Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2020

Τι έγινε το 1204 μ.Χ. και μας το κρύβουν;



"Αυτός είναι ο λόγος που οι «θεσμοί» διέταξαν τον Τσίπρα και την παρέα του να βυσσοδομήσουν κατά της ορθοδοξίας και της Εκκλησίας"
Είναι πολύ παρήγορο, αλλά και τιμητικό για τον Λαό μας, που δεν ξεχνά ποτέ την Πόλη του και τον Αυτοκράτορα του και που κάθε χρόνο, στις 29 Μαΐου, τιμά και μνημονεύει με ιδιαίτερη ευλάβεια τους μάρτυρες της Άλωσης.

Εκείνο, όμως, που, όταν γίνεται, γίνεται κάπως δειλά και συγκαλυμμένα, είναι η αναφορά στον ρόλο που έπαιξαν οι Δυτικοί σε σχέση με τα λυγμικά γεγονότα της πτώσης, όπως επίσης και η ανάδειξη της οντολογίας αυτών των γεγονότων, που δεν είναι άλλη από το Πνεύμα της Ρωμιοσύνης. (1)

Σε ό, τι αφορά στον ρόλο των Φράγκων, τα πράγματα είναι απλά, αλλά, δυστυχώς, αποσιωπούνται σκοπίμως.

Διακόσια πενήντα χρόνια πριν από την Άλωση της Πόλης, οι λεγόμενοι
Σταυροφόροι –οι τότε δυτικές συμμαχικές δυνάμεις- αναδεικνύονται, με την δράση τους, ως οι πλέον πολύτιμοι πρώιμοι σύμμαχοι των Τούρκων.

Διότι, με την παρότρυνση και τις ευλογίες του τότε πάπα και με το πρόσχημα της απελευθέρωσης των Αγίων Τόπων, καταλύουν την Ρωμανία/Βυζαντινή αυτοκρατορία, εγκαθιστούν Φράγκους ηγεμόνες στα διάφορα τμήματά της, καταστρέφουν ολοσχερώς την Κωνσταντινούπολη, την λεηλατούν και φορτώνουν στα καράβια τους όλα της τα τιμαλφή.

Ο ελληνικός δρόμος: ένα ΟΡΑΜΑ απέναντι στην ΠΑΡΑΚΜΗ


Του Γιώργου Καραμπελιά 
Ποτέ άλλοτε ο ελληνισμός –ως δημογραφικό μέγεθος, οικονομική και πνευματική παραγωγή και διεθνές εκτόπισμα – δεν βρισκόταν σε κατώτερο σημείο. Το ελληνικό κράτος κινδυνεύει πλέον να μη διαθέτει τα απαραίτητα μεγέθη για την αναπαραγωγή του ως αυτόνομο κράτος. Και παρά το ότι έχουμε ιστορία 3.000 ή 4.000 χρόνων, κανείς δεν έχει κερδίσει την ιστορική αθανασία, σε ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι όπου η παραμικρή υποχώρηση πληρώνεται με ακριβό αντίτιμο.
Καλούμαστε, λοιπόν, να απαντήσουμε σε μια τιτάνια πρόκληση. Να βάλουμε – έστω ως ένα μικρό έθνος πλέον–, τέλος σε μια μακρά καθοδική πορεία.
Από πού όμως θα αντλήσουμε κουράγιο, αν το ιστορικό διακύβευμα είναι τόσο επισφαλές και η έκβαση μοιάζει προδιαγεγραμμένη;
Δεν τρέφουμε αυταπάτες, ωστόσο πιστεύουμε, ακόμα και σήμερα, πως ο αγώνας δεν είναι χαμένος. Αρκεί να αποκτήσουμε επί τέλους ένα συνεκτικό όραμα και

μέσα, από έναν «εκσυγχρονισμό της παράδοσής», να διασώσουμε για τον σύγχρονο κόσμο την πρόταση πολιτισμού που φέρει ακόμα αυτή η μοναδική παράδοση.

Επιτροπή 2021: Το επετειακό πάρτι μιας α-εθνικής ελίτ


Του Γιώργου Ρακκά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο slpress.gr 
Όλα δείχνουν ότι οι εορτασμοί για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, θα αποτελέσουν αιτία, όχι για την ενότητα του έθνους μέσα από τον αναστοχασμό της ιστορίας του, αλλά αντίθετα για έναν νέο διχασμό. Το παράδοξο αυτό οφείλεται αποκλειστικά στους κυβερνητικούς χειρισμούς για την συγκρότηση της επίσημης Επιτροπής, στους συντελεστές της και στις επιλογές που έχουν κάνει.
Η δραστηριότητα της αυτοϋποβιβάζεται στο επίπεδο μιας εθνοαποδομητικής προπαγάνδας που σπεύδει να εκμεταλλευτεί την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, σε μια απόπειρα να μπουν πολλά εισαγωγικά στον εθνικό της προσδιορισμό. Με αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, η ίδια η κυβέρνηση και οι φίλοι της, έχουν ήδη καταφέρει να υπονομεύσουν πλήρως τον εθνικό χαρακτήρα της Επιτροπής και όχι βέβαια της Επανάστασης του 1821.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Και βέβαια θ' αναστηθούμε!


Η ορθόδοξη εικόνα της ανάστασης του Χριστού: ο Χριστός στον Άδη (τον τόπο των νεκρών) τραβάει από τους τάφους τον Αδάμ και την Εύα, για να τους μεταφέρει, μαζί με όλους τους αρχαίους νεκρούς, στον "ουρανό", τον τόπο όπου πηγαίνουν οι ψυχές τώρα, περιμένοντας την τελική ανάσταση όλων (στη Δευτέρα Παρουσία)
Του Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου
Πηγή: Εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος 20 Απριλίου 2007.
ΟΟΔΕ

Είναι, αναμφίβολα, ο μύχιος πόθος της καρδιάς, αλλά και το μέγιστο σκάνδαλο του νου, η ομολογία της πίστεώς μας "προσδοκώ ανάσταση νεκρών". Δεν αφανίζει τη ζωή μας το φτυάρι του νεκροθάφτη. Δεν την οριοθετεί το πένθιμο κυπαρίσσι εκεί, στο νιόσκαφτο μνήμα. Είναι ασύνορη, αιώνια η ζωή μας. Κι όπως όλοι θα πεθάνουμε, επίσης όλοι θα αναστηθούμε! Ποιος το μαρτυρεί, ποιος το βεβαιώνει αυτό; Η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Ας δώσουμε το λόγο στον θεόπνευστσ κήρυκα της Αναστάσεως, τον απόστολο Παύλο, που αναπτύσσει διεξοδικά το θέμα στο 15ο κεφάλαιο της Α' προς Κορινθίους Επιστολής του. Από εκείνη την αποστολική διδασκαλία μεταφέρω τη σχετική παράγραφο (Α' Κορ. 15,12-20).

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Προσφυγικό: Οριστικά «αποθήκη» ψυχών η Ελλάδα



Οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να απεμπλακούν από κάθε υποχρέωση «αλληλεγγύης»

του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Φράγμα» (σαν αυτά που προορίζονται για τα νησιά του Αιγαίου) στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη κατά τη διαχείριση του μεταναστευτικού / προσφυγικού φοβάται πλέον η κυβέρνηση, καθώς είναι εξόχως ανησυχητικές οι πληροφορίες που διαρρέουν για τη μορφή που θα έχει το νέο καθεστώς παροχής ασύλου στις χώρες της Ε.Ε., το οποίο αναμένεται να αντικαταστήσει τον πολιτικά χρεοκοπημένο πλέον Κανονισμό του Δουβλίνου, γνωστό και ως «Δουβλίνο 3».
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί αυτές τις μέρες σε μερικά από τα μεγαλύτερα και εγκυρότερα ελληνικά ΜΜΕ προερχόμενες από ευρωπαϊκές πηγές, το νέο καθεστώς θα εμφανιστεί τον επόμενο μήνα ως πρόταση επί της οποίας θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία σε επίπεδο συνόδου κορυφής της Ε.Ε. Επειδή ωστόσο αυτό μοιάζει εκ των προτέρων αδύνατον, το πιθανότερο είναι ότι θα μπει προσωρινά στο «ψυγείο» μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του έτους, οπότε η Γερμανία θα ασκεί την προεδρία της Ένωσης και θα αναλάβει το φορτίο.

Καταιγίδα ενόψει – Η επερχόμενη ελληνοτουρκική κρίση και ο γεωπολιτικός “ιονισμός”


ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ
Η δημοσίευση από τον ΟΗΕ της συμφωνίας Άγκυρας-Τρίπολης και των συντεταγμένων οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών ήταν αναμενόμενη, αλλά δεν παύει να είναι καμπή, επειδή χρησιμοποιείται από τον Ερντογάν ως πρόσχημα νομιμότητας για τις σχεδιαζόμενες πειρατικές ενέργειες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ (όπως ορίζεται από την αρχή της μέσης γραμμής).
Η ακύρωση της επίμαχης συμφωνίας μπορεί να συντελεστεί μόνο εάν οι δυνάμεις του Χαφτάρ ανατρέψουν την κυβέρνηση Σαράτζ. Όσο αυτή θα αναγνωρίζεται ως νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης ο Ερντογάν θα μπορεί να επικαλείται την επίμαχη συμφωνία. Και μόνο αυτό το γεγονός θα έπρεπε να είχε οδηγήσει την Αθήνα σε δύο κινήσεις:

Η εκ των έσω υπονόμευση – Για να λυθούν οι απορίες


Η εκ των έσω υπονόμευση – Για να λυθούν οι απορίες
Ο Λάμπρος Καλαρρύτης μέσα από το blog του στο Pagenews.gr απαντάει σε όσους απορούν γιατί η Ελλάδα είναι πάντα στριμωγμένη ενώ έχει το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος της.
Πολλοί αναρωτιούνται εύλογα πως γίνεται η Ελλάδα, παρότι κατά γενική ομολογία έχει το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος της, να βρίσκεται διαρκώς διπλωματικά στριμωγμένη και διεθνοπολιτικά πιεζόμενη να ενδώσει στις παράνομες τουρκικές διεκδικήσεις.  Μια απάντηση που δίνουν αρκετοί είναι ότι οι συσχετισμοί ισχύος στο στρατιωτικό σκέλος δεν ευνοούν την Ελλάδα, άρα είναι αναμενόμενο να πιέζεται να υποχωρήσει και εν τέλει να συμβιβαστεί με τις τουρκικές αξιώσεις.

Έλληνες και Γερμανοί τον 12ο αιώνα

του Βασίλη Στοϊλόπουλου 
Ιστορικοί, συγγραφείς, πολιτικοί και άλλοι μετέχοντες στο δημόσιο διάλογο στην Ελλάδα αναφέρονται πολύ συχνά στην «χιλιετή σύγκρουση» των Ελλήνων με τους Τούρκους – αρχής γενομένης με τη Μάχη του Ματζικέρτ το 1071 που σηματοδοτεί την «αρχή του τέλους» της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Καθόλου ή σπανίως γίνεται αναφορά στο δημόσιο διάλογο σε μια άλλη ανερχόμενη μεσαιωνική δύναμη που σχεδόν την ίδια εποχή στρέφεται και αυτή εναντίον των Ελλήνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Γερμανοί.
Στην τελευταία δεκαετία του 12ου αιώνα ήταν πρώτος ο Σουηβός Φρειδερίκος A΄ Βαρβαρόσα, ο «ισάξιος με απόστολο» ηγεμόνας που απέναντι στους κατ΄ αυτόν «Γραικούς» (και όχι Ρωμαίους) ακολουθεί την «διπλωματία της ειρωνείας» και συμπεριφέρεται εκ περιτροπής πότε με σαρκασμό και πότε με περιφρόνηση προς τον ίδιον τον αυτοκράτορα. Έτσι κατόρθωσε να γίνει ο πρώτος ηγεμόνας

Το «Προφανές Πεπρωμένο» του Ελληνισμού



του Λεωνίδα Αποσκίτη


«Δούλος είναι εύκολο να γένη τις, όταν θέλη. Αυθέντης είναι δύσκολον.
Επιθυμούμεν ειρήνη; Ας τρέξωμεν εις τα όπλα». 
Δημήτρης Υψηλάντης
Ο ελληνισμός, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, ζει ξανά ημέρες όπου είναι «πλήθος τ’ άσχημα» και «τ’ άδεια αφέντες», όπως έλεγε ο Παλαμάς. Οι εθνικοί κίνδυνοι είναι γιγαντωμένοι και οι ξένοι βυσσοδομούν. Εκβιάζουν, πιέζουν, δωροδοκούν και θεωρούν ότι είναι τα χώματά μας έτοιμα για παράδοση και πώληση.
Αυτή την εντύπωση τους δίνουν δουλικότατα οι προσκυνημένες φραγκολεβαντίνικες ελίτ, που πρωτοστατούν στην υπονόμευση του εθνικού φρονήματος και στην περιφρόνηση της εθνικής μας φυσιογνωμίας.
Η Τουρκία, ένοχη εθνοκάθαρσης, κατοχής, εποικισμού και κυνικών εγκλημάτων, επιχειρεί να «νομιμοποιήσει» την διχοτόμηση του Αιγαίου με το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να επιτύχει την σμίκρυνση του συνόλου του εθνικού μας χώρου.

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2020

Ο Γ. Καραμπελιάς συνομιλεί με τον Δ. Σταθακόπουλο (εξαιρετικό)


Ο Γιώργος Καραμπελιάς συνομίλησε στις 19 Φεβρουαρίου με τον ιστορικό Δημήτριο Σταθακόπουλο με θέμα: «Φιλική Εταιρεία: Η οργάνωση της Επανάστασης του 1821», με αφορμή το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Φιλική Εταιρεία – Ήταν ώριμη η Επανάσταση;

Ὧρες εὐθύνης Κυβερνήσεως καί Ἀντιπολιτεύσεως γιά τά 12 μίλια




Μέ πόση ἔκταση χωρικά ὕδατα θά πᾶμε στήν Χάγη; – Καιρός γιά ἱστορικές ἀποφάσεις
ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ φαίνεται ὅτι ἐπισπεύδονται. Τό πολιτικό σύστημα στήν Ἑλλάδα εἶχε ἐπενδύσει στήν καθυστέρηση τῆς ἀναρτήσεως τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου στόν ΟΗΕ μέχρι τόν Μάρτιο καί στήν ἀνατροπή τῆς κυβερνήσεως Σάρατζ. Ἡ προέλασις τοῦ στρατηγοῦ Χάφταρ μέχρι τήν Τρίπολη ὅμως ἀπεδείχθη φρούδα ἐλπίδα. Ἡ κατάστασις στήν Λιβύη ὄχι μόνο ἔχει σταθεροποιηθεῖ ὑπέρ τοῦ Σάρατζ ἀλλά οἱ Τοῦρκοι ἄρχισαν νά κατασκευάζουν δική τους στρατιωτική βάση.
Ἡ μή ἀναμενομένη γιά αὐτήν τήν ἐποχή ἀνάρτηση τῆς συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης ἀπό τόν ΟΗΕ σημαίνει, μεταξύ ἄλλων, ὅτι οἱ γείτονες καταθέτουν ἐπισήμως τίς δικές τους συντεταγμένες στήν περιοχή τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ἀμφισβητῶντας ἀμέσως τόν σκληρό πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας ἐπί τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν νήσων μεταξύ τῶν ὁποίων τῆς Κρήτης, τῆς Ρόδου καί τοῦ Καστελλορίζου. Σημαίνει ἐπίσης ὅτι ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ἐρντογάν θά στείλει τά ἐρευνητικά σκάφη του γιά ἔρευνες στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπῖδα προκειμένου νά σύρει τήν Ἑλλάδα σέ ἕναν ἀτιμωτικό διάλογο εἴτε διμερῆ εἴτε στό Διεθνές Δικαστήριο μέ τούς ὅρους του.

Η ομορφιά του Ψυχοσάββατου


Σπίθα στο σκοτάδι, η Ορθοδοξία σήμερα

Ευχή

Σήμερα, από το πρωί, ένιωθα μια αναπάντεχη χαρά και συγκίνηση. Σα να είχε ανοίξει κάπου – κάπου μέσα μου – μια μυστική πόρτα, που με σύνδεε με όλους τους κόσμους, από τους οποίους προσδοκούσα να ξεπροβάλουν και να με συναντήσουν πρόσωπα, που μόνο στα όνειρά μου και στις κρυφές επιθυμίες μου τα συναντούσα. Πρόσωπα της οικογένειάς μου, όχι μόνο συγγενείς, αλλά και φίλοι, φίλοι των γονιών μου, άνθρωποι που είχα γνωρίσει όταν ήμουν παιδί, μα και άλλοι, που είχαν ζήσει όταν ήταν παιδιά οι ηλικιωμένοι σήμερα γονείς μου. Και πρόσωπα, επίσης, που είχα ζήσει μαζί τους πρόσφατα, κι όμως το αόρατο χέρι του θανάτου τα άρπαξε, πρόωρα ή όχι, και τα εξαφάνισε από τη ζωή μας.

Ο Τραμπ στην υπηρεσία του Ερντογάν: Σκέφτεται να απονείμει χάρη στον ατζέντη της Τουρκίας, Μάικλ Φλιν



Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ είναι ασυγκράτητος. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ο μεγαλύτερος αναλυτής στον κόσμο για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό. Φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού.
Το χειρότερο όλων είναι ότι ΔΕΝ σέβεται τους αμερικανικούς νόμους. Και ένα παράδειγμα που το αναφέραμε πολλές φορές στην ιστοσελίδα μας είναι η υπόθεση του ρωσικού συστήματος S-400 που αγόρασε η Τουρκία. Ο κ. Τραμπ καθυστερεί με προκλητικό τρόπο και νομικίστικα επιχειρήματα την επιβολή των κυρώσεων, περπατώντας σε τεντωμένο σχοινί. Μέχρι τώρα τα καταφέρνει…
Από προχθές ξεκίνησε την φάμπρικα της απονομής χάριτος σε Αμερικανούς πρώην αξιωματούχους και μέλη της οικονομικής ελίτ των Ηνωμένων Πολιτειών. Γιατί; Θα αναρωτηθούν πολλοί άνθρωποι, που δεν παρακολουθούν από κοντά τα δρώμενα της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής. Διότι η Αμερική βρίσκεται στην πιο έντονη προεκλογική περίοδο της ιστορίας της και ο κ. Τραμπ αναζητεί συμμάχους.

Μια άποψη, του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο)


Χθες συμπληρώθηκαν 24 χρόνια από τον θάνατο του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο), ενός ευπατρίδη της επανάστασης. Συμμετείχε στην προσπάθεια έκδοσης του Άρδην και στο πρώτο τεύχος του δημοσιεύτηκε το παρακάτω κείμενο που έγραψε λίγες μέρες πριν “φύγει”. “Ήταν ένα ευαπτρίδης της παγκόσμιας επανάστασης, ένας αγωνιστής της εθνικής και κοινωνικής χειραφέτησης των λαών, ένας μαχητής της απελευθέρωσης και της εθνικής αξιοπρέπειας της Ελλάδας…”, όπως έγραφε ο Γιώργος Καραμπελιάς στο τχ. 1 του Άρδην.
Το κείμενο του που αναδημοσιεύουμε, και είχε γραφτεί λίγες μέρες μετά την Κρίση των Ιμίων, είναι δυστυχώς τραγικά επίκαιρο.
Άρδην

Συγγραφέας: Μιχάλης Ράπτης

Το τελευταίο κείμενο του Μιχάλη Ράπτη που γράφτηκε ειδικά για το “Άρδην”.

Γεμάτες τοξίνες οι βρεφικές και παιδικές τροφές

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Βιομηχανική γεωργία και βιομηχανία τροφίμων δηλητηριάζουν την ανθρωπότητα


Σε τρομακτικά συμπεράσματα κατέληξε έλεγχος των παιδικών τροφών που κυριαρχούν στην αμερικανική αγορά και παρασκευάζουν μεγάλες εταιρείες. Σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης Healthy Babies Bright Futures, το 95% αυτών των τροφίμων περιέχουν βαριά, τοξικά μέταλλα σε ποσότητες που βλάπτουν την ανάπτυξη του μυαλού των παιδιών.

Η έρευνα αυτή ήρθε να επιβεβαιώσει προγενέστερη της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία 33 από 39 παιδικές τροφές που ελέγχθηκαν περιείχαν νευροτοξικά μέταλλα όπως μόλυβδο, κάδμιο, υδράργυρο και αρσενικό.

ὁ δυτικὸς μεσαίωνας καὶ ἡ κληρονομιά του



[…] τὰ γενικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς μεσαιωνικῆς ζωῆς εἶναι ὁ λόγος, ὁ νόμος καὶ ἡ τάξη σὲ μιὰ ὀργανικὴ ἀλληλεξάρτηση. Καὶ τὰ τρία εἶναι θεοποιημένα κατὰ κάποιο τρόπο καὶ κατὰ βάση ἀπόλυτα. Ἀπ’ αὐτὸ λοιπὸν τὸ εἶδος τῆς θεοποίησης διόλου δὲν ἀπαλλάχτηκε ὁ νεότερος δυτικὸς πολιτισμός. Καμιὰ σημασία ἴσως δὲν ἔχει ἡ ἀπελευθέρωσή του ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κηδεμονία. Γιατὶ ἡ ἴδια αὐτὴ θεοποίηση διαμόρφωσε καὶ τὴν ἴδια τὴν ἐκκλησιαστικὴ αὐθεντία καὶ κηδεμονία. Ὅτι τὰ τρία αὐτὰ στοιχεῖα, τὸ λόγο, τὸ νόμο καὶ τὴν τάξη, δὲν τὰ ἐπέβαλε ὡς δικά του ὁ Χριστιανισμός, ἀποδεικνύεται καθαρὰ καὶ ξάστερα ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν εἶχαν τὴν ἴδια ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία στὸ χριστιανικότατο Βυζάντιο.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2020

5G: Ο λυσσαλέος αγώνας των ΗΠΑ ενάντια στο δίλημμα της Ευρώπης



του Άρη Χατζησταφάνου

Μια περίεργη «αναμνηστική» φωτογραφία τραβήχτηκε αυτές τις ημέρες κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου – το φόρουμ, δηλαδή, όπου αποτυπώνονται τα τελευταία χρόνια οι πραγματικές γεωπολιτικές ισορροπίες του πλανήτη.
Η πρόεδρος της Βουλής των αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι, η οποία μέχρι προ ημερών έδινε τη μάχη για την παραπομπή του Ντόναλντ Τραμπ στη δικαιοσύνη, στεκόταν ανάμεσα στους απεσταλμένους του Αμερικανού προέδρου: τον υπουργό Άμυνας Μάρκ Έσπερ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο.
Η ανίερη αυτή συντροφιά είχε έρθει από την Ουάσιγκτον με εντολή του πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού κατεστημένου των ΗΠΑ για να μεταφέρει ένα σαφές μήνυμα στους Ευρωπαίους ηγέτες: ή θα υποταχθείτε ή θα υποστείτε τις συνέπειες.

Οι Γάλλοι, οι συμμαχίες και τα ανταλλάγματα προς τη Λευκωσία



Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η παρουσία του γαλλικού αεροπλανοφόρου «CHARLES DE GAULLE» στην περιοχή, ο επικείμενος ελλιμενισμός του για μερικές μέρες στη Λεμεσό, η προχθεσινή κοινή κυπρογαλλική άσκηση, η επίσκεψη στη Λευκωσία της γαλλίδας υπουργού Άμυνας, Φλοράνς Παρλί, συνθέτουν την εικόνα των τελευταίων ημερών. Συνθέτουν τη μεγάλη εικόνα της συνεργασίας των δυο χωρών και προδιαγράφουν και το μέλλον.
  • Οι πληροφορίες φέρουν γαλλικά μαχητικά να εγκαθίστανται ή και να χρησιμοποιούν την αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στα πλαίσια παλαιότερης συμφωνίας που υπέγραψαν Κυπριακή Δημοκρατία και Γαλλία. Η χρήση της βάσης, αναφέρουν συναφείς πληροφορίες, θα γίνει μετά την αποχώρηση του αεροπλανοφόρου από την περιοχή.

Ὅσοι κάνουν σήμερα πολλὰ παιδιά, ἔχουν μεγάλο πόλεμο ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ τοὺς συγγενεῖς τους

Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †
Ὅσοι κάνουν σήμερα πολλὰ παιδιά, ἔχουν μεγάλο πόλεμο ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ τοὺς συγγενεῖς τους.
Λένε στὴν πολύτεκνη γυναίκα:
- Κουνέλα ἔγινες καὶ κάνεις τόσα παιδιά; Σὲ ποιὰ ἐποχὴ ζεῖς; Οἱ παλαιοὶ κάνανε πολλὰ παιδιά. Κοίτα νὰ διασκεδάσεις τὴν ζωή σου, μὴν πιαστεῖς κορόιδο καὶ κάνεις πολλὰ παιδιά.
Ξέρετε πόσα μενταγιὸν θὰ βρεθοῦνε, στὴν ἄλλη ζωή, στὸν λαιμὸ ἐκείνων ποῦ συμβουλεύουν στὶς γυναῖκες νὰ μὴν κάνουν πολλὰ παιδιά;
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀρνεῖται τὴ συνεργασία καὶ τὸν συνεταιρισμὸ μὲ τὸν Θεό, ὥστε νὰ μὴν κάνει τόσα παιδιὰ ὅσα τοῦ δώσει ὁ Θεός, τότε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πορεύεται μόνος στὴ ζωή, χωρὶς τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

Τί πρεσβεύουν τελικὰ τὰ διάφορα ἱδρύματα;

Γράφει ὁ Τηλεμαχος Χορμοβίτης
Τὰ χώνουμε συχνὰ στὸ «Ἵδρυμα Ὠνάση», αὐτὴ τὴ σφηκοφωλιὰ τοῦ ὀρθοπολιτικοῦ τζιχαντισμοῦ, ἀλλὰ ἂς μὴν ἔχουμε ψευδαισθήσεις πὼς τὸ «Ἵδρυμα Σταῦρος Νιάρχος» εἶναι πολὺ καλύτερο. Διαβάζω μία πρόσφατη συνέντευξη τοῦ Προέδρου τοῦ Ἱδρύματος, Ἀνδρέα Δρακόπουλου (τὸ ὄνομά του εἶχε ἀκουστεῖ καὶ γιὰ τὴν θέση τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας) καὶ διαπιστώνω πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἕναν τυπικὸ liberal (μὲ τὴν ἀμερικάνικη ἔννοια τοῦ ὄρου). Ὁ κύριος Δρακόπουλος μᾶς ἐνημερώνει πὼς «ἀνήκει στοὺς ὑποστηρικτὲς τῆς μετανάστευσης» καὶ πὼς «ὁ δυτικὸς κόσμος ἔχει ἀνάγκη τὴ μετανάστευση λόγω τοῦ μεγέθους τῆς ὑπογεννητικότητας» ἐνῶ, ἐμφανῶς ἀνήσυχος, μᾶς προτρέπει νὰ διερωτηθοῦμε "γιατί ὁ Τρὰμπ εἶναι Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ καὶ θὰ ἐπανεκλεγεῖ μὲ διαφορὰ".

Η συγκλονιστική ομιλία του Ιωάννη Μάζη

Δείτε την συγκλονιστική και αποκαλυπτική ομιλία του κ. Ιωάννη Μάζη, καθηγητού Γεωπολιτικής ΕΚΠΑ, στο Βελλίδειο, στην δυναμική και πολυπληθή εκδήλωση “Εμείς δεν συμφωνήσαμε” των 22 Ορθόδοξων Χριστιανικών Σωματείων της Θεσσαλονίκης. Ο κ. Ιωάννης Μάζης, καθηγητής Γεωπολιτικής ΕΚΠΑ με θέμα: «Γεωπολιτικές δυναμικές στη Ν.Α. Μεσόγειο και η παράνομη μετανάστευση»

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

Η δημοκρατία απαιτεί ανταρσίες



του Χρήστου Γιανναρά

Μοιάζει νόμος φυσικός, ιδίωμα της φύσης του ανθρώπου: όσο λιγότερα ξέρει ο άνθρωπος τόσο περισσότερες βεβαιότητες να έχει. Ισως είναι από τα συμπτώματα που ο Φρόιντ χαρακτήρισε «μεταστροφή της ενόρμησης στο αντίθετό της» (Verkehrung ins Gegenteil) – κάποιος ειδήμων θα μπορούσε να μας το φωτίσει.
Πάντως, η ενορμητική δοκησισοφία στην ελλαδική κοινωνία μοιάζει να έχει διαστάσεις λοιμικής. Η αμάθεια που ακκίζεται σαν γνώση, η ασχετοσύνη που αυτοβεβαιώνεται σαν προσωπική εμπειρία, η υπόνοια που εκφέρεται σαν πεποίθηση, η φήμη που λογαριάζεται σαν πληροφόρηση, είναι συμπτώματα πληθωρικά, τα συναντάει κανείς σε κάθε του βήμα.