλάδα θα ξεπεράσουν αυτές τις εχθρικές κινήσεις  και θα αναχαιτίσουν  ρατσιστικές πρωτοβουλίες  που αποσκοπούν να δημιουργήσουν εχθροπάθεια από την ιστορία» καταλήγει η ανακοίνωση.

Ο (νέος) εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κούτρας σε δήλωση του  επεσήμανε ότι «η Ιστορία είναι αλήθειες και γεγονότα που ούτε ξεχνιούνται ούτε παραγράφονται  και σύσσωμος ο Ελληνισμός τιμά την μνήμη και την θυσία των Ποντίων» προσθέτοντας ότι η ιστορία και το παρελθόν δεν πρέπει να «σκιάζουν την αμοιβαία βούληση» για βελτίωση των σχέσεων των δυο χωρών.

Μετά τις χαμηλές πτήσεις των τουρκικών ελικοπτέρων πάνω από τις ελληνικές ακτές του Ανατολικού Αιγαίου και τις δεκάδες παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου επί ένα τριήμερο, χτες είχαμε και παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων από την τουρκική πυραυλάκατο «ATAK» η οποία αφού πέρασε από την Μύκονο έφτασε μέχρι το Σούνιο !

Στις 26 Μαΐου στις 7 το πρωί  η τουρκική πυραυλάκατος “ΑΤΑΚ”  που είχε βγει από το λιμάνι της Σμύρνης μπήκε στα Εθνικά Χωρικά Ύδατα μεταξύ Μυκόνου και Νάξου. Στη συνέχεια, κινήθηκε με δυτική πορεία μεταξύ Σίφνου και Σερίφου, με Βορειοανατολική πορεία, μεταξύ Κέας και Κύθνου και αφού αγνάντευε το  Σούνιο στις 14:25 το μεσημέρι βγήκε  από τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα μεταξύ Ευβοίας και Άνδρου στο στενό Καφηρέα…

Καθ΄ όλη την διάρκεια που η τουρκική πυραυλάκατος έκανε την προκλητική βόλτα στην καρδιά του Αιγαίου το παρακολουθούσαν πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού καθώς και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

 www.ethnos.gr

: http://mignatiou.com/?p=4388#ixzz2UWfVq13G

Όλη η χθεσινοβραδινή συναυλία "Ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, που ΔΕΝ θα γίνει ΠΟΤΕ"

Αγγελάκας τραγουδάει για τους προφυλακισμένους της Χαλκιδικής,Ιερισσός 25.5.2013

Αυτό που ζήσαμε εχθές ήταν μοναδικό, ανεπανάληπτο. Αυτό που μάθαμε όλο αυτό το διάστημα είναι πως η αλληλεγγύη είναι το μεγαλύτερο όπλο των λαών. Ευχαριστούμε από τα βάθη της ψυχής μας όλους τους αλληλέγγυους, τους καλλιτέχνες και τους απανταχού  συμπαραστάτες για την αλληλεγγύη τους. 

Απολαύστε την μοναδική αυτή συναυλία που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στις καρδίες μας.

Η βιντεοληψία είναι από την ομάδα Iosifsk.

Έλληνες τέκτονες ακαδημαϊκοί – Διαβάστε όλα τα ονόματα!

Το άρθρο που ακολουθεί δεν αποτελεί κάποια «συγκλονιστική» αποκάλυψη, αφού το αλιεύσαμε από την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας (δες εδώ: www.grandlodge.gr).

Ωστόσο, είναι σίγουρα αποκαλυπτικό μιας και περιέχει τη λίστα με τα ονόματα πασίγνωστων Ελλήνων διανοουμένων, για τους οποίους είμαστε όλοι υπερήφανοι, οι οποίοι υπήρξαν τέκτονες και ακαδημαϊκοί. Το αναδημοσιεύουμε ως έχει, δίχως καμία προσθήκη ή αφαίρεση από την πλευρά μας και όπως έχουμε πράξει και στο παρελθόν αφήνουμε την τελική κρίση στους αναγνώστες μας:

Ακαδημαϊκοί Έλληνες Τέκτονες

Όνειρο των Ελλήνων, ακόµα και κατά την επανάσταση του 1821 ήταν να ιδρυθεί «Ακαδηµαϊκόν Κατάστηµα» υπό την επωνυµία «Πρυτανείον» ή «Διατακτήριον».

Το όνειρο αυτό έγινε πραγµατικότητα το 1856 όταν ο τέκτων Κ. Σχινάς, καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, τότε πρεσβευτής µας στην Βιέννη, έπεισε τον µεγαλοτραπεζίτη και µαικήνα των τεχνών Σιµ. Σίνα να προσφέρει δωρεά για την ίδρυση Ακαδηµίας στην Αθήνα. Ο εθνικός ευεργέτης έδωσε άµεσα εντολή στον αρχιτέκτονα αδ.·. Θεόφιλο Χάνσεν που τότε εργαζόταν στην Βιέννη, που έκανε τα αρχιτεκτονικά σχέδια της Ακαδηµίας µε βάση τον Ιωνικό ρυθµό, ο οποίος ανέθεσε στον µαθητή του Ερνέστο Τσίλλερ την εκτέλεση του έργου.

Ο Ερν. Τσίλλερ υπήρξε τέκτων 33ου βαθµού από 1896, Μέγας Αρχιτέκτων (υπήρχε η θέση αυτή) της Μεγάλης Ανατολής το 1893 και Μέγας Ένδοξος και Κραταιός Θησαυροφύλαξ το 1896. Όντως ο Τεκτονισµός και συµµετρία του, η Βασιλική αυτή Τέχνη επέδρασε πάνω στον µεγάλο αυτόν αρχιτέκτονα. Ο Τσίλλερ πραγµατικά έδωσε όλη του την ψυχή στο οικοδόµηµα αυτό, που θεωρείται ως το ωραιότερο και µεγαλοπρεπέστερο νεοκλασικό οικοδόµηµα της υφηλίου, µπροστά στο οποίο ως άλλες δύο στήλες σοφίας έχουµε αγάλµατα του Σωκράτη και Πλάτωνα έργα του γλύπτη Λεων. Δρόση. Αλλά και η µεγάλη δυάδα ιωνικών κιόνων στην κορυφή των οποίων βρίσκονται οι θεοί φωτοδότες Σοφίας και Πνεύµατος Αθηνά και Απόλλων.

Ζωγράφος ήταν ο Christian Griepenkert (1839-1916), ο οποίος ζωγράφισε παραστάσεις κατά προτροπή του Τσίλλερ, µε θέµα την Σοφία και το Φως.

Έχουµε:

Την µητέρα του Προµηθέα Θέµιδα να προφητεύει στον υιό της την µελλοντική του µοίρα.

Τον Προµηθέα που µε την βοήθεια της Αθηνάς παίρνει την φωτιά, το Φως, την Σοφία και τις Τέχνες και τις κάνει δώρο στον άνθρωπο.

Την δηµιουργία ανθρώπου µε σκάλισµα και πλάσιµο, πάλι προµηθεϊκό στοιχείο.

Στην θύρα εισόδου απέναντι απεικονίζεται Τιτανοµαχία και η νίκη των Ολυµπίων Θεών επί των Τιτάνων, η νίκη του πνεύµατος επί της ύλης.

Τον Προµηθέα να φέρνει το Φως στους ανθρώπους.

Τον Προµηθέα δεσµώτη στον Καύκασο µε τον αετό να του κατατρώει το συκώτι.

Τον Ηρακλή να απελευθερώνει τον Προµηθέα.

Τον Προµηθέα µε την βοήθεια του Ηρακλή να ανεβαίνει στον Όλυµπο.

Το κτίριο της Ακαδηµίας του οποίου η οικοδόµηση άρχισε το 1859 παρεδόθη από τον Τσίλλερ στον πρωθυπουργό Χαρ. Τρικούπη το 1887.

Έχει σηµασία ιδιαίτερη η αίθουσα συνεδριάσεων των Αθανάτων, µία αίθουσα µε πολλά φυσικά συµβολικά στοιχεία.

Ακαδημαϊκοί Έλληνες Τέκτονες:

Αλεξανδρίδης Κάρολος (Αντεπιστέλλον µέλος 1961-1977) Γεννήθηκε το 1885 στις Σέρρες και απεβίωσε το 1977. Σπούδασε Ιατρική στην Λειψία και Μόναχο. Τακτικός καθηγητής Α’ Παθολογικής κλινικής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Συνέγραψε πολλά συγγράµµατα και έλαβε ανώτερα παράσηµα ελληνικά και ξένα. Εισήλθε στην Στ.·. Φίλιππος στις 10 Οκτωβρίου 1919.

Ανδρεάδης Ανδρέας (µέλος 1926-1935) Τρίτος τη Τάξει. Καθηγητής της Δηµόσιας Οικονοµίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών από το 1905. Γεννήθηκε το 1876 στην Κέρκυρα. Πολυσχιδής φυσιογνωµία. Πολυγραφότατος συγγραφέας. Εργάσθηκε για την αποκατάσταση των προσφύγων του 1922 και σ’ αυτόν οφείλεται η ίδρυση της προσφυγικής συνοικίας Βύρων. Το 1910 µυήθηκε στην Στ.·. Αθηνά και το 1915 υιοθετήθηκε στην Στ.·. Πυθαγόρας. Διετέλεσε Μέγας Ρήτωρ της Γαλ.·. Μεγ.·. Αν.·. της Ελλάδος και από το 1913 ενεργό µέλος του 33ου βαθµού.

Βέλτσος Γεώργιος (Αντεπιστέλλον µέλος) Γεννήθηκε το 1891. Δικηγόρος, Έφορος Ακαδηµίας Αθηνών, Πρόεδρος Αρχαιολογικής Εταιρείας, µέλος πολλών πνευµατικών ιδρυµάτων, σύµβουλος της Αντικαρκινικής Εταιρείας. Φέρει πολλά παράσηµα. Μέλος της Στ.·. Ορφεύς. Κατά το µητρώο του Υπ.·. Συµβουλίου είχε τον 32ο βαθµό (ΑΜΥΣ 2838).

Βιζουκίδης Περικλής (Αντεπιστέλλον µέλος 1951-1956) Γεννήθηκε το 1879 και απεβίωσε το 1956. Νοµικός. Μαζί µε τον Δηµ. Παπούλια και τον Πέτρο Φωτιάδη ασχολήθηκαν µε την Ιστορία του Ελληνικού Δικαίου. Το 1928 µε την ίδρυση του Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης διορίσθηκε αριστίνδην καθηγητής της Νοµικής. Επί 25 χρόνια δίδασκε στο Βερολίνο Συγκριτικό Δίκαιο. Διετέλεσε Πρύτανις του Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης το 1932. Είδε το τεκτονικό φως στην Θεσσαλονίκη πριν το 1940. Παρέστη στην κηδεία του Μεγ.·. Διδ.·. Δηµ. Παπούλια ως πρύτανις του Πανεπ. Θε/νίκης (Τεκτονικό Δελτίο 1932, σελ. 189).

Γαλάνης Δηµήτριος του Εµµανουήλ (Αντεπιστέλλον µέλος 1950-1966) Γεννήθηκε το 1882 και απεβίωσε το 1966. Υιός του ιστορικού τέκτονα ιδρυτή της Στ.·. Πυθαγόρας και του 1ου Φιλοσοφικού Εργαστηρίου. Μέγας Διδάσκαλος και Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Ε.Μ.Π. Το 1900 έφυγε στο Παρίσι. Διεθνούς φήµης ζωγράφος, χαράκτης και ξυλογράφος. Καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Παρισίων την περίοδο 1945-1952. Τακτικό µέλος της Γαλλικής Ακαδημίας από το 1945.

Γεωργαλάς Γεώργιος (πρόσεδρον µέλος 25 Ιουλίου 1939) Γεννήθηκε το 1887 στο Δερβένι Κορινθίας και απεβίωσε το 1980. Τακτικός καθηγητής της Γεωλογίας στο Πανεπισήµιο αθηνών. Διευθυντής Υπουργείου. Πολυγραφότατος συγγραφέας. Στον Τεκτονισµό µυήθηκε στην Στ.·. Ησίοδος το 1922. Αποχώρησε από αυτήν και υιοθετήθηκε στην Στ.·. Φοίνιξ Αθηνών της οποίας υπήρξε Σεβ.·. (1926-1929 και 1931-1934). Διετέλεσε ένδοξο µέλος της Μεγ.·. Στ.·. της Ελλάδος την περίοδο 1928-1933 ως Μέγας Δοκιµαστής. Συνέγραψε την Τεκτονική Εγκυκλοπαίδεια, η οποία ήταν καθαρά έργο του µε εκδότη-βοηθό τον δηµοσιογράφο Νέστορα Λάσκαρη. Από το 1935 ο ενδ.·. αδ.·. Γ. Γεωργαλάς µαζί µε τον ενδ.·. αδ.·. Ν. Καρβούνη αποχωρούν από την αδελφότητα. Έλαβε τον βαθµό του Διδ.·. το 1923 και τον 18ο βαθµό στις 5 Φεβρουαρίου 1927, σύµφωνα µε τα αρχεία του Υπάτου Συµβουλίου.

Εµµανουήλ Εµµανουήλ (µέλος 1926-1972) Ανήκει στην Πρώτη Τάξη. Γεννήθηκε το 1886 και απεβίωσε το 1972. Χηµικός – φαρµακολόγος, καθηγητής από το 1921 της Φαρµακευτικής Χηµείας, Πρύτανις του Πανεπιστηµίου Αθηνών το 1949. Οµότιµος καθηγητής της Φυσικοµαθηµατικής του Πανεπιστηµίου Αθηνών από το 1951. Μέλος της Στ. Σκενδέρµπεης από τις 26.05.1922.

Θεοχάρης Περικλής (µέλος 1973-1999) Γεννήθηκε το 1921 και απεβίωσε το 1999. Μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος του Ε.Μ.Π. Καθηγητής εργαστηρίου Αντοχής Υλικών του Ε.Μ.Π. από το 1960. Καθηγητής Πανεπιστηµίου Πενσυλβανίας και Φράιµπουργκ. Πρύτανις Ε.Μ.Π. το 1974. Υφυπουργός Παιδείας το 1974. Πρόεδρος της Ακαδηµίας το 1982. Το 1972 µυήθηκε στην Στ.·. Εταιρεία των Φιλικών. Τον Φεβρυάριο 1973 του απενεµήθησαν οι βαθµοί του Ετ.·. και Διδ.·..

Καββαδίας Αλέξανδρος του Παναγιώτη (Αντεπιστέλλον µέλος) Γεννήθηκε το 1884 και απεβίωσε το 1971. Ιατρός, σπούδασε στην Γαλλία, Γερµανία, Αγγλία. Στους Βαλκανικούς Πολέµους και στον α’ Παγκόσµιο Πόλεµο είχε αναλάβει ανωτέρα στρατιωτική υπηρεσία σαν υγειονοµικός και την διεύθυνση του Νοσοκοµείου Χολεριώντων. Διευθυντής του Ευαγγελισµού. Το 1932 εξελέγη καθηγητής Φυσιοθεραπείας στο Πανεπιστήµιο του Λονδίνου, το 1934 έγινε πρόεδρος της Βασιλικής Ιατρικής Εταιρείας, το 1949 επίτιµος καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Το 1968 ο Μεγ.·. Διδ.·. αδ.·. Αλ. Τζατζόπουλος τον ευχαρίστησε διότι δώρισε στην Τεκτονική Βιβλιοθήκη 51 βιβλία.

Καλιτσουνάκης Ι. (µέλος 1926-1966) Ανήκει στην Δευτέρα Τάξη. Καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών στην Αρχαία Ελληνική Φιλολογία. Γεννήθηκε το 1876 και απεβίωσε το 1966. Το 1947 διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδηµίας. Μέλος της Στ.·. Θέµις Αθηνών µαζί µε τον αδελφό του Δηµ. Καλιτσουνάκη (1888-1977 καθηγητή της Πολιτικής Οικονοµίας της ΑΣΟΕΕ.

Καµπούρογλους Δηµ. (µέλος 1927-1942) Πρόεδρος της Ακαδηµίας το 1934. Λογοτέχνης ιστοριοδίφης. Γεννήθηκε το 1852 και απεβίωσε το 1942, διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Μέλος της Στ.·. Αττικός Αστήρ από το 1901, ανήλθε στον 33ο βαθµό και το 1912 έγινε ενεργό µέλος του Υπάτου Συµβουλίου. Έγραψε το µεγαλειώδες έργο “Η Ιστορία της πόλεως των Αθηνών” και πολλά άλλα γύρω από την ιστορία της Αθήνας.

Κασιµάτης Γρηγόριος (µέλος 1968-1987) Γεννήθηκε το 1906 και απεβίωσε το 1987. Πρόεδρος της Ακαδηµίας το 1972. Καθηγητής Αστικού και Εργατικού Δικαίου της Νοµικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Επίσης υπήρξε τακτικός καθηγητής του Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης, καθηγητής της Παντείου και το 1959 της Ανωτάτης Βιοµηχανικής. Ως πολιτικός διετέλεσε υπουργός σε πολλά Υπουργεία επί διαφόρων κυβερνήσεων από το 1935. Μυήθηκε στην Στ.·. Φως Θεσσαλονίκης περί το 1932 όταν δίδασκε ως υφηγητής στο Πανεπιστήµιο. Υπάρχει τεκτονικό διαβατήριο της Στ.·. Φως Νο 261, µε ηµεροµηνία 3 Ιουνίου 1934.

Κόκκινος Διονύσιος (µέλος 1927-1942) Γεννήθηκε το 1884 και απεβίωσε το 1967, ιστορικός και λογοτέχνης, συνέγραψε την δωδεκάτοµη Ιστορία της Επαναστάσεως του 1821. Μυήθηκε στην Στ.·. Σκενδέρµπεης στις 4 Ιουνίου 1931.

Κοτζιάς Γεώργιος του Κωνσταντίνου (Αντεπιστέλλον µέλος 1971-1977) Γεννήθηκε το 1918 και απεβίωσε το 1977. Καθηγητής Νευροφυσιολογίας του Πανεπιστηµίου Κολούµπια. Μέλος της Αµερικανικής Ακαδηµίας Επιστηµών. Από τις µεγάλες ιατρικές µορφές του αιώνα. Ειδικός καρκινολόγος µε πολλές εργασίες και µεθόδους. Υιός του τέκτονα Κων. Κοτζιά της Στ. Ησίοδος, Υπουργού και Δηµάρχου Αθηναίων (1892-1951), ο παππούς του Γεωργ. Κοτζιάς γεννηθείς το 1854 υπήρξε µέλος της Στ.·. Αθηνά από το 1896, Αρ. Μητρ. Υπάτου Συµβουλίου 29.

Κουρεµένος Βασίλειος (µέλος 1926-1957) Ο αρχιτέκτων Βασ. Κουρεµένος 1857-1957, γεννήθηκε στην Ήπειρο, όπου µαθήτευσε (Δέλβινο 1882-87, Ιωάννινα 1887-88) και στο Παρίσι (Λύκειο Condorcet 1889-1892). ακολούθως σπούδασε Αρχιτεκτονική 1892-1905 στο περίφηµο Σχολείον Καλών Τεχνών. Έργα του ζωγραφικής και γλυπτικής πρωτοπαρουσίασε στο Παρίσι (1895-97). Το 1900 µετέχει στην Διεθνή Έκθεση Παρισίων, όπου εργάζεται ως το 1910. και έλαβε πολλά βραβεία. Στο Δουβλίνο επίσης έκανε το µνηµείο της βασίλισσας Βικτωρίας. Το 1917-1919 εργάζεται ως αρχιτέκτων του Υπ. Συγκοινωνιών. Το 1925-28 εκλέγεται καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στο Ε.Μ.Π. Το 1920 Διευθυντής στις Τεχν. Υπηρεσίες. Το 1926 εκλέγεται ιδρυτικό µέλος της Ακαδηµίας Αθηνών στον τοµέα των καλών τεχνών.

Τιµήθηκε µε τον Ταξιάρχη του Φοίνικος και το παράσηµο Λεγεώνος της Τιµής της Γαλλίας. Έργα του κοσµούν την Αθήνα. Μυήθηκε στην Στ.·. Αρµονία 1919, ιδρυτικό µέλος της Στ.·. Βυζάντιον (Ελεονόµος 1922-23).

Κριµπάς Βασίλειος (µέλος 1960-1965) Γεννήθηκε το 1891 και απεβίωσε το 1965. Καθηγητής της Ανωτάτης Γεωπονικιής Σχολής από το 1930. Πρύτανις επί σειρά ετών, Γενικός Γραµµατέας του Υπουργείου Γεωργίας. Καθηγητής επίσης και του Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης το 1941. Μέλος ελληνικών και ξένων επιστηµονικών οργανισµών. Μυήθηκε στην Στ.·. Σκενδέρµπεης στις 23 Ιανουαρίου 1918. Το 1918 ίδρυσε την Στ.·. Ορφεύς της οποίας υπήρξε πρώτος Σεβ. επί σειρά ετών. Μεγάλος Γραµµατέας της Μεγ.·. Στ.·. της Ελλάδος την περίοδο 1931-1936. Το 1938 έγινε επιτ.·. Σεβ.·. της Στ.·. Φίλιππος. Από το 1935 ενεργό µέλος του Υπάτου Συµβουλίου του 33ου βαθµού. Το 1950 εξελέγη Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης έως το 1964.

Κυριάκος Γεώργιος (µέλος 1934-1954) Γεννήθηκε το 1862 και απεβίωσε το 1954. Γεωπόνος ειδικός στην αµπελουργία και την οινοποιία. Υπουργός Γεωργίας την περίοδο 1936-1941. Μυήθηκε στην Στ.·. Πυθαγόρας στις 13 Οκτωβρίου 1895 και ανήλθε στον βαθµό του Διδ.·..

Κωνσταντινίδης Χρυσόστοµος (Αιµίλιος) (Αντεπιστέλλον µέλος) Γεννήθηκε το 1921 στο Σκουτάρι Κωνσταντινουπόλεως. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Χάλκης, διδάκτορας των Πανεπιστηµίων Ρώµης και Στρασβούργου. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Χάλκης την περίοδο 1951-1971. Το 1961 τιτουλάριος επίσκοπος Μύρων. Το 1991 Μητροπολίτης Γέρων Εφέσου. Πρόεδρος των Διασκέψεων Ρόδου και Ζαµπελό Γενεύης. Αντιπρόεδρος του Παγκοσµίου Συµβουλίου Εκκλησιών. Καθηγητής Θεολογικών Σχολών. Διδάκτωρ Πανεπιστηµίου. Μέλος της Διεθνούς Ακαδηµίας Θρησκευτικών Επιστηµών. Μέλος της Στ.·. Αρµονία. Μέλος του Υπάτου Συµβουλίου του 33ου βαθµού δια την Ελλάδα. Απεβίωσε το 2006.

Μαριδάκης Γεώργιος (µέλος 1941-1979) Γεννήθηκε το 1890 και απεβίωσε το 1979. Καθηγητής του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου της Νοµικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Πρύτανις του Πανεπιστηµίου (1957-1958). Μέλος της επιτροπής συντάξεως του Αστικού Δικαίου. Ειδικός περί το Ναυτικό Δίκαιο. Συνέγραψε πολλές µελέτες. Το 1951 διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδηµίας Αθηνών. Υπήρξε µέλος της Στ.·. Θέµις Αθηνών, συµβολικής Στοάς που τα µέλη της ήσαν µόνο νοµικοί και µέλος του Συµβ.·. Αξ.·.. Γίνεται περί αυτού µνεία στα πεπραγµένα της Μεγ.·. Στ.·. στο Τεκτονικό Δελτίο 1935, σελ. 19, ως επίσης και του ετέρου ακαδηµαϊκού αδ. Κων. Τριανταφυλλόπουλου.

Μιχαηλίδης – Νουάρος Γεώργιος (µέλος 1974-2002) Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Υπήρξε τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης το 1947. Την περίοδο 1960-1974 πάλι καθηγητής του Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήµιο Αθηνών. Είναι υιός του ενδ.·. αδ.·. Μιχαήλ Μιχαηλίδου – Νουάρου (1879-1954) επί χρόνια Σεβ.·. της Στ.·. Ιωνία, τακτικού τέκτονος, πολυγραφότατου ανώτερου εκπειδευτικού. Ο αδελφός του Ανδρέας Μιχαηλίδης – Νουάρος, καθηγητής του Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης υπήρξε τέκτων της Στ.·. Ιωνία ως και ο ίδιος από του 1956. Απεβίωσε το 2002.

Ξυγγόπουλος Ανδρέας (µέλος 1966-1979) Γεννήθηκε το 1891 στην Αθηνα και απεβίωσε το 1979. Σπουδάζει φιλολογία στο Πανεπ. Αθηνών και στην Γαλλία. Το 1920-1940 υπήρξε έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, εξελέγη το 1940 τακτικός καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο πανεπ. Θεσ/νίκης. Το 1966 εξελέγη τακτικό µέλος της Ακαδηµίας Αθηνών. Βαθειά θρησκευόµενος προσέφερε πολλά µε µελέτες Χριστιανικών ναών των Αθηνών και της Θεσ/νίκης. Στον Τεκτονισµό µυήθηκε στην Στ.·. Φοίνιξ 59 Θεσσαλονίκης.

Παπαϊωάννου Κωνσταντίνος (µέλος 1960-1979) Γεννήθηκε το 1899 και απεβίωσε το 1979. Μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος. Οµότιµος καθηγητής του Ε.Μ.Π. και του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Καθηγητής Μηχανολογίας Φυσικοµαθηµατικής Σχολής Πανεπιστηµίου την περίοδο 1943-1947, καθηγητής Θεωρητικής και Εφηρµοσµένης Μηχανικής το 1947, καθηγητής Μηχανικής Ε.Μ.Π. το 1950. Πρύτανις του Πανεπιστηµίου Αθηνών την περίοδο 1964-1965. Τέκτων από το 1932 σύµφωνα µε το περιοδικό Πυθαγόρας 1932, σελ. 141, µέλος της Στ.·. Ορφεύς Αθηνών, έγινε Διδ.·. το 1933. Σεβ.·. την περίοδο 1949-1952. Το 1968 έλαβε τον 32ο βαθµό, σύµφωνα µε τα αρχεία του Υπάτου Συµβουλίου.

Παπανούτσος Ευάγγελος (µέλος 1980-1982) Γεννήθηκε το 1900 και απεβίωσε το 1982. Σπούδασε Θεολόγος στο Πανεπιστήµιο Αθηνών, διδάκτωρ Φιλοσοφίας Πανεπιστηµίου Τυβίγγης, καθηγητής στην Αλεξάνδρεια το 1920 όπου µυήθηκε στην Στ.·. Μέγας Αλέξανδρος (πηγή αδ.·. Σπυρ. Καµαλάκης). Διευθυντής Παιδαγωγικών Ακαδηµιών, Γεν. Γραµµατεύς Υπουργείου Παιδείας, αναµορφωτής της Παιδείας, µε την εκπαιδευτική µεταρρύθµιση του Γεωργίου Παπανδρέου το 1964. Ακαδηµαϊκός έγινε το 1980.

Παπούλιας Δηµήτριος (µέλος 1926-1932) Καθηγητής του Ρωµαϊκού και Αστικού Δικαίου (1911-1932) στο Πανεπιστήµιο Αθηνών και πρύτανις του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Πρόεδρος του Ευαγγελισµού, ιδρυτής της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Παγκοσµίου φήµης νοµοµαθής. Συνέταξε τον Κανονισµό της Μεγ.·. Αν.·. της Ελλάδος και συνέδραµε µε το κύρος του στην αναγνώριση του Τεκτονικού Ιδρύµατος στην Πολιτεία. Στον Τεκτονισµό εισήλθε το 1925 στην Στ.·. Ορφεύς. Ανήλθε τάχιστα στις τάξεις του Τεκτονισµού, ένδοξο µέλος το 1928, Μεγ.·. Διδάσκαλος το 1930 και λίγο προ του θανάτου του έγινε ενεργό µέλος του 33ου βαθµού (1932).

Πατριαρχέας Παναγιώτης (Αντεπίστελλον µέλος) Καθηγητής της Φιλοσοφίας στο πανεπιστήµιο Αθηνών, διευθυντής της Ακαδηµίας Αθηνών του τµήµατος Μεσαιωνικών Ερευνών. Μέλος της Στ.·. Σκενδέρµπεης από το 1930.

Πικιώνης Δηµήτριος (µέλος 1966-1968) Γεννήθηκε το 1887 στον Πειραιά. Εξάδελφος του ποιητή Λάµπρου Πορφύρα (Σύψωµος) µέλους της Στ. Μιαούλης, πολιτικός µηχανικός του Ε.Μ.Π. (1904-1908). Σπουδάζει γλυπτική, ζωγραφική στο Μόναχο, αρχιτεκτονική στο Παρίσι (Ecole des Beaux Arts), φίλος του µεγάλου ζωγράφου αδ.·. Παρθένη. Γνώρισε από κοντά τον µεγάλο ροµαντικό αδ.·. Περ. Γιαννόπουλο. Από το 1921 επιµελητής στο Πολυτεχνείο στην Κλασσική και Μεσαιωνική Αρχιτεκτονική. Το 1925 γίνεται καθηγητής. Άνθρωπος βαθειά µυσταγωγηµένος, λάτρης της φύσεως, ακολουθούσε και δίδασκε πολλές φορές στον Τ.Ο.Ε., σχεδίαζε τα κτίριά του σύµφωνα µε την λαϊκή µας παράδοση, αφού “ο Δηµ. Πικιώνης υπήρξε για την αρχιτεκτονική ότι ο Σολωµός για την ποίηση” όπως υποστηριζόταν.

Το 1928, όταν η Μεγ.·. Ανατ.·. της Ελλάδος αγόρασε το οικόπεδο µε το τότε κτίριο του σηµερινού Μεγάρου των Αθηνών, ο ενδ.·. αδ.·. Αντ. Ανδριανόπουλος, Πολιτικός Μηχανικός, κατόπιν εγκρίσεως του Συµβ.·. της Μεγ.·. Ανατ.·. κατήργησε όλες τις πολυµελείς επιτροπές για την διαµόρφωση του κτιρίου και ανέθεσε την µελέτη στους Ιωαν. Θεοχαρόπουλο, Γ. Βαγιανό και Δηµ. Πικιώνη, καθηγητή της Φιλοσοφίας της Τέχνης του Ε.Μ.Π. (Τεκτονικό Δελτίο 1929, σελ. 70).

Πολίτης Νικ. (µέλος 1926-1942) Γεννήθηκε το 1872 και απεβίωσε το 1942. Καθηγητής του Δηµόσιου Δικαίου στο Πανεπιστήµιο Παρισίων (1910-1914), στο Πανεπιστήµιο του Αιξ (1898-1903), το Πανεπιστήµιο Πουατιέ (1903-1910). Διεθνολόγος, διπλωµάτης, εκλήθη υπό του Ελευθ. Βενιζέλου το 1914 και ανέλαβε τις διπλωµατικές υπηρεσίες της Ελλάδος. Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην Κοινωνία των Εθνών και άλλων διεθνών οργανισµών. Πρεσβευτής της Ελλάδος στην Γαλλία, διετέλεσε πολλές φορές υπουργός Εξωτερικών. Περί της τεκτονικής του ιδιότητος αναφέρει ο Μεγ.·. Διδ.·. Αλέξ. Τζαζόπουλος στο τεκτ.·. Δελτίο του 1968, σελ. 41.

Ρεµούνδος Γεώργιος (µέλος 1926-1928) Γεννήθηκε το 1878. Μαθηµατικός που σπούδασε στο Πανεπιστήµιο Αθηνών, διδάκτωρ του Πανεπιστηµίου Παρισίων. Καθηγητής το 1911 της Ανωτέρας Μαθηµατικής Αναλύσεως του Πανεπιστηµίου Αθηνών, το 1916, τακτικός καθηγητής του Πολυτεχνείου και επίσης καθηγητής της ΑΣΟΕΕ. Ιδρυτής της Ελληνικής Μαθηµατικής Εταιρείας. Μέλος της Ακαδηµίας Αθηνών από συστάσεώς της, αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην Κοινωνία των Εθνών. Συνέγραψε πολλές µελέτες για την µαθηµατική ανάλυση, την θεωρία συναρτήσεων και εξισώσεων. Στις 10 Μαρτίου 1908 ιδρύθηκε στον Πειραιά η Στ.·. Σαλαµίς. Η ζωή της δεν διήρκεσε πολύ. Ο µοναδικός Σεβ.·. ήταν ο Γεωρ. Ρεµούνδος.

Σκίπης Σωτήριος (µέλος 1945-1952) Πολυγραφότατος ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε το 1881 και απεβίωσε το 1952. Μυήθηκε στην Στ.·. Φοίνιξ Αθηνών από 31.03.1924.

Τερζάκης Άγγελος (µέλος 1974-1979) (1907-1979). Γεννήθηκε στο Ναύπλιον το 1907, σπούδασε νοµικά στο Πανεπιστήµιο Αθηνών, ασχολήθηκε µε την λογοτεχνία και το θέατρο. Από το 1937 υπηρετεί στο Εθνικό Θέατρο ως γραµµατέας, διευθυντής Δραµατολογίας, καλλιτεχνικός διευθυντής και Γεν. Διευθυντής (1943-44). Το 1949 διδάσκει ως καθηγητής Δραµατουργίας και Ιστορίας του Θεάτρου στην Δραµατική Σχολή.

Συνεργάτης εφηµερίδων. Τιµήθηκε µε πολλές διακρίσεις και παράσηµα. Το 1974 εξελέγη τακτικό µέλος της Ακαδηµίας Αθηνών µέχρι το θάνατό του το 1979. Υπήρξε µέλος της Στ.·. Ακρόπολις Αθηνών.

Τριανταφυλλόπουλος Κωνσταντίνος (µέλος 1933-1966) Γεννήθηκε το 1881 και απεβίωσε το 1966. Πρόεδρος της Ακαδηµίας το 1948. Νοµοδιδάσκαλος τακτικός καθηγητής του Ρωµαϊκού Δικαίου από το 1918 του Πανεπιστηµίου αθηνών, υπουργός Δικαιοσύνης το 1926 και 1932, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας. Μαζί µε τον Αλεξ. Παπαναστασίου ίδρυσαν την Κοινωνιολογική Εταιρεία. Περί της τεκτονικής του ιδιότητας αναφέρει το Τεκτονικό Δελτίο 1932, σελ. 131 και τα πρακτικά της Μεγ.·. Στ.·. του 1935, σελ. 19. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ήταν µέλος της Στ.·. Θέµις.

Φιλιππίδης Χρύσανθος (µέλος 1939-1949) Ο εκ Τραπεζούντος Μητροπολίτης, αρχιεπίσκοπος Αθηνών την περίοδο 1938-1941. Γεννήθηκε το 1881 και απεβίωσε το 1949. Μεγάλη µορφή της Ιεραρχίας και του Έθνους. Μυήθηκε το 1921 στην Στ.·. Renaissanse Κωνσταντινουπόλεως µαζί µε τον Μητροπολίτη Σάµου Ειρηναίο.

Πού πήγες ξυπόλυτος στα αγκάθια του Αζερμπαϊτζάν, Αντώνη;

http://mignatiou.com/

Του ΠΑΜΠΟΥ Σ. ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΗ

Για τους μεξικανούς ακτιβιστές, τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της χώρας, τις εκεί και στις ΗΠΑ κοινότητες των Αρμενίων καθώς και τις αντικαθεστωτικές οργανώσεις αμερικανοαζέρων, λίγες βδομάδες ήταν αρκετές για να στείλουν στα αζήτητα της Ιστορίας το άγαλμα του δικτάτορα Χεϋντάρ Αλίγεφ, πατέρα του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Ιλχαμ Αλίγεφ, που επισκέφτηκε πρόσφατα ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς για να διαπραγματευτεί μαζί του θέματα ενέργειας.

Μαζί με τον πατέρα Αλίγιεφ, οι μεξικανοί αποκαθήλωσαν και έναν τεράστιο μαρμάρινο χάρτη του Αζερμπαϊτζάν που είχε για φόντο το άγαλμα, στον οποίο οι ανιστόρητες αρχές της καθ’ όλα συμπαθούς λατινοαμερικάνικης χώρας δεν είχαν αντιληφθεί πως εκεί οι αζέροι τους «είχαν βάλει γκολ από τα αποδυτήρια» εμφανίζοντας ως έδαφος του Αζερμπαϊτζάν την ανεξάρτητη αρμένικη επαρχία Ναγκόρνο Καραμπάχ, που έχουν αιματοκυλήσει και διεκδικούν με τη βία χρόνια τώρα.

Ανάλογη μεταχείριση είχε και μνημείο του Χαϋντάρ Αλίγιεφ στην πόλη Niagara-on-the-Lake του  Καναδά, για τους ίδιους λόγους που πρόβαλαν οι μεξικανοί ακτιβιστές. Και το αξιοσημείωτο: Στην ίδια λεωφόρο που επιχείρησαν οι αζέροι να  εγκαταστήσουν το μνημείο του πρώην ανώτατου στελέχους της ΚGB, – και το πέτυχαν για λίγες εβδομάδες-  τιμούνται με μνημεία οι Λίνκολ, Γκάντι και Μάρτιν Λούθερ Κίγκ…

Στα πλαίσια συμφωνιών οικονομικής, πολιτικής, ενεργειακής και πολιτιστικής συνεργασίας που υπέγραψε με το Μεξικό ο σημερινός Πρόεδρος Ισχάν Αλίγιεφ, συνεχιστής του έργου της δυναστείας που ίδρυσε ο πατέρας του, με το πρόσχημα συμβολής στο εξωραϊστικό έργο των δημοτικών αρχών της πρωτεύουσας, προβλεπόταν και διαμόρφωση  μικρού πάρκου στη σημαντικότερη λεωφόρο της Πόλης του Μεξικού Paseo de la Reforma στο οποίο θα εγκαθιστούσαν το άγαλμα του. Χρηματοδότης του όλου έργου που στοίχησε 5.5 εκ. δολάρια ήταν  η αζέρικη κυβέρνηση.

Βέβαια, προς το παρόν, μετά την αποκαθήλωση του πατέρα Αλίγιεφ, δεν έχει γίνει γνωστό αν έχουν υλοποιηθεί οι απειλές του πρέσβη του Αζερμπαϊτζάν στο Μεξικό Ιλγκάρ Μουχτάροφ ότι θα ακυρωθούν οι αζέρικες επενδύσεις ύψους 4 δις δολαρίων και θα κλείσει η εκεί πρεσβεία της χώρας του. Ωστόσο, έδειξε τον υπεύθυνο του «προβλήματος»: Πίσω από όλη αυτή την κίνηση στο Μεξικό είναι το πανίσχυρο λόμπυ των Αρμενίων», είπε στους ΝΥΤ.

Χώρες της Ασίας αλλά και της ανατολικής Ευρώπης, όπως π.χ. η Σερβία, η Τουρκία, η Ρουμανία, η Γεωργία κ.α., φιλοξενούν τέτοια μνημεία που, ανάλογά τους, συναντά κανείς σε 41 τουλάχιστον πόλεις του Αζερμπαϊτζάν, (μόνο στο Μπακού υπάρχουν πέντε…) όσο κι αν ο συνεχιστής της δυναστείας των Αλίγιεφ, παρασημοφορημένος από τη Βουλή των Ελλήνων και συνομιλητής του Αντώνη Σαμαρά, Ιλχάμ Αλίγιεφ αρνείται πως έχει επιδοθεί σε εκστρατεία θεοποίησης του πατέρα και προκατόχου του στην εξουσία.

Ως προς τον ίδιο τον Ιλχάμ Αλίγιεφ, τα WikiLeaks, αποκάλυψαν έγγραφο του 2010 της Αμερικανικής Πρεσβείας στο Αζερμπαϊτζάν, όπου γινόταν ξεκάθαρη ταύτιση του με αρχηγό εγκληματικής μαφιόζικης σπείρας.

Επί πλέον, δεν έχει περάσει ούτε εξάμηνο από τότε που η οργάνωση  «Transparency International» χαρακτήρισε την κυβέρνηση του ως  μια από τις πιο διεφθαρμένες σε παγκόσμιο επίπεδο, προειδοποιώντας τους ενδεχόμενους ξένους επενδυτές και συνομιλητές της για το τι μπορεί να αντιμετωπίσουν εκεί. Κι ακόμα, ο φιλόξενος οικοδεσπότης και συνομιλητής του Αντώνη Σαμαρά  καταγράφεται από το «Organized Crime and Corruption Reporting Project» (OCCRP) ως το πρόσωπο του έτους 2012 (κάτι που ισοδυναμεί με ανακήρυξή του σε προσωποποίηση της διαφθοράς),  με βάση «καλά τεκμηριωμένες αποδείξεις» οι οποίες αποκάλυψαν ότι «η οικογένειά του κατέχει μυστικά μερίδια στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας που περιλαμβάνουν τράπεζες, κατασκευαστικές εταιρίες, χρυσωρυχεία και τηλεφωνικές εταιρίες».

Έχοντας υπ’ όψη τις επικρίσεις της τρικομματικής κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά για το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στη Λατινική Αμερική, όπου μάλλον επιτυχώς επιχείρησε να πείσει για την αξιοπιστία του κόμματός του ως ενδεχόμενης διαδόχου κατάστασης στη διακυβέρνηση  της Ελλάδας, είναι ανάγκη να ψάξει κανείς τα κίνητρα του Πρωθυπουργού, όχι μόνο για να συναντήσει ένα δικτάτορα όπως ο Ιλχάμ Αλίγιεφ, αλλά και να συζητήσει μαζί του θέματα τόσο στρατηγικά και γεωπολιτικά ευαίσθητα όπως το ενεργειακό.

Και μάλιστα, όταν από την πρωθυπουργική ακολουθία διέρρεαν πως «ναι μεν ο κ. Σαμαράς είχε μια καλή συνάντηση με τον κ. Αλίγιεφ, αλλά δεν κατόρθωσε να αποσπάσει πειστικές απαντήσεις για το αζέρικο ενδιαφέρον σχετικά με τη ΔΕΣΦΑ, ΔΕΗ και αγωγούς». Με άλλα λόγια η παρουσία του στο Μπακού ελάχιστα διέφερε από την επίσκεψη ενός αποτυχημένου πλασιέ, που όμως,κατ’ επέκταση, αντανακλά και στην εικόνα της Ελλάδας…

Μήπως τα θέματα φερεγγυότητας του Αζερμπαϊτζάν ως εταίρου, δεν τον απασχόλησαν, οι διεθνείς απόψεις για τον συνομιλητή του τον άφησαν  αδιάφορο ή άραγε εκτελούσε κάποιου τρίτου επιθυμίες; Ή, μήπως, γι αυτόν είναι αμελητέα η εκλογική δύναμη των ελλήνων αρμενικής καταγωγής. Είναι κι αυτή μια πιθανότητα…

Μπορεί να μην αργήσουμε να έχουμε απάντηση σ’ αυτά… Ίσως όμως ένα άγαλμα του πατέρα του σημερινού δικτάτορα του Αζερμπαϊτζάν στη μέση ενός πολυπεριποιημένου κήπου κάπου στο κέντρο της Αθήνας, «δαπάναις» του αζέρικου λαού -των εταιρειών πετρελαίου, δηλαδή- μας διαφωτίσει σχετικά.

Διαδηλωτές εκπρόσωποι οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπροστά στον «Κεμαλ Αττατουρκ του Αζερμπαϊτζάν». Πρώτος από τα δεξιά ο ελληνικής (μικρασιατικής) καταγωγής σημαντικός  συγγραφέας μεξικανός Ομέρο Αριτζής. Στο πανό καλούν το δήμαρχο και τον υπουργό Χωροταξίας-Περιβάλλοντος «διώξτε τον δικτάτορα».

Read more: http://mignatiou.com/?p=4315#ixzz2UNgCx8v3

Σεραφείμ: Τάγμα σατανιστών με παγανιστικές και αποκρυφιστικές ιδεολογικές απαρχές η Χρυσή Αυγή

Νέα επίθεση εναντίον της Χρυσής Αυγής εξαπέλυσε ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, προσάπτοντας στο ακροδεξιό κόμμα παγανιστικές και αποκρυφιστικές ιδεολογικές απαρχές...

που σήμερα έχουν ενδυθεί με τον «μανδύα του ναζιστικού συστήματος». Μιλώντας στη ΝΕΤ, ο μητροπολίτης Πειραιώς είπε ότι η Χρυσή Αυγή είναι τάγμα του σατανισμού και του παγανισμού, ωστόσο, όπως δήλωσε δεν θεωρεί πως είναι εκτός συνταγματικού πεδίου, καθώς «έχει εκλεγεί από περίπου 400.000 συνέλληνές μας».



Σύμφωνα με τον κ. Σεραφείμ, «ο δήθεν εθνικισμός τους είναι στην ουσία μια μορφή επιβιώσεως του ναζισμού» και «ο αληθής όρος είναι ο “εθνισμός”, που σημαίνει αγάπη προς την πατρίδα χωρίς το μίσος προς τους άλλους».

Ο κ. Σεραφείμ επεσήμανε ακόμη ότι η Χ.Α. ξεκίνησε το 1985 «από ένα ιδεολόγημα το οποίο δεν έχει αποκρύψει» ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος.
«Ο ίδιος το γράφει στον πρόλογο του βιβλίου του Οδυσσέα Πατεράκη "Το αστραφτερό σκοτάδι του Εωσφόρου", όπου εκεί αναφέρεται στον αποκρυφιστή και μεγάλο ποιητή βέβαια, τον περίφημο Γουίλιαμ Γέιτς.

Αυτός, μαζί με άλλους, είχαν συγκροτήσει τότε, τον 19ο αιώνα βέβαια, τον περίφημο ερμητικό τάγμα "Χρυσή Αυγή". Μέλος αυτού του τάγματος υπήρξε ο σατανιστής, αποκρυφιστής, Μαύρος Μάγος, ο Αλιστερ Κρόουλι» ανέφερε ο μητροπολίτης και πρόσθεσε πως πρόκειται για «ένα ιδεολόγημα που αναβιώνει στους καιρούς μας τον παγανισμό, τον αποκρυφισμό και βέβαια όλα αυτά ενδύονται με τον μανδύα του ναζιστικού συστήματος, δηλαδή έχουν μια στρατιωτική οργάνωση και ένα ιδεολόγημα προβάλλουν, τον εθνικισμό».

Όσον αφορά στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, ο κ. Σεραφείμ είπε πως «ο κόσμος που έχει απηυδήσει από την ανυπαρξία του κράτους έρχεται και εντάσσεται σε αυτά τα συστήματα, χωρίς να πιστεύει αυτά τα οποία εκείνοι έχουν κατά νου» και όπως σημειώνει «εκείνοι το εκμεταλλεύονται».