ΑΣΤΡΑΨΕ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΗΞΕ Ο Ν.ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Μισθοί ... Ινδοκίνας μέσω ... Γερμανίας (και συνθήκες Αφρικής)

Γράφει: Ο Νίκος Μπογιόπουλος

 Μας φέρονται σαν σε λαό «ιθαγενών».
Λες και οι Ελληνες από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ (για να μην πάμε πιο πίσω) δεν έχουν ξανακούσει ούτε έχουν ξαναδεί πολυεθνική.
Λες και στην Ελλάδα, πριν ο λαός γευτεί τις αγαθές υπηρεσίες του Βενιζέλου, δεν ξέραμε τίποτα: Ούτε από γαλλική «Πεσινέ», ούτε από αμερικανική «Ούλεν».
Λες και περιμέναμε τον Παπακωνσταντίνου και τον Παμπούκη για να μάθουμε και να γευτούμε την προσφορά των μονοπωλίων:
Από «Ζήμενς» και «Τίσεν» μέχρι «Κόκα Κόλα» και κάθε λογής «αδελφή του πετρελαίου».
Απευθύνονται στο ελληνικό λαό σαν σε χαχόλο.
Που πρέπει να τους δοξολογεί γιατί δίπλα στις άλλες πολυεθνικές, σ' αυτές που ήδη θησαυρίζουν στην Ελλάδα (στην Ελλάδα των εκατομμυρίων φτωχών και ανέργων), τώρα προσκαλούν κι άλλες:
Γερμανικές, αμερικανικές, καταριανές...
Στις οποίες τάζουν - και το διαφημίζουν κιόλας - «επενδυτικές ευκαιρίες»...
 Προφανώς θα πρόκειται για πολυεθνικές οι οποίες δεν θα έρθουν εδώ για να απομυζήσουν υπερκέρδη. Που δεν αποβλέπουν στον εργασιακό μεσαίωνα, ούτε σε λεόντειες συμφωνίες.

Αν πιστέψουμε τους κυβερνώντες, οι πολυεθνικές θα έρθουν, αν έρθουν, για να παράσχουν «φιλανθρωπικό» έργο!
Οπως και οι προηγούμενες...
***
Προσβλέποντας στη «φιλανθρωπία» των μονοπωλίων, η Ελλάδα το «μόνο» που έχει να κάνει είναι να ...ξεπουληθεί.
Αλλά ποια συμφέροντα προωθούνται και ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσω του ξεπουλήματος;
Του τόπου; Του λαού;
Λένε το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η κυρία Μπακογιάννη ότι η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου γίνεται για να ...αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας
(σ.σ.: το θράσος τους είναι τέτοιο που χρησιμοποιούν ένα τέτοιο τροπάρι απευθυνόμενοι σε ένα λαό που ήδη τον έχουν χρεοκοπήσει...).
*
Λένε ότι η διασφάλιση «κινήτρων» σε ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, ώστε να προχωρήσουν σε «επενδύσεις», στοχεύει στην έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και στην ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων
(σ.σ.: το θράσος τους είναι διπλό αφού είναι πασίγνωστο ότι κάτι τέτοιες «σωτήριες επενδύσεις» είναι που οδήγησαν τα ναυπηγεία στην καταστροφή, τον ΟΤΕ σε μειώσεις μισθών, τα διόδια στα ύψη για να εισπράττουν ντόπιοι και ξένοι εργολάβοι κ.ο.κ...).
Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι δεν είχαμε δει τις «επενδύσεις» τους, χρόνια και χρόνια, και το πού αυτές κατέληξαν.
Ας υποθέσουμε ότι καταργούσαν τη λογική ώστε να μην μπορεί κανείς να διακρίνει την αλήθεια πίσω από αυτά τα παραμύθια.
Οτι, δηλαδή, κάθε φορά που μιλούν για «κοινωνικό όφελος» εννοούν εκείνο το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον» που
μεγιστοποιεί τα κέρδη των μονοπωλίων μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
*
Πώς, όμως, είναι δυνατόν να κλείσει κανείς τα μάτια στην πραγματικότητα;
Και μάλιστα μια πραγματικότητα που βοά ότι:
α) Αυτό που σήμερα μεθοδεύεται στην Ελλάδα, η πλήρης παράδοση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας στο μεγάλο κεφάλαιο, το ολοκληρωτικό ξεπούλημα του δημόσιου τομέα στο καπιταλιστικό κεφάλαιο, είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας και ότι
β) τα - δραματικά - αποτελέσματα αυτής της πολιτικής έχουν μετρηθεί, έχουν καταγραφεί.
Ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:
1) Λέγεται και γράφεται ότι το μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα θα κινηθεί στα χνάρια εκείνου του μοντέλου που ακολουθήθηκε στην πρώην ΓΛΔ κατά τη δεκαετία του '90.
Τι συνέβη εκεί:
· 35.000 εταιρείες μαζί με δεκάδες χιλιάδες τμήματα ή στοιχεία του ενεργητικού τους ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες «επενδυτές», 45.000 ακίνητα περιουσιακά στοιχεία παραδόθηκαν σε ιδιώτες, σε 3.700 επιχειρήσεις μπήκε λουκέτο.
Ποιες ήταν οι άμεσες συνέπειες:
· Πάνω από 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύθηκαν και η εταιρεία που είχε αναλάβει το ξεπούλημα, μόλις το ολοκλήρωσε, άφησε φέσι στο γερμανικό λαό 270 δισ. μάρκα, τα οποία κλήθηκαν να πληρώσουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι.
Πού οδήγησε μακροπρόθεσμα αυτή η πολιτική:
· Στα είκοσι χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, η Ανατολική Γερμανία βιώνει συνθήκες διευρυμένης ανισότητας σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Μόνο στο Βερολίνο από τις 500.000 βιομηχανικές θέσεις εργασίας το 1989, σήμερα έχουν απομείνει μόλις 100.000, δηλαδή 80% λιγότερες. Οι μισθοί στην Ανατολική Γερμανία είναι (επισήμως) χαμηλότεροι κατά 11% απ' ό,τι στην υπόλοιπη χώρα (και στην πραγματικότητα πολύ χαμηλότεροι). Η συντριπτική πλειοψηφία των 7,5 εκατομμυρίων Γερμανών εργαζομένων που αμείβονται έως 400 ευρώ το μήνα (!) είναι Ανατολικογερμανοί.
2) Στις συνθήκες της κεφαλαιοκρατικής λεηλασίας που ακολούθησε την ανατροπή της ΕΣΣΔ, την περίοδο μεταξύ 1993-1995 στη Ρωσία
από τις 27.000 δημόσιες επιχειρήσεις ξεπουλήθηκαν οι 20.000 και μάλιστα σε τόσο «ευνοϊκές» για τους «επενδυτές» τιμές που μόλις έφταναν στο 10% της πραγματικής τους αξίας.
Το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για το εκ θεμελίων ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου ήταν ότι ήταν «απαραίτητο» για να αντιμετωπίσει η Ρωσία το ασφυκτικό περιβάλλον που της είχαν επιβάλει οι «αγορές».
Το αποτέλεσμα:
· Παρά το γενικευμένο ξεπούλημα, η Ρωσία - με τους πάμπλουτους «ολιγάρχες» και τη Μόσχα να αναγορεύεται σε «πρωτεύουσα των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη» - δεν γλίτωσε λίγα χρόνια αργότερα την περιδίνησή της σε συνθήκες χρεοκοπίας και ο λαός της δεν γλίτωσε, φυσικά, την εξαθλίωση...
Αυτή είναι η αλήθεια για την πολιτική του ξεπουλήματος που ακολουθείται και στην Ελλάδα.
 Αυτό είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» για το οποίο μας μιλούν.
Είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» που από παλιά προωθούσαν για την Ελλάδα και που είχε για πρότυπο τον εργαζόμενο - «γκαρσόνι». Αλλά τότε, τουλάχιστον, δεν το ομολογούσαν ανοικτά.
Τώρα, χωρίς τσίπα, σε μια θυελλώδους αναισχυντίας επιχείρηση δηλώνουν ευθαρσώς ότι το μοντέλο «ανάπτυξης» που προωθούν έχει για πρότυπο τον εργαζόμενο - «χαμάλη» των 300 και 500 ευρώ το μήνα!
Δηλαδή το «χαμάλη», που θα αμείβεται με μισθούς Ασίας, που θα δουλεύει με εργασιακές συνθήκες Αφρικής και που πρέπει να νιώθει κι ευγνωμοσύνη (!),
γιατί η Ελλάδα ξεπουλιέται.
Τη μετατρέπουν σε «Ελντοράντο» για τους εγχώριους πλουτοκράτες και σε διαμετακομιστικό «οικόπεδο» της Αμερικής, της Γερμανίας, του Κατάρ.
Με τη διαβεβαίωση, βεβαίως, ότι εκείνο το κομμάτι του λαού που δεν πεταχτεί στην ανεργία,
δεν θα αμείβεται με μισθούς Ινδίας ή Κίνας. Αλλά με μισθούς ...Ινδοκίνας!

ΠΗΓΗ:
http://www1.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=7/10/2011&columnId=1821

Τη ζώη μας πίσω...

Toυ Πέτρου Αργυρίου  
(http://press-gr.blogspot.com/)

Στην Αίγυπτο φωνάξαν: Θέλουμε τη ζωή μας πίσω.
Στην Συρία φωνάξαν: Θέλουμε τη ζωή μας πίσω
Στην Αθήνα φωνάξαν: Θέλουμε τη ζωή μας πίσω.
Στο Λονδίνο φωνάξαν: Θέλουμε τη ζωή μας πίσω.
Στη Νέα Υόρκη, έξω από το δρόμο των τοίχων, των...
τοίχων της ντροπής, τη Wall Street, φωνάξαν: τα λεφτά σας ή τη ζωή μας
Στην Αργεντίνα πήραν τη ζωή τους πίσω
Στην Ισλανδία, χώρα των πάγων, σπάσαν τους πάγους και τα τείχη: Πήραν τη ζωή τους πίσω
Στον Ισημερινό, το Equador, η ισότητα επανήλθε
Τη ζωή μας πίσω
Από ένα μικρό αεράκι φουντώνει η θάλασσα.
Το κύμα σπάει τον κυματοθραύστη
Θέλει τη ζωή του πίσω
Από ένα μικρό ποίημα, θεριεύει η έρμη η ψυχή: Θέλει τη ζωή της πίσω
Μας δώσατε αυτοκίνητα για να ατροφήσει το σώμα.
Κινητά για να είμαστε για πρώτη φορά τόσο κοντά και ακόμη πιο μακριά.
Αχρείαστο φαί για να πεθαίνουμε χορτάτοι από παχύσαρκη ασιτία.
Μας φιλοδωρήσατε για να κλέψατε τα πάντα
Η βουή. Ο κρότος. Το σούρσιμο. Το βήμα προς την ελευθερία:
Θέλουμε τη ζωή μας πίσω
Οι ψιλοκουβέντες, ο ψίθυρος, η σύσσωμη και ολόψυχη κραυγή:
Θέλουμε τη ζωή μας πίσω
Τι καμώνεστε πως δεν ακούτε τη βροντή;
Σάμπως αυτοί που ζούνε στα ψηλά, άλλα ουράνια έχουν για σκέπη;
Τι αλληθωράτε με το βλέμμα καρφωμένο στους έρημους τόπους της πλεκτάνης σας;
Κούφια η ψυχή σας, κούφια και η σπορά σας. Ανεμογκάστρια τα μεγαλόπνοα σας.
Αλλά τ’ αγέρι θα φυσήξει. Πρώτα απαλά. Σαν χάδι έτοιμο να αποσυρθεί όταν αγγίζει αυτό που υβρίζει τη στοργή. Σαν φύσημα που θέλει να μάθει στο χνούδι που πρωτοανατριχιάζει πως είναι να πετάς στους καθάριους ανέμους.
Ε, σιδηρά, για ποιον σφυρηλατείς τα όπλα τα λολά;
Ε, αλογά, σε ποιανού τα άρμα έζεψες τα ζα;
Γεια σου βρε ψαρά, μα σε ποιανού τραπέζι θα αφήσεις τη δική σου τη ψαριά;
Ε, αλευρά, για ποιον νοθεύεις τα ψωμιά;
Ε αγροτιά, γέμισε ο τόπος με πικρή σοδειά.
Ε εργατιά, τι χτυπάς την κάρτα σε αυτούς που σου κλέψαν τη δουλειά;
Τώρα, με τα βλέμματα αδειανά, θωρούμε αυτό που μας κρύβαν από παλιά.
Στην έλλειψη φωτός που παραδόξως γιγαντώνει τη σκιά. Με βήματα έντρομα μικρά, μες στην ασήκωτη σκλαβιά, θα τη ρημάξουμε τη δόλια την προβιά.
Ε αφεντικά, σκατά τα κάνατε ξανά.
Και τα μελλούμενα και τα σκοπούμενα, τα πάντα τα κακώς νοούμενα τα βάλατε σε αεριωθούμενα, τις αρετές μας κάνατε πρόστυχα υπονοούμενα.
Ψιτ, γραβατωμένα ανδρείκελα. Εσείς που γκρεμίζετε βωμούς για να μοιάζετε με θεούς.
Εσείς που γελάσατε την κάθε αντιξοότητα. Ρίξτε μια ματιά ξανά.
Γιατί όσα και αν κλέψατε με αμείλικτη μικρότητα.
Όσο και αν εξυμνήσατε την κάθε ποταπότητα
Ρίξτε μια ματιά ξανά…
Δεν είσασταν, δεν είστε και δεν θα γίνετε ποτέ:
«Εμείς»
Η ανθρωπότητα.
Αν είμαι γάιδαρος λοιπόν, με καμτσικιές που πρέπει τους τόνος σου σκατά να καβαλήσω.
Τιμώ σου κάνω που ξανά και πάλι θα γκαρίσω.
Να τρέμουν τα αυτάκια σου όταν θα ακούσεις φωναχτά:
Θέλω τη ζωή μου πίσω

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη 

 Η ιστορία της μεταπολίτευσης έδειξε ότι οι Έλληνες δεν ξέρουν να Κυβερνούν ούτε να Κυβερνώνται. Επομένως αυτό το φιλμ της κυβέρνησης Χολιγουντιανού τώρα τύπου και την διαβαζόμενη με κόπο σήμερα ρητορεία του, το έχουμε ξαναδεί.

Ως γνωστόν από την δεκαετία του 80’ προσπάθησα να διδάξω ως θεωρία και ως προσωπικό παράδειγμα το πώς Κυβερνάται μια Χώρα. Έγραψα μάλιστα και ένα βιβλίο με αυτόν τον τίτλο. Η ιστορία μου έδωσε δίκαιο. Δεν είχα δυστυχώς συνομιλητές. Τους προειδοποίησα ακόμη και πριν τις εκλογές του 81’. Αυτοί όμως είχαν την βουλιμία, την νεύρωση, την στέρηση με τα υπουργικά κουστούμια και τις Φώτο. Ειδικά οι συνομήλικοι μου. Αυτά συμβαίνουν συνήθως σε υποανάπτυκτα περιβάλλοντα. Πρόκειται για ένα ψώνιο. Με αυτόν τον τρόπο ανακυκλώθηκαν επί δεκαετίες από Υπουργικό κουστούμι σε κουστούμι, όπως στις πασαρέλες, παράγοντας ακυβερνησία παρά διακυβέρνηση, κρατισμό, διαφθορά, σπατάλη, διόγκωση του χρέους.

Έσπασαν όλα τα ρεκόρ. Δεν άφησαν ούτε ένα που δεν κατέρριψαν.

Τελικά μετέβαλαν τον Ελληνικό λαό σε Σίσυφο που αγωνίζεται δεκαετίες τώρα να ανεβάσει την πέτρα του χρέους αλλά αυτή κατρακυλά. Μιλώ στο νέο μου βιβλίο* για τον Σίσυφο επαναφέροντας γνώμες που ανέπτυξα αρχές της δεκαετίας του 80’. Όταν άρχισε το δράμα του Σίσυφου.

Παρατηρώντας κάτω από αυτό το πρίσμα την Κυβέρνηση δεν διακρίνει κανείς το νέο, την επάρκεια, την ικανότητα, μια άλλη πολιτική ηθική. Έχουμε επανάληψη, ανακύκλωση για να χρησιμοποιήσουμε μια οικολογική λέξη αιωνόβιων πλέον κουστουμιών, όπως περίπου στην παλιά Κίνα. Το παράδειγμα σε αυτό έδωσε εδώ και δεκαετίες, ως φανατικός ζηλωτής ο αρχηγός του ΚΚΚΑΣΟΡ Γ. Παπανδρέου. Αυτή είναι η αλήθεια και η αλήθεια δεν παραχαράζεται στις δημοκρατίες. Μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως παρατηρείται και στα μέρη μας τους τελευταίους καιρούς.

Έχουμε μια συνάθροιση ανεπαρκειών, του παλιού, του υπόλογου για το πρόσφατο παρελθόν, συν τις νέες στρατολογήσεις και προσηλυτισμούς που στερούνται των χαρακτηριστικών της αυθεντικότητας και της αθωότητας του νέου. Αυτήν την κατηγορία περιγράφω στο νέο μου βιβλίο. Έχει ενδιαφέρον και για τις Πανεπιστημιακές σχολές.

Η αναζήτηση «οικολόγου» είναι για να συμπληρωθεί το Look όχι η ουσία. Μπορεί να ονομασθεί ο εκφυλισμός της οικολογίας. Αυτή η επιχείρηση ως γνωστόν επαναλήφθηκε στο παρελθόν. Ήταν αναμενόμενο να διαφωνώ με τις δαιμονοποιήσεις, τις ανθρωποθυσίες για να ντυθεί το εναπομείναν πρώτο παλιό, καινούργιο, νέο και άφθαρτο. Τις θεωρώ κανιβαλισμό και όχι χαρακτηριστικό μιας πολιτικής κοινωνίας.

Αν δούμε και άλλους συμβολισμούς, την σημειολογία της σύνθεσης των προσώπων, των πράξεων, των αληθινών ταυτοτήτων τους, αναδεικνύονται πολλά αρνητικά και προσβολές της αξιοπρέπειας μας. Ένα χαρακτηριστικό είναι η υπερβολική υποκρισία, η θρασύτητα, ο εμπαιγμός, το ψέμα.

Πολύ πρακτικά όμως αναδεικνύεται το εξής ερώτημα; Ποιο είναι το πολιτικό, μορφωτικό, γνωστικό, τεχνοκρατικό βιογραφικό αυτών των ανθρώπων; Η εμπειρία λέει ότι αυτό που ξέρουν να κάνουν είναι να κατέχουν το κράτος, να παρκάρουν στην κυβέρνηση, να δανείζονται και να διορίζουν. Όχι να κυβερνούν.

Είναι οι πρώτοι στην Ευρώπη σε αυτό. Είναι πλέον πολύ γνωστό. Κρίθηκαν ήδη πολλές φορές και απέτυχαν. Αποτελούν πλέον μια κυβέρνηση της κάστας.

Βεβαίως η διανοητική κλοπή και η ολοκληρωτικού τύπου χρήση, προπαγάνδιση με ξύλινες λέξεις και συλλαβισμούς της διανοητικής και πολιτικής παραγωγής άλλων και ειδικά της δικής μου, δεν αποτελεί εφόδιο, πόρο διακυβέρνησης. Πρόκειται για την αυτοσυντήρηση μιας νομενκλατούρας, της κάστας, του λόμπυ όπως γράφω στο βιβλίο.

Η χώρα όμως αρχές του 21ου αιώνα το 2009 δεν μπορεί να διαιωνίζει το δράμα του Σίσυφου. Ούτε εναλλασσόμενοι διαδοχικά στου κασίδη το κεφάλι, να μαθαίνουν διάφοροι μπαρμπέρηδες.

Σε μια ιστορική περίοδο που οι συνθήκες ήταν και είναι πολύ ευνοϊκές για τον Ελληνισμό. Από το 1985 υποστηρίζω ότι μπήκαμε στην ευτοπία. Αντιμετωπίστηκα για αυτά με απόψεις, μεθόδους πεζοδρομίου και όχι μόνον.

Πιστεύω ότι δεν έχουμε άλλα περιθώρια ανακύκλωσης της ανεπάρκειας, της παρακμής, του εμπαιγμού, της κακιστοκρατίας. Είμαστε εκτός παραμέτρων σε όλους τους τομείς με ευθύνη αυτού, με όνομα και επίθετο, παλιού και ανίκανου πολιτικού προσωπικού που αποτελεί όχι μόνο τον μεγάλο ασθενή της χώρας αλλά τον σύγχρονο Γόρδιο Δεσμό της. Οι Πολίτες αρχίζουν να εντοπίζουν την αιτία του κακού παρ’ όλες τις συνθήκες ολοκληρωτισμού.

Τα τελευταία χρόνια αποδείχθηκε ότι η χώρα στερείται Πολιτικών οικονομικών, Πνευματικών Ελίτ. Είναι όμως πλέον η στιγμή αυτών που οφείλουν να στέκονται ως διευθύνουσες ομάδες της χώρας, να σκεφθούν με αίσθημα ευθύνης ιστορικές πρωτοβουλίες άλλων διαστάσεων και επιπέδων. Μέχρι σήμερα δεν έδειξαν ένα παρόμοιο αίσθημα. Αυτή μπορεί να πάρει την μορφή της συγκρότησης μιας κυβέρνησης ειδικών, με τεχνοκράτη Πρωθυπουργό που θα έχει την υποστήριξη όλων των πτερύγων της Βουλής και την συγκατάθεση των Πολιτών.

Ένα πράγμα παραδείγματος χάριν που θα κάνει αυτή η κυβέρνηση, εκτός των άλλων μαθημάτων Διακυβέρνησης, είναι μια ολοκληρωμένη πολιτική για την ναυτιλία. Η ναυτιλία ειδικά σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης είναι η ΩΚΕΑΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ.

Τους μίλησα για αυτό στην Χίο. Ένα στάσιμο, γραφειοκρατικό, ανεπαρκές μυαλό, η κυβέρνηση της ανεπάρκειας στερείται αυτής της λέξης, της οπτικής.

Το δεύτερο πεδίο αφορά την επιστροφή της πολιτικής ως ιδέες, ως αξίες και όχι ως αντιαξίες, ως εκπαίδευση και όχι ως αντιεκπαίδευση, ως αλήθεια και όχι ψέμα, ως πολιτικό κίνημα και όχι λόμπυ και κάστα. Ως σχέδιο και όχι εκφυλισμό της έννοιας του σχεδίου, της προοπτικής που χρόνια επεδίωξα να εισαγάγω.

Αυτό σημαίνει πρωτοβουλίες για την δημιουργία ενός αυθεντικά, νέου μεγάλου Δημοκρατικού Κόμματος. Οι συνομιλητές και οι συμπρωταγωνιστές του βρίσκονται πλέον παντού. Η δημιουργία του είναι αίτημα της περιόδου, των αναγκών και των Εθνικών οριζόντων μας.

Η ανακυκλωνόμενη σύγχυση εμποδίζει την χώρα και τους Έλληνες να συγχρονισθούν με την ιστορία που αυτή την φορά είναι με το μέρος μας.


*Μιχάλης Χαραλαμπίδης «ΑΠΟ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ». ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΒΩΝ. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2009.


Polis-agora.blogspot.com 

AΣΚΕ:Θέλουν την εκχώρηση σ’ αυτούς όλης της δημόσιας περιουσίας

http://www.aske.gr/

Οι εντολές της τρόικας για τη διαρκή επιβολή όλο και πιο αδιανόητων μέτρων φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, που εφαρμόζει κατά γράμμα η κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου με συναυτουργούς τους βουλευτές τους και, δυστυχώς, τον κ. Παπούλια, έχει αποχαλινώσει πλήρως την ευρωπαϊκή ακρίδα, που απεργάζονται τη λεηλασία της περιουσίας της χώρας. Με εταιρείες τύπου «Εύρηκα», που για ψίχουλα θέλουν την εκχώρηση σ’ αυτούς όλης της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων επιχειρήσεων, για να ερημοποιήσουν την Ελλάδα.

Η επιδρομή της Ε.Ε. κατά της Ελλάδας, όμως, δεν μπορεί να κρύψει τον κίνδυνο κατάρρευσης του ευρώ και των τραπεζών τους και, στο βάθος, τη διάλυση της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Κι αυτό, επειδή οι πλούσιες χώρες της Ε.Ε. δεν είναι διατεθειμένες να μοιραστούν τα πλούτη που αποκόμισαν από τις πιο αδύνατες μέσω των θεσμών της Ε.Ε. και της επιβολής του ευρώ.

Αν περιμένουμε ως τότε θα είναι πολύ αργά για μας. Η σωτηρία της χώρας προϋποθέτει την αποχώρησή μας από την Ε.Ε. και την εφαρμογή μιας πολυδιάστατης πολιτικής με γνώμονα τα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού.

ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ…

Σήμερα κάποιοι επενδύουν στον Έλληνα. Επενδύουν στην ανασφάλεια, την οικονομική εξαθλίωση, στοχοποιούν τον εργαζόμενο, τιμωρούν τον Έλληνα.
Η Κυβέρνηση καθημερινά προσπαθεί να αποδείξει την έλλειψη σχεδιασμού, την ανυπαρξία οράματος και στόχου. Δεν μπορεί να αυτοσχεδιάζουν στοχοποιώντας τον Έλληνα. Δεν νοείται να χαράζουν πολιτική μακριά από τον άνθρωπο και να συντρίβουν την σκέψη του.
Η κοινωνική εξαθλίωση, η κοινωνική αναστάτωση, η κοινωνική έκρηξη συνθλίβουν την πατρίδα, παραδίνουν την Ελλάδα και τους Έλληνες στο μαρασμό.
Οι εμπνευστές μιας νέας τάξης πραγμάτων επενδύουν χωρίς να υπολογίζουν την νοημοσύνη, την αντίσταση του Έλληνα που ξεβολεύτηκε, που βγήκε και βγαίνει στους δρόμους ενάντια σε αυτούς που μας θεωρούν δεδομένους.
Σπάμε τη σιωπή της παρακολούθησης, προσπερνάμε τις λογικές του βολέματος, κατευθύνουμε τις δράσεις μας, δημιουργούμε όραμα, στόχο, διέξοδο υποκαθιστώντας μία κυβέρνηση μειοψηφίας, αναστέλλοντας τη δράση μιας κυβέρνησης υποτέλειας, αναξιοπιστίας, ανικανότητας.

 

                                                             ΕΥΓΕΝΙΟΣ (ΣΑΚΗΣ) ΚΟΛΛΑΤΟΣ

 

ΠΗΓΗ: http://www.kollatos.gr/

Η Ισλανδία κατάφερε να ξαναγεννηθεί…

WWW.REAL.GR

 

[σ.σ.νετάκιας. Εδώ στην Ολυμπία σας ενημερώνουμε συχνά από την αρχή για το θαύμα της Ισλανδίας (Οι Ισλανδοι είπαν όχι στο ΔΝΤ, και…ΣΩΘΗΚΑΝ! ή Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ;). H Κυριακάτικη Real, είχε νεώτερα από τον πόλεμο των Βίκινγκς]real.gr  

Της ΝΑΤΑΛΙΑΣ ΔΑΝΔΟΛΟΥ

Μέσα σε δέκα χρόνια η Ισλανδία κατάφερε να αναδειχθεί σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, να βυθιστεί στην οικονομική κρίση κλονίζοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και να διεκδικήσει εκ νέου μία αξιοπρεπή ανάκαμψη, που την καθιστά, από παράδειγμα προς αποφυγή, σε πρότυπο διακυβέρνησης. Χωρίς το ίδιο το πολιτικό σύστημα να κάνει την αυτοκάθαρσή του, παραπέμποντας στη Δικαιοσύνη ακόμα και τον πρώην πρωθυπουργό. Η τιμωρία επεβλήθη, άλλωστε, και προς άλλες κατευθύνσεις, με συλλήψεις τραπεζιτών. 
Πλέον, η πάλαι ποτέ χρεωκοπημένη χώρα έχει αρχίσει να καταγράφει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Παράλληλα, έχει γίνει σημαντικός πόλος έλξης ξένων επενδύσεων, με πιο πρόσφατη αυτή του Κινέζου μεγιστάνα Χουάνγκ Νούμπο, ο οποίος προσφέρει 8,8 εκατ. δολ. για την αγορά 300 τ.χλμ. έρημης και απομακρυσμένης γης. Ο Νούμπο δεσμεύεται επίσης να επενδύσει άλλα 200 εκατ. δολ. για να δημιουργήσει τις κατάλληλες οδικές αρτηρίες και υποδομές.
Αυτή είναι μία μόνο επενδυτική κίνηση που κυοφορείται στην Ισλανδία, η οποία έχει γίνει πόλος έλξης ξένων κεφαλαίων κυρίως από αναδυόμενες αγορές, τόσο εξαιτίας του πλούσιου σε μεταλλεύματα υπεδάφους της όσο και λόγω των ευκαιριών για τουριστική ανάπτυξη. Επίσης, τον περασμένο Ιούνιο η χώρα κατάφερε να επιστρέψει στις αγορές. Η κυβέρνηση συγκέντρωσε 1 δισ. δολάρια μέσω της έκδοσης πενταετών ομολόγων, με επιτόκιο μόλις λίγο πάνω από το 3%.
Το 2003 η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να αποκρατικοποιήσει τις τράπεζες και δημιουργήσει ένα χρηματοπιστωτικό Ελντοράντο. Οι όμιλοι που δημιουργήθηκαν πρόσφεραν έναν πραγματικό φορολογικό παράδεισο, παρέχοντας υπηρεσίες on line, με πολύ χαμηλό κόστος και δελεαστικά επιτόκια. Επενδυτές από πολλές ευρωπαϊκές χώρες -και κυρίως από τη Βρετανία και την Ολλανδία- έσπευσαν να τοποθετήσουν τα χρήματά τους.
Η «φούσκα» έσκασε

Ωστόσο, πολύ γρήγορα η φούσκα έσκασε. Το 2008 το χρέος της Ισλανδίας εκτοξεύτηκε στο 1.000% του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, το οποίο έχασε περίπου το 85% της αξίας του έναντι του δολαρίου, και εθνικοποίησε τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας: τη Landbanki, την Kapthing και την Glitnir.
Ακολούθησε στάση πληρωμών και λίγο αργότερα η κυβέρνηση του Γκέιρ Χάαρντε άρχισε διαπραγματεύσεις με τους διεθνείς πιστωτές.
Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ έσπευσαν ως αρωγοί, τονίζοντας ότι θα αναλάμβαναν το χρέος, με την προϋπόθεση να ξεπληρώσει η Ισλανδία όσα χρωστούσαν οι τράπεζές της στους Βρετανούς και Ολλανδούς πολίτες. Ξέσπασαν ταραχές στη χώρα, που ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί.
Στις πρόωρες εκλογές του 2009 κέρδισε η κεντροαριστερή συμμαχία με πρωθυπουργό τη Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ, η οποία αρχικά συναίνεσε στο να αποπληρώσει η χώρα τα 3,5 δισ. ευρώ. Επέβαλε, δηλαδή, σε κάθε Ισλανδό να πληρώνει 100 ευρώ τον μήνα για 15 χρόνια.
Όμως, η λαϊκή αντίδραση ξεχείλισε, αναγκάζοντας τον Πρόεδρο Γκρίμσον να προκηρύξει δημοψήφισμα. Με όποιο κόστος και παρά τις απειλές από το ΔΝΤ, οι Ισλανδοί αποφάσισαν με ποσοστό 93% να μην πληρώσουν αυτό το χρέος. «Οι Ισλανδοί έγιναν οι πρώτοι στον κόσμο αντάρτες ενάντια στην ιδέα ότι οι πολίτες πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασμό μιας ανεξέλεγκτης ιδιωτικής τράπεζας», έγραψε χαρακτηριστικά η Ροβένα Μέισον στην Daily Τelegraph.
Στο εδώλιο οι υπεύθυνοι

Η λαϊκή απαίτηση οδήγησε την ισλανδική κυβέρνηση να αρχίσει δικαστική έρευνα για την κρίση, το πόρισμα της οποίας κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία κι έγινε best seller.
Αποτέλεσμα; Συλλήψεις τραπεζιτών, ενώ στη φυλακή οδηγήθηκε και ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της πάλαι ποτέ κραταιάς τράπεζας Kaupthing, Χρέινταρ Μαρ Σίγκουρντσον, που θεωρείται ύποπτος για παραποίηση εγγράφων και παραβίαση των κανόνων της χρηματαγοράς για προσωπικό όφελος. Μετά από αυτό αρκετοί τραπεζίτες εγκατέλειψαν τη χώρα και η Ιντερπόλ έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης εναντίον τους.
Παραπομπές πολιτικών

Οι διώξεις, όμως, δεν σταμάτησαν εκεί. Στις αρχές Σεπτεμβρίου παραπέμφθηκε στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ο πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας, Γκέιρ Χάαρντε, και τρία μέλη του υπουργικού του συμβουλίου, με την κατηγορία της «αμέλειας» στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 2008. Σύμφωνα με το πόρισμα της κοινοβουλευτικής επιτροπής, εκτός του πρώην πρωθυπουργού, στο εδώλιο θα βρεθούν και τρεις πρώην υπουργοί: ο Οικονομικών, Αρνι Μάτιενσεν, ο υπουργός Εμπορίου, Μπιοργκβίν Σίγκουρντσον, και η Σόλρουν Γισλαντότιρ, υπουργός Εξωτερικών.
Ο 60χρονος πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι η υπόθεση είναι πολιτικά υποκινούμενη από την κεντροαριστερή κυβέρνηση. Αν κριθεί ένοχος, αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως δύο χρόνια.
Επίσης, τον περασμένο Φεβρουάριο εξελέγη μια επιτροπή 25 πολιτών από ένα σύνολο 522 ενηλίκων που δεν ανήκαν σε κανένα πολιτικό κόμμα, προκειμένου να συντάξει το νέο Σύνταγμα της χώρας. Η επιτροπή συνεδριάζει ιντερνετικά και όλες οι συζητήσεις είναι ανηρτημένες στο διαδίκτυο προς δημόσια διαβούλευση. Σύντομα θα παρουσιάσει μια Magna Carta, η οποία θα πρέπει να επικυρωθεί από τη σημερινή Βουλή, αλλά και από την επόμενη αναθεωρητική, που θα προκύψει μετά τις εκλογές.
Πρωθυπουργός με… 78%

Την περιγράφουν ως πολιτικό που «νοιάζεται για τον απλό λαό». Η Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ απολαμβάνει της αποδοχής του 78% των ψηφοφόρων της. Είναι η πρώτη εν ενεργεία πρωθυπουργός στον κόσμο που παραδέχθηκε ότι είναι ομοφυλόφιλη – και μάλιστα την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος που επιτρέπει τους γάμους μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, παντρεύτηκε τη σύντροφό της Γιονίνα Λεοσντότιρ.
Εχει διατελέσει τέσσερις φορές υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων, κατά τις οποίες αρνήθηκε να κάνει χρήση της λιμουζίνας και του οδηγού που παρέχεται σε κάθε υπουργό.

ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ: ΠΡΟΑΝΗΓΓΕΙΛΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ ΤΟΞΟΥ!

"ΨΑΧΝΟΝΤΑΙ" ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ "ΣΤΗΣΟΥΝ" ΤΟ ΑΝΩΔΥΝΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

Τη διενέργεια δημοψηφίσματος επικοινωνιακής χειραγώγησης προανήγγειλε σήμερα (5.10) με δηλώσεις του στη Βουλή ο υπουργός εσωτερικών Χ. Καστανίδης.

Οι δηλώσεις του υπουργού έγιναν κατά τη διάρκεια συζήτησης του νομοσχεδίου για τη διενέργεια δημοψηφισμάτων, το οποίο ψηφίστηκε χθες επί της αρχής μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα κατήγγειλαν την κυβέρνηση για επικοινωνιακά παιχνίδια.

Για το δημοψήφισμα δεν είναι γνωστό ούτε το περιεχόμενο ούτε φυσικά το ερώτημα καθώς, ο Χ. Καστανίδης καλύφτηκε από το γεγονός πως αρμόδιοι για τη διατύπωση των ερωτημάτων είναι είτε το Υπουργικό Συμβούλιο (για "κρίσιμο εθνικό θέμα") είτε τα 2/5 των βουλευτών (για "σοβαρό κοινωνικό ζήτημα").

Η πολιτική ουσία όμως, γύρω από το κεφάλαιο δημοψήφισμα, αφορά τις κυβερνητικές στοχεύσεις οι οποίες είναι οι εξής:

Πρώτον, να προσφέρει στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ένα "φύλλο συκής" επικοινωνιακής νομιμοποίησης, ώστε να αποφύγει τον σκόπελο των εκλογών. Το πότε θα γίνει το δημοψήφισμα είναι άγνωστο, καθώς θα αποτελέσει την τελευταία γραμμή άμυνας της κυβέρνησης ΓΑΠ, απέναντι στη λαϊκή οργή!

Δεύτερον, να προσπαθήσει να προσφέρει εκτόνωση σε ένα τμήμα του εκρηκτικού κοινωνικού αναβρασμού, μέσω της διενέργειας δημοψηφίσματος για δευτερεύοντα ζητήματα (πχ αριθμός των βουλευτών), τα οποία ακόμα και αν οδηγήσουν σε ήττα της κυβερνητικής πρότασης να μην θέσουν σε κίνδυνο τον "πυρήνα" του μνημονιακού προγράμματος.

Άλλωστε το Σύνταγμα της χώρας, όπως έχει διαμορφωθεί από τις "διορατικές" αστικές πλειοψηφίες που σχηματίζονταν κατά τις διαδοχικές συνταγματικές αναθεωρήσεις απαγορεύει ρητά (άρθρο 44 παρ. 2) τη διενέργεια δημοψηφίσματος πάνω σε δημοσιονομικό ζήτημα.

Με αυτήν την έννοια οι σημερινές δηλώσεις  του Χ. Καστανίδη, πως "Το ερώτημα που θα διατυπωθεί θα είναι ερώτημα που αφορά τα θεμελιώδη συμφέροντα του ελληνικού λαού, δεδομένης της συγκεκριμένης οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης» και πως "«ο ελληνικός λαός σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή οφείλει να πάρει θέση επί του δημοσιονομικού προβλήματος" είναι τουλάχιστον παρελκυστικές!  

Τρίτον, το ερώτημα θα έχει διατυπωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η κυβερνητική πρόταση να μπορεί να εξασφαλίσει τη συναίνεση και συσπείρωση των υπολοίπων αστικών (ΝΔ - ΛΑΟΣ - ΔΗΣΥ), και ίσως όχι μόνο, κομμάτων του μνημονιακού τόξου. Έτσι θα διαμορφωθεί ένα κλίμα περαιτέρω ενδυνάμωσης της μνημονιακής συναίνεσης, το οποίο θα ευνοεί μάλιστα μια σημαντική αναβάθμιση της συναίνεσης αυτής, εφόσον η λαϊκή οργή φτάσει σε επικίνδυνα για το κυριαρχο πολιτικό σύστημα, σημεία!

Τι άλλο προβλέπει το νομοσχέδιο 

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος για ψηφισμένο νομοσχέδιο που ρυθμίζει σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, είναι δεσμευτικό αν έχει λάβει μέρος στην ψηφοφορία τουλάχιστον το 50% των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους. Προβλέπεται ακόμα ότι για κρίσιμο εθνικό θέμα, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτικό αν συμμετάσχει το 40%.

Δημοψήφισμα για εθνικό θέμα θα προκηρύσσεται με προεδρικό διάταγμα το οποίο θα προσυπογράφεται από το υπουργικό συμβούλιο και για ψηφισμένο νομοσχέδιο από τον πρόεδρο της Βουλής.

Θέατρο : “Δεν θα γίνουμε Ινδία…”

Α.Μητρόπουλος: «Έχει ήδη ψηφιστεί… η μείωση του κατώτατου μισθού» σημειώνει ο καθηγητής εργατικού δικαίου Α.Μητρόπουλος και κατηγορεί για υποκρισία τους βουλευτές που ψήφισαν τον εφαρμοστικό νόμο, τον πρωθυπουργό με την δήλωσή του περί Ινδίας ,αλλά και τους συνδικαλιστές που δηλώνουν αιφνιδιασμένοι.

Η απόκλιση από τον κατώτατο μισθό της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας αποτελεί νόμο του κράτους από το 2011. Στο Τύπο γράφτηκε ότι η τρόικα αξιώνει να καταργηθεί ο κατώτατος μισθός των 751,39 ευρώ το μήνα (μικτά) της ΕΓΣΣΕ.
Ο εργατολόγος και πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους, Αλέξης Μητρόπουλος αναφέρει ότι «η ??θεσμική?? αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική».
Σύμφωνα με τον κ. Μητρόπουλο η υποχρέωση κατάργησης του κατώτατου μισθού της ΕΓΣΣΕ, καθώς και της απαγόρευσης επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, έχει ψηφιστεί με το ν. 3845/2010 (ΦΕΚ Α 65/6-5-2010). Συγκεκριμένα στην παρ. 7 του άρθρου 2 του νόμου αυτού ορίζεται ότι: «7.Οι όροι των ομοιοεπαγγελματικών και επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντιστοίχων όρων κλαδικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Και οι όροι των κλαδικών συμβάσεων εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντιστοίχων όρων εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας (…). Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής.». Στον ίδιο νόμο μάλιστα θεσμοθετήθηκε και η πρώτη ρητή κατάργηση του κατώτατου μισθού της ΕΓΣΣΕ, αφού για ανέργους ηλικίας μέχρι 24 ετών δόθηκε η δυνατότητα να απασχολούνται με μισθό ίσο με το 80% του κατώτατου (άρθρο 2 παρ. 6).
Η δεύτερη εφαρμογή της κατάργησης του κατώτατου μισθού έγινε με τον «ασφαλιστικό» νόμο «Λοβέρδου-Κουτρουμάνη» (ν. 3863/2010-ΦΕΚ Α 115/15-7-2010), όπου στο άρθρο 74 παρ. 8 ορίζεται ότι: «…Οι εργοδότες που προσλαμβάνουν νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας ηλικίας κάτω των 25 ετών, θα τους αμείβουν με το 84% του κατώτατου βασικού μισθού ή ημερομισθίου, όπως αυτό ορίζεται κάθε φορά από την ΕΓΣΣΕ, αυτοδικαίως εντάσσονται σε πρόγραμμα του ΟΑΕΔ…». Με την παρ. 9 εξάλλου του ίδιου άρθρου του ως άνω νόμου ορίστηκε η αμοιβή των μαθητευομένων νέων από 15 έως 18 ετών στο 70% του κατώτατου ημερομισθίου ή μισθού της ΕΓΣΣΕ.
Τέλος, με το άρθρο 43 του «Εφαρμοστικού» ν. 3986/2011 (ΦΕΚ Α 152/11-7-2011), επετράπη σε νέους ηλικίας 18-25 ετών να αμείβονται για εργασία μέχρις 24 μηνών με μισθό ό 20% χαμηλότερο από τον κατώτατο οριζομένο, κατά περίπτωση, από την εθνική γενική, κλαδική, ομοιοεπαγγελματική, επιχειρησιακή σύμβαση!!!
«Από τα παραπάνω προκύπτει σαφώς ότι, πλην των ήδη νομοθετημένων περιπτώσεων χαμηλότερων αμοιβών των κατώτατων οριζομένων από τις οικείες συμβάσεις, όλοι οι μνημονιακοί βουλευτές ψήφισαν την υποχρέωση κατάργησης και του κατώτατου μισθού που προβλέπεται από την ΕΓΣΣΕ. Είναι, ως εκ τούτου, λυπηρό που οι αρμόδιοι υπουργοί που εισηγήθηκαν τους σχετικούς νόμους, οι βουλευτές που τους ψήφισαν, οι συνδικαλιστικοί ηγέτες, αρκετοί επιστήμονες και δημοσιολόγοι, ακόμη δε και ο πρωθυπουργός της χώρας, εμφανίζονται δήθεν αιφνιδιασμένοι «από τη νέα αυτή «σκληρή» απαίτηση της τριαρχίας», τονίζει ο κ. Μητρόπουλος.

Επάγγελμα: Μη εργαζόμενος Έλληνας συνδικαλιστής

http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Σύμφωνα, με δημοσίευμα της εφημερίδας “Πρώτο Θέμα” (25/09/11) τα Υπουργεία Παιδείας και Εργασίας στο διάστημα των 3 τελευταίων μηνών επιχορηγούν το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ με 1,735 εκατ. ευρώ, ενώ στη «μητρική» ΓΣΕΕ δίνουν άλλα 350.000 για «εκλογοαπολογιστικά» συνέδρια καθώς και για έξοδα αμοιβής δικαστικών αντιπροσώπων για την διεξαγωγή αρχαιρεσιών συνδικαλιστικών οργανώσεων, έτους 2011» !!! Το συνολικό ποσό δηλαδή, των τριών αποφάσεων ξεπερνά τα 2 εκατ. ευρώ.
Με ποια ακριβώς κριτήρια, προέβησαν σε κάτι τέτοιο; όταν την ίδια στιγμή, η χρεοκοπία μας απειλεί, η Κυβέρνηση εφαρμόζει άδικα και επαχθή φοροεισπρακτικά μέτρα, στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και καθηγητές, κοινωνικά επιδόματα κόβονται ακόμα και για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ενώ χιλιάδες Έλληνες έχουν οδηγηθεί στην ανεργία και άλλοι τόσοι ακολουθούν. Η χρηματοδότηση επαγγελματιών συνδικαλιστών μόνο αδικία και αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσει.
Από την άλλη, οι συνδικαλιστές δεν είναι αυτοί, που αγωνίζονται για κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα; Άραγε, δεν βλέπουν την αδικία που συντελείται; Αφού είναι υπέρ του δικαίου γιατί δεν αρνήθηκαν αυτά τα χρήματα ή μέρος από αυτά; Και τελικά, ας μας ενημερώσουν ποιο είναι το τόσο σημαντικό έργο που δικαιολογεί αυτά τα υπέρογκα ποσά, ενώ στη παρούσα συγκυρία χάριν της εκπαίδευσης των συνδικαλιστών άλλες κοινωνικές ομάδες απομένουν κυριολεκτικά νηστικές. Όσο σημαντική κι αν είναι η εκπαίδευση τους, δε θα πείραζε να μείνει λίγο πίσω.
Δυστυχώς, οι αποφάσεις αυτές έρχονται για άλλη μια φορά να μας αποδείξουν τον εξόχως παρασιτικό και καταστροφικό για την κοινωνία, τη δημοκρατία και την πατρίδα τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα. Στη χώρα μας ο συνδικαλισμός αποτελεί άλλο ένα θεσμοθετημένο και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα (αρ. 23 Σ.), που κουρελιάστηκε και διασύρθηκε. Ο συνδικαλισμός στην σημερινή του μορφή δεν έχει σαν πρωταρχικό στόχο την υπεράσπιση και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά την άσκηση πολιτικής επιρροής για εξυπηρέτηση κομματικών και προσωπικών συμφερόντων, με τρόπο μάλιστα που νοθεύεται η λαϊκή βούληση, αφού οι συνδικαλιστές πολλές φορές παρεμβαίνουν σε ζητήματα που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας, ενώ εκλέγονται από μια δράκα εργαζόμενους.
Οι συνδικαλιστές -κυρίως του δημόσιου τομέα και των ΔΕΚΟ- κραδαίνοντας τη δύναμη που τους παραχώρησε συγκεκριμένος πολιτικός χώρος για να εδραιώσει την πολιτική του κυριαρχία με άκρως αντιδημοκρατικό τρόπο στη χώρα, απαιτούν και εκβιάζουν κοινωνία και κυβερνήσεις, οι οποίες τρέχουν να ικανοποιήσουν απαιτήσεις πολλές φορές παράλογες, που βέβαια κανείς δε τολμά να καταγγείλει. Με άλλα λόγια, οι πολιτικοί και συγκεκριμένα το ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε ένα τέρας για να ελέγξει τους πολιτικούς του αντιπάλους και την κοινωνία, το οποίο ανά πάσα στιγμή είναι σε θέση να κατασπαράξει και τον ίδιο τον δημιουργό του. Ο επαγγελματίας συνδικαλιστής στον τόπο μας, που δεν εργάζεται ποτέ και τον πληρώνει το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι, έχει μεν την υποστήριξη της πολιτικής ηγεσίας αλλά έτσι, γίνεται υποχείριο της τελευταίας και πειθήνιο εκτελεστικό όργανό της. Από την άλλη, η πολιτική ηγεσία απόλυτα εξαρτημένη από το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να ικανοποιεί τα αιτήματά του. Έτσι, δημιουργείται μια σχέση αλληλοεξάρτησης και αλληλοκάλυψης προκειμένου και οι δυο πλευρές να απολαμβάνουν τα πολιτικά και όχι μόνο οφέλη μιας τέτοιας σχέσης εις βάρος φυσικά των υπολοίπων εργαζομένων και της κοινωνίας.
Με αυτή τη τακτική όμως, ούτε η πολιτική ηγεσία μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά της, αφού δε τολμά να προβεί σε δίκαιες αποφάσεις και να εφαρμόσει πολιτικές για το καλό του κοινωνικού συνόλου αν θίγονται προνόμια συνδικαλιστών. Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι συνδικαλιστές δε μπορούν να ασκήσουν έλεγχο στη πολιτική ηγεσία, αφού είναι δέσμιοι ενός διαβρωμένου συστήματος, που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Oι εμπλεκόμενες πλευρές θα έπρεπε να καταλάβουν ότι με τέτοιες ενέργειες αυτοϋπονομεύονται και δημιουργούν δυσπιστία στη κοινωνία όσον αφορά τις προθέσεις των ενεργειών τους. Ειδικά, σε αυτή τη συγκυρία εντείνουν ακόμα περισσότερο την κοινωνική αδικία επιβεβαιώνοντας τη φράση του Πρωθυπουργού, ότι λεφτά υπάρχουν αλλά δυστυχώς, όχι για όλους.
 

Γράφει η Έφη Χ. Μαυροπούλου

Δείτε (video) τη συγκλονιστική συγκέντρωση του ΕΠΑΜ στο Περιστέρι με ομιλητή τον Δημήτρη Καζάκη.

Ο Σ. Αναστασιάδης για το ΤΤ και την πεθερά του Αντρίκου

Tη μεθόδευση, από τη διοίκηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, για την ενοικίαση καταστήματος που ανήκει στο περιβάλλον της οικογένειας του πρωθυπουργού, και συγκεκριμένα στην πεθερά του αδελφού του πρωθυπουργού Αντρίκου, καταγγέλλει ο βουλευτής Βʼ Θεσσαλονίκης της ΝΔ, Σάββας Αναστασιάδης.
Όπως σημείωσε σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε σήμερα ο κ. Αναστασιάδης, μαζί με τον πρόεδρο της ΝΔ Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Βαρτζόπουλο, το ΤΤ άνοιξε νέο υποκατάστημα στην οδό Β. Όλγας, στην περιοχή της Ανάληψης, σε απόσταση περίπου 100 μέτρων από υποκατάστημα που ήδη λειτουργεί, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει μέλος της οικογένειας του πρωθυπουργού.
«Το παλιό κατάστημα νοικιάστηκε πριν από δύο χρόνια, με μηνιαίο μίσθωμα 5.200 ευρώ και είχαν δαπανηθεί περί τις 150.000 ευρώ για να γίνουν οι αναγκαίες παρεμβάσεις μετατροπής του. Τον Ιανουάριο του 2011, οι ιδιοκτήτες του καταστήματος συμφώνησαν στη μείωση του ενοικίου κατά 1.000 ευρώ και η τιμή διαμορφώθηκε στα 4.200 ευρώ μηνιαίως. Όμως το ΤΤ προχωρά στη μετακόμιση του καταστήματος. Το ενοίκιο του νέου, σύμφωνα με πληροφορίες, ανέρχεται στις 7.800 ευρώ, ενώ απαιτήθηκαν εκ νέου περί τις 150.000 ευρώ, ώστε να εκτελεστούν εργασίες διαμόρφωσης. Σημειωτέον ότι το εν λόγω κατάστημα ʽʽέτυχεʼʼ να μείνει ξενοίκιαστο πριν από περίπου τρεις μήνες», υπογράμμισε ο κ. Αναστασιάδης. Ο ίδιος καταλήγοντας τόνισε ότι «όλως τυχαίως, με την αποκάλυψη του θέματος, το ΤΤ προχώρησε διαφημιστική καμπάνια».
«Πιστεύουμε ότι η πολιτική πρέπει να κινείται με όρους διαφάνειας και τιμιότητας. Ιδίως τώρα που οι πολίτες υποφέρουν από τη μείωση στο εισόδημά τους, είναι ανεπίτρεπτο οι εκλεκτοί της κυβέρνησης να σπαταλούν τα λεφτά του ελληνικού λαού», υπογράμμισε ο κ. Βαρτζόπουλος.

http://ndthessaloniki.gr/?p=4308

"ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ": ΠΑΝΟ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Πανό που έγραφε «Κάτω  τα χέρια από τα παιδιά μας» σήκωσε μητέρα μαθητών που παρευρέθηκε στη συνεδρίαση της    Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Aνθρώπου της Βουλής, θέλοντας να εκφράσει τη διαμαρτυρία της για εμπλοκή των αστυνομικών και δικαστικών αρχών στο ζήτημα των καταλήψεων στα σχολεία.
Πρόκειται για την πρόεδρο της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας Διονυσία Αθανασοπούλου, που μίλησε επίσης στην Επιτροπή  για μια «κοινωνία φοβισμένων και χαφιέδων» . Οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε προκάλεσαν  την αντίδραση του  προέδρου της Επιτροπής Τάκη Αντωνακόπουλου  και βουλευτών  του ΠΑΣΟΚ  που ζήτησαν  να διαγραφούν από τα πρακτικά οι συγκεκριμένες αναφορές της κ. Αθανασοπούλου.



«Λέμε όχι στους ψευτικους ήρωες »  της απάντησε επίσης  ο κ. Αντωνακόπουλος,  ενώ  αντιδράσεις υπήρξαν και από βουλευτές  άλλων κομμάτων. Η κ. Αθανασοπούλου αποχώρησε στη συνέχεια διαμαρτυρόμενη  και άνοιξε το πανό ενώπιον των δημοσιογράφων.

Νικόλαος Μεσογαίας: “Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο”

Eγκύκλιο εξέδωσε πριν από λίγες ημέρες, ο μητροπολίτης Μεσογαίας, Νικόλαος, σχετικά με την οικονομική κρίση, στην οποία με σκληρή γλώσσα αναφέρεται τόσο στην «κατάσταση πανικού που επικρατεί στην πατρίδα μας» όσο και στις πολιτικές αποφάσεις, που όπως λέει «έχουν τραυματίσει το ηθικό και την αξιοπρέπειά μας». Αφορμή για την εγκύκλιο, όπως λέει ο ιεράρχης, ήταν «σωρεία τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων πολιτών της περιοχής, που ζητούν απεγνωσμένα μία παρέμβαση και κάποια συμπαράσταση στο οικονομικό τους αδιέξοδο».
«Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπηκαν», λέει ο κ. Νικόλαος και προσθέτει: «Αρκετοί απολύθηκαν, οι άνεργοι πληθύνονται, πολλοί στέγνωσαν οικονομικά. Και ξαφνικά μας ζητείται απειλητικά και εκβιαστικά να πληρώσουμε, επί πλέον φόρο για το σπίτι που μένουμε σαν να είναι το κράτος πλέον φτωχότερο από τους φτωχούς. Φτάσαμε, αντί τα έξοδά μας να γίνονται για το φαγητό, το σπίτι και τις ανάγκες μας, ό,τι ξοδεύουμε να πηγαίνει σε δύο φοβερές λέξεις: σε φόρους και σε χρέη».
Σε άλλο σημείο της εγκυκλίου του ο μητροπολίτης επισημαίνει: «Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο. Δεν είναι υπερβολή αυτό. Πρέπει, όμως, να το πούμε. Να το φωνάξουμε στα αυτιά των αρμοδίων: “Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο. Βρέστε άλλες λύσεις. Ίσως πιο δύσκολες, αλλά πιο αποδοτικές, πιο έξυπνες και σίγουρα πιο ανθρώπινες. Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας”. Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι, όμως, απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη της γενικευμένης καταστροφής μας. Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί».
Ιδιαίτερα μάλιστα σημειώνει: «Ήρθε η ώρα που πρέπει ο λαός να δείξει το διαμέτρημα της δύναμής του, να κάνει γνωστά τα όριά του. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας.
Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό, αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δεν θα υπάρχει συνέχεια!
Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι».
Ο ιεράρχης ζητά από τους πιστούς, «αφού δεν μπορούν να πληρώσουν τη λεγόμενη “έκτακτη εισφορά ακινήτων”, να μη φτάσουν σε απόγνωση. Να ξέρουν ότι θα βρεθούμε όλοι ενωμένοι στο πλευρό τους και θα φωνάξουμε μαζί: Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».
Σε άλλο σημείο της εγκυκλίου του ο κ. Νικόλαος επισημαίνει ότι η Εκκλησία θα δώσει τα πάντα στους πιστούς: «Ό,τι και να συμβεί, αδελφοί μου, θα ήθελα να ξέρετε ότι η τοπική Εκκλησία μας θα δώσει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό σας. Αν σε έναν κόψουν το ρεύμα, εμείς θα το κόψουμε σε όλους τους ναούς. Θα κάνουμε γάμους με κεριά στα χέρια και λειτουργίες με δάκρυα στα μάτια. Με κανέναν τρόπο δεν θα δεχθούμε, τη στιγμή που νοικοκυριά είναι βυθισμένα στο σκοτάδι, οι ναοί να λειτουργούν με αναμμένους τους πολυελαίους. Όλοι μαζί λοιπόν τώρα, οφείλουμε να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας περισσότερο από όσο τους πιέζουν οι δανειστές.
Γιατί η ανάγκη μας για επιβίωση ξεπερνάει την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί η αξιοπρέπειά μας αξίζει περισσότερο από τα πάσης φύσεως συμφέροντα».

Η άκρα δεξιά στην εποχή της κρίσης...

Από το tvxs.gr

Συζήτηση με θέμα “Η άκρα δεξιά στην εποχή της οικονομικής κρίσης” διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Πράσινο Ινστιτούτο. Πρόκειται για ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που ιδρύθηκε την άνοιξη του 2011 με πρωτοβουλία των Οικολόγων Πράσινων και σκοπεύει τη διάχυση των ιδεών της Πολιτικής Οικολογίας μέσα από συζητήσεις, μελέτες, εκδόσεις και έρευνες.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Βασιλική Γεωργιάδου ανέφερε πως...
“η άκρα δεξιά που εμφανίζεται στην Ευρώπη μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ήταν υπολειμματική και φθίνουσα αλλά συνέχεια του αντι-διαφωτιστικού ρεύματος. Έχει μια διφορούμενη στάση απέναντι στον κοινοβουλευτισμό: αντισυστημική/εναντιωματική αλλά και προσπάθεια για ενσωμάτωση σ’αυτόν, με αποτέλεσμα να καταλήγει το ακροδεξιό κόμμα να γίνει ο «ιδεατός συλλογικός λαϊκιστής».
Όπως επισήμανε η ίδια, “στη δεκαετία του 70 μεγαλώνει η δύναμη της ακροδεξιάς από ψήφους συντηρητικών ψηφοφόρων που διαμαρτύρονται ενάντια στην προγραμματική σύγκλιση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών. Στη δεκαετία του 90 με την παγκοσμιοποίηση και τη μετανάστευση οι ψήφοι των ακροδεξιών προέρχονται από τους δυσαρεστημένους και τους φοβισμένους και των δύο παραδοσιακών συνασπισμών. Σήμερα ο πολιτικός εξτρεμισμός, η ανοχή της βίας και η απαξίωση του κοινοβουλίου, όντας αρχετυπικές ακροδεξιές στάσεις και συμπεριφορές που στο πλαίσιο της κρίσης γίνονται ανεκτές, συνιστούν την διάχυτη άκρα δεξιά”.
Από την πλευρά του ο δημοσιογράφος και συγγραφέας, Δημήτρης Ψαρράς τόνισε πως “ η πρωτοφανής οικονομική κρίση και η πολιτική της κυβέρνησης έχουν προκαλέσει σοβαρούς κραδασμούς στο πολιτικό σύστημα, το οποίο ήδη βρισκόταν σε μερική αποσύνθεση. Το νέο πολιτικό σκηνικό δεν έχει βέβαια ακόμα καταγραφεί εκλογικά, αλλά σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις διαγράφεται καταστροφικό για την κυβερνητική παράταξη και σκοτεινό για τον δικομματισμό, ενώ φαίνεται ότι ενισχύονται τα μικρότερα κόμματα.
Μάλιστα συμπλήρωσε πως : αν για τα κόμματα της αντιπολίτευσης που επικρίνουν την πολιτική του Μνημονίου μια τέτοια δημοσκοπική άνοδος είναι αναμενόμενη, την έκπληξη κάνει για μια ακόμα φορά το ΛΑΟΣ, το οποίο με πολλές παρεμβάσεις στήριξε την κυβέρνηση, αλλά δεν φαίνεται να υφίσταται φθορά απ’ αυτή του τη στάση, κάτι που συμβαίνει για παράδειγμα με το κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη. Η στάση του κ. Καρατζαφέρη στην κρίσιμη ψηφοφορία του Μνημονίου έχει σχολιαστεί ποικιλοτρόπως και μάλιστα έχει θεωρηθεί ως ένα στοιχείο που διαφοροποιεί το ΛΑΟΣ από άλλα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα, τα οποία κατά κανόνα ακολουθούν μια λαϊκιστική αντιπολιτευτική πολιτική που συνοδεύεται από «φιλολαϊκή» ρητορεία.
Στην έλλειψη της ικανότητας της διάκρισης και στη Ναρκισσιστική Νοσταλγία μιας μυθικής κοινότητας εντόπισε την κοινωνική Ψυχοπαθολογία του Φασισμού ο πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας, Πέτρος Θεοδωρίδης. Ο ίδιος είπε πως: “η μεταπολεμική απαξίωση του όρου μέσα κατάχρηση αλλά και την απώθηση του ιστορικού περιεχομένου του είναι και η αιτία της τωρινής έκπληξηε για την εκρηκτική άνοδο του Φασισμού που θυμίζει την έκπληξη του Ραντεκ”.
“Οι Κίνδυνοι του φασισμού ενεδρεύουν σήμερα ξανά στην παγκόσμια κρίση που βιώνεται ως τραύμα , ξαφνικό αναπάντεχο, άδικο” σχολίασε.
Τέλος ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλης Τρεμόπουλος εστίασε στις εθνολαϊκιστικές, όπως τις χαρακτήρισε, αντιλήψεις της Θεσσαλονίκης και έκανε ιστορική αναδρομή στα φαινόμενα του εθνικισμού και του αντισημιτισμού. “Αυτό το κλίμα εκφράζουν σήμερα γνωστά πρόσωπα, με ένα πανελλαδικό πια (τηλε)ακροατήριο, ευάλωτο στην εθνικιστική και μισαλλόδοξη δημοκοπία, το φτηνό λαϊκισμό και τον ανέξοδο τοπικισμό. Υπάρχει, λοιπόν, η ανάγκη αυτοκριτικής ματιάς αλλά και ενεργοποίησης των ζωντανών δυνάμεων της πόλης για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Ακόμη, η «άλλη» Θεσσαλονίκη ασφυκτιά” σχολίασε ο κ. Τρεμόπουλος.

Η απόλυτη εκδίκηση των μισελλήνων.

Πια οι μάσκες των ανθρώπων έτοιμων για όλα και εκτελεστικών οργάνων της συμμορίας που λέγεται Τρόϊκα, έχουν πέσει και φαίνεται ξεκάθαρα το πραγματικό πρόσωπο. Φαίνεται ξεκάθαρα ο υφανθείς ιστός που έχει στηθεί με υπομονή και επιμονή.
Το σχέδιο δεν είναι απλά η απόλυση κάποιων.
Το σχέδιο δεν είναι η μείωση του κόστους σε συνεργασία με την αύξηση των εσόδων, αφού ο αστείος και επικίνδυνος σχεδιασμός καταρίπτεται και από πρωτοετή οικονομικού κολεγίου της λιγότερο αναπτυγμένης χώρας του κόσμου. Σε κανένα μέρος του κόσμου η αλόγιστη αύξηση φόρων, τελών, δασμών κλπ δε έφερε αποτέλεσμα. Το μάλλον και ήττον, το αποτέλεσμα ήταν η μείωση των δημόσιων εσόδων και η εξασφάλιση της ύφεσης.
Το σχέδιο λοιπόν είναι πιο σατανικό.
Το σχέδιο δεν είναι ο απλός πόνος, αλλά ο συνεχής πόνος. Το μαρτύριο του Σίσυφου. Λες και οι κυβερνώντες θέλουν για κάποιο λόγο, εν είδη χειρότερων μισέλληνων, να εκδικηθούν με τον χειρότερο τρόπο τους κατοίκους αυτής της χώρας. Όχι, δεν
αρκεί η απόλυση και η μείωση. Πρώτα κόπηκαν τα επιδόματα (μαζί με τα παράλογα, και τα λογικά, όπως πχ πολυτέκνων). Μετά μειώθηκαν 3 φορές οι μισθοί για να φτάσουν στο 50%. Καθόλη την διάρκεια, ποιούμε την νήσσα για τον ιδιωτικό τομέα που έχει χάσει 500.000 εργαζομένους -οι οποίοι βέβαια ούτε καταναλώνουν, ούτε παράγουν-.
Για να εκδικηθούν λοιπόν αυτοί οι ανέραστοι μισέλληνες, σκέφτηκαν ένα ακόμα σατανικό σχέδιο εξαθλίωσης προς παραδειγματισμό άλλων λαών. Αυτό της δημιουργίας εφέδρων ετών 60. ΌΧΙ δεν σε απολύω. ΌΧΙ δεν σε αποζημιώνω. ΌΧΙ δεν θα παίρνεις για ένα χρόνο επίδομα ανεργίας, ούτε θα προσμετρά ο αριθμός στα ποσοστά ανεργίας!!!. Θα είσαι έφεδρος μετά από 30 και 35 χρόνια εργασίας και θα λαμβάνεις το 60% του νέου βασικού.
Να στο κάνω λιανά; 400,00 ευρώ καθαρά. Φορολογήσημα. Και είναι μόνο αυτό; OXI.
Για άλλο ένα χρόνο ο….έφεδρος, θα παίρνει τον ηγεμόνα των σκελιών μου. Και είναι μόνο αυτό; ΟΧΙ. Θα επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα, άρα πάνε και τα δικαιώματα για απολύσεις και επιδόματα. Φτάνει το μαρτύριο; OXI.
Τώρα έρχεται το καλύτερο. Αφού ο υπολογισμός της σύνταξης βασίζεται στον συντελεστή μισθοδοσίας της τελευταίας 5ετίας, και αφού τα 2 τελευταία παίρνεις 400,00 και τίποτα, φαντάσου την σύνταξη που θα πάρουν.
Κλείνοντας….αναρωτούμαι. Καλά αυτοί. Είναι εκδικητικοί μισέλληνες που έχουν τους σαδιστικούς σκοπούς τους. Εμείς; Εμείς πόσο μαζοχιστές είμαστε πιά; Πόσα ακόμα θα ανεχτούμε; Ρε μήπως έχουμε μπολιαστεί και εμείς με ανθελληνικά χαρακτηριστικά; 

Loutraki One

Αλ. Τσίπρας: “Δεν θα πληρώσω το χαράτσι μέσω της ΔΕΗ”

Με μία πρωτοβουλία που θα σχολιαστεί, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε ότι δεν θα πληρώσει το «χαράτσι» μέσω της ΔΕΗ. Εκφράζοντας εμπράκτως την αλληλεγγύη του στο κίνημα «Δεν έχω να πληρώσω» ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι θα καταθέσει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων το ποσό που αντιστοιχεί στη ΔΕΗ και το ποσό που αφορά το «χαράτσι Βενιζέλου» θα το καταθέσει στο ΚΕΘΕΑ, που υπέστη μείωση 50% στην χρηματοδότησή του.
Παράλληλα, εκτός από τον συμβολισμό της κίνησής του, κάλεσε την κυβέρνηση να στραφεί πρώτα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του που αρνούνται να πληρώσουν το «χαράτσι».

Μιλώντας πριν από λίγο στη γιορτή της Νεολαίας ΣΥΝ ο Αλ. Τσίπρας είπε:
«Ο κόσμος δεν πληρώνει γιατί δεν έχει να πληρώσει. Και σε αυτό τον κόσμο θα μπούμε ασπίδα προστασίας. Να μην τολμήσουν να του κόψουν το ρεύμα.
Να μην τολμήσουν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του.
Και αν θελήσουν να ξεκινήσουν από εμάς. Να ξεκινήσουν από εμένα και από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλώνω λοιπόν ότι σε σχέση με το χαράτσι στα ακίνητα, θα καταθέσω το μέρος του λογαριασμού μου που αναλογεί στη ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και δανείων.
Και το μέρος που αφορά το χαράτσι, θα το καταθέσω ως δωρεά στο ΚΕΘΕΑ. Σ’ αυτό τον οργανισμό που έχει στηρίξει τόσους νέους ανθρώπους για να επανενταχθούν αλλά δε χωράει στα μνημονιακά κιτάπια. Ο κόσμος δεν έχει δεν μπορεί δε πρέπει να πληρώσει.
Και σε αυτόν τον κόσμο θα βρεθούμε δίπλα. Κανένας μόνος του στη κρίση. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε».
Κατά τα λοιπά ο πρόεδρος του ΣΥΝ επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου, η οποία «εδώ και δύο χρόνια με απίστευτο επαγγελματισμό και κυνισμό εκτελεί ένα προσυμφωνημένο συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής κοινωνίας», και κάλεσε σε «μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή αποτελούμενη από τις δυνάμεις που αντιμάχονται το μνημόνιο από αριστερή προοδευτική σκοπιά».

Σκόνη τα κυβερνητικά "επιχειρήματα" για υπεράριθμους δημόσιους υπάλληλους

Εχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο κυβερνητικό παραμύθι για τους «υπεράριθμους» και «προνομιούχους» δημόσιους υπαλλήλους που υπάρχουν στην Ελλάδα. Επειδή σήμερα ανακοινώνεται το πέταγμα στον καιάδα της ανεργίας μέσω της «εργασιακής εφεδρείας» δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, θεωρήσαμε καλό να δημοσιεύσουμε ένα σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε» που κάνει σκόνη όλα τα κυβερνητικά επιχειρήματα:
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν εκδηλώθηκε παρά ως κατάρρευση της περίφημης ιδιωτικής οικονομίας. Τους ιδιώτες ήταν που ήρθαν να διασώσουν τα κράτη, "κοινωνικοποιώντας" τα βάρη από τις ζημιές των τραπεζιτών. Το γεγονός αυτό δείχνει από μόνο του πόσο σαθρές είναι οι "αναλύσεις" περί ευθύνης του σπάταλου και αντιπαραγωγικού δημόσιου χαρακτήρα της οικονομίας έναντι του "υγιούς" ιδιωτικού τομέα.

Επιπλέον θράσος

Ειδικά στην Ελλάδα, όμως, οι δημιουργοί του πράγματι σπάταλου, αντιπαραγωγικού και αντικοινωνικού δημόσιου τομέα, οι υπόλογοι για τη λειτουργία ενός δημόσιου τομέα που αυτοί τον κατασκεύασαν έτσι ώστε να υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, οι αρχιτέκτονες της ρουσφετοκρατίας και της αναξιοπρεπούς γλίτσας με την οποία οικοδομούσαν τους κομματικούς στρατούς τους είχαν το επιπλέον θράσος να υποδεικνύουν ως υπεύθυνους για το δικό τους δημιούργημα τους εργαζομένους, τους οποίους μάλιστα έφτασαν να αποκαλούν μέχρι και "κοπρίτες".
θέλοντας να προωθήσουν την τακτική του "διαίρει και βασίλευε" ανάμεσα σε ιδιωτικούς και δημόσιους υπαλλήλους, απευθύνοντας σε ένα λαό των 11 εκατομμυρίων, ισχυριζόμενοι ότι "όλοι μαζί τα φάγαμε", και για να "αποδείξουν" τον ισχυρισμό τους ενοχοποιούσαν τους 500.000 από αυτά τα 11 εκατομμύρια ότι ήταν "υπεράριθμοι" δημόσιοι υπάλληλοι. Υπάλληλοι που, όμως, διορίστηκαν στο Δημόσιο από τους κρατούντες.

Αλλά οι κρατούντες, εκείνοι που "τους διόρισαν" επιχειρώντας να χτίσουν πάνω οτο δικαίωμα για δουλειά την πολιτική "πελατεία" τους, οι ίδιοι που παλιότερα αναφωνούσαν προς τους κομματικούς τους στρατούς του Δημοσίου "εσείς είστε το κράτος", έρχονταν τώρα και ζητούσαν τα ρέστα!

Ρεσιτάλ ανηθικοτητας

Στο πλαίσιο αυτού του ρεσιτάλ ανηθικότητας, τα μυθεύματα για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων μετατράπηκαν σε καθημερινό ανάγνωσμα και ακρόαμα. Βλέπετε, όσοι μπουκώνουν με δημόσιο χρήμα βιομηχάνους, τραπεζίτες, εφοπλιστές και εργολάβους κάπου αλλού έπρεπε να αποδώσουν το δημόσιο χρέος.

Ποια είναι η αλήθεια: το 1990 οι μισθοί και οι συντάξεις που πλήρωνε το Δημόσιο αποτελούσαν το 14,1% του ΑΕΠ.
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μετά το 1994 "κατέβασαν" το ποσοστό αυτό στο 11% και η κυβέρνηση Καραμανλή το σταθεροποίησε στο 9% του ΑΕΠ. Άρα, στους εργαζομένους στο Δημόσιο και στους συνταξιούχους του Δημοσίου αναλογεί όλο και μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ. Και μάλιστα πολύ μικρότερο από αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά αφού: το 1994 το σχετικό κονδύλι μοιράστηκε σε 595.742 εργαζομένους και συνταξιούχους, ενώ η μοιρασιά του 2008 αφορούσε 896.415 άτομα.

Αυτοί είναι οι "προνομιούχοι" Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι. Όσο για την έρευνα στα πλαίσια της "Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής" που πραγματοποιήθηκε από τους ερευνητές του αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών και των Πανεπιστημίων του Στρασβούργου και του Μαγδεμβούργου, αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζομένων είναι 11,4% και ότι αυτό το ποσοστό είναι ένα από τα 4 χαμηλότερα σε όλη την Ευρώπη.

Η Ελλάδα έχει, αναλογικά με το σύνολο των εργαζομένων, το 1/3 των δημοσίων   υπαλλήλων σε σύγκριση με τη Σουηδία και τη Δανία και περίπου το 1/2 σε σύγκριση με τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Μάλιστα, αυτά τα ποσοστά παραμένουν σταθερά εδώ και τριάντα χρόνια.

Όσο για τη δαπάνη μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα (που σε ποσοστό 80% έχουν καθαρές αποδοχές από 880 έως 1.500 ευρώ και που το 50% των οποίων διαθέτουν πτυχίο πανεπιστημιακής εκπαίδευσης ή ανώτερο τίτλο σπουδών), είναι μικρότερη ως ποσοστό του ΑΕΠ από εκείνη των δημοσίων υπαλλήλων της Δανίας με 16,9%, της Γαλλίας με 12,8%, της Φινλανδίας με 13%, της Σουηδίαςμε 15,1%.

Εξίσου "δημοφιλές" προπαγανδιστικό παραμύθι είναι και το άλλο, για τις "υπέρμετρες" δημόσιες δαπάνες. Αλλά από όλα τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι το σύνολο των δαπανών του ελληνικού κρατικού τομέα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ένα από τα χαμηλότερα σε όλη την Ευρώπη.

Ομολογία

Όσο για το "γενναιόδωρο" κράτος πρόνοιας που τάχα απολαμβάνουν οι Έλληνες, αρκεί να σημειωθεί ότι κατά μέσο όρο την περίοδο 1998-2007 η Ελλάδα διέθετε μόνο 3.530 ευρώ κατά κεφαλήν για προγράμματα κοινωνικής προστασίας, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι 6.251,78 ευρώ.
Τέλος και σχετικά με τους "κοπρίτες" δημοσίους    υπαλλήλους, το ίδιο ΔΝΤ ομολογεί: η αύξηση των ελλειμμάτων προϋπολογισμού στις μεγάλες οικονομίες ανά τον κόσμο (και όχι μόνο στην Ελλάδα) οφείλεται κατά 50% στην πάσης φύσεως φοροδιαφυγή των μεγαλοσχημόνων και στην αποπληρωμή τόκων για προηγούμενα δάνεια των κυβερνήσεων που καταλήγουν   πάλι   στα ταμεία των μεγαλοσχημόνων. Αντίθετα, η αύξηση των δημοσίων δαπανών επιβαρύνει τα ελλείμματα κατά λιγότερο από 10%».

 

Αναδημοσίευση από το http://tsak-giorgis.blogspot.com/

Μήπως ο Ερντογάν είναι … υπερτιμημένος;

Πριν από δυο εβδομάδες, ο Τούρκος πρωθυπουργός ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τη Τυνησία, και τη Λιβύη, στα πλαίσια αυτού που αποκλήθηκε «περιοδεία της αραβικής άνοιξης».
Με μια αναπτυσσόμενη οικονομία, ένα ισχυρό στρατό, και τρεις συνεχόμενες εκλογικές νίκες, ο Erdogan απολαμβάνει μιας μεγαλύτερης νομιμοποίησης από οποιονδήποτε άλλον ηγέτη της Μέσης Ανατολής. 
Μάλιστα, σχεδίασε έτσι την περιοδεία του, ώστε να φανεί πως στοχεύει στο να ηγηθεί της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλα όμως προσπάθησε να καλύψει τις πρόσφατες αποτυχίες του,  τις οποίες και θα πρέπει να ξεπεράσει.
Προς τα έξω, η περιοδεία φάνηκε να σημειώνει επιτυχία. Στα αεροδρόμια τον υποδέχτηκαν ως άλλον «ροκ σταρ», και μάλιστα εκφώνησε λόγο στον Αραβικό Σύνδεσμο, κάτι που  συνέβη για πρώτη φορά από έναν μη Άραβα.
Οι ακτιβιστές της αραβικής άνοιξης, ανήσυχοι πως οι στρατιωτικοί μπορεί να εκτροχιάσουν τις προσδοκίες της επανάστασής τους, θαύμασαν τον τρόπο με τον οποίο ο  Erdogan προσπαθεί να ξαναφέρει τον Ισλαμισμό στο προσκήνιο, και επίσης θαύμασαν τις πρόσφατες νίκες του εναντίον των κοσμικών στρατηγών της χώρας του.
Η μεγαλύτερη όμως απήχηση του Τούρκου ηγέτη, πηγάζει από τις σκληρές επιθέσεις του εναντίον του Ισραήλ, το οποίο απείλησε με ναυτικό πόλεμο, καθώς και με τις κριτικές του εναντίον της Δύσης, την οποία κατηγορεί ότι θέλει απλά να εκμεταλλευτεί τον πλούτο της Λιβύης. Τόνισε μάλιστα τον ρόλο της χώρας του, ως μια σταθερή και αφιλοκερδή φίλη τους. Ιδού λοιπόν ένας ηγέτης, που θέλει να τα βάλει με το Ισραήλ όπως ο Νάσερ, και να ηγηθεί της περιοχής, όπως ένας Οθωμανός.
Όλα αυτά είναι εντυπωσιακά, αλλά στην πραγματικότητα, η εξωτερική πολιτική του Erdogan έχει τα χάλια της. Η αραβική άνοιξη, που συχνά επικροτεί το τουρκικό μοντέλο ως ιδανικό, έχει φέρει τον Τούρκο πρωθυπουργό αντιμέτωπο με τις πρώτες σοβαρές δοκιμασίες του. Και τα πήγε άσχημα.
Όλα ξεκίνησαν στη Λιβύη, όπου ο Erdogan απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση εναντίον της παρέμβασης του ΝΑΤΟ, η οποία όμως είχε σκοπό τη προστασία των Μουσουλμάνων αμάχων. Το ΝΑΤΟ τον αγνόησε επιδεικτικά, και ο Erdogan αμέσως συμμορφώθηκε, προσπαθώντας μάλιστα να πιστωθεί την επέμβαση!
Στο ζήτημα όμως της Συρίας, υπέστη τη μεγαλύτερη ήττα του. Κάποτε διαφήμιζε πομπωδώς την πολιτική «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονές του. Δημιούργησε μάλιστα μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου και ταξιδιών μεταξύ της Τουρκίας, της Συρίας, του Ιράκ, και του Ιράν. Στήριξε το καθεστώς της Συρίας και αυτό του Ιράν εναντίον της Δύσης, και μάλιστα προσπάθησε να υπερασπιστεί το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Σήμερα όμως, η Τουρκία βασανίζεται από τα προβλήματα με τη Συρία, το Ιράν, και το Ιράκ. 
Ο Erdogan δείχνει αναποτελεσματικός. Και μπορεί η Συρία να φαίνεται ως το βασικό του πρόβλημα, τα πράγματα όμως έχουν μια βαθύτερη αιτία.
Ο Erdogan ανέβασε τον πήχη των γεγονότων της Συρίας, λέγοντας πως πρόκειται για κρίσιμη εξέλιξη που αφορά στα εσωτερικά της χώρας του. Άλλωστε, η βία εκεί, πλημμυρίζει τη Τουρκία με Κούρδους της Συρίας. Ας μη ξεχνάμε τον διαρκή πόλεμο της Άγκυρας με τους Κούρδους του ΡΚΚ. 
Για αυτό και ο Erdogan απαίτησε από τον ‘Ασαντ να σταματήσει τη καταστολή και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, την ίδια ώρα που αυτός ο ίδιος συνέχιζε να βομβαρδίζει στρατόπεδα του ΡΚΚ στο Β. Ιράκ, δολοφονώντας Ιρακινούς αμάχους, παραβιάζοντας την εθνική κυριαρχία της χώρας, και αναγκάζοντας την Βαγδάτη να καταγγείλει την Τουρκία.
Ο Άσαντ όμως, συνέχισε απτόητος να αγνοεί τον Erdogan, παρά τις απειλές του δεύτερου ότι εξαντλείται η υπομονή του. Σε κάποια μάλιστα φάση, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε περίχαρος ότι έπεισε την Συρία να αποσύρει τα τανκς από μια πολιορκία, ενώ αυτά επέστρεψαν λίγες ώρες αργότερα. Η Τουρκία ρεζιλεύτηκε.
Οι Τούρκοι απέτυχαν, διότι ο Άσαντ γνωρίζει πολύ καλά πως δεν θα πρέπει να δείξει αδυναμία, και πως το Ιράν θα τον στηρίζει. Ιδού λοιπόν οι βαθύτερες αιτίες της αποτυχίας του Erdogan στη Συρία. Το Ιράν έχει ηγετικές βλέψεις για την περιοχή. Για αυτό και χρειάζεται τη Συρία. Ο Erdogan αποτελεί εμπόδιο. Έτσι, η Τεχεράνη καταγγέλλει πως η τουρκική καταστολή των Κούρδων, δεν διαφέρει και πολύ από την αντίστοιχη του Άσαντ. Μάλιστα, το Ιράν, που και το ίδιο βομβαρδίζει ιρακινά εδάφη, αναφέρεται στο ΡΚΚ όχι ως τρομοκράτες αλλά ως αντάρτες, που εκπροσωπούν τις νόμιμες κουρδικές προσδοκίες. 
Και ο Erdogan πνίγεται….
Προς το παρόν, και όσο αντέχει ο Άσαντ, το Ιράν νικάει. Και όσο το Ιράν συνεχίζει το πυρηνικό του πρόγραμμα, ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος του Erdogan. Για αυτό και η Τουρκία συμφώνησε τελευταία να εγκατασταθεί το αμερικανικό ραντάρ στο έδαφός της. Πρόκειται για ραντάρ που θα χρησιμοποιείται σε σχέση με το Ιράν.
Σε αυτό το φόντο, ο Erdogan περιόδευσε στην Μ. Ανατολή, απέλασε τον Ισραηλινό πρέσβη, και απείλησε το Ισραήλ με πόλεμο. Πολλοί ακροατές του στον Αραβικό Σύνδεσμο ενθουσιάστηκαν, άλλοι όμως, όπως ο αιγυπτιακός στρατός ανησυχούν για το που μπορούν να οδηγήσουν όλα αυτά. Εξάλλου, η ατζέντα της ημέρας ήταν η Συρία, κάτι για το οποίο ο Erdogan δεν είπε κουβέντα. Και ενώ αποχωρούσε από την αίθουσα συνεδριάσεων, οι εξόριστοι Σύριοι που ήταν παρόντες τον χαρακτήριζαν «δειλό».
Ακόμη και κάποια στην αντιπολίτευση της Τουρκίας, αρχίζουν να καταγγέλλουν την ηθικά υποκριτική  πολιτική του Erdogan, ως «γυάλινο πύργο». Κοροϊδεύουν τις πολιτικές του ως άνευ αντικρίσματος. Καταγγέλλουν τη ματαιοδοξία του, που θέλει να κάνει σε άλλους ηθικά κηρύγματα, και που περηφανεύεται για το βραβείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων που του απένειμε ο Καντάφι.
Για όλα αυτά, ο Erdogan καταφεύγει στη λύση της επίθεσης εναντίον του Ισραήλ, που οι αιτίες της έχουν μεγάλο βάθος. Το 2006 είχε αγκαλιάσει την Χαμάς, η οποία έχει δηλωμένο σκοπό την καταστροφή του Ισραήλ. Σήμερα ανεβάζει τον πήχη, απειλώντας ακόμη και με πόλεμο!
Το ίδιο αβέβαιη είναι και η γενικότερη διεθνής θέση του Erdogan. Η έκθεση Palmer του ΟΗΕ δικαίωσε την επιδρομή του Ισραήλ στον στολίσκο της Γάζας. Παράλληλα, οι προσπάθειες του να εμποδίσει την Κύπρο στο να ενταχτεί στην ΕΕ, καθώς και η αντίθεσή του στην νόμιμη εκμετάλλευση των πόρων της, που είναι χρήσιμες στην ΕΕ, τον κάνουν να χάνει φίλους.
Για έναν που υποτίθεται ότι θέλει να ηγηθεί μιας νέας Μέσης Ανατολής, οι αντί-ισραηλινές και αντί-δυτικές του τακτικές, μοιάζουν πολύ με την παλιά Μέση Ανατολή. Μέχρι στιγμής, το μόνο που κατάφερε είναι να μπλέξει τη χώρα του στις αντιπαραγωγικές πολιτικές, που οι προκάτοχοί του απέφευγαν. 
Το παραδέχτηκε άλλωστε και ο υπουργός Εξωτερικών του. Ενώ αναφέρονταν στην πολιτική μηδενικών προβλημάτων ως επιτυχή, αυτό στο οποίο εστιάζει σήμερα η Τουρκία είναι μια συμμαχία με την Αίγυπτο, προκειμένου να δημιουργηθεί άξονας εναντίον του Ισραήλ.
Θα ήταν καλό να υποθέσουμε πως οι εγγενείς δυνάμεις της Τουρκίας, η μετριοπάθεια του παρελθόντος, και τα πολλά πολιτικά και ηθικά όρια στην περιφερειακή επιρροή του Erdogan, θα τον κάνουν να επιλέξει μια πιο νηφάλια πορεία. Ούτως ή άλλως, ένας επίδοξος «ηγέτης» θα πρέπει να φέρνει και αποτελέσματα, εκτός από ένα απλό χειροκρότημα.


Των Hillel Fradkin & Lewis Libby

Δώρο» 970.000 ευρώ στη ΓΣΕΕ από την Διαμαντοπούλου

Απίστευτη πρόκληση δια χειρός κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία, με υπουργική απόφαση, επιχορηγεί τους συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ με 970.000 ευρώ.
Δηλαδή, την ώρα που η κυβέρνηση λαμβάνει τα σκληρότερα μέτρα που εξοντώνουν τα ελληνικά νοικοκυριά, το υπουργείο Παιδείας μοιράζει απλόχερα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων.
Σε απόφαση που υπογράφηκε στις 29.07.2011 από τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης του υπουργείου Παιδείας αναφέρεται: «επιχορηγούμε το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, για το 2011, με το ποσό του 970.000 ευρώ».
Ως εξοργιστική αντίφαση σημειώνεται ότι την ημέρα που το υπουργείο της κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου επιχορηγούσε το Ινστιτούτο της συνδικαλιστικής οργάνωσης με το υπέρογκο ποσό, το υπουργείο Οικονομικών κατέθετε τροπολογία με την οποία μπαίνει «λουκέτο» σε δεκάδες φορείς του Δημοσίου, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Παράλληλα, την ώρα που η απόφαση δημοσιευόταν στην ιστοσελίδα της Διαύγειας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ηλίας Μόσιαλος έδινε διευκρινήσεις για το πώς και πόσοι υπάλληλοι θα βγουν σε εφεδρεία.

Πηγή :newscode.gr

ΑΡΝΗΘΗΚΕ η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ να πάρει θέση για τα ΝΑΥΑΓΙΑ με ΤΟΞΙΚΑ-ΠΥΡΗΝΙΚΑ στη ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Τις καταγγελίες για ναυάγια με τοξικά-πυρηνικά στη Μεσόγειο έφερε στη Βουλή με επίκαιρη ερώτηση ο βουλευτής Ηρακλείου, Μιχάλης Κριτσωτάκης(ΣΥΡΙΖΑ). Στη συζήτηση στη Βουλή, εκ μέρους της κυβέρνησης κρίθηκε ότι έπρεπε να απαντήσει το Υπουργείο … Προστασίας του Πολίτη, με τον Υφυπουργό κ. Όθωνα, ο οποίος όχι μόνο δεν απάντησε αλλά προσπάθησε και να υποβαθμίσει το θέμα.

Δεν μπορεί για μια σοβαρότατη καταγγελία η οποία έχει την υπογραφή αξιόπιστων οργανώσεων και ελληνικών και ξένων, και που συνοδεύεται από στοιχεία που αποτελούν ισχυρότατες ενδείξεις, να έρχεται ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη και να λέει ότι «Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει μια αναφορά, μια καταγγελία κάποιου μέλους κάποιας περιβαλλοντικής οργάνωσης σε κάποιο περιφερειακό Συνέδριο, το τέταρτο, πέμπτο που έγινε πρόσφατα», πολύ περισσότερο όταν έχει προηγηθεί επιστολή προς τον Δ/ντη Γραφείου Πρωθυπουργού και τη Γ. Γ. της Κυβέρνησης (επισυνάπτεται).

Έχει δίκιο όταν λέει ο κ. Υφυπουργός όταν λέει: «Θα ήταν πάρα πολύ απλό αν ο στόχος δεν ήταν οι εντυπώσεις και ήταν η ουσία».

«Απαντήστε μας λοιπόν επί της ουσίας. Εμείς θα επιμείνουμε», δήλωσε ο Μ. Κριτσωτάκης και κατέθεσε στοιχεία με τις σοβαρότατες ενδείξεις της καταγγελίας στη Βουλή.

MEGA ΓΕΓΟΝΟΤΑ:”Κουστουμάτος Ταλιμπανισμός”

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
……………………………………
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…

Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
……………………………..


Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…
Ντροπή!

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr